Gözbağcı

Kübra dorastała w domu dziecka w Ankarze, gdzie po raz pierwszy zetknęła się z magią. Została oddana do adopcji. Nazywano ją czarodziejką, iluzjonistką, ale ona uparcie pragnęła zostać "Gözbağcı" (to nazwa ma specyficzne znaczenie w tureckiej kulturze, ale w tym kontekście można ją rozumieć jako kogoś, kto potrafi "zamknąć oczy" na rzeczywistość, kogoś, kto potrafi ukryć prawdę). Czasami ludzie się z niej śmiali, czasami się na nią gniewali, czasami jej współczuli, ale przede wszystkim jej nie rozumieli i odrzucali. Kübra, którą wszyscy lubili, ale nikt nie chciał, szukała i szukała, ale nigdy nie potrafiła znaleźć swojego miejsca. Ani w miejscu, gdzie się urodziła, ani w rodzinie, w której dorastała, ani w swoich związkach. Nigdy nie przestała próbować, mocno trzymając się swojej pasji do magii.

Kübry pełna jest emocji, które ją przerastają, czasem aż ją przytłaczają. W ciągu tych pięciu kilometrów życia gromadzi tyle rzeczy, o których chciałaby zapomnieć, że nie potrafi się ich pozbyć, mimo swoich starań. Jednak dzisiejszego wieczoru zamierza podjąć największy wysiłek, aby zapomnieć.

"Ale pozwólcie, że od razu ustalimy jedną rzecz: nie zadajemy pytań o magię. Magicy nie zdradzają swoich sekretów, obowiązują nas pewne, choć niepisane, zasady. Wszystkie je przestrzegamy."

Skąd mam wiedzieć?

Opowiem, opowiem wszystko.”