Od alei Marmurowej do kamiennej wioski, Efez i Şirince.

Z Izmiru, godziną pociągiem, można dotrzeć do najlepiej zachowanej starożytnej osady nad Morzem Śródziemnym, a tego samego dnia zakończyć dzień degustacją lokalnych win w uroczej greckiej wiosce na wzgórzu. Wycieczka do Efesu i Shirince to klasyczna jednodniowa wycieczka z Izmiru. Jest ona tak popularna, ponieważ jest naprawdę udana.

Podróż rozpoczyna się z dzielnicy Alsancak lub stacji Basmane, korzystając z kolei IZBAN. Do Selczuka dojedziecie w godzinę i pół. Z dworca autobusowego odjeżdżają również autobusy do Kuşadası, które przejeżdżają przez Selczuk. Z dworca kolejowego regularnie odjeżdżają minibusy do Efesu. Moja rada to wzięcie taksówki do górnego wejścia. Dzięki temu będziecie mogli zwiedzać miasto w dół, a wasze kolana wam podziękują wieczorem.

Wejdźcie przez górne wejście o 8:30, kiedy otwiera się. Po przejściu przez Agorę Państwową, zejdziecie w dół po marmurowej ulicy Kuretów. Po drodze zobaczycie kolejno Świątynię Hadriana, Domki na Wzgórzu i fasadę Biblioteki Celsusa. Wejście do Domków na Wzgórzu wymaga oddzielnej opłaty, ale zdecydowanie warto je kupić, ponieważ nigdzie indziej nie zobaczycie tak blisko rzymskich fresków i mozaik. Po zwiedzeniu teatru i promenady portowej, wyjdziecie przez dolne wejście, a miniecie trzy godziny. Latem jest bardzo mało cienia, więc wejdźcie z kapeluszem, wodą i kremem z filtrem.

Na lunch wróćcie do centrum Selczuka. Kebab to specjalność tego regionu, a znajdziecie go w restauracjach w pobliżu stacji. Porcje mogą wydawać się małe, ale prawdopodobnie zamówicie drugą. Jeśli macie czas, poświęćcie godzinę w Muzeum Efesu, aby zobaczyć dwa posągi Artemidy – tutaj znajdziecie uzupełnienie historii kamieni, które widzieliście rano.

Po południu wsiądźcie do minibusa do Shirince, który odjeżdża z dworca autobusowego. W 20 minut dotrzecie do wioski, położonej wśród winnic i gajów oliwnych. Główna ulica jest pełna sklepów z pamiątkami, ale prawdziwe Shirince znajduje się w bocznych uliczkach. Wspinajcie się między kamiennymi domami, zobaczcie odrestaurowany kościół, zjedzcie śniadanie lub *gözleme* (rodzaj placka) na jednym z dziedzińców. Wino owocowe to znak rozpoznawczy wioski – malinowe, figowe, brzoskwiniowe. Degustacja jest zazwyczaj darmowa, ale warto kupić butelkę, aby sprzedawca się ucieszył. Oliwa z oliwek i mydła wytwarzane ręcznie to również dobre pamiątki.

Ostatnie minibusy z Shirince odjeżdżają wieczorem, a latem jeszcze później. Zapytajcie kierowcę o roz