Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Wycieczka do podziemnych miast Kaymaklı i Derinkuyu w jeden dzień.
Zabytki historyczne

Wycieczka do podziemnych miast Kaymaklı i Derinkuyu w jeden dzień.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Wielu ludzi zna Kapadocję z perspektywy widokowej, z szczytów formacji skalnych zwanych "kominkami" i z brzegów dolin. Jednak jedną z najbardziej fascynujących stron tego regionu można odkryć pod ziemią.

Derinkuyu, Nevşehir
Zabytki historyczne
Radar Editör
19 października 2026

O wycieczce

Kapadocja jest znana wielu osobom ze względu na widoki z góry, z szczytów "kominiaków" i brzegów dolin. Jednak jedną z najbardziej fascynujących stron tego regionu znajdują się pod ziemią. Kierując się na południe od Nevşehir w stronę Niğde, w ciągu pół godziny dotrzecie do dwóch dużych miast podziemnych: najpierw Kaymaklı, a następnie Derinkuyu. Oba miasta zostały wykute w tej samej warstwie lawy wulkanicznej, służą podobnym celom, ale podczas zwiedzania oferują zupełnie różne doświadczenia. Ten artykuł przedstawia plan wycieczki, który pozwala zwiedzić oba miasta w ciągu jednego dnia, opisując, na co zwrócić uwagę w każdym z nich. Miasta ukryte pod ziemią.

Powodem istnienia tych struktur jest rodzaj skały, z której zbudowany jest region. Derinkuyu i Kaymaklı zostały wykute w warstwach lawy wulkanicznej, powstałych w wyniku spięcia się popiołów po erupcjach starożytnych wulkanów. Zgodnie z angielską Wikipedią, nazwa Derinkuyu w języku greckim kapadockim brzmiała "Malakopia", a prawdopodobnie pochodzi od greckiego słowa "malakos", oznaczającego "miękki". Łatwość obróbki skały umożliwiła ludziom budowanie warstw miasta pod ziemią. Strona internetowa gminy Derinkuyu podkreśla, że tego typu budowle są unikalne dla Kapadocji i nie występują w innych regionach. Liczba podziemnych osad w regionie jest również znacząca. Strona gminy wymienia, oprócz Kaymaklı i Derinkuyu, również Özkonak, Mucur, Örentepe, Gümüşkent, Tatlarin, Ovaören i Gökçetoprak, zaznaczając, że największe z nich to Kaymaklı i Derinkuyu. Z kolei artykuł na tureckiej Wikipedii poświęcony okręgowi Derinkuyu informuje, że w Kapadocji znajduje się trzydzieści sześć miast podziemnych, a Derinkuyu jest największym z nich. Kiedy i przez kogo zostały wykute?

Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi, a uczciwa relacja z podróży powinna to od razu zaznaczyć. Strona internetowa gminy Derinkuyu informuje, że nie wiadomo, kiedy rozpoczęto budowę tego kompleksu, ale istnieją informacje wskazujące na to, że miasta istniały już w okresie Hetytów, a w kolejnych wiekach były rozbudowywane, szczególnie jako schronienie przed najazdami. Strona internetowa Ministerstwa Kultury i Turystyki, poświęcona muzeum Kaymaklı, informuje, że najniższy poziom pochodzi z okresu Hetytów, a w okresach rzymskim i bizantyjskim kolejne obszary były wykopywane, przekształcając kompleks w miasto podziemne. Z kolei angielska Wikipedia sugeruje, że pierwsze jaskinie mogły zostać wykute przez Frygów w VIII i VII wieku p.n.e., a Derinkuyu osiągnął swój obecny kształt w okresie bizantyjskim. Oznacza to, że dzisiejsze korytarze są wynikiem dodawania kolejnych elementów przez setki lat. Jak się tam dostać?

Oba miasta znajdują się wzdłuż drogi łączącej Nev Kaymaklı i Derinkuyu to podziemne miasta położone w Turcji, w Kapadocji. Ich lokalizacja, w samym sercu osady, wśród domów, nie jest przypadkowa, ponieważ podziemne miasta znajdują się bezpośrednio pod tymi budynkami. Pierwszy przystanek: Kaymaklı.

Według informacji ministerstwa, Kaymaklı ma osiem pięter, z których cztery zostały oświetlone i udostępnione dla zwiedzających. Miasto zostało otwarte dla turystów w 1964 roku. Według tureckiej Wikipedii, w osmańskich źródłach miasto nazywane było Anaku lub Enegüp, a mieszkańcy nazywali je Eneği. Jednym z elementów, które rzucają się w oczy osobom odwiedzającym Kaymaklı po raz pierwszy, jest bliskość podziemnego miasta do powierzchni. Zgodnie z angielską Wikipedią, domy w wiosce zostały zbudowane wokół prawie stu tuneli podziemnego miasta, a te tunele są nadal wykorzystywane jako magazyny, stajnie i spiżarnie. Na pierwszym piętrze znajdują się stajnie. Turecka Wikipedia podaje logiczne wyjaśnienie: zwierzęta były trzymane na najwyższym piętrze, ponieważ trudniej było je sprowadzić na niższe poziomy. W miarę schodzenia w dół znajdują się pomieszczenia mieszkalne, kuchnie, magazyny żywności i winiarnie. Na tych piętrach znajdują się również wykute w skale budowle, które stanowią część osady. Na trzecim piętrze znajduje się kamień, który koniecznie trzeba zobaczyć: blok andezytu z licznymi wgłębieniami. Zgodnie z angielską Wikipedią, ten kamień został wycięty z warstwy andezytu, która powstała podczas wykopywania podziemnego miasta, a w jego pięćdziesiąt siedem otworów używano do chłodzenia miedzi. Do ostatniego piętra, otwartego dla zwiedzających, prowadzi bardzo wąski tunel. Najważniejszą cechą korytarzy Kaymaklı jest to, że różnią się od tych w Derinkuyu. Angielska Wikipedia pisze, że tunele są tutaj niższe, węższe i bardziej strome. Układ pomieszczeń jest również powiązany z kominami wentylacyjnymi; każde pomieszczenie jest ukształtowane wokół komina. Turecka Wikipedia informuje, że kominy służyły zarówno do wentylacji, jak i komunikacji, a studnie były budowane w taki sposób, aby nie miały połączenia z powierzchnią, co miało zapobiec zatruciu. Podczas spaceru należy zwrócić uwagę na otwory wentylacyjne w suficie i ścianach; to właśnie one najlepiej ilustrują działanie tego systemu. W Kaymaklı znajduje się sześć bram. Są to duże, okrągłe kamienie, wykute w skale, z otworem pośrodku; można je przesuwać od wewnątrz, zamykając przejście, a otwarcie ich od zewnątrz jest praktycznie niemożliwe. Patrząc na kamień bramy i przestrzeń, w której się przesuwa, można poczuć, że te miasta były w rzeczywistości systemami obronnymi.

Po południu: Derinkuyu.

Wyjeżdżając z Kaymaklı i kontynuując podróż, w Angielska wersja Wikipedii podaje, że osoba mieszkająca w okolicy, podczas remontu swojego domu w 1963 roku, przebiła ścianę piwnicy i odkryła za nią pomieszczenie. Po przeprowadzeniu wykopalisk odsłonięto sieć tuneli. Data otwarcia dla zwiedzających jest różna w różnych źródłach: strona internetowa ministerstwa podaje rok 1965, a turecka wersja Wikipedii – 1967. W każdym przypadku miasto jest dostępne dla turystów od połowy lat 60. XX wieku. Pierwszą różnicą między Derinkuyu a Kaymaklı jest głębokość. Strona internetowa ministerstwa podaje, że miasto ma około osiemdziesięciu pięciu metrów głębokości. Z kolei urząd miasta Derinkuyu informuje, że turyści mogą zejść do ósmego piętra, znajdującego się na głębokości pięćdziesięciu pięciu metrów. Turecka wersja Wikipedii przewiduje, że po oczyszczeniu wszystkich ośmiu pięter, całkowita głębokość może wynieść osiemdziesiąt pięć metrów, a liczba pięter – od dwunastu do trzynastu. Strona ministerstwa informuje, że można zwiedzić jedynie dziesięć procent miasta. Najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem różnicy w tych liczbach jest fakt, że miasto nie zostało jeszcze w pełni udostępnione. Wewnątrz znajdują się stajnie, spiżarnie, jadalnie, kuchnie i magazyny. Angielska wersja Wikipedii podaje, że kuchnie są wyposażone w tradycyjne piece "tandır", które są nadal używane we wsiach Kapadocji. Na drugim piętrze znajduje się przestronna sala z sklepieniem beczkowym; strona ministerstwa podkreśla, że tego typu sklepienia są rzadko spotykane w podziemnych miastach. Głównym celem tej podróży jest poznanie śladów codziennego życia, które toczyło się pod ziemią. Najbardziej imponującym elementem Derinkuyu jest system wentylacji. Według strony internetowej ministerstwa, komin wentylacyjny, sięgający głębokości pięćdziesięciu pięciu metrów, służył również jako studnia. Angielska wersja Wikipedii podaje, że główny komin ma wymiary około trzech metrów na dwa metry osiemdziesiąt centymetrów, a otwory w różnych piętrach nigdy się nie pokrywają. Wygląda na to, że ten układ został celowo zaprojektowany w celu poprawy przepływu powietrza. Możliwość oddzielnego zamykania każdego piętra, a także obecność dużych, okrągłych kamiennych drzwi, świadczą o myślach związanych z obroną. Urząd miasta Derinkuyu i angielska wersja Wikipedii szacują, że miasto mogło pomieścić około dwudziestu tysięcy osób.

Porównanie dwóch miast:

Pod koniec dnia, porównaj te dwa miasta w swojej głowie. Według urzędu miasta Derinkuyu, całkowita powierzchnia Derinkuyu jest około dwa razy większa niż Kaymaklı, a Kaymaklı jest mniej więcej połowę mniejsza. W Kaymaklı można zwiedzić do czwartego piętra, znajdującego się na głębokości około dwudziestu metrów, natomiast w Derink Kaymaklı jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w regionie; jak podaje turecka Wikipedia, w 2023 roku liczba odwiedzających Kapadocję, która przekroczyła pół miliona, wskazuje, że Kaymaklı jest jednym z najpopularniejszych miejsc. Dlatego też, aby uniknąć tłumów, warto przybyć wcześniej. Na zwiedzanie Kaymaklı wystarczy około półtorej godziny. Następnie przejdźcie do Derinkuyu, zróbcie sobie przerwę na lunch w miasteczku, a po południu wejdźcie do podziemnego miasta. Ze względu na większą głębokość i dłuższe schody, na zwiedzanie Derinkuyu warto przeznaczyć prawie dwie godziny. Pod koniec dnia, jeśli chcecie, wracając do Nevşehir, możecie przejść się po miasteczkach, podziwiając kamienne domy znajdujące się na powierzchni.

Praktyczne wskazówki:

Oba miejsca są zabytkami podległymi Ministerstwu Kultury i Turystyki. Godziny otwarcia różnią się w zależności od pory roku; sprawdźcie aktualne godziny i opłaty za wstęp na oficjalnej stronie muzeum. Zgodnie z informacjami na stronie ministerstwa, istnieje karta muzealna Kapadocji, która obejmuje muzea i zabytki w Nevşehir i Aksaray; upewnijcie się, co do jej ważności przed wyjazdem. Korytarze są wąskie, niskie i miejscami strome. Załóżcie wygodne, antypoślizgowe buty, unikajcie noszenia dużych plecaków i bądźcie przygotowani na to, że będziecie musieli się pochylać. Dla osób, które źle czują się w zamkniętych przestrzeniach, wąskie tunele prowadzące do wyższych poziomów Kaymaklı oraz schody prowadzące do niższych poziomów Derinkuyu mogą być trudne; pozostanie na wyższych poziomach również pozwoli w pełni cieszyć się zwiedzaniem. Śledźcie oznaczenia i nie wchodźcie do nieoświetlonych obszarów. Urząd miasta Derinkuyu również przypomina, aby zwracać uwagę na oznaczenia od samego wejścia. Na koniec, pamiętajcie, że te budowle są delikatne. Strona internetowa Urzędu Wojewódzkiego w Nevşehir podkreśla, że te podziemne miasta wymagają ostrożnego podejścia w zakresie ochrony, ze względu na intensywny ruch turystyczny i wpływ środowiska. Unikajcie dotykania ścian, pisania na nich i niszczenia skał – to jedyny sposób, aby te miasta przetrwały i dotarły do kolejnych pokoleń w niezmienionej formie. Źródła:

Lokalizacja - Wycieczka do podziemnych miast Kaymaklı i Derinkuyu w jeden dzień.

Informacje o wycieczce
MiastoDerinkuyu, Nevşehir
TypZabytki historyczne
Data19 października 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu