Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Z portu Kyme w Aliağa do kamiennych domów w Yeni Foça.
Zabytki historyczne

Z portu Kyme w Aliağa do kamiennych domów w Yeni Foça.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Południowo od Aliağı, nad brzegiem zatoki Nemrut, znajduje się starożytne miasto, położone pomiędzy dwoma niewielkimi wzgórzami. Nazywa się Kyme; starożytni pisarze nazywali je największym z dwunastu miast regionu Aiolis. Obecnie, tuż za ruinami, widać dźwigi portowe.

Aliağa, İzmir
Zabytki historyczne
Radar Editör
30 września 2026

O wycieczce

W południowej części Aliağı, nad zatoką Nemrut, pomiędzy dwoma niskimi wzgórzami, znajduje się starożytne miasto. Nazywa się Kyme; starożytni pisarze nazywali je największym z dwunastu miast Aiolis. Dziś, tuż za ruinami, widać dźwigi portowe. To nie jest cicha starożytna miejscowość na zboczu góry, ale miasto, które przetrwało w sercu przemysłowej strefy. I właśnie dlatego jest tak zaskakujące: teatr, agora, kolumnowa galeria i starożytny port, rozciągające się w kierunku morza, znajdują się nad zatoką, którą przemierzają statki kontenerowe. Połowę dnia warto poświęcić pobliskiej miejscowości. Yeni Foça to małe miasteczko portowe, założone przez Genueńczyków w celu handlu szapami, z wąskimi uliczkami pełnymi kamienic w stylu osmańskim i greckim. W Kyme zobaczycie starożytny port, a w Yeni Foça – miasto, które rozwinęło się wokół średniowiecznego portu; oba te miejsca łączy ta sama trasa wzdłuż wybrzeża, przechodząca przez Çakmaklı.

Kyme znajduje się w dzielnicy Aliağa, w pobliżu miejscowości Çakmaklı, nad zatoką Nemrut, na południe od Çandarlı. Przyjeżdżając z Izmiru, należy podążać drogą Izmir-Çanakkale, dotrzeć do Aliağı, a następnie kierować się w stronę Çakmaklı. Można również dojechać komunikacją publiczną: linia ESHOT nr 745, kursująca między Yeni Foça a Biçerova, zatrzymuje się na przystankach Çakmaklı Yolu i Çakmaklı, co oznacza, że ten sam autobus łączy oba krańce podróży. Ze względu na zmienne rozkłady jazdy, przed wyjazdem warto sprawdzić stronę internetową ESHOT. Dla miłośników pieszych wędrówek, Ministerstwo Kultury i Turystyki oferuje łatwą trasę o długości 5,5 kilometra, trwającą 2-3 godziny, prowadzącą z Samurlu do Kyme; ministerstwo rekomenduje tę trasę od marca do listopada. Yeni Foça znajduje się około 80 kilometrów na północny zachód od Izmiru, a około 20 kilometrów od Foça. Przez pewien czas była to odrębna gmina; obecnie jest to dzielnica należąca do gminy Foça. Największe miasto Aiolis.

Według Strabona, Aolowie przybyli z Grecji w latach 1120-1050 p.n.e. i osiedlili się na tym wybrzeżu; Ministerstwo Kultury i Turystyki podaje, że miasto zostało założone w połowie XI wieku p.n.e. Kyme, według legendy, wzięło nazwę od Amazonki Kyme, uważanej za założycielkę. Pierwsze pisemne wzmianki pochodzą z VIII wieku p.n.e., a miasto było jednym z pierwszych, które zaczęło bić monety w okresie archaiczno-greckim. Uważa się, że ojciec Hesioda przeniós Kuzey Wzgórze stanowi akropol miasta; znajdują się tu pozostałości świątyni, która w okresie archaicznym była poświęcona Kybele, a następnie przekształcona w trójdzielną świątynię w stylu jońskim, a w drugiej połowie II wieku p.n.e. ponownie wzniesiona dla kultu Izydy. Południowo-zachodnim zboczu Kuzey Wzgórza znajduje się teatr: zbudowany w okresie hellenistycznym, wpasowany w naturalny teren, rozbudowany w okresie rzymskim, z poszerzoną orkiestrą wyłożoną płytami marmurowymi, a w okresie bizantyjskim wykorzystywany jako miejsce pracy trzech pieców wapiennych. Większość siedzeń zniknęła, ale kształt amfiteatru jest nadal widoczny; tablica informacyjna przed nim opisuje poszczególne etapy jego historii. Poniżej, na terenie portowym, znajduje się agora: plac otoczony kolumnadami, ekedrami i portykami, charakterystycznymi dla rzymskich forumów. W późniejszym okresie na podłodze placu wzniesiono jednolite kościół z apsydą; na północno-wschodnim brzegu odkryto 44 groby datowane na okres od V do VII wieku n.e. Od agory do portu prowadził stoa o długości 125 metrów i szerokości 15 metrów; datowany na koniec IV wieku p.n.e. do początku III wieku p.n.e. Port był wykorzystywany od VIII wieku p.n.e., a jego struktura, o długości 190 metrów, jest nadal widoczna. W 1979 roku odnaleziony tutaj brązowy posąg biegacza został przeniesiony do Muzeum Archeologicznego w Izmirze. Mury obronne również pochodzą z okresu hellenistycznego; zbudowane z bloków andezytu, mają dwie bramy, zwane Bramą Morską i Bramą Pervazlı. Na Południowym Wzgórzu znajdowały się osiedla od VIII wieku p.n.e. do VII wieku n.e.; najstarsze pozostałości budynków datowane są na IV wiek p.n.e. Wokół miasta odkryto liczne nekropole, a najstarsze znaleziska pochodzą z VII wieku p.n.e. Cytadela bizantyjska, znajdująca się na szczycie Kuzey Wzgórza, ma nieregularny, pięciokątny plan; zbudowana z kamieni, ma dwie wieże i prostokątny dziedziniec.

Pierwszym, który opisał Kyme, był włoski kupiec Ciriaco d'Ancona, który w pierwszej połowie XV wieku podróżował po wybrzeżu Anatolii. Pierwsze wykopaliska przeprowadził w 1874 roku Demostenes Baltazzi, mieszkający w Izmirze. W 1881 roku Reinach i Pottier pracowali w nekropoli. W 1925 roku zespół pod kierownictwem Salača z Pragi przeprowadził jednosezonowe badania, co stanowiło pierwsze oficjalne zezwolenie na badania archeologiczne w okresie Republiki. W 1953 roku Ekrem Akurgal znalazł ceramikę z okresu geometrycznego i archaiczną na Dyrektorat Kultury i Turystyki prowincji informuje, że trasa spacerowa kończy się w tym miejscu, co wskazuje, że wizyta jest częścią szerszego kompleksu. Należy jednak pamiętać, że w sezonie wykopalisk niektóre obszary mogą być zamknięte; nie wchodź do obszarów oznaczonych taśmami i przestrzegaj wskazówek pracowników. Jeśli miejsce jest zamknięte, nie martw się: pozostałości agory i portu są widoczne z brzegu. Widok dźwigów portowych na tle starożytnego nabrzeża to już ikoniczne zdjęcie tego miejsca. Sprawdź aktualny status przed wyjazdem na stronie internetowej gminy Aliağa poświęconej starożytnym miastom lub w Muzeum w Izmirze. Kamienne domy i wybrzeże Nowej Foči.

Podczas podróży z Kyme na północ, w kierunku Nowej Foči, charakter wybrzeża się zmienia. Według historii urzędu okręgowego w Foči, w 1275 roku cesarz Bizancu przekazał Foczę Genowczykowi o imieniu Manuele Zaccaria; Genowcy założyli tutaj nową osadę, aby eksploatować pobliskie kopalnie ołowiu i wzbogacili się dzięki handlowi. Nazwa Nowej Foči pochodzi od tego założenia. W 1455 roku flota osmańska włączyła Nową Foczę i Foczę do terytorium Imperium Osmańskiego; w 1649 roku, podczas wojny grecko-tureckiej, floty osmańska i wenecka stoczyły tu bitwę. Miasto zostało założone wokół portu, a jego wąskie uliczki są wypełnione licznymi starymi kamiennymi domami w stylu osmańskim i greckim. Ludność grecka opuściła miasto na początku XX wieku w wyniku wojen i przesiedleń; domy pozostały. Ze względu na ochronę lokalnej flory i fauny, nowe budownictwo jest ograniczone w większości miasta, dlatego sylwetka pozostaje niska i zdominowana przez kamień. Najlepszym sposobem na zwiedzanie jest rozpoczęcie od nabrzeża portu i zagłębianie się w wąskie uliczki. W kilku uliczkach można podziwiać kamienne mury, drewniane balkony i kolorowe okiennice; w południe kamień przybiera odcień bieli, a o zmierzchu żółty. Kontynuując wzdłuż wybrzeża, dotrzecie do publicznej plaży Burunucu: 500-metrowy odcinek plaży z dostępem dla osób niepełnosprawnych. We wrześniu i październiku woda jest nadal ciepła, tłumy są mniejsze, a światło bardziej miękkie. Pora roku i godzina.

W Kyme jest mało cienia; stanowisko archeologiczne znajduje się na poziomie morza, na otwartej i wietrznej równinie. Wiosna i jesień, zwłaszcza kwiecień-maj i październik, to najwygodniejsze pory roku zarówno do zwiedzania ruin, jak i spacerowania po szlaku. Latem wybierz poranne godziny, a popołudnie spędź w zacienionych uliczkach Nowej Foči. Zimą teren jest pusty i spokojny, ale północny wiatr jest Źródła:

Lokalizacja - Z portu Kyme w Aliağa do kamiennych domów w Yeni Foça.

Informacje o wycieczce
MiastoAliağa, İzmir
TypZabytki historyczne
Data30 września 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu