
Akçaabat: Domy w dzielnicy Ortamahalle i jezioro Sera.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Akçaabat, ze względu na bliskie położenie do Trabzonu, jest znany jako nadmorskie miasteczko, w którym wielu turystów zatrzymuje się tylko na chwilę, aby spróbować lokalnych klopsików. Jednakże, tuż za samym wybrzeżem, na stromym zboczu, w otoczeniu ogrodów z widokiem na morze, znajduje się jeden z najlepiej zachowanych przykładów tradycyjnej architektury wschodniego regionu Czarnomoria.
O wycieczce
Akçaabat, ze względu na bliskość miasta Trabzon, jest często postrzegane jako nadmorska miejscowość, w której turyści zatrzymują się, aby spróbować lokalnych klopsów. Jednak tuż za plażą, na stromym zboczu, w otoczeniu ogrodów z widokiem na morze, znajduje się jeden z najlepiej zachowanych przykładów tradycyjnej architektury wschodniego region Karadeniz. Proponowana trasa pozwala na poznanie Akçaabat z tej perspektywy: rano spacer po schodkowych uliczkach Ortamahalle, podziwiając fasady domów, po południu krótki wyjazd nad jezioro Sera, położone tuż za brzegiem, a wieczorem relaks na plaży.
Najstarsza znana nazwa miasta to Platana. Według tureckiej Wikipedii i Ministerstwa Kultury i Turystyki w Trabzon, nazwa ta pochodzi z języka greckiego i oznacza "platan". W kolejnych wiekach przekształciła się w formy Pulathane i Polathane. Pochodzenie nazwy Akçaabat jest niejasne; Ministerstwo podaje, że według jednej z legend, oznacza ona "miejscowość, która się rozwinęła dzięki bogactwu". Istnieją również inne interpretacje. Angielska Wikipedia informuje, że miasto zostało założone jako kolonia handlowa Miletos i pełniło funkcję naturalnego portu dla Trabzonu. Wikipedia cytuje również Evliyę Çelebiego, który w 1640 roku, podczas wizyty w Akçaabat, pisał o targu w Platana, na którym gromadziło się dziesięć tysięcy osób raz w tygodniu. Obecnie, zgodnie z mapą promocyjną gminy, największy targ w okolicy odbywa się właśnie w Akçaabat. Ministerstwo informuje, że w okresie osmańskim Akçaabat był okręgiem, a w 1897 roku utworzono tam dzielnicę. W 1916 roku miasto zostało zajęte przez Rosjan, a w lutym 1918 roku wyzwolone; data wyzwolenia jest różna w Ministerstwie i Wikipedii. Mapa gminy wskazuje, że klimat w dzielnicy jest mieszanką klimatu Morza Czarnego i Morza Śródziemnego, a w okolicy uprawia się oliwki, truskawki i cytrusy. Wikipedia podaje, że w zapisie z 1886 roku wspomniano o 120 tysiącach drzew oliwnych na wybrzeżu Akçaabat, a w latach 90. XX wieku tytoń odgrywał ważną rolę w gospodarce regionu.
**Dojazd:**
Według publikacji Emine Saki Akın, Sevinç Ertürk i Hamiyet Özen, poświęconej tradycyjnym domom w Akçaabat, miasto znajduje się 13 kilometrów na zachód od centrum prowincji Trabzon; mapa gminy podaje odległość 15 kilometrów od lotniska i portu w Trabzon. Dostęp do miasta jest łatwy dzięki minibusom i autobusom kursującym wzdłuż wybrzeża z centrum Trabzonu. Ta sama mapa wskazuje, że Ortamahalle znajduje się w centrum dzielnicy, a jezioro Sera oddalone jest o 1 kilometr od wybrzeża. Oznacza to, że cała trasa Dzielnice są połączone ścieżką, która biegnie wzdłuż linii o tej samej wysokości, około 100-110 metrów nad poziomem morza. Według badań, największa koncentracja tradycyjnych domów znajduje się w dzielnicy Ortamahalle, a 53 domy w tej dzielnicy są objęte ochroną konserwatorską. Mapa promocyjna gminy Akçaabat opisuje Ortamahalle jako jedno z nielicznych miejsc, gdzie zachowały się przykłady osiedli z XIX wieku, charakteryzujące się oszałamiającą architekturą cywilną, ulicami, schodami, murami i fontannami, podkreślając, że styl architektoniczny jest spójny nie tylko w poszczególnych domach, ale również na poziomie ulic i całych dzielnic. Zgodnie z informacjami, obszar ten został uznany za zabytek w 1988 roku, a w tej samej publikacji podano, że w dzielnicy znajduje się prawie sto domów objętych ochroną. Dyrekcja wojewódzka również wymienia domy w Ortamahalle jako jeden z najważniejszych przykładów osiedli w regionie Czarnomorskim.
Jak czytać dom?
Stojąc przed domem w Ortamahalle, pierwszym, co rzuca się w oczy, jest to, że dom jest zwrócony tyłem do ulicy. Według badaczy, wszystkie te domy znajdują się w ogrodach; granicą ulicy nie są domy, ale mury ogrodzeniowe, a główne wejście zazwyczaj znajduje się od strony ogrodu. Elewacje skierowane są na północ i wschód, czyli w stronę morza. Domy są od siebie oddalone i nie zasłaniają widoku na sąsiednie budynki; w badaniu nie odnotowano żadnego przykładu domów przylegających do siebie. Mury ogrodzeniowe są wysokie po stronie ulicy, aby nie ukazywać parteru, a po stronie ogrodu są niższe. Następnie należy przyjrzeć się elewacji. Zgodnie z badaniem, elewacja jest tynkowana i pomalowana, symetryczna, a w centrum znajduje się weranda na piętrze, nad wejściem. Weranda ta jest często zwieńczona trójkątnym gzymsem, a w centrum gzymsu znajduje się okrągła lub krzyżowa rozeta. Między piętrami oraz w narożnikach znajdują się drewniane pasy. Okna mają kamienne lub drewniane obramowania; na parterze kamienne, a na piętrze drewniane, a górne części są zazwyczaj zakończone kluczami. Pod werandą znajduje się podwyższona przestrzeń wejściowa, do której prowadzą kilka stopni; badacze uważają to za jedną z najbardziej charakterystycznych cech domów w Akçaabat. W ankiecie przeprowadzonej w 1994 roku wśród pięćdziesięciu mieszkańców regionu, uczestnicy najczęściej rozpoznawali domy w Akçaabat po trójkątnych gzymsach. Nawet jeśli nie można wejść do środka, informacje zawarte w badaniu pomagają w interpretacji elewacji. Układ wnętrza jest zazwyczaj zorganizowany wokół dziedzińca: w 48 z 53 zbadanych domów dziedziniec znajduje się w centrum, a pok Odcinek spacerowy:
Wybierz jedną z uliczek z schodami, prowadzącą w górę od centrum dzielnicy, aby dotrzeć do Ortamahalle. Nie spiesz się; zza każdego muru ogrodu można dostrzec dekoracje, ornamenty lub wystające elementy. Kiedy dotrzesz do górnej części dzielnicy, odwróć się i spójrz w dół: zauważysz, że wszystkie domy są zwrócone w tym samym kierunku, w stronę morza, co jest widoczne tylko z góry. Następnie możesz podążać ścieżką, aby przejść do sąsiedniej dzielnicy, przekroczyć strumień i zobaczyć, jak ta sama architektura powtarza się w innym miejscu. Niektóre rezydencje zostały odrestaurowane i przekształcone w miejsca zakwaterowania i gastronomiczne; pozostałe domy są zamieszkane, więc nie wchodź do ogrodów i nie skieruj obiektywu aparatu w kierunku okien.
Krótki spacer nad jezioro Sera:
Po południu zejdź na plażę i skieruj się na zachód, w stronę Yıldızlı. Według tureckiej Wikipedii, jezioro Sera powstało 21 lutego 1950 roku w wyniku zablokowania doliny Derecik przez skały, które oderwały się od zboczy po obfitych opadach. Jezioro osiągnęło swój pełny rozmiar w ciągu 18 dni, a jego okolice zostały uznane za park przyrody w 1990 roku. Wokół jeziora można spacerować, podziwiać widoki i urządzać pikniki. Nie musisz planować tu długiego programu; krótki spacer wzdłuż brzegu jeziora, podziwianie leśnych zboczy po obu stronach doliny i powrót na plażę idealnie pasują do rytmu tego dnia.
Wycieczka do Akçakale (jeśli masz czas):
Jeśli masz czas, możesz udać się na zachód, wzdłuż wybrzeża, do Akçakale; mapa gminy wskazuje, że twierdza i plaża znajdują się 8 kilometrów od centrum miasta. Zgodnie z angielską Wikipedią, pierwsze starcie między flotą osmańską a flotą Imperium Trabzonu miało miejsce na wodach u wybrzeża Akçakale, na zachód od portu Akçaabat, a II Mehmet wykorzystał Akçaabat jako bazę podczas podboju Trabzonu. Według tego samego źródła, Akçakale, co oznacza "Biała Twierdza", stawiała opór do 1468 roku. Ten krótki wyjazd na wybrzeże uzupełnia widok miasta i jego relacji z morzem, który można było zobaczyć rano ze zbocza.
Przy stole i na festiwalu:
Akçaabat jest znany w całej Turcji z mięsa mielonego. Mapa gminy wskazuje, że mięso mielone jest serwowane z sałatką z fasoli i pieczywem kukurydzianym. Miasto ma również swój własny taniec: według angielskiej Wikipedii, Akçaabat jest znany z tańca Akçaabat horonu, a od 1990 roku miasto organizuje międzynarodowy festiwal tańca ludowego; gmina informuje, że festiwal odbywa się co roku w lipcu. Wikipedia pod - Sprawdź aktualne informacje dotyczące dojazdu do jeziora Sera oraz zasady funkcjonowania parku przyrodniczego w oficjalnych źródłach.
- Potwierdzaj daty festiwalu przed każdą wizytą.
Źródła:
- Emine Saka Akın, Sevinç Ertürk, Hamiyet Özen, "Wartość dziedzictwa tradycyjnych domów w Akçaabat", Uniwersytet Kultury w Stambule, dostęp otwarty, https://openaccess.iku.edu.tr/handle/11413/3358
- Gmina Akçaabat, mapa promocyjna Akçaabat, https://www.akcaabat.bel.tr/uploads/DUYURULAR/34.pdf
- Wydział Kultury i Turystyki w prowincji Trabzon, Akçaabat, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-393265/akcaabat.html
- Wydział Kultury i Turystyki w prowincji Trabzon, Konaklar, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-365536/konaklar.html
- CNN Türk, "Ortamahalle – Safranbolu Wschodniego regionu Czarnomorska", https://www.cnnturk.com/turkiye/dogu-karadenizin-safranbolusu-ortamahalle
- Wikipedia, Akçaabat, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ak%C3%A7aabat
- Wikipedia, Jezioro Sera, https://tr.wikipedia.org/wiki/Sera_G%C3%B6l%C3%BC
- Wikipedia, Akçaabat, https://en.wikipedia.org/wiki/Ak%C3%A7aabat
