
Droga zamków z Toprakkale do Karatepe.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Osmaniye, położona na wschodnim krańcu regionu Çukurova, jest miastem przełęczowym, gdzie spotykają się góry Amanos i nizina Ceyhan. Ta trasa została zaprojektowana, aby odkryć tę przełęcz z perspektywy zamków. Pierwszym przystankiem jest zamek Toprakkale. Według portalu kulturowego, zamek znajduje się na wzgórzu, w miejscu przecięcia dróg prowadzących do Iskenderun, Adany i Osmaniye, około 10 kilometrów od centrum miasta. Następnie trasa prowadzi drogą Osmaniye-Kadirli do zamku Hemite, położonego nad brzegiem rzeki Ceyhan. Urząd Kultury i Turystyki w Osmaniye informuje, że zamek Hemite znajduje się w zasięgu wzroku zamków Toprakkale i Yılankale, a także oddalony jest o 20 kilometrów od Osmaniye. Ten wizualny związek między dwoma zamkami jest główną ideą trasy: w średniowieczu zamki nie tylko strzegły swoich wzgórz, ale także obserwowały siebie nawzajem i teren między nimi. Trzecim przystankiem jest Kastabala. To starożytne miasto, rozciągające się u podnóża wzgórza zamku, dodaje element osadnictwa na nizinie do linii zamków, ponieważ prace wykopaliskowe są wciąż prowadzone. Ulica kolumnowa, układ siatkowy i tarasy pokazują, jak miasto zostało zbudowane, dominując nad okolicą. Następnie trasa prowadzi drogą Cevdetiye-Karatepe, kończąc się w Muzeum na Otwartej Powierzchni Karatepe-Aslantaş. To osada z okresu późnej epoki hetyckiej, według źródeł, była twierdzą graniczną, zbudowaną w celu ochrony przed atakami z północy. W ten sposób dzień rozpoczyna się od zamku na skrzyżowaniu dróg, a kończy się na forcie na północnym krańcu niziny. Kolejność jest od południowozachodu do północowschodu, co eliminuje niepotrzebne powroty. Według portalu kulturowego, Kastabala znajduje się 12 kilometrów od Osmaniye, a Karatepe 33 kilometry od centrum miasta. Zamek Toprakkale, znany w okresie osmańskim jako Kınık Kalesi, zawdzięcza swoją nazwę czasom budowy linii kolejowej. Zamek Savranda, położony w Hasanbeyli, na wschodzie i w oddzielnym kierunku, nie został włączony do trasy. Źródła w niektórych kwestiach są sprzeczne. Okres budowy i liczba baszt zamku Toprakkale są różne w dwóch artykułach na portalu kulturowym, a na oficjalnej stronie nie podano okresu budowy zamku Hemite. Dlatego w tekstach używane są ostrożne sformułowania. Warunki zwiedzania zamku Hemite nie są dostępne na oficjalnej stronie; przed wyjazdem należy skontaktować się z urzędem kultury i turystyki w regionie. Godziny otwarcia i opłaty za wstęp mogą się różnić, dlatego w każdym punkcie należy sprawdzić aktualne informacje w oficjalnych źródłach. W miesiącach letnich potrzebna jest woda, Źródła:
- Portal Kultury, Zamek Toprakkale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/toprakkale-kalesi
- Portal Kultury, Inwentaryzacja kulturowa zamku Toprakkale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/kulturenvanteri/toprakkale-kales
- Dyrekcja Kultury i Turystyki w Osmaniye, Zamki, https://osmaniye.ktb.gov.tr/TR-60829/kaleler.html
- Portal Kultury, Reliefy Hityckie (Hemite), https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/kulturenvanteri/htt-kabartmalari
- Portal Kultury, Starodawne miasto Kastabala, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/bodrumkale-kastabala-sehri
- Urząd Wojewódzki w Osmaniye, Starodawne miasto Kastabala, https://www.osmaniye.gov.tr/kastabala-antik-kenti
- Portal Kultury, Muzeum pod otwartym niebem Karatepe Aslantaş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/osmaniye/gezilecekyer/karatepe-aslantas-acik-hava-muzesi
- Wikipedia, Amouda, https://en.wikipedia.org/wiki/Amouda
Przystanki trasy

Zamek Toprakkale.
Pierwszym przystankiem trasy jest twierdza Toprakkale, która stanowi idealne miejsce na rozpoczęcie dnia. Według dostępnych informacji, twierdza znajduje się na wzgórzu, w miejscu przecięcia dróg prowadzących do Iskenderun, Adany i Osmaniye. Portal kulturowy podaje, że twierdza znajduje się około 10 kilometrów od centrum miasta i 2 kilometry od miejscowości Toprakkale. Dlatego też, rozpoczęcie dnia w Osmaniye i wyjazd w tym kierunku jest najłatwiejszym sposobem na rozpoczęcie trasy, prowadzącej z południowego zachodu na północny wschód. Do twierdzy prowadzi odgałęzienie drogi z trasy Adana-Iskenderun. Najpierw znajdź tę drogę i zaparkuj samochód w odpowiednim miejscu. Zanim wejdziesz na wzgórze, przyjrzyj się twierdzy z zewnątrz, ponieważ ciemny kolor kamienia i kwadratowy zarys są widoczne z daleka. Zgodnie z dokumentacją, twierdza została zbudowana na wzgórzu, w kształcie kwadratu. Dokumentacja ta również informuje, że ściany, wykonane z gładkich, czarnych bloków kamiennych, są wypełnione gruzem i zaprawą. Podchodząc do muru, zwróć uwagę na gładkie bloki kamienne na zewnętrznej stronie oraz na wypełnienie w miejscach, gdzie kamienie są odsłonięte. Wejście do twierdzy znajduje się od północy. Zewnętrzny mur otacza całą twierdzę, a od strony południowej znajduje się oddzielne wejście. Oznacza to, że budowla składa się z dwóch koncentrycznych pierścieni, a najpierw należy przyjrzeć się zewnętrznemu muru, a następnie wkroczyć do wnętrza twierdzy. Źródła różnią się co do okresu budowy. Strona poświęcona atrakcjom turystycznym datuje historię twierdzy na rok 2000 p.n.e. i informuje, że w VIII wieku, za panowania kalifa Haruna al-Rasida, twierdza została odbudowana z czarnego kamienia. Z kolei dokumentacja informuje, że twierdza pochodzi z okresu bizantyjskiego. Dlatego też, nie należy zakładać, że twierdza ma tylko jedną datę budowy; należy ją postrzegać jako budowlę, która nosi ślady różnych epok. Liczba wież również się różni. Strona poświęcona atrakcjom turystycznym podaje liczbę 12 wież, natomiast dokumentacja wspomina o 10 wieżach o okrągłym kształcie. Podchodząc do wież, zwróć uwagę na ich okrągły kształt oraz na grube mury, które je łączą. Dokumentacja informuje, że północna i zachodnia strona są sklepione. W tych obszarach można dokładniej przyjrzeć się grubości murów i formie sklepienia. W twierdzy znajdują się dwa zbiorniki wodne o różnej wielkości; przyjrzyj się im, aby zrozumieć, w jaki sposób zaspokiwano potrzeby wodne. W okresie osmańskim twierdza była znana jako Kınık Kale. Zgodnie z informacjami Ministerstwa Kultury i Turystyki w Osmaniye, jej nazwa została zmieniona w latach budowy linii kolejowej Istambuł-Bagdad i zaczęła być nazy Na tym przystanku wystarczy około 50 minut. Następnie przejedźcie w kierunku drogi Osmaniye-Kadirli i udajcie się do Hemite. Źródło: Portal Kultury, Zamek Toprakkale.

Zamek Hemite.
Druga przystanek to twierdza Hemite, położona nad rzeką Ceyhan, wzdłuż drogi Osmaniye-Kadirli. Twierdza znajduje się na terenie wioski Gökçedam, która w źródłach jest nazywana Hemite. Choć droga prowadzi w kierunku Kadirli, twierdza znajduje się na terenie gminy Osmaniye. Urząd Kultury i Turystyki w Osmaniye informuje, że twierdza znajduje się 20 kilometrów od centrum miasta. Na oficjalnej stronie internetowej nie ma informacji o zasadach zwiedzania, dlatego przed wyjazdem warto skontaktować się z lokalnym urzędem kultury i turystyki.
Po przybyciu do wioski, poświęć chwilę, aby podziwiać całą twierdzę, wznoszącą się na wzgórzu. Okres budowy twierdzy nie jest dokładnie znany; urząd kultury i turystyki informuje, że nie ma pewności, kiedy została zbudowana. Według niektórych źródeł, król Kilikijczyków Lewon I przekazał tę twierdzę w 1212 roku Templariuszom, którzy w XIII wieku odbudowali ją. Te same źródła podają, że podczas ataku Mameluków w 1266 roku, twierdza stanowiła schronienie dla około 2200 osób. Należy jednak traktować te informacje jako przypuszczenia, ponieważ nie znajdują się one na oficjalnych stronach dotyczących Hemite.
Według dostępnych informacji, plan twierdzy jest prostokątny. Na południowym zachodzie wznosi się główna wieża, składająca się z czterech kondygnacji, a w najniższej kondygnacji znajdują się cysterny. Podchodząc do głównej wieży, spróbuj dostrzec, jak jej położenie pozwala na obserwację otoczenia. Uważa się, że budowla przeszła co najmniej trzy różne etapy budowy lub renowacji. Poszukaj różnic w wykonaniu murów, które mogą świadczyć o tych etapach. Porównaj w swojej głowie fakturę murów w tej twierdzy z gładkimi, czarnymi kamieniami używanymi w Toprakkale.
Z góry twierdza, jak się mówi, ma widoczność co najmniej pięciu innych twierdz. Urząd Kultury i Turystyki w Osmaniye również informuje, że Hemite znajduje się w zasięgu wzroku Toprakkale i Yılankale. Dlatego po dotarciu do twierdzy, pierwszym krokiem powinno być obejrzenie panoramy. Obserwuj równinę i bieg rzeki. Ze względu na bliskość rzeki Ceyhan, twierdza znajduje się w strategicznym miejscu, pozwalającym na obserwację zarówno drogi, jak i linii brzegowej.
Na skale na południe od twierdzy znajduje się relief z okresu Hetytów. Jednak inwentaryzacja Kultury Portalu informuje, że relief jest nieczytelny ze względu na wpływ czynników naturalnych. Dlatego nie warto tracić czasu na poszukiwanie reliefu, ponieważ głównym celem tego przystanku jest sama twierdza i jej położenie. Pamiętaj, że teren należy do wioski, więc zachowuj szacunek dla mieszkańców i unikaj wchodzenia na pola uprawne. Ze względu na nierówny teren, zalecane są solidne buty.
Szukaj ujęć, które obejmują zachodnią

Starożytne miasto Kastabala.
Trzecim przystankiem jest Kastabala, miejsce, gdzie trasa przechodzi z linii fortyfikacji do starożytnego miasta. Portal Kultury informuje, że miasto znajduje się 12 kilometrów na północ od Osmaniye, na trasie do muzeum Cevdetiye-Karatepe. Obszar znajduje się pomiędzy wioskami Kesmeburun, Bahçe i Kazmaca, w granicach miasta Osmaniye. Dla osób nie posiadających własnego pojazdu dostępne są autobusy kursujące do wiosek Bahçe, Kesmeburun lub Karatepe. Miasto położone jest na niewielkiej równinie, górującej nad rzeką Ceyhan.
Zgodnie ze stroną internetową gubernatoratu, na skalnym wzniesieniu górującym nad równiną znajduje się zamek o nazwie Bodrum, pochodzący z XIII wieku. Ruiny rozciągają się na obszarze kilku kilometrów kwadratowych. Należy więc pamiętać, że widok z wejścia obejmuje rozległy obszar, a nie tylko jeden punkt. Budynki w centrum miasta znajdują się na zboczach niewielkiej doliny, nad którą góruje zamek. Portal Kultury informuje, że główną osią miasta jest kolumnista deptak, a spacer należy zaplanować wzdłuż tej alei.
Na terenie o nachyleniu terenu, ściany i sklepienia tworzą płaskie tarasy. Obserwując tarasy, można zobaczyć, jak teren został wyrównany. Miasto zostało zbudowane na zboczu, zgodnie z planem siatki, a budynki publiczne znajdują się w centrum terenu. Teatr, łaźnia i sklepy zostały zbudowane na działkach zgodnych z tym planem; podczas spaceru należy próbować je znaleźć. Pierwszy etap budowy budynków publicznych datuje się na okres Severów. Uważa się, że w okresie Cesarstwa Rzymskiego, czyli w II wieku naszej ery, miasto nie było otoczone murami. Uważa się, że pierwszy system obronny został zbudowany pod koniec IV wieku naszej ery. Zauważając ślady murów, należy pamiętać o tej różnicy: miasto początkowo było otwartym osiedlem, a następnie zostało otoczone fortyfikacjami.
Zgodnie z informacjami na Portalu Kultury, prace wykopaliskowe rozpoczęły się w 2009 roku i trwają nadal. Prace prowadzone są pod przewodnictwem profesora Turgut Hacı Zeyrek z Uniwersytetu Technicznego w Karadeniz, przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Turystyki. Dlatego niektóre obszary mogą być objęte pracami lub ochroną, należy więc przestrzegać wskazówek. Na tej samej stronie podano, że wyniki wykopalisk zmieniły znaną historię miasta, a odkryto artefakty datowane od późnego neolitu i wczesnego okresu chalcolitu do XIII-XV wieku naszej ery. Zgodnie z informacjami na stronie gubernatoratu, w 1875 roku miasto odwiedził brytyjski dyplomata Davis, który szczegółowo je opisał. Na tej samej stronie zaznaczono, że druga nazwa miasta, Hierapolis, została zidentyfikowana dzięki inskrypcjom odnalezionym przez brytyjskiego badacza Benta w 1890 roku.
U podnóża zamku, po jego północno-wschodniej

Muzeum pod gołym niebem Karatepe-Aslantaş.
Ostatnim punktem trasy jest Muzeum Pod Otwartym Niebem Karatepe-Aslantaş, znajdujące się na jej najbardziej północnym krańcu. Muzeum znajduje się w okręgu Kadirli, w obrębie Parku Narodowego Karatepe-Aslantaş, w pobliżu wioski Kızyusuflu. Według portalu Kultury, muzeum znajduje się 33 kilometry od centrum miasta Osmaniye. Droga z Kastabali jest przedłużeniem linii Cevdetiye-Karatepe, a widoki zmieniają się, gdy wjeżdża się z równiny na tereny leśne. Obszar ten jest często nazywany zarówno muzeum, jak i parkiem narodowym; warto potraktować je jako jedno miejsce do zwiedzania.
Zgodnie z informacjami z portalu Kultury, obszar ten został otwarty dla zwiedzających jako pierwsze muzeum pod otwartym niebem w Turcji. Wykopaliska rozpoczęły się w 1947 roku i doprowadziły do odkrycia dwóch dużych bram miejskich z okresu późnej cywilizacji Hetyckiej, drogi oraz otaczających budowli. Twierdza została zbudowana przez Asativatasa w VIII wieku p.n.e. jako granica obronna przed atakami z północy. Była to twierdza na skrzyżowaniu drogi Toprakkale, natomiast Karatepe to forteca na północnym krańcu równiny, pełniąca funkcję punktu obserwacyjnego. Historia trasy kończy się tutaj.
Po przybyciu, kierujcie się zgodnie z oznaczeniami i wybierzcie ścieżkę wzdłuż murów obronnych. Według dostępnych informacji, imponujące mury i bramy są doskonałym przykładem obronnej architektury tamtych czasów. Poświęćcie czas na obejrzenie monumentalnych i artystycznie wartościowych wejść. Bramy zdobią bazaltowe stelae i płaskorzeźby. Napisy na nich są napisane zarówno alfabetem fenickim, jak i hieroglifami Luwi. Te inskrypcje, uważane za dwa najdłuższe dwujęzyczne teksty w tych językach, odegrały ważną rolę w rozszyfrowaniu hieroglifów Luwi. Podczas oglądania inskrypcji, starajcie się nie skupiać na czytaniu tekstu, ale obserwujcie, w jakiej bramie i na jakiej wysokości się znajdują.
Rzeźby i pozostałości są eksponowane w ich naturalnym otoczeniu. Muzeum pod otwartym niebem i otaczający je las są chronione jako całość. Taki sposób ochrony pozwala na podziwianie pozostałości w kontekście krajobrazu kulturowego. Zamknięta część muzeum, znajdująca się wewnątrz muzeum pod otwartym niebem, została otwarta dla zwiedzających w 2007 roku; warto również zobaczyć eksponaty znajdujące się w niej. Obszar został wpisany na tymczasową listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2020 roku.
Obszar ten znajduje się na wzgórzach porośniętych lasem, dlatego należy założyć wygodne buty do chodzenia. Przechodźcie dalej, odpoczywając w zacienionych miejscach i pamiętajcie o zabraniu ze sobą wodę. Najlepiej fotografować mury i wejścia w godzinach, gdy światło pada
Komentarze
Wczytywanie...
