
Dzień śniegu w Antalyi: od Saklıkent do Bakırlıtepe.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
W Antalyi zimą, dla mieszkańców nadmorskich, często oznacza deszcz i łagodne słońce, ale góry Beydağ, położone tuż za miastem, w tym samym czasie pokrywają się białym śniegiem.
O wycieczce
Oto, dla mieszkańców nadmorskiej części Antalyi, zima to często deszcz i łagodne słońce, ale od razu za miastem, w górach Beydağları, w tym samym czasie panuje biel. Ośrodek narciarski Saklıkent, położony po stronie gór w dzielnicy Konyaaltı, u podnóża północnej stoki góry Bakırlıdağ, znajduje się pięćdziesiąt kilometrów od centrum miasta i jest jednym z najbliższych ośrodków narciarskich nad Morzem Śródziemnym. Ten plan dnia jest idealny dla tych, którzy chcą spędzić poranek na stoku, a popołudnie na plaży. Wyjazd drogą Doyran, śnieg w Saklıkent, punkt widokowy na Bakırlıtepe i powrót wieczorem nad morze. Jak tam dojechać?
Saklıkent znajduje się na zachodzie Antalyi, w górach Beydağları, pięćdziesiąt kilometrów na północny zachód od centrum miasta. Droga prowadzi przez zachodnie dzielnice Konyaaltı, wspinając się do Doyran, która jest górską wioską położoną około piętnastu kilometrów od miasta i znaną ze swojego zbiornika na rzece Doyran Çayı. Istnieje ludowa opowieść związana z nazwą tej wioski. Mówi się, że władca Teke, Pirinç Çelebi, dowiedział się, że buduje meczet bez jego wiedzy, więc wysłał dwóch żołnierzy. Çelebi ugościł żołnierzy w swoim domu, podając im po misce ryżu, a koniom po garści paszy. Żołnierze pomyśleli, że to za mało, ale ani oni, ani ich konie nie zdołali zjeść wszystkiego. Nazwa wioski pierwotnie brzmiała "Doyuran", a z czasem, z powodu utraty samogłoski, zmieniła się na "Doyran". Według Wikipedii, Doyran uzyskał status miasta w 1998 roku, a w 2012 roku, w wyniku wprowadzenia ustawy o metropoliach, ponownie stał się wioską. To pierwsze miejsce, gdzie poczujesz, że oddalasz się od wybrzeża. Sosny rzadziej występują, a krzewy maki mieszają się ze skałami. Temperatura nagle spada. Strona internetowa urzędu gminy Konyaaltı informuje, że podróż z centrum Antalyi do ośrodka Saklıkent, licząca pięćdziesiąt kilometrów, zajmuje godzinę. W dni, kiedy pada śnieg, czas podróży się wydłuża, ponieważ ostatni odcinek to droga górska, na której mogą być wymagane łańcuchy lub opony zimowe. Komunikacja publiczna jest sezonowa i ograniczona. Przed wyjazdem sprawdź aktualne ogłoszenia gminy Konyaaltı i metropolii Antalya, aby dowiedzieć się, czy kursują autobusy lub busy. Jeśli jedziesz własnym samochodem, wyjedź rano. Będziesz miał mniej korków i zobaczysz pierwsze promienie słońca na wschodnich zboczach gór Beydağları. Co można zobaczyć?
Saklıkent to nie miasto, a kompleks narciarski. Jak podaje zarząd województ Grubość pokrywy śnieżnej, według danych zarządu województwa, wynosi od jednego do dwóch metrów, a na szczycie może osiągać nawet cztery metry. Z kolei urząd gminy i dyrekcja kultury województwa podają, że w sezonie narciarskim grubość śniegu wynosi od pięćdziesięciu centymetrów do jednego metra. Obie informacje mogą być prawdziwe. Na niższych trasach i na początku sezonu śnieg jest cieńszy, a jego grubość zwiększa się w kierunku szczytu i w miesiącach lutym. Sezon, według danych zarządu województwa, rozpoczyna się 10 grudnia i trwa do 10 kwietnia, co daje około sto dwadzieścia dni możliwości uprawiania narciarstwa. Liczba słonecznych dni w ciągu sezonu wynosi od pięćdziesięciu do sześćdziesięciu. Te dane mogą się różnić z roku na rok, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić aktualne warunki śniegowe i stan tras na stronie ośrodka. Według dostępnych informacji, ośrodek został założony w 1971 roku i od tego czasu jest to miejsce, do którego ludzie z Antalyi przyjeżdżają, aby spędzić zimę w górach. W artykule na Wikipedii, powstanie ośrodka przypisywane jest ówczesnemu gubernatorowi Antalyi, Hüseyinowi Öğütçenowi. Istnieją również rozbieżności w informacjach dotyczących liczby tras i wyciągów. Dyrekcja kultury województwa podaje, że ośrodek posiada dwie trasy i dwa wyciągi, natomiast na Wikipedii opisany jest bardziej szczegółowo, z informacją o czterech trasach i trzech wyciągach. Wyciąg Karakaya to wyciąg gondolowy o największej przepustowości, który przewozi do ośmiuset osób na godzinę i prowadzi do tras czerwonych i czarnych. Jest on również wykorzystywany przez osoby, które chcą dotrzeć do górnej restauracji, aby podziwiać widoki. Wyciąg gondolowy Saklıbel przewozi średnio zaawansowanych narciarzy na początek trasy niebieskiej, natomiast mały wyciąg dla dzieci, uruchomiony w 2015 roku, przewozi początkujących na trasę żółtą. Według tych samych źródeł, trasa czerwona ma cztery kilometry długości, jest stroma i posiada ostre zakręty, natomiast trasa czarna ma tysiąc pięćset metrów długości, jest prosta i stroma. Trasa niebieska również ma tysiąc pięćset metrów długości, ale jest łagodna i stanowi etap przejściowy przed przejściem na trasy trudniejsze. Trasa żółta, o długości trzysta metrów, jest przeznaczona do lekcji z instruktorem, a dodatkowo znajduje się tam osobna trasa dla sanek. Informacja o tym, które trasy są otwarte danego dnia, jest dostępna w oficjalnych komunikatach ośrodka. Oprócz narciarstwa, można również uprawiać inne aktywności. Spacerując wśród domków górskich, można podziwiać ciemnozielone igły jodeł, a fotografowanie lodowych okapów zwisających z dachów domów to kolejna atrakcja. Płaskie tereny przy trasach są TÜBİTAK od czasu do czasu organizuje wydarzenia związane z obserwacją nieba, podczas których odbywają się wycieczki po terenie ośrodka; informacje o terminach i możliwości uczestnictwa można znaleźć na oficjalnych stronach instytucji. To, czy droga jest otwarta zimą i czy możliwe jest dotarcie do obserwatorium, zależy od warunków pogodowych danego dnia; jeśli droga jest dostępna, można zaplanować wizytę, dodając ją do planu. Nawet jeśli nie uda się dotrzeć na szczyt, można podziwiać kopuły obserwatorium z tras narciarskich. W tym miejscu można zrozumieć, dlaczego niebo nad Antalyą jest tak przejrzyste i dlaczego światła miasta wydają się tak odległe. Historia obserwatorium rozpoczęła się dwadzieścia lat po powstaniu ośrodka narciarskiego. Według Wikipedii, prace nad jego budową rozpoczęły się w 1991 roku, a regulamin funkcjonowania został opublikowany w oficjalnym gazecie w 1995 roku. Pierwsze obserwacje naukowe przeprowadzono w styczniu 1997 roku za pomocą teleskopu T40 o średnicy czterdziestu centymetrów, a teleskop RTT150, powstały we współpracy rosyjsko-tureckiej, po raz pierwszy został użyty we wrześniu 2001 roku. Obecnie obserwatorium jest częścią infrastruktury tureckich obserwatoriów, będącej wspólnym projektem TÜBİTAK i Uniwersytetu Atatürka. Jednym z ważnych odkryć dokonanych w obserwatorium jest planeta pozasłoneczna krążąca wokół olbrzymiej gwiazdy HD 208897, znajdującej się w odległości około dwóch stu dziesięciu lat świetlnych; wynik ten został uzyskany dzięki dziesięcioletnim precyzyjnym pomiarom dokonanym za pomocą teleskopu RTT150 i ogłoszony w 2017 roku. Za pomocą tego samego teleskopu analizowano dane satelity Planck, co pozwoliło na zidentyfikowanie czterdziestu siedmiu wcześniej nieznanych gromad galaktyk. Rano narty, po południu morze.
Hasło reklamowe ośrodka Saklıkent, jak podano na stronie urzędu wojewódzkiego, brzmi: "rano narty, po południu morze", a taki plan jest szczególnie realistyczny pod koniec lutego i w marcu. Dzięki łagodnemu klimatowi, Saklıkent, jak stwierdza urząd wojewódzki, jest ośrodkiem narciarskim o najwyższej temperaturze w kraju; możliwe jest doświadczenie dwóch pór roku w ciągu jednego dnia. Plan wygląda następująco: wcześnie rano wyjedź z miasta, dotrzyj na miejsce, gdy trasy narciarskie są otwierane, i spędź tam czas do południa, jeżdżąc na nartach lub spacerując. Zjedz lunch w górach, a następnie wcześnie po południu zacznij schodzić w dół. Po dwóch godzinach jesteś na plaży Konyaaltı; w marcu woda w morzu jest chłodna, ale słoneczne popołudnie pozwala na spacer wzdłuż klifów, a dla odważnych nawet na krótkie pływanie. Na drugą połowę dnia można wybrać plażę Konyaaltı lub wodospad Aşağı Düden Rękawice, czapka i wodoodporne buty są obowiązkowe.
- Droga może być zamknięta zimą; sprawdź komunikaty dotyczące stanu dróg na stronach internetowych Urzędu Wojewódzkiego w Antalyi i Urzędu Powiatowego.
- Na górze nie ma stacji benzynowej; zatankuj samochód w Konyaaltı.
- Zabierz ze sobą swoje śmieci; Saklıkent graniczy z obszarami chronionymi gór Beydağları.
- W drodze powrotnej warto zatrzymać się w Doyran i zrobić krótką przerwę nad jeziorem, co stanowi piękne przejście między dwoma porami roku.
Źródła:
- Urząd Wojewódzki w Antalyi, Ośrodek Narciarski Saklıkent, https://www.antalya.gov.tr/saklikent
- Urząd Powiatowy w Konyaaltı, Ośrodek Narciarski Saklıkent, https://www.konyaalti.gov.tr/saklikent-kayak-merkezi
- Departament Kultury i Turystyki w Antalyi, Turystyka Zimowa, https://antalya.ktb.gov.tr/TR-68439/kis-turizmi.html
- TÜBİTAK, 20-lecie Narodowego Obserwatorium TÜBİTAK, https://tubitak.gov.tr/tr/haber/tubitak-ulusal-gozlemevi-20-yasinda
- Wikipedia, Saklıkent (ośrodek narciarski), https://tr.wikipedia.org/wiki/Sakl%C4%B1kent_(kayak_merkezi)
- Wikipedia, Narodowe Obserwatorium TÜBİTAK, https://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%9CB%C4%B0TAK_Ulusal_G%C3%B6zlemevi
- Wikipedia, Doyran, Konyaaltı, https://tr.wikipedia.org/wiki/Doyran,_Konyaalt%C4%B1
