Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Od kamiennych obeliski po fasady budynków: Nişantaşı i Teşvikiye.
Kulturalny

Od kamiennych obeliski po fasady budynków: Nişantaşı i Teşvikiye.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Nişantaşı słynie dzisiaj swoimi wystawami sklepowymi, zadbanymi ulicami i kawiarniami. Kamienie, od których pochodzi nazwa dzielnicy, to detale, które często umykają uwadze turystów.

Şişli, İstanbul
Kulturalny
Radar Editör
24 września 2026

O wycieczce

Nişantaşı słynie dziś swoimi witrynami, zadbanymi ulicami i kawiarniami. Kamienie, od których wzięła się nazwa dzielnicy, to detale, które wielu turystów przechodzi obok, niezauważając ich. Ta trasa rozpoczyna się od centrum dzielnicy, od skrzyżowania i dziedzińca meczetu Teşvikiye, prowadzi wzdłuż fasad budynków i kończy się pod drzewami parku Maçka. Wystarczy kilka godzin, aby zapomnieć o zakupach i dowiedzieć się, jak powstała ta dzielnica. Nişantaşı i Teşvikiye to dwie nazwy, które splatają się w historii i granicach. Teşvikiye to dziś oficjalna dzielnica należąca do Şişli, natomiast Nişantaşı to ogólna nazwa obszaru położonego wokół skrzyżowania ulic Vali Konağı, Teşvikiye i Rumeli.

**Dzielnica, która narodziła się z poligonu strzeleckiego**

Do końca XVIII wieku wzgórza te były niezamieszkałym, zalesionym terenem. W latach 1790-1791, kiedy III Selim przybywał tu na polowania i ćwiczenia strzeleckie, postawił pierwszy kamień celowniczy, od którego wzięła się nazwa dzielnicy. Kamienie celownicze w Imperium Osmańskim były to pierwotnie kamienne tablice z inskrypcjami, służące do rejestrowania rekordów w łucznictwie, a z czasem zaczęto je używać również do strzelania z broni palnej. Te kamienie upamiętniają rekordy strzeleckie. Źródła podają, że na kamieniu III Selima widniała inskrypcja, z której wynikało, że strzelał on do celu oddalonego o około 1260 metrów (765 metrów), trafiając w niego. Drugi kamień, znajdujący się na dziedzińcu, należy do II Mahmuda i pochodzi z roku 1811. Inny kamień z tego samego roku znajduje się obecnie w Topağacı, przed jednym z budynków wzdłuż drogi Nişantaşı-Ihlamur. W latach 1794-1795, dla sułtana i jego świty, w miejscu dzisiejszego meczetu Teşvikiye zbudowano modlitownię. Modlitownia ta była wykorzystywana do odprawiania modlitw w dni, kiedy odbywały się liczne ćwiczenia strzeleckie.

**Jak tam dotrzeć**

Wysiądź na stacji Osmanbey metra linii M2 i skorzystaj z wyjścia Rumeli. Krótkim spacerem ulicą Rumeli dotrzesz do Nişantaşı. Autobusy kursujące w kierunku Beşiktaş i Eminönü również przejeżdżają przez tę dzielnicę. Po zakończeniu zwiedzania możesz dojść pieszo z parku Maçka do Dolmabahçe, a następnie do Beşiktaş, lub wjechać kolejką linową z parku do Taşkışla, a stamtąd dojść do Taksim.

**Meczety Teşvikiye i kamienie na dziedzińcu**

Meczety Teşvikiye, w obecnej formie, to dzieło suł Na dziedzińcu znajduje się fontanna z 1854-55 roku, a w pobliżu znajduje się budynek zegarowy. Meczet został poddany renowacji w 2018 roku i ponownie otwarto go dla wiernych w kwietniu 2021 roku. Ceremonie pogrzebowe znanych osób często odbywają się w tym miejscu; w takie dni dziedziniec jest zatłoczony. Najlepiej odwiedzić to miejsce poza godzinami modlitwy. Zdejmując buty przy wejściu, należy ubierać się tak, aby zakrywać ramiona i kolana, a kobiety powinny zakrywać głowę i zachowywać ciszę wewnątrz. Podczas ceremonii pogrzebowych nie należy robić zdjęć na dziedzińcu.

**Nowa dzielnica Abdülmecida**

To Abdülmecid przekształcił obszar strzelnicy w dzielnicę. Cesarz, podczas renowacji meczetu w latach 1853-54, nakazał wyrycie na dwóch kamieniach napisu, który miał oznaczać powstanie nowej dzielnicy. Napis w dzisiejszym języku tureckim brzmi: "Nowa dzielnica Teşvikiye, owoc bezinteresownej dobroci Abdülmecida". Nazwa Teşvikiye pochodzi od słowa oznaczającego "zachętę", ponieważ osada została wspierana przez cesarza. Jeden z kamieni znajduje się w małej przestrzeni obok komisariatu na ulicy Teşvikiye, a drugi na skrzyżowaniu ulic Rumeli Caddesi i Vali Konağı Caddesi. Ten drugi kamień znajduje się w miejscu, które dziś uważa się za centrum dzielnicy. Dzielnica została oficjalnie zarejestrowana w spisie ludności z 1883 roku. Zainteresowanie dzielnicą wzrosło wraz z przeniesieniem się Abdülmecida do Pałacu Dolmabahçe. W 1857 roku uroczystości związanych z obrzezaniem książąt trwały dwanaście dni w Nişantaşı Sahrası, a w następnym roku odbyły się tam wesela Cemile i Münire Sultan. Od lat 60. i 70. XIX wieku zaczęto budować rezydencje. Przeniesienie pałacu najpierw do Dolmabahçe, a później do Yıldız, przyciągnęło do tych wzgórz członków rodziny królewskiej i wysokich urzędników; bliskość do Pera była również atrakcyjna dla rodzin otwartych na zachodni styl życia.

**Spacerując, obserwuj fasady**

Nişantaşı początkowo rozwijał się jako dzielnica rezydencji i pałaców, a po latach 1910. zaczęto budować tam także budynki mieszkalne. Od lat 30. XX wieku stał się jedną z dzielnic, w których najszybciej powstawały budynki mieszkalne, ale rozwój ten przebiegał w sposób elegancki. W wielu ulicach nadal znajdują się budynki mieszkalne z końca XIX i początku XX wieku. Podczas spaceru, podnieś wzrok od witryn sklepów na parterze; prawdziwa historia fasad znajduje się na wyższych piętrach. Na ulicy Vali Konağı Caddesi znajduje się dom, na który warto zwrócić szczególną uwagę: to dom zaprojektowany i zbudowany w latach 1 Jeśli znasz te uliczki dzięki jego książkom, spacer nabiera zupełnie innego znaczenia.

**Zejście do Parku Maçka**

Podczas gdy idziesz z Teşvikiye na południe, w kierunku Maçka, droga opada do doliny Dolmabahçe i prowadzi do Parku Demokracji Maçka. Obszar ten, opisany w połowie XIX wieku jako zadrzewiona dolina z potokiem, jest dziś rozległym pasem zieleni, który rozciąga się między Dolmabahçe, Maçka, Nişantaşı i Harbiye. W cieniu drzew takich jak lipy, plany, kasztany, dęby i orzechy, znajdują się ścieżki spacerowe, fontanny i place zabaw. Po bokach znajdują się Sala koncertowa Cemal Reşit Rey oraz Teatr na świeżym powietrzu Harbiye Cemil Topuzlu; jeśli masz bilet na koncert wieczorem, warto zakończyć spacer w tym miejscu. Kolejka linowa, która przejeżdża nad parkiem, to linia Maçka-Taşkışla, otwarta 11 kwietnia 1993 roku. Pokonuje ona 300-metrowy odcinek między dwoma stacjami w ciągu kilku minut i jest najłatwiejszym sposobem, aby zobaczyć dolinę z góry. Kampus ITÜ Maçka, znajdujący się przy parku, to dawny koszary Maçka, zaprojektowane przez architektów z rodziny Balyan.

**Propozycja spaceru:**

Wysiądź z metra w Osmanbey i idź wzdłuż ulicy Rumeli do skrzyżowania z Nişantaşı, a następnie znajdź kamień Teşvikiye, związany z czasami Abdülmecida. Stąd możesz zrobić krótki objazd ulicą Vali Konağı Caddesi, aby zobaczyć dom Vedat Tek. Wróć do skrzyżowania i wejdź na ulicę Teşvikiye; zobacz drugi kamień, znajdujący się obok komisariatu, oraz meczet Teşvikiye; zatrzymaj się na chwilę przed kamieniami z inskrypcjami na dziedzińcu. Następnie zejdź w kierunku Maçka, przejdź obok Pałacu Maçka i wejdź do parku, a następnie przespaceruj się w dół doliny. Jeśli chcesz, możesz wjechać kolejką linową do Taşkışla, a następnie dojść pieszo do Taksim. Odwiedzenie meczetu i krótka przerwa w parku wystarczą na 2,5-3 godziny.

**Pora roku i pora dnia:**

Nişantaşı można odwiedzać o każdej porze roku, ale poranki w dni powszednie są idealne, aby zobaczyć detale fasad, ponieważ chodniki są puste. W weekendy po południu ulice są zatłoczone. Okres przed świętami Bożego Narodzenia, kiedy ulice są ozdobione światłami, to najbardziej ruchliwy czas w tej dzielnicy. Park Maçka jest popularnym miejscem dla fotografów jesienią, ze względu na kolory liści, a także o zachodzie słońca i w dni, kiedy pada śnieg.

**Praktyczne wskazówki:**

* Kamienie z inskrypcjami na dziedziń Źródła:

Lokalizacja - Od kamiennych obeliski po fasady budynków: Nişantaşı i Teşvikiye.

Informacje o wycieczce
MiastoŞişli, İstanbul
TypKulturalny
Data24 września 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu