Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Dzień nad brzegiem Azji: od Çengelköy do Kandilli.
Kulturalny

Dzień nad brzegiem Azji: od Çengelköy do Kandilli.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Po opuszczeniu Üsküdar i kierowaniu się na północ wzdłuż nadbrzeżnej części Stambułu, w okolicach Beylerbeyi, linia brzegowa zaczyna się wyginać. Miejscowości Çengelköy, Kuleli, Vaniköy i Kandilli na mapie wydają się przylegające do siebie, ale każda z nich ma swój własny charakter. Çengelköy to wiejska miejscowość, której centrum stanowi nabrzeże i stary platan.

Üsküdar, İstanbul
Kulturalny
Radar Editör
24 września 2026

O wycieczce

Podążając wzdłuż wybrzeża na północ od Üsküdar, po przejeździe przez Beylerbeyi, tempo podróży zwalnia. Na mapie dzielnice Çengelköy, Kuleli, Vaniköy i Kandilli wydają się przylegające do siebie, ale każda z nich ma swój własny charakter. Çengelköy to wieś z centralnym placem i starym platanem. Kuleli to budowla przypominająca wieżę, dominująca nad wybrzeżem. Vaniköy to stara willa z drewnianą meczetem nad morzem. Kandilli to stara letniskowa rezydencja z willami i obserwatorium na wzgórzu. Ta wycieczka łączy te cztery dzielnice, pozwalając na spokojne zwiedzanie od rana do wieczornego promu.

W Çengelköy i Kandilli znajdują się przystanie Şehir Hatları. W rozkładzie jazdy Şehir Hatları można znaleźć połączenia z Çengelköy do Kabataş i İstinye. Najwygodniejszym planem jest rozpoczęcie dnia w Çengelköy, wysiadając z promu, a zakończenie go w Kandilli, wsiadając do promu powrotnego. Rejsy zatrzymujące się w tych miejscach nie są zbyt częste, dlatego warto sprawdzić rozkład jazdy na stronie internetowej Şehir Hatları. Jeśli godziny kursowania promów nie pasują, można dojechać autobusami kursującymi wzdłuż wybrzeża z Üsküdar. Przystań w Çengelköy to sama w sobie kawałek historii. Zgodnie z dokumentacją Şehir Hatları, pierwsza przystań, zbudowana z drewna w miejscu starej przystani dla łodzi, została rozbudowana w 1894 roku, kiedy to firma Şirket-i Hayriye nabyła działkę. Po wysiadnięciu z promu, przed oczami rozpościera się cały krajobraz wioski: plac, herbaciarnie i domy wspinające się po zboczu. Platan i plac

Serce Çengelköy to plac przed przystanią, a także stary platan, który rośnie tuż obok morza. Według TRT Haber, przed przewróceniem się drzewo miało 26 metrów wysokości. Podczas burzy w lipcu 2017 roku, platan został powalony, a jak podaje agencja Anadolu Ajansı, w tamtym momencie miał 180 lat. Ekipy z Wydziału Infrastruktury Gminy Miejskiej Stambułu podniosły drzewo za pomocą dźwigu, przycięły gałęzie i zabezpieczyły korzenie. Po około półtora miesiąca platan zaczął ponownie wypuszczać pędy. Wiedza o tym, że siedząc w cieniu tego drzewa, obserwujemy jego drugie życie, pozwala spojrzeć na plac z większą uwagą. Encyklopedia Islamu TDV opisuje Çengelköy jako dużą wioskę, położoną w miejscu, gdzie strumień Bekar, spływający ze zboczy góry Çakal, wpada do morza, i informuje, że wioska została zorganizowana w czasach panowania sułtana Murada IV. Zgodnie z tym źródłem, głównym miejscem rekreacji w okolicy był Havuzbaşı, a obecnie znajduje się tam park o tej samej nazwie. Encyklopedia wymienia również Vezir Çeşmesi, źródło wody doprowadz W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest zapamiętanie tych warstw bez skupiania się na jednej historii. Jedno jest pewne: Çengelköy słynął z ogórków. Encyklopedia Islamu (TDV) wyraźnie to odnotowuje, a turecka Wikipedia dodaje, że okolica słynęła również z wiśni i moreli. Zgodnie z angielską Wikipedią, te małe ogórki są obecnie uprawiane w innych regionach. Oznacza to, że nazwa przetrwała w kuchni, ale plantacje dawno zamieniły się w domy. Widok na Kuleli z morza

Na północ od Çengelköy, wzdłuż wybrzeża, ciągnie się długi, jasny budynek z wieżami na rogach. To Kuleli. Encyklopedia Islamu (TDV) podaje, że obszar ten nazywano Kuleli Bahçe (Ogród z Wieżą) ze względu na wieżę, która kiedyś tam stała. Sulejman Wspaniały zbudował w tym ogrodzie pałac. II Mahmud, po zniesieniu oddziałów janczarów w 1826 roku, rozbudował ogród i wybudował koszary dla kawalerii Asakir-i Mansure-i Muhammediye. Koszary spłonęły podczas remontu w 1844 roku i zostały odbudowane. Budynek, który w czasach wojny krymskiej służył jako szpital dla rannych żołnierzy brytyjskich, ponownie spłonął i na początku lat 60. XIX wieku został odbudowany w całości z kamienia. Od 1872 roku służył jako szkoła wojskowa. Obecny budynek ma pięciokondygnacyjne wieże na rogach i dziedziniec z arkadami. Przez wiele lat służył jako liceum wojskowe; według Wikipedii, obecnie znajduje się na jego terenie placówka edukacyjna wojskowa. Ze względu na to, że jest to teren wojskowy, jest niedostępny dla zwiedzających. Najlepszy widok na Kuleli, obejmujący całą jego fasadę, można uzyskać z pokładu promu, który kursuje wzdłuż wybrzeża. Pamiętaj, że przechodząc lądem, na terenach wojskowych mogą obowiązywać ograniczenia dotyczące fotografowania i filmowania. Nadmorska meczet w Vaniköy

Po przejeździe obok Kuleli, zaczyna się Vaniköy. Zgodnie z Encyklopedią Islamu (TDV), ten obszar nadmorski nazywano wcześniej Papaz Bahçesi (Ogród Kapłana) lub Papaz Korusu (Gaj Kapłana). Po tym, jak IV Mehmet podarował ten teren swojemu nauczycielowi, Vani Mehmet Efendi, okolica zaczęła być nazywana jego imieniem. Vani Mehmet Efendi, urodzony w miejscowości Hoşap w prowincji Van, po pełnieniu funkcji kaznodziei w Erzurum, został wezwany do Stambułu i wszedł w krąg sułtana. Źródła podają, że w 1665 roku zbudował tutaj meczet, do którego dobudował medresę i domy, rozbudował istniejący wcześniej modlitownię i wybudował własną willę. W 1752 Zgodnie z tym samym artykułem, z willi Serasker Rıza Paşa, zaprojektowanej przez architekta Alexandre'a Vallaury'ego, przetrzała jedynie część reprezentacyjna; natomiast willa Mahmuda Nedima Paşa, charakteryzująca się drewnianymi wieżami stożkowymi, została zbudowana przez osmańskiego ambasadora w Wiedniu. Wszystkie te budynki są własnością prywatną i można je oglądać z brzegu i z morza. Na wzgórzu Kandilli znajduje się obserwatorium.

Wzgórze za Vaniköy, zwane w przeszłości İcadiye, jest strome. Zgodnie z historią Uniwersytetu Boğaziçi, obserwatorium Kandilli i Instytut Badań Sejsmicznych mają swoje korzenie w obserwatorium Rasathane-i Amire, założonym w 1868 roku w Pera. Pierwszym dyrektorem był Aristide Coumbary, który zmodernizował sieć telegraficzną Imperium Osmańskiego, a obserwatorium zostało założone głównie w celu prowadzenia obserwacji atmosferycznych i przesyłania prognoz pogody za pomocą telegrafu. Po trzęsieniu ziemi w Stambule w 1894 roku, z Włoch sprowadzono sejsmografy, a włoski sejsmolog Giovanni Agamennone został kierownikiem tego działu. W 1909 roku, podczas incydentu z 31 marca, urządzenia zostały zniszczone, a 21 czerwca 1910 roku dyrektorem został Fatin Hoca, który później przyjął nazwisko Fatin Gökmen; wybrał wzgórze İcadiye jako nową lokalizację. Od 1 lipca 1911 roku rozpoczęto regularne pomiary, a w 1936 roku instytucja po raz pierwszy otrzymała nazwę Obserwatorium Kandilli, a w 1982 roku została włączona do Uniwersytetu Boğaziçi. Budynek sejsmografu, znajdujący się na zboczu wzgórza, w kierunku Bebek, to dwukondygnacyjny budynek z cegły, którego budowa rozpoczęła się w 1930 roku i zakończyła w 1934 roku. Na jednym z mozaikowych paneli na fasadzie znajduje się wzór rubu tahtası, czyli instrumentu astronomicznego. Od 21 czerwca 2006 roku w budynku znajduje się kolekcja poświęcona historii nauki obserwatorium. Wystawione są instrumenty używane w badaniach astronomicznych i geofizycznych; według strony internetowej instytutu, 32 manuskryptów z archiwum Kandilli również jest prezentowanych. Kampus nie jest otwarty dla publiczności; aby dowiedzieć się o warunkach zwiedzania i złożyć wniosek, należy skorzystać z sekcji "Zgłoszenia wizyt" na stronie internetowej instytutu.

Wybrzeże Kandilli i wille.

Encyklopedia İslam Ansiklopedisi podaje dwie wersje pochodzenia nazwy Kandilli. Według jednej z nich, dla sułtanów wracających z rejsu po rzece Göksu, na tym miejscu rozpalano latarnię. Według drugiej, dla księcia Mehmeda, urodzonego w pałacu, który zbudował IV Murad, przez sied Budynek, wzniesiony w połowie wieku, został przekształcony w szkołę dla dziewcząt na życzenie sułtana; od 1916 roku do pożaru w 1986 roku pełnił funkcję liceum dla dziewcząt w Kandilli, a po renowacji został ponownie otwarty w 2007 roku jako centrum edukacyjne i kulturalne. Według Wikipedii, najgłębszy punkt Bosforu, sięgający 110 metrów, znajduje się między przylądkiem Kandilli a zatoką Bebek. Nabrzeże w Kandilli również ma swoją historię. Zgodnie z informacjami firmy Şehir Hatları, pierwsze nabrzeże znajdowało się przed sklepami znajdującymi się nad rezydencją Mustafy Paży; po pożarze w 1916 roku, zostało ono zastąpione nowym. W 1978 roku, statek o nazwie Methodic, płynący pod flagą Liberii, zderzył się z nabrzeżem, co doprowadziło do budowy obecnego betonowego nabrzeża.

Propozycja spaceru:

Rozpocznij spacer na przystanku w Çengelköy, wypij herbatę w cieniu platanu na placu, a następnie przespaceruj się po okolicznych uliczkach i udaj się w kierunku Havuzbaşı. Następnie wróć do brzegu i skieruj się na północ, przechodząc przez Kuleli, aż dotrzesz do Vaniköy. Podziwiaj widok na morze z okolic meczetu Vaniköy. Jeśli Twoja aplikacja na wizytę w obserwatorium została zaakceptowana, wspinaj się po zboczu stamtąd. Na ostatnim etapie, zejdź do nadmorskiej części Kandilli i dotrzyj do nabrzeża, przechodząc przed meczetem Kandilli. Trasa jest prosta i krótka, ale nadmorska droga jest ruchliwa; podczas spaceru trzymaj się chodnika.

Pora roku i pora dnia:

Brzeg Azjatycki (Anadolu Yakası) wychodzi na Europę (Rumeli Yakası). Dlatego o zmierzchu słońce zachodzi za horyzontem, a zachód słońca można obserwować z Çengelköy lub Kandilli, podziwiając sylwetę brzegu europejskiego. Wcześnie rano plac w Çengelköy jest spokojniejszy; w weekendy może być tłoczno. Wiosna i jesień to najlepsze pory roku na spacer; latem, w godzinach popołudniowych, na brzegu jest mało cienia.

Praktyczne wskazówki:

  • Rejsy promowe są rzadkie; sprawdź rozkład jazdy na stronie Şehir Hatları.
  • Kuleli to teren wojskowy; jest zamknięty dla zwiedzających.
  • Aby odwiedzić obserwatorium w Kandilli, należy wcześniej złożyć wniosek.
  • Meczety Vaniköy można odwiedzać poza godzinami modlitwy i w odpowiednim stroju.
  • Wszystkie rezydencje znajdują się na terenie prywatnym; można je oglądać tylko z zewnątrz. Źródła:

Lokalizacja - Dzień nad brzegiem Azji: od Çengelköy do Kandilli.

Informacje o wycieczce
MiastoÜsküdar, İstanbul
TypKulturalny
Data24 września 2026
ŹródłoRadar Editör
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeOdwiedź źródłoWskazówki dojazdu