Poranek w lesie w Belgradzie.

Na północ od Stambułu, za Sarıyer, rozciąga się 5000 hektarów dębowo-leszczynowego lasu, który od wieków dostarcza miastu wodę pitną. Las Belgrad, nazwany tak w XVI wieku, odnosi się do serbskich osadników, których sułtan Sulejman Wspaniały sprowadził z Belgradu i osiedlił w tym miejscu. Choć wioska już nie istnieje, las skrywa pozostałości osmańskich tam, kanałów i arboretum, oferując znacznie więcej niż tylko miejsce do wypoczynku. Jak się tam dostać: Z ostatniej stacji metra M2, Hacıosman, autobusy linii 42 i 42HM kursują do Bahçeköy. Stamtąd, spacerem przez 15 minut, dotrze się do wejścia do lasu, w Neşetsuyu. Można również dojechać samochodem przez Bahçeköy, ale parkingi wewnątrz lasu są płatne. W weekendy, od godziny 9 rano, mogą tworzyć się korki przy wjeździe. Biegacze często pojawiają się tam już o 7 rano. Plan dnia: Główna trasa, licząca 6,5 kilometra i rozpoczynająca się w Neşetsuyu, jest najbardziej znaną ścieżką w lesie. Jest płaska, szeroka, oznakowana i można ją pokonać w około półtorej godziny. Po drodze można zobaczyć kilka tam, zbudowanych w czasach osmańskich w celu gromadzenia wody, z których najbardziej imponujący to Büyük Bent. Odchodząc od głównej trasy, można znaleźć spokojniejsze ścieżki, ale oznakowanie jest rzadsze; warto pobrać mapę na telefon. Około południa można udać się do Arboretum im. Atatürka: to żywe muzeum drzew, założone w 1949 roku, które można zwiedzić za dodatkową opłatą. Warto odwiedzić je jesienią, aby podziwiać klony, lub wiosną, aby zobaczyć kwitnące magnolie. W arboretum zabronione są pikniki, ale ścieżki są dobrze utrzymane. Jedzenie i napoje: Tereny piknikowe w lesie są płatne, a grillowanie jest dozwolone tylko w wyznaczonych miejscach; latem, ze względu na ryzyko pożaru, może być całkowicie zakazane. W Bahçeköy znajdują się miejsca serwujące śniadania w stylu wiejskim. Na obiad warto zjechać do Sarıyer i spróbować lokalnych wypieków lub świeżych ryb. Powrót: Z Bahçeköy można wrócić autobusem do Hacıosman, lub zjechać do nadmorskiej części Sarıyer i wrócić do miasta promem po cieście Bosforskim – to bardziej malownicza opcja. Wskazówki praktyczne: W lesie są miejsca, gdzie nie ma zasięgu telefonów komórkowych, dlatego warto chodzić w grupie. Najlepsze pory roku to wiosna i jesień; latem jest dużo cienia, ale również dużo owadów. Dla rowerzystów: drogi wewnątrz lasu są asfaltowe, ale w weekendy ruch jest intensywny. Psy muszą być na smyczy; dziką zwierzynę, szczególnie dziki, można zobaczyć o świcie