Białe Noce.

Białe Noce – poezja samotności.

To wiersz, który Dostojewski napisał w młodości, opisujący spotkanie dwóch samotnych dusz: młodego mężczyzny, który próbuje uciec od samotności w tłumie Petersburga, i młodej dziewczyny, uwięzionej w starym domu na obrzeżach miasta, której samotność jest równie głęboka.

Nasza historia opowiada o młodym człowieku i młodej dziewczynie, Nastence, których serca po raz pierwszy otwierają się dla kogoś innego. Ich romans, trwający cztery noce, rozgrywa się na mostach Petersburga.