ÇİÇU

"Człowiek powinien mieć przynajmniej kogoś, z kim może się pokłócić. Nawet kłótnia może być źródłem radości."

W starym mieszkaniu w Stambule, próbując żyć w świecie, który sam sobie stworzył.
To jest historia samotnego mężczyzny, która w sposób przejmujący ukazuje ludzką potrzebę bycia kochanym, rozumianym i przynależnym. Adam, coraz bardziej odizolowany od świata, ożywia swoje przedmioty, tworzy fikcyjne relacje i buduje własne życie z wyobrażoną partnerką o imieniu Çiçu. Jednak każdy krok, który podejmuje, aby uwolnić się od samotności, prowadzi go w coraz głębsze zakamarki jego własnego wnętrza. W tym świecie, gdzie granica między rzeczywistością a wyobraźnią, miłością a przywiązaniem, wolnością a uwięzieniem się zaciera, rodzi się pytanie: czy największym ludzkim lękiem jest pozostanie samemu, czy też poczucie samotności, nawet będąc w towarzystwie kogoś innego? "Często człowiek nie męczy się samotnością, ale brakiem kogoś, z kim mógłby podzielić tę samotność" – mówi Aziz Nesin. "ÇİÇU" to nie tylko historia samotności, ale także metafora niewidzialnej klatki, którą sami sobie budujemy. To tragikomedia, która ukazuje walkę człowieka z własną samotnością, na granicy pragnienia bycia kochanym i rozumianym oraz możliwości prawdziwego kontaktu z drugim człowiekiem.