Topkapi Pałac – “Uśmiechający się Iftar”

Opowiadacz:
“Mówiono, że w Pałacu Topkapi w ramadanie zakładano tajemniczy stół. Do tego stołu mogły podejść tylko te osoby, które nie miały w sercu pychy.”

Opowiadacz:
“Pewnej nocy, uczeń kuchni pałacowej Hasan usłyszał tę opowieść i poczuł ciekawość. ‘Też chcę zobaczyć ten stół’ powiedział.”

Opowiadacz:
“Kiedy Hasan spacerował po dziedzińcu pałacu, zobaczył, że jakiś biedak zmarzł i zdjął swoją pelerynę, aby mu ją dać. Następnie podzielił się swoim ostatnim kawałkiem chleba z ptakiem.”

Opowiadacz:
“W tym momencie ciemny kąt ogrodu rozjaśnił się. W środku był ogromny stół… ale jedzenie składało się tylko z talerza daktyli, trochę zupy i chleba.”

Hasan (zdziwiony):
“To jest ten tajemniczy stół?”

Mądry Głos (głęboko):
“Tak, synu. Ponieważ stół bogaci się nie jedzeniem… ale intencjami.”

Opowiadacz:
“Od tego dnia Hasan zrozumiał, że dobroć pochodzi nie z pałacu, ale z serca.”