Süleymaniye Camii – “Księga Dobroci”

Narrator:
“Na dziedzińcu Sulejmanii istniała tajna tradycja, która pojawiała się w miesiącu Ramadan: ‘Notatki Dobroci.’ Nikt nie wiedział, kto je powiesił.”

Narrator:
“Pewnego dnia, ciekawa dziewczynka o imieniu Elif znalazła notatkę podczas spaceru po dziedzińcu.”

Elif (czyta):
“‘Dziś zrób mały dobry uczynek dla kogoś. Ponieważ dobroć to dar, który się dzieli, a nie ten, który się daje.’”

Narrator:
“Elif zaczęła myśleć… Nawet mały dobry uczynek mógłby rozświetlić dzień drugiego człowieka.”

Narrator:
“Po chwili zobaczyła starszego pana, który dźwigał ciężkie torby. Pobiegła, aby mu pomóc.”

Stary Pan (z czułością):
“Córko… Dziś jesteś moim ramadanowym błogosławieństwem.”

Narrator:
“Następnego dnia na dziedzińcu była nowa notatka:
‘Ten, kto czyni dobro, pomnaża swoje światło.’”

Narrator:
“Mówią, że jeśli przejdziesz przez dziedziniec Sulejmanii w Ramadan, wciąż możesz znaleźć te notatki w jednym z kątów…”