Wioska Polonezköy, położona w sercu lasu.

W Besiktaș, w lesistych wzgórzach, oddalonym o godzinę od Stambułu, znajduje się wioska, w której na ulicach można usłyszeć polskie nazwiska. Polonezköy została założona w 1842 roku przez polskich imigrantów, którzy uciekli do Imperium Osmańskiego po powstaniu przeciwko Rosji; przez pewien czas nosiła nazwę Adampol. Obecnie, w tej niewielkiej wiosce zamieszkują rodziny o polskich korzeniach, a jej śniadaniowe ogrody są popularnym miejscem weekendowych wycieczek dla mieszkańców Stambułu. Jak się tam dostać: Komunikacja publiczna jest słaba; najwygodniejszym sposobem jest dojazd samochodem. Z Kavacık należy skręcić w kierunku Polonezköy i przejechać 20 minut przez las. Można również dojechać autobusem do Besiktaș, a następnie lokalnym autobusem do wioski, ale kursy są rzadkie i kończą się po południu. W weekendy, po 10 rano, tworzy się korek na wjeździe do wioski. Plan dnia: Po wjeździe do wioski, można zobaczyć drewniane domy na głównej ulicy, mały kościół katolicki i cmentarz. Napisy na nagrobkach w języku polskim opowiadają historię wioski. Małe muzeum (Dom Zofii Ryży) prezentuje dokumenty związane z polską emigracją. Następnie najważniejsze: długie i obfite śniadanie. W ogrodach serwowane są lokalne sery, miód, masło, a także – charakterystyczna cecha wioski – kiełbasa i szynka z wieprzowiny; polska kuchnia przenika tu w ten sposób. Po południu można wybrać się na spacer po Parku Przyrodniczym Polonezköy. W dębowo-kastanowym lesie znajdują się oznakowane szlaki; najkrótszy ma 3 kilometry i prowadzi do miejsc piknikowych. Zimą, pokryty śniegiem las, a jesienią, żółto-czerwone liście, sprawiają, że spacer staje się wyjątkowym doświadczeniem. W okolicy wioski znajdują się również stadniny koni i parki rozrywki, co stanowi dodatkową atrakcję dla rodzin z dziećmi. Jedzenie i napoje: W weekendy rezerwacja stolika w śniadaniowych ogrodach jest niezbędna; w dni powszednie jest spokojniej. W lokalnych restauracjach można znaleźć pierogi (w stylu polskim) i bigos, ale w menu przeważają dania kuchni tureckiej. Powrót: Aby uniknąć korków, najlepiej opuścić wioskę między 17:00 a 18:00. Alternatywną, choć dłuższą, ale malowniczą trasą jest zjazd nad Morze Czarne przez Rivę i powrót drogą przez Şile. Praktyczne wskazówki: Na spacer po lesie należy założyć zamknięte buty, a latem warto zabrać spray na kleszcze i komary. W wiosce jest ograniczona liczba bankomatów, więc warto mieć przy sobie gotówkę. Dla tych, którzy chcą zostać na noc, w wiosce znajdują się pensjonaty i hotele położone w lesie