Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Promem do Rumelikavağı, a stamtąd do Garipçe.
Kulturalny

Promem do Rumelikavağı, a stamtąd do Garipçe.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Po przejeździe przez Sarıyer po stronie Rumelii, osady nadbrzeżne stają się rzadsze, zbocza pokrywa las, a woda zwęża się w kierunku Morza Czarnego. Rumelikavağı to ostatni przystanek promowy na tym odcinku wybrzeża.

Sarıyer, İstanbul
Kulturalny
Radar Editör
24 września 2026

O wycieczce

Po przejeździe przez Sarıyer po stronie Rumelii, zabudowa nadbrzeżna staje się rzadsza, zbocza pokrywa las, a woda zwęża się w kierunku Morza Czarnego. Rumelikavağı to ostatni przystanek promowy na tym odcinku wybrzeża. Nieco dalej na północ, tuż przed ujściem Morza Czarnego, znajduje się wioska rybacka Garipçe oraz jej zamek pochodzący z XVIII wieku. Ta wycieczka łączy w jeden dzień podróż promem do wioski z przystankiem, ślady zamków, które przez wieki strzegły cieśniny, oraz jedną z najdalej położonych na północu wiosek. Oddzielne wycieczki są dostępne do Anadolu Kavağı po drugiej stronie oraz do Rumeli Feneri na północy; tutaj wspomniane są jedynie jako sąsiednie miejscowości.

Najlepszym sposobem na dotarcie do Rumelikavağı jest prom. Trasa "Długa Trasa Bosforska" firmy Şehir Hatları wypływa z Eminönü, zatrzymuje się w Beşiktaş, Üsküdar, Kanlıca i Sarıyer, a następnie dociera do Rumelikavağı i Anadolu Kavağı; w drodze powrotnej zatrzymuje się w tych samych miejscach. Rozkład jazdy jest zależny od pory roku, dlatego warto sprawdzić go na stronie internetowej Şehir Hatları. Podróż promem, zbliżając się i oddalając od obu brzegów, jest najwygodniejszym sposobem na zobaczenie całego wybrzeża Bosforu. Firma Şehir Hatları określa przystanek w Rumelikavağı jako ostatni przystanek na rumelskiej stronie Bosforu i podkreśla, że jest to jeden z przystanków, który przetrwał dzięki swojej atrakcyjności turystycznej. Obecny przystanek został otwarty 21 lutego 2002 roku. Zgodnie z tymi samymi informacjami, z tego miejsca kursują regularne promy na drugą stronę, co pozwala tym, którzy chcą przedłużyć pobyt, na krótką podróż morską do Anadolu Kavağı.

Zamki i łańcuch.

Encyklopedia Islamu (TDV) opisuje Rumelikavağı jako wioskę położoną w najbliższym punkcie Bosforu do Morza Czarnego. Zgodnie z tym artykułem, w przeszłości w tym miejscu znajdował się bizantyjski świątynia. Bizantyńczycy zbudowali zamki zarówno w tym miejscu, jak i w położonym po drugiej stronie Anadolu Kavağı, aby bronić cieśniny, a także wzniesli mur biegnący od szczytu do wybrzeża. W razie potrzeby, cieśninę można było zamknąć za pomocą dużego łańcucha, który rozciągał się od jednego brzegu do drugiego i był przymocowany do murów na wybrzeżu. Encyklopedia dodaje, że zamek w Anadolu Kavağı jest w bardzo dobrym stanie, natomiast z zamku w Rumelikavağı widoczne są jedynie ruiny. Wikipedia również informuje, że badacz A. Dumont odkrył w wodzie pozostałości falochronu. W okresie osmańskim, ważność wioski wynikała z zamku, który został zbudowany za czasów sułtana Murada IV, znanego jako Boğaziçi. Zgodnie Rumelikavağı to małe miasteczko, słynące z ryb, małży i fig, jak podaje Wikipedia, a większość jego mieszkańców pochodzi z regionu wschodniego wybrzeża Morza Czarnego. Ryby i małże to najpopularniejsze dania serwowane na obiad w tej okolicy. Spacerując wzdłuż brzegu, można podziwiać widok na drugą stronę, na zbocza Anatolii i znajdującą się na wzgórzu twierdzę Yoros. Wyobrażenie sobie, że łańcuch niegdyś był rozciągnięty pomiędzy tymi dwoma brzegami, lepiej ilustruje, jak bardzo w tym miejscu cieśnina się zwęża. Jedną z siedmiu twierdz jest Garipçe.

Z Rumelikavağı można dojechać na północ, przez porośnięte lasami wzgórza, do Garipçe. Encyklopedia TDV opisuje, że w XVIII wieku, w związku z rosnącym zagrożeniem ze strony Rosji, w rejonie Cieśniny Czarnomorskiej zaczęto budować nowe twierdze. Najpierw wzniesiono po dwie twierdze po każdej stronie cieśniny: po stronie rumelskiej w Kilyos, po stronie anatolijskiej w Irva, oraz dwa fortuny w rejonie Boğazağzı. Następnie dodano twierdze Garipçe i stocznię Büyükliman po stronie rumelskiej oraz fort Poyraz Limanı po stronie anatolijskiej. Te siedem twierdz, których liczba wzrosła do siedmiu, łącznie nazywano "kila-i seba", czyli "siedem twierdz", i służyły do ćwiczeń strzeleckich i artyleryjskich. Według encyklopedii, III Selim sprowadził inżynierów z Francji i Szwecji, aby przyspieszyć obronę cieśniny, a na czele tych twierdz został mianowany "minister cieśniny". Zgodnie z encyklopedią Küre, twierdza Garipçe została zbudowana za panowania III Mustafy, a pierwsze wzmianki o niej pochodzą z lat 1772-1773. Uważa się, że wieża obserwacyjna została zbudowana około 1778 roku przez francuskiego doradcę wojskowego François Barona de Totta, który również miał wpływ na ogólny projekt twierdzy. Twierdza ma kształt lekko zniekształconego prostokąta, dopasowanego do ukształtowania terenu. Ściany, wzniesione z mieszanki kamienia i cegły, są w regularnych odstępach wyposażone w małe okna obserwacyjne. Zgodnie z Wikipedią, w okresie Republiki twierdza była przez pewien czas wykorzystywana przez wojsko, a uszkodzone fragmenty zostały w przeszłości naprawione betonem. W ostatnich latach twierdza została objęta programem renowacji prowadzonym przez Ministerstwo Kultury i Turystyki. Zgodnie z informacją opublikowaną w 2023 roku, w trakcie prac renowacyjnych twierdze Garipçe i Rumeli Feneri były zamknięte dla zwiedzających. Twierdza jest również wymieniona w inwentarzu zabytków jako obiekt poddawany renowacji. Przed wyjazdem warto sprawdzić, Na południowym krańcu wioski, na przylądku Garipçe, wznosi się europejska część mostu Yavuz Sultan Selim. Według Wikipedii, most, który łączy Garipçe z położoną po drugiej stronie wioskę Poyrazköy, został oddany do użytku 26 sierpnia 2016 roku. Wieże mostu są widoczne z niemal każdego miejsca w wiosce, a stara twierdza i nowy most znajdują się w tym samym kadrze. Garipçe znajduje się tuż przy ujściu Bosforu do Morza Czarnego. Po północy znajduje się latarnia morska Rumeli Feneri, a po drugiej stronie wioski – Poyrazköy i latarnia morska Anadolu Feneri, które strzegą tego ujścia. Latarnie i twierdze wspomniane w Encyklopedii Islamu TDV przypominają, że ten obszar przez wieki był bramą północną miasta. Spoglądając z murów twierdzy lub z nabrzeża na północ, rozpościera się widok na brzeg Bosforu, a na horyzoncie widać otwarte morze. Bliskość Morza Czarnego doskonale ilustruje, jak daleko dotarliście promem z Eminönü.

Plan dnia:

Rano przyjedźcie promem "Uzun Boğaz Turu" do Rumelikavağı, przespacerujcie się po okolicy i wzdłuż nabrzeża, a następnie zjedzcie obiad – ryby lub małże są dobrym wyborem. Po południu przejdźcie do Garipçe. Według Wikipedii, jedynym środkiem transportu publicznego do Garipçe jest autobus IETT, który odjeżdża ze stacji metra Hacıosman; sprawdźcie aktualne trasy i rozkłady jazdy na stronie IETT, lub przejedźcie taksówką z Rumelikavağı. W Garipçe zwiedzcie nabrzeże, plac wioski i okolicę twierdzy, a następnie wróćcie autobusem do Hacıosman, skąd możecie wsiąść do metra i dotrzeć do miasta. Jeśli chcecie wrócić promem, musicie wrócić do Rumelikavağı i złapać prom powrotny; zaplanujcie to z wyprzedzeniem, sprawdzając rozkłady jazdy.

Pora roku i pora dnia:

Ze względu na to, że ten obszar jest otwarty na Morze Czarne, pogoda może być chłodniejsza i wietrzna niż w centrum miasta, nawet latem; weźcie ze sobą lekką kurtkę. Wiosna i jesień to okresy migracji ptaków, co czyni je najlepszym czasem na obserwacje. Jeśli latem planujecie odwiedzić zatoki, takie jak Büyükliman, sprawdźcie lokalne rozkłady rejsów. Ponieważ wybrzeże Rumeli skierowane jest na wschód, wieczorem słońce będzie za wami, a światło padnie na leśne zbocza po drugiej stronie; rano słońce wschodzi nad brzegiem Anatolii.

Praktyczne wskazówki:

  • Sprawdźcie rozkład rejsów "Uzun Boğaz Turu" na stronie Şehir Hatları.
  • Transport publiczny do Garipçe jest ograniczony, więc zaplanujcie powrót z wyprzedzeniem.
  • Przed wyjaz Źródła:

Lokalizacja - Promem do Rumelikavağı, a stamtąd do Garipçe.

Informacje o wycieczce
MiastoSarıyer, İstanbul
TypKulturalny
Data24 września 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu