W dolinie Yağlıdere: wodospad i plantacje orzechów włoskich.

Giresun, choć mniej znany niż jego wybrzeże, to właśnie w jego głębi znajduje się główne centrum produkcji. Dolina Yağlıdere jest tego doskonałym przykładem: terasy na stromych zboczach, na których znajdują się plantacje orzechów włoskich, oraz wody spływające z lasów.

Jak dojechać: Znajduje się 45 kilometrów od centrum. Droga jest asfaltowa i biegnie wzdłuż rzeki. Dostępny jest transport publiczny, ale rzadki; podróż samochodem jest wygodniejsza.

Plan dnia: Ścieżka prowadząca do wodospadu Çağlayan jest krótka i łatwa, idealna dla rodzin. Wodospad nie jest wysoki, ale ma silny przepływ, a jego otoczenie jest całkowicie otoczone plantacjami orzechów włoskich. Po deszczu przepływ wzrasta, a ścieżka staje się śliska. Podczas wędrówki wzdłuż doliny można zobaczyć wioski z domami z kamienia i drewna oraz stare mosty nad rzeką. W sierpniu rozpoczyna się zbiór orzechów, a wtedy zbocza ożywają; obserwowanie prac w plantacjach to najlepszy sposób na poznanie tego regionu. Dla chętnych, trasa może być przedłużona do zamku Andoz, znajdującego się wyżej w dolinie.

Co zjeść: Region słynie z zupy z czarnego kapusty, chleba kukurydzianego i produktów z orzechów włoskich. Wzdłuż drogi znajdują się miejsca, gdzie można zjeść śniadanie w stylu wiejskim.

Wskazówka: W deszczowe dni ścieżka jest śliska, dlatego konieczne są buty z dobrą podeszwą. W okresie zbiorów na wiejskich drogach dużo jeździ traktory.