Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Sivrihisar: Pessinus i historyczne miasto.
Kulturalny

Sivrihisar: Pessinus i historyczne miasto.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Podczas jazdy samochodem między Ankarą a Eskişehir, nagle na horyzoncie pojawiają się ostre, ciemne skały; to właśnie te skały nadały nazwę miejscowości.

Sivrihisar, Eskişehir
Kulturalny
Radar Editör
15 października 2026

O wycieczce

Podczas podróży drogą łączącą Ankarę z Eskişehir, na horyzoncie nagle pojawiają się ostre, ciemne skały; to właśnie te skały nadały nazwę miastu. Według informacji przekazywanych przez władze gminy, miasto zostało założone u podnóża wulkanicznej formacji skalnej, będącej przedłużeniem góry Çal, i właśnie ze względu na te wznoszące się ku niebu ostre skały, miasto otrzymało swoją nazwę. Ta wycieczka rozpoczyna się od starożytnego miasta Pessinus, położonego na południe od miasta, a następnie obejmuje zwiedzanie samego Sivrihisar, z jego zabytkowymi domami, wieżą zegarową i muzeami.

Sivrihisar, jak informuje gmina, jest największym pod względem powierzchni dystryktem w prowincji Eskişehir. Położone jest w odległości około 100 kilometrów od Eskişehir i 135 kilometrów od Ankary, na trasie drogi łączącej te miasta oraz Izmir, czyli dokładnie w środku korytarza łączącego Anatolię Wewnętrzną z regionem Egejskim. Większość terytorium dystryktu ma charakter równiny, a najważniejszą rzeką jest Sakarya. Zimy są chłodne i śnieżne, a lata gorące i suche. Historia miasta sięga bardzo dawnych czasów. Władze gminy informują, że w rejonach Hisarönü i Balkayası odkryto malowane rysunki na skałach, które, według badań Eskişehir Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü, świadczą o osadnictwie w tym regionie od okresu przedhistorycznego, a konkretnie od okresu neolitu. W okresie bizantyjskim miasto nosiło nazwy Palia, Spalia i Justinianopolis, a za panowania cesarza Justyniana I wzmocniono jego mury. W 1074 roku Sivrihisar znalazł się pod panowaniem Seljuków, a w okresie osmańskim był związany z Ankarą. W 1915 roku, w wyniku reform administracyjnych, został przyłączony do Eskişehir. Podczas wojny o niepodległość miasto zostało okupowane, a wyzwolone zostało 20 września 1921 roku.

**Wycieczka do Pessinus**

Pierwszym przystankiem wycieczki jest wioska Ballıhisar, położona 13 kilometrów na południe od miasta. Portal kulturalny i dyrekcja kultury informują, że Pessinus został założony na starożytnej Królewskiej Drodze, a obecnie wioska znajduje się na terenie starożytnego miasta. Angielska Wikipedia podaje, że miasto znajduje się w bocznej dolinie rzeki Sakarya, na wysokości około 950 metrów. Do Ballıhisar można łatwo dojechać samochodem z Sivrihisar; do zwiedzenia całego obszaru potrzebny jest samochód. W starożytności Pessinus był znany jako jedno z najważniejszych centrów kultu frygijskiej bogini-matki Kybele. Dyrekcja kultury informuje, że czarny kamień, prawdopodobnie meteoryt, był uważany za symbol zesłania się bogini z nieba, a Rzymianie, podczas wojny z Kartaginą w 204 roku p.n.e Portal kulturowy informuje, że wspaniała świątynia w mieście została rozpoczęta po śmierci cesarza Augusta, a ukończona za panowania Tyberiusza. Wikipedia w języku angielskim, opierając się na badaniach Uniwersytetu w Ghent, podaje, że budowla była świątynią w stylu korynckim, otoczoną kolumnami. Obecnie zachowały się jedynie jej ogromne fundamenty, a najnowsze badania wskazują, że była to budowla poświęcona kultowi cesarskiemu, a nie świątyni Kybele. Charles Texier, który odkrył fundamenty w 1834 roku, początkowo uważał, że jest to świątynia Kybele. Zdjęcie na okładce dobrze ilustruje skalę tej budowli. Przed świątynią znajduje się przestrzeń przypominająca teatr, z centralnymi schodami otoczonymi stopni dla widowni. Źródło to zwraca uwagę na ślady, które sugerują, że w tym miejscu odbywały się przedstawienia. Uważa się, że plac kolumnowy przed teatrem był budowlą sportową i edukacyjną z okresu hellenistycznego, zbudowaną pod koniec III wieku p.n.e. Urząd wojewódzki informuje, że w czasach hellenistycznych świątynia została odrestaurowana, a także wybudowano budynek rady miejskiej, stoę, kanał, teatr i drogi. Królewska Droga, przebiegająca przez miasto, była wykorzystywana w czasach rzymskich i bizantyjskich ze względu na jej niezawodność i skrócenie trasy; pozostałości tej drogi można nadal zobaczyć w pobliżu starożytnego miasta. Historia wykopalisk jest długa. Uniwersytet w Ghent w Belgii rozpoczął wykopaliskami w 1967 roku, które prowadzono okresowo do 2008 roku; według portalu kulturowego, wykopaliskami w latach 2009-2013 zajmował się Uniwersytet w Melbourne w Australii. Podczas wykopalisk odkryto nie tylko świątynię, ale także warsztaty, domy, agorę i budynek rady miejskiej. W 1988 roku, dzięki wsparciu urzędu wojewódzkiego i wkładu Muzeum Archeologicznego ETİ w Eskişehir, w wiosce utworzono muzeum pod gołym niebie. Część artefaktów jest eksponowana w tym ogrodzie, a mniejsze przedmioty znajdują się w jednopiętrowym budynku; pozostałe znaleziska znajdują się w muzeum w Eskişehir. Podczas zwiedzania stanowiska archeologicznego, powoli przespaceruj się wokół fundamentów świątyni i koniecznie odwiedź muzeum pod gołym niebie. Powrót do miasta i wieża zegarowa.

Po powrocie z Ballıhisar do Sivrihisar, pierwszym punktem programu powinna być wieża zegarowa, symbol miasta. Urząd wojewódzki informuje, że wieżę wzniesiono w 1899 roku przez ówczesnego komisarza, Mahmuta Beya, i umieszczono ją na wysokiej skale, aby była widoczna z każdego miejsca w mieście. Wieża, zbudowana z kamienia, ma zegary na każdej ze swoich czterech ścian; działa ona na zasadzie tygodniowego mechanizmu i uderza Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze miasta, dwukondygnacyjny dom z ogrodem posiada półpiwnicę; ściany piwnicy i parteru są wykonane z kamienia, natomiast górne kondygnacje zbudowane są z cegły i gliny, osadzonej w drewnianej konstrukcji. Do domu, do którego prowadzą dwustronne schody wyłożone marmurem z pobliskich kamieniołomów, wchodzi się na dziedziniec. Wewnątrz znajdują się pokoje rozmieszczone w rogach, ławki, szafy i rzeźbione drewniane drzwi. Małe kwadraty na boazeriach oraz stylizowane motywy koła stanowią dobry przykład stolarskiego rzemiosła tamtej epoki. Dom ten jest również znany jako miejsce, gdzie Rada Ministrów po raz pierwszy poza Ankarą odbyła posiedzenie 24 marca 1922 roku. Wielka Meczet w mieście to zabytkowa budowla z drewnianymi filarami, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2023 roku. Muzeum Kilimów i Dom Kultury.

Aby poznać tradycję tkactwa w Sivrihisar, warto odwiedzić Muzeum Kilimów. Władze miasta informują, że budynek dawnej siedziby urzędu miejskiego został w 2019 roku przekształcony w pierwsze w Turcji muzeum kilimów i został otwarty dla zwiedzających w 2020 roku. Muzeum, o powierzchni około 600 metrów kwadratowych, składa się z dwóch kondygnacji, dwóch sal wystawowych i 42 przestrzeniami wystawowymi. Zbiory zostały zgromadzone w wyniku ponad rocznych prac terenowych w regionie Sivrihisar i okolicznych obszarach Eskişehir. Na fasadzie budynku muzeum znajdują się motywy zaczerpnięte z kilimów z Sivrihisar. Co najważniejsze, można tu na żywo zobaczyć, jak kobiety tkają kilimy na tradycyjnych tkalniach zwanych "ıstar", a młodsze pokolenia uczą się tego rzemiosła. Władze miasta promują również lokalne wyroby rękodzielnicze, takie jak kilimy z pięcioma kominami i kolczyki z koralikami. Dom Kultury Nasreddin Hoca został również odrestaurowany i otwarty w 2020 roku. W domu, który odzwierciedla tradycyjną architekturę domów, prezentowane są lokalne tradycje, codzienne życie, rękodzieło, regionalne stroje i kultura kulinarna. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze miasta, dom ten prezentuje również życie i dowcipy Nasreddin Hoca, mistrza humoru, który urodził się w 1208 roku w dzielnicy Hortu w Sivrihisar. Dowcipy Hoca, oparte na tolerancji i zdrowym rozsądku, są jednym z najpopularniejszych elementów kultury ludowej w Anatolii, a w mieście co roku na początku czerwca organizowane są festiwale ku jego pamięci. Ogród rzeźb i okolice.

Na skalistych zboczach miasta znajduje się Ogród Rzeźb na Otwartej Powierzchni, stworzony przez rzeźbi Oko 40 kilometrów na południe od miasta znajduje się Rezerwat Ptaków Balıkdamı, rozległy obszar podmokły o powierzchni około 30 tysięcy hektarów, składający się z małych zbiorników wodnych i rozległych trzcinowisk. Urząd Kultury i Turystyki województwa Eskişehir określa go jako jedno z najważniejszych miejsc postojowych dla ptaków wędrownych.

Praktyczne wskazówki:

Aktualne godziny otwarcia stanowiska archeologicznego w Pessinus, muzeów i zabytkowych domów w mieście można sprawdzić na stronach internetowych Urzędu Kultury i Turystyki województwa Eskişehir oraz Urzędu Gminy Sivrihisar. W miejscowości Ballıhisar stanowisko archeologiczne jest zintegrowane z wioską, dlatego poruszając się w pobliżu domów, zachowujcie spokój. Droga do Wieży Zegarowej jest stroma i wyłożona kamieniami, dlatego załóżcie wygodne buty. Najlepsze pory roku na wizytę to wiosna i jesień; latem, w godzinach największych upałów, na terenie stanowiska archeologicznego jest mało cienia. Jeśli chcecie kupić dywan lub kolczyki w mieście, pamiętajcie, że doceniacie pracę rzemieślników.

Źródła:

Lokalizacja - Sivrihisar: Pessinus i historyczne miasto.

Informacje o wycieczce
MiastoSivrihisar, Eskişehir
TypKulturalny
Data15 października 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu