
Spacer wzdłuż wybrzeża z Arnavutköy do Bebek, obejmujący trasę przez Akıntıburnu.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Na trasach rejsów po Bosforze, Arnavutköy i Bebek to często dwa przystanki, które mijamy z pokładu statku lub przejeżdżając samochodem. Tymczasem te dwie dzielnice to dwa odrębne światy, które zasługują na indywidualne poznanie, a między nimi znajduje się krótki spacer wzdłuż wybrzeża.
O wycieczce
Oto kursları, Arnavutköy ile Bebek, często mijane z daleka podczas rejsów promowych lub przejazdów samochodem, to w rzeczywistości dwie odrębne dzielnice, które zasługują na bliższe poznanie. Między nimi znajduje się krótki spacer wzdłuż wybrzeża, który pozwala na odkrycie tych dwóch różnych światów. Jedna z nich zachowuje pamięć dawnej wioski nad Bosforem, z wąskimi uliczkami i starymi domami położonymi wzdłuż brzegu. Druga natomiast, położona nad zatoką, nosi ślady letniego życia, sięgającego od epoki tulipanów po XX wiek. Ta trasa rozpoczyna się w Arnavutköy, omija Akıntıburnu i kończy się w Bebek. Jak się tam dostać:
Obie dzielnice znajdują się wzdłuż nadmorskiej drogi między Beşiktaş a Sarıyer, a autobusy kursujące wzdłuż wybrzeża zatrzymują się w obu miejscach. Można również dotrzeć tam promem; zarówno w Arnavutköy, jak i w Bebek znajdują się przystanie, ale warto sprawdzić aktualny rozkład jazdy firmy Şehir Hatları, ponieważ kursy mogą się różnić w zależności od dnia i pory roku. Po zakończeniu spaceru w Bebek, łatwo jest kontynuować wzdłuż wybrzeża w kierunku Rumeli Hisarı.
Uliczki Arnavutköy:
Według Encyklopedii Islamu, nazwa Arnavutköy pochodzi od jej pierwszych mieszkańców. W XVII wieku, jak opisuje to Evliya Çelebi, była to wioska składająca się z około tysiąca dobrze utrzymanych domów, otoczonych winnicami i ogrodami. Większość domów należała do Greków i Żydów, a muzułmanów było niewiele. Wioska posiadała małą łaźnię. Dlatego też przez długi czas w dzielnicy nie było meczetu. Na początku XIX wieku sytuacja zaczęła się zmieniać. W latach 1804-1805, siostra III Selima, Beyhan Sultan, zbudowała tam fontannę. W 1832 roku, II Mahmud rozpoczął budowę meczetu Tevfikiye, poświęconego jego synowi, Şehzade Tevfikowi, położonego nad brzegiem morza. Meczet, znany również jako Arnavutköy Camii lub Akıntıburnu Camii, został otwarty w 1838 roku. Budynek, o prostokątnym planie, z murami z kamienia i drewnianym dachem, posiada pojedynczą minaret z kamienia. Podczas wizyty należy pamiętać o godzinach modlitwy, zdjąć buty przy wejściu, nosić ubrania zakrywające ramiona i kolana, a kobiety powinny zakryć głowę i zachować ciszę wewnątrz. Wchodząc w głąb dzielnicy, w uliczkach prowadzących pod górę, można zobaczyć stary charakter Arnavutköy. Znajdują się tam domy, w większości drewniane i murowane, często z balkonami. Dzięki renowacjom, dzielnica zachowała swój stary wygląd w dużej mierze, pomimo otaczających ją budynków z betonu. Najlepszy widok na domy położone wzdłuż wybrzeża można uzyskać z przystani i z promów przybyw Na początku lat 80. XX wieku, trasa nadmorska, biegnąca od Akıntıburnu, została wybudowana nad wodą, opierając się na palach, tworząc łuk przed willami; w powszechnym użyciu nazywana jest "drogą na palach". W tym samym czasie zmieniono również lokalizację przystani Arnavutköy. Droga ta odcięła stare wille od morza, ale z drugiej strony otworzyła ciągłą ścieżkę wzdłuż wybrzeża, umożliwiając spacer i wędkowanie od Ortaköy do Bebek. To dobre miejsce, aby stanąć na końcu półwyspu i obserwować powierzchnię wody; można tu podziwiać linie, które prąd tworzy w morzu, oraz sposób, w jaki statki ostrożnie omijają przylądek. Zatoka Bebek i Meczet
Po minięciu Akıntıburnu, trasa nadmorska prowadzi do zatoki Bebek. Według niektórych źródeł, nazwa tej dzielnicy w czasach bizantyjskich brzmiała Hallai lub Helai. Najpopularniejsze wyjaśnienie pochodzenia obecnej nazwy wiąże się z Fatihem Sultanem Mehmedem, który podczas budowy Rumeli Hisarı wyznaczył tu oddział pod dowództwem oficera o przydomku Bebek, mającego zapewnić porządek. Niektóre źródła, w tym Evlia Çelebi, piszą, że Bebek Çelebi zbudował tu pałac i ogród, a dzielnica została nazwana na jego cześć. Pałac miał również Yavuz Sultana Selima. Złoty okres Bebek rozpoczął się na początku XVIII wieku, za panowania Ahmeda III i jego wielkiego wezyra, Nevşehirli Damat İbrahim Paşa. W ogrodzie Bebek zbudowano pałac Hümayunabad, a wokół niego wzniesiono meczet, szkołę, fontannę, łaźnię i sklepy. Według Encyklopedii Islamu Türk Diyanet Vakfı, pałac ten z czasem stał się symbolem dzielnicy. Obecny meczet Bebek, znajdujący się tuż przy przystani, oficjalnie nosi nazwę Hümayun-u Abad Camii i jest świadectwem tamtych czasów. Obecny budynek, w miejscu starego meczetu, został wzniesiony w 1913 roku z kamienia, według projektu architekta Kemaleddina, jednego z pionierów stylu narodowego w architekturze. Meczet o planie kwadratowym ma główną kopułę, wspieraną przez cztery półkopuły. Wysoka, wielokątna minaret, przylegająca do ściany zachodniej, jest ozdobiona trzema rzędami maswerków. Mimo swoich niewielkich rozmiarów, jest to dobry przykład, jak Kemaleddin zinterpretował klasyczny schemat meczetu w nowy sposób. Podczas wizyty w meczecie obowiązują te same zasady: wybierzcie czas poza modlitwami, zdejmijcie buty i zachowujcie ciszę. Wille i Pałace
Duża willa, znajdująca się przy parku Bebek, obecnie służy jako konsulat Egiptu. Została zbudowana w latach 1899-1901 dla matki ostatniego pachaszka Egiptu, Abbasa Hilmi Paşa, Emine Hanım Kampus na wzgórzu
Kamienne budynki, które można zobaczyć z góry, pochodzą z Robert College, założonego w 1863 roku. Kolegium, założone przez edukatora Cyrusa Hamlina i przedsiębiorcę Christophera Roberta, było pierwszym amerykańskim kolegium poza Stanami Zjednoczonymi i rozpoczęło działalność w drewnianym budynku z zaledwie czterema studentami. Pierwszy budynek na terenie, który dziś znany jest jako kampus południowy, to budynek Hamlin Hall, wzniesiony w latach 1868-1871; w historycznych budynkach wykorzystano niebieski wapień wydobyty z kamieniołomu na terenie kampusu. W 1971 roku kampus został przekazany państwu i powstał Uniwersytet Boğaziçi. Kampus jest terenem uniwersyteckim; zapoznaj się z zasadami zwiedzania na stronie uniwersytetu. Kamienne budynki, widoczne spoza drzew, gdy patrzymy z brzegu w Bebek, to widok, który najlepiej oddaje historię tego miejsca.
Propozycja spaceru:
Rozpocznij spacer w pobliżu przystani Arnavutköy. Najpierw przejdź przez boczne uliczki biegnące równolegle do brzegu, podziwiając stare domy, a następnie odwiedź meczet Tevfikiye. Idź na północ chodnikiem biegnącym wzdłuż brzegu i omijaj Akıntıburnu. Po dotarciu do zatoki Bebek zobacz meczet Bebek i plac przy przystani, a z parku Bebek podziwiaj widok na konsulat. Odległość od przystani Arnavutköy do meczetu Bebek wzdłuż brzegu wynosi około półtora kilometra; zaplanuj około dwóch godzin, uwzględniając postoje.
Najlepsza pora i godzina:
Najlepszy czas na ten spacer to wczesne poranki wiosną i jesienią. W tym czasie fasady budynków są dobrze oświetlone przez poranne słońce, ponieważ wybrzeże europejskiej części miasta otrzymuje je od strony morza. Wieczorem słońce zachodzi za wzgórzami, a wybrzeże szybko wchodzi w cień; w tym czasie warto podziwiać światło padające na drugą stronę cieśniny. W weekendy latem wybrzeże i park Bebek są zatłoczone.
Praktyczne wskazówki:
- Ruch na drodze wzdłuż wybrzeża jest intensywny; spaceruj chodnikiem biegnącym wzdłuż morza i przechodź na drugą stronę tylko w miejscach przeznaczonych dla pieszych.
- Boczne uliczki Arnavutköy są wąskie i strome; załóż wygodne buty.
- Większość willi jest własnością prywatną; nie wchodź do ogrodów ani do portów.
- Ten spacer szczegółowo opisuje przystanki Arnavutköy i Bebek na trasach po Cieśninie Bosfor; możesz zakończyć dzień, kontynuując podróż do Rumeli Hisarı.
Źródła:
- TDV İslam Ansiklopedisi, artykuł o Boğaziçi, https://islamansiklopedisi.org.tr/bogazici
- TDV İslam Ansiklopedisi, artykuł o Kemaleddin Bey (architekt), https://islamansiklopedisi.
