Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Dzień nad jeziorem Gölyazı i jeziorem Uluabat.
Kulturalny

Dzień nad jeziorem Gölyazı i jeziorem Uluabat.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Na zachodzie Bursy, na wschodnim brzegu jeziora Uluabat, znajduje się niewielki półwysep, który wdziera się w wodę. Miejscowość położona na tym półwyspie nazywa się obecnie Gölyazı, a w starożytności nosiła nazwę Apollonia ad Rhyndacum.

Nilüfer, Bursa
Kulturalny
Radar Editör
30 września 2026

O wycieczce

Na zachodzie Bursy, na wschodnim brzegu jeziora Uluabat, znajduje się mały półwysep, który sięga w kierunku wody. Osada, która się na nim znajduje, nazywa się dziś Gölyazı, a w starożytności nosiła nazwę Apollonia ad Rhyndacum. Część domów stoi tuż przy starożytnych murach, a inne – bezpośrednio nad wodą. Spacerując po wąskich uliczkach, można natknąć się na stare kamienie wbudowane w mury. Samo jezioro to obszar o międzynarodowym znaczeniu, będący mokradłami. Wizyta w Gölyazı to połączenie dwóch różnych doświadczeń: z jednej strony poznawanie warstw miasta o historii sięgającej 2500 lat, a z drugiej – podziwianie lilii wodnych, kolonii ptaków i światła padającego na wodę o zmierzchu.

Jak dojechać:

Gölyazı jest dzielnicą należącą do okręgu Nilüfer. Według informacji przekazanych przez urząd okręgu Nilüfer, dojazd możliwy jest drogą, która odjeżdża od 35. kilometra trasy Bursa-Izmir i prowadzi na południe, mając około siedmiu kilometrów długości. Znak "Kültür Portalı" znajduje się na 37. kilometrze, a odległość od Bursy wynosi 42 kilometry. Różnice w odległościach podawanych przez różne źródła mogą wynikać z różnych punktów początkowych pomiaru. Ważne jest, że po zjeździe z głównej drogi, droga prowadzi bezpośrednio do brzegu jeziora. Jeśli planujecie podróż komunikacją publiczną, sprawdźcie rozkład jazdy i trasy na stronie internetowej Bursa Büyükşehir Belediyesi przed wyjazdem, ponieważ informacje te mogą się zmieniać. Ze względu na wąskie uliczki, najlepiej zostawić samochód na początku osady i zwiedzać ją pieszo. Półwysep jest mały, a dojście do każdego zakątka jest łatwe.

Od Apollonii do Gölyazı:

Według portalu Kultür Portalı, historia osady sięga VI wieku p.n.e. Jej starożytna nazwa pochodzi od rzeki Rhyndakos, która zasilala jezioro, a obecnie znana jest jako Orhaneli Çayı lub Kocaçay, i oznacza "Apollonię nad rzeką Rhyndakos". Zgodnie z informacjami zawartymi na portalu Kultür Portalı, w Anatolii istniało dziewięć starożytnych miast o nazwie Apollonia, a nazwa rzeki pełniła funkcję pewnego rodzaju adres. Zgodnie z informacjami zawartymi w angielskiej Wikipedii, mieszkańcy miasta uważali swoje pochodzenie za kolonię założoną przez Milecjan. W okresie hellenistycznym, za panowania królestwa Pergamonu, czyli Attalosów, miasto przeżywało okres prosperity. Najbardziej namacalnymi świadectwami tej historii są monety miasta. Portal Kultür Portalı wspomina o monetach z I wieku p.n.e., pochodzących z tego miejsca, na których widoczne są przedstawienia krewetek. To samo źródło informuje również o znalezieniu licznych monet cesarstwa bizantyjskiego w glebie tego regionu. Z kolei w angielskiej Wikiped W początkach XX wieku mieszkańcy okolic Bursy i Mudanyi znaleźli tu schronienie. Było to miejsce, gdzie obok siebie mieszkały rodziny greckie i tureckie; w 1923 roku, w wyniku wymiany ludności, ludność grecka opuściła to miejsce. W okresie republiki, starożytna nazwa Apolyont została zmieniona na Gölyazı. Według polskiej Wikipedii, w 1992 roku miejscowość uzyskała status gminy, a pod koniec lat 2000 stała się dzielnicą należącą do Nilüfer.

Podczas zwiedzania Gölyazı, należy pamiętać, że duża część starożytnego miasta znajduje się pod współczesnymi domami. Akademickie badania dotyczące jeziora Uluabat potwierdzają tę tezę i opisują osadę otoczoną dwoma pierścieniami murów: zewnętrznym murem otaczającym półwysep oraz wewnętrznymi murami otaczającymi wyspę. Oba mury nie zostały w całości zachowane, ale ich fragmenty wkomponowane są w strukturę wioski. Portal kulturalny podaje, że długość starożytnych murów wynosi około 800 metrów, a mury mogły służyć zarówno do obrony, jak i ochrony przed powodzią jeziora. Aby przyjrzeć się budowie murów, należy dokładnie przyjrzeć się ich konstrukcji. Według tego samego źródła, podczas wieków napraw wykorzystywano materiały z wcześniejszych budowli, co powoduje, że elementy z okresów rzymskiego, bizantyjskiego i osmańskiego przeplatają się ze sobą. Źródło to wymienia również Simitçikale na północy jako najważniejszą wieżę oraz informuje o obecności kolejnej wieży na placu. Podkreśla również, że mury są integralną częścią tradycyjnej zabudowy; często trudno jest odróżnić, gdzie kończy się ściana domu, a zaczyna się mur.

Poza murami, istnieją również inne ślady przeszłości. Portal kulturalny i urząd okręgu Nilüfer wspominają o strukturze, która prawdopodobnie była wodociągiem i znanej lokalnie jako Deliktaş, o Bramie Kamiennej, która była starożytną bramą do miasta, o pozostałościach starożytnego teatru oraz o ruinach świątyni Apollina, znajdujących się na wyspie Kız, oddalonej o około kilometr od brzegu. Polska Wikipedia wymienia również nekropolię i sarkofagi na wzgórzu Zambak Tepesi. Akademickie badania dodają do tego nekropolię zawierającą różne typy grobów z okresów greckiego i rzymskiego, pozostałości teatru i stadionu, łaźnię z okresu osmańskiego, wiatrak oraz meczet Gölyazı. Zgodnie z ogłoszeniem Urzędu Gminy Nilüfer z lata 2026, prace wykopaliskowe w starożytnym teatrze są wciąż w toku. Status ochrony tego miejsca odzwierciedla jego bogatą historię. Zgodnie z tymi samymi badaniami, Gölyazı został w 1998 roku wpisany na listę zabytków jako obszar archeologiczny o znaczeniu miejskim; na terenie osady znajduje się 87 zabytkowych budynków stanowiących przykład architektury Według informacji przekazanych przez władze lokalne, budynek został wzniesiony w latach 1908-1918, po pożarze, który nawiedził wyspę, jako część planowanego nowego osiedla. Projektantem był Dimitrios Papadopoulos z Dereköy. Budynek, przez długi czas będący w stanie ruiny, został odrestaurowany w 2009 roku i w 2014 roku otwarto w nim centrum kultury. Wewnątrz znajdują się zdjęcia i dokumenty związane z historią Gölyazı, a także organizowane są wystawy czasowe, warsztaty i koncerty. Godziny otwarcia można sprawdzić na stronie internetowej urzędu miasta. Uluabat to jezioro wpisane na listę Ramsar.

Wody otaczające Gölyazı, jak podają badania naukowe, są jednym z najważniejszych obszarów podmokłych w Turcji. W języku tureckim Wikipedia opisuje jezioro Uluabat jako płytkie jezioro słodkowodne o powierzchni około 136 kilometrów kwadratowych, ze średnią głębokością dwóch i pół metra, a w najgłębszym miejscu około dziesięć metrów. Zgodnie z angielską Wikipedią, jezioro jest zasilane przez rzekę Mustafakemalpaşa, która wpływa do niego od strony południowo-zachodniej, a nadmiar wody odpływa na zachodzie przez rzekę Susurluk do Morza Marmara. Liczba wysp na jeziorze jest różna w różnych źródłach, ale wszystkie wskazują, że największą wyspą jest wyspa Halilbey. Według informacji przekazanych przez Dyrekcję Ochrony Przyrody i Parków Narodowych, obszar o powierzchni 19 900 hektarów jeziora został uznany za obszar o międzynarodowym znaczeniu i objęty ochroną w ramach Konwencji Ramsar 15 kwietnia 1998 roku. Badania naukowe wskazują, że jezioro spełnia dziewięć z dziewięciu kryteriów Konwencji Ramsar: jest siedliskiem gatunków zagrożonych, regularnie przyjmuje dużą liczbę ptaków wodnych i stanowi ważne siedlisko dla ryb. Jezioro charakteryzuje się rozległymi ławicami grzybicznia wodnego. Zgodnie z tymi samymi badaniami, grzybicznia wodna, a zwłaszcza biała odmiana, pokrywa rozległe obszary, szczególnie na północno-wschodnich brzegach jeziora i w miejscu, gdzie rzeka Mustafakemalpaşa wpada do jeziora. Jeśli chcesz zobaczyć ławice grzybicznia wodnego, zaplanuj swoją wizytę na ciepłe miesiące, kiedy roślina kwitnie. Ptaki, bociany i rybołowy

Uluabat jest najważniejszym obszarem rozmnażania dla małego czapli, gatunku zagrożonego, a także ważnym obszarem żerowania i zimowania dla zagrożonego pelikana różowego. Zgodnie z angielską Wikipedią, w badaniu przeprowadzonym w czerwcu 1998 roku, zarejestrowano 823 pary małych czapli, 105 par rybołówów, 109 par kropiatków i 48 par łoz Wikipedia po turecku podkreśla, że w Uluabat około trzydziestu procent aktywnych rybaków to kobiety, co jest charakterystyczne dla regionu Marmara. Według tego źródła, rybacy wypływają na jezioro w małych, plastikowych łodziach każdego dnia, z wyjątkiem okresów zakazu połowu i świąt; dlatego łodzie przycumowane na brzegu to nie tylko element dekoracyjny, ale część codziennego życia.

**Propozycja spaceru nad jeziorem:**

Najlepiej poznać półwysep pieszo. Zacznijcie od pomnika pod starym platanem na początku mostu i przespacerujcie się wzdłuż brzegu, okrążając wyspę; po jednej stronie będziecie mieli widok na jezioro, a po drugiej – domy przylegające do murów. Wchodząc w boczne uliczki, poszukajcie kamieni i fragmentów murów, a następnie wspinajcie się w kierunku Wzgórza Lilii, odwiedzając po drodze centrum kultury. Wspinając się na wzgórze, lepiej widać kształt półwyspu w jeziorze. Według badań, mieszkańcy oferują możliwość rejsu po jeziorze łodzią; z perspektywy wody lepiej widać, jak blisko murów i domów znajduje się woda. Źródło to również informuje, że na straganach prowadzonych przez mieszkańców można kupić produkty rolne, ryby i lokalne przysmaki.

**Zachód słońca, pora roku i godzina:**

Ponieważ Gölyazı znajduje się na wschodnim brzegu jeziora, jezioro rozciąga się na zachód, a zachody słońca są widoczne nad wodą. Dlatego warto zaplanować wizytę na popołudnie: najpierw zwiedzajcie ulice i ruiny, a następnie poczekajcie na zachód słońca nad brzegiem lub na zboczu wzgórza. Wiosna i lato to najlepszy czas na obserwację pelikanów i lilii wodnych, a wiosna i jesień to okres migracji ptaków. Zimą liczba turystów jest mniejsza, a rytm codziennego życia jest bardziej wyczuwalny. Badania wskazują, że w ostatnich latach liczba turystów odwiedzających Gölyazı wzrosła; jeśli szukacie spokojnego wypoczynku, wybierzcie dni powszednie.

**Praktyczne wskazówki:**

Gölyazı to nie muzeum, ale miejsce, w którym mieszkają ludzie. Nie wchodźcie na podwórka domów, a robiąc zdjęcia przy drzwiach, poproście o pozwolenie. Mury i ruiny są zabytkami; nie wspinajcie się na nie, nie dotykajcie kamieni i nie przesuwajcie ich. Zarośla nad brzegiem są siedliskiem ptaków, więc nie wchodźcie do nich i zabierajcie ze sobą swoje śmieci. Jeśli planujecie długi spacer wzdłuż brzegu w lecie, weźcie ze sobą kapelusz i wodę; na chłodniejsze wieczory przydatna będzie również lekka kurtka.

**Źródła:**

Lokalizacja - Dzień nad jeziorem Gölyazı i jeziorem Uluabat.

Informacje o wycieczce
MiastoNilüfer, Bursa
TypKulturalny
Data30 września 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu