
Dzień w Siirt, w dolinie Gardan.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa rozpoczyna się w miejscu, gdzie kończy się linia kolejowa, i prowadzi przez miasto, a następnie w głąb natury. Pierwszym punktem jest stacja kolejowa w Kurtalan. Według strony internetowej urzędu miasta Siirt, Kurtalan był dawniej kaza o nazwie Garzan; po uruchomieniu linii kolejowej w 1944 roku, która dotarła do wioski Mısrıç, centrum miasta przeniesiono tam. Strona internetowa urzędu miasta informuje, że pierwszy kurs pociągu "Kurtalan Ekspresi" odbył się 29 października 1944 roku, a podróż, która rozpoczęła się w Ankarze, zakończyła się w Kurtalan. Rozpoczęcie trasy tutaj oznacza zobaczenie końca podróży pociągiem i rozpoczęcie dnia od eksploracji miasta. Drugim punktem jest wieża zegarowa w Siirt. Według portalu kulturalnego i urzędu kultury i turystyki, obecna wieża została zbudowana około 1974-1975 roku; jest wykonana z kamienia, ma czterosegmentową konstrukcję i kopułę. Na oficjalnej stronie podano, że w wieży został umieszczony zegar, który wcześniej znajdował się w meczecie Ulu Cami i miał około 250 lat. Wieża jest dobrym miejscem do obserwacji codziennego życia w centrum miasta i przygotowania się do dalszej eksploracji. Trzecim punktem jest meczet Ulu Cami w Siirt. Portal kulturalny informuje, że budowla została wzniesiona około roku 1129, w okresie Wielkiego Imperium Seljuków; w kolejnych latach była poddawana renowacjom i rozbudowom. Charakterystyczne elementy tego miejsca to sklepienia krzyżowo-żebrowe, trójkopułowa część południowa oraz cylindryczna minaret ozdobiony dekoracjami z wypalanych cegieł i stiuków. Ponieważ meczet jest czynnym miejscem kultu, należy zachować odpowiedni szacunek i przestrzegać zasad. Ostatnim punktem jest Park Narodowy Botan Vadisi. Park został ogłoszony 15 sierpnia 2019 roku; obejmuje tereny w okolicach miast Merkez, Tillo i Eruh, a według strony internetowej Ministerstwa Edukacji, jego powierzchnia wynosi około 120 tysięcy akrów, a długość trasy wynosi 29 kilometrów. Wybór tego miejsca jako ostatniego punktu trasy jest prosty: stacja, miasto i meczet opowiadają historię ludzi i budowli, natomiast dolina zapewnia przejście do natury i, ze względu na to, że wymaga najwięcej czasu, została umieszczona na końcu. Kolejność geograficzna jest od zachodu na wschód, a podane czasy są jedynie sugestiami. Na stację należy przeznaczyć około czterdziestu minut, na wieżę trzydzieści minut, na meczet czterdzieści pięć minut, a na dolinę dwie godziny, co wypełni cały dzień. Należy pamiętać o kilku rzeczach. W meczecie należy przestrzegać zasad dotyczących obuwia, ubioru i zachowania. W dolinie należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko poślizgnięcia, upadku i spotkania z dzikimi zwierzętami, Źródła:
- Portal Kultury, Wielka Meczet w Siirt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/siirt/gezilecekyer/ulu-cami399471
- Portal Kultury, Wieża Zegarowa w Siirt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/siirt/gezilecekyer/saat-kulesi-
- Wydział Kultury i Turystyki w Siirt, Wieża Zegarowa w Siirt, https://siirt.ktb.gov.tr/TR-382520/siirt-saat-kulesi.html
- Urząd Wojewódzki w Siirt, Kurtalan, https://www.siirt.gov.tr/kurtalan
- Urząd Gminy Kurtalan, Pociąg Kurtalan, https://www.kurtalan.gov.tr/kurtalan-ekspresiii
- Ministerstwo Edukacji, Program Edukacji Poza Szkołą, Park Narodowy Doliny Botan, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/botan-vadisi-milli-parki-694
- Wydział Kultury i Turystyki w Siirt, Aktywności Sportowe w Celu Turystycznym, https://siirt.ktb.gov.tr/TR-56379/turizm-amacli-spor-faaliyetleri.html
Przystanki trasy

Stacja kolejowa Kurtalan.
Pierwszym przystankiem trasy jest stacja kolejowa w Kurtalan, a dzień rozpoczyna się w miejscu, gdzie linia kolejowa się kończy. Kurtalan to okręg znajdujący się na zachodnim krańcu prowincji Siirt; trasa biegnie stąd na wschód, najpierw w kierunku miasta, a następnie w stronę doliny. Znajomość historii tego miejsca sprawia, że ten przystanek staje się bardziej znaczący. Zgodnie ze stroną internetową urzędu wojewódzkiego w Siirt, Kurtalan był dawniej jednym z okręgów Siirtu, noszącym nazwę Garzan. Ta sama strona informuje, że lokalizacja osady była kilkakrotnie zmieniana. Zmiana nazwy na Kurtalan oraz przeniesienie osady do wsi Mısrıç zostały zatwierdzone ustawą w 1938 roku. Kiedy linia kolejowa w 1944 roku dotarła do wsi Mısrıç, centrum okręgu również zostało przeniesione tam. Dlatego też stacja kolejowa nie jest tylko budynkiem na obrzeżach okręgu, ale punktem końcowym linii, która wyznacza położenie centrum. Strona urzędu wojewódzkiego informuje również, że w centrum okręgu znajduje się oddział kolei państwowej. Strona urzędu okręgu Kurtalan podaje, że pierwszy kurs pociągu Kurtalan Ekspres odbył się 29 października 1944 roku. Na tej samej stronie opisana jest trasa podróży, która rozpoczyna się w Ankarze i kończy w Kurtalan. Nazwa pociągu zainspirowała również grupę muzyczną założoną przez Barışa Manço w 1972 roku; jest to drobny element kulturowy związany z tym miejscem. Po przybyciu na stację, najpierw zatrzymaj się przed budynkiem i przyjrzyj się jego fasadzie oraz otoczeniu. Przechodząc na peron, postępuj zgodnie z instrukcjami pracowników, ponieważ jest to czynna stacja kolejowa. Zostaw się za linią bezpieczeństwa na peronie i nie zbliżaj się do torów. Przejdź się wzdłuż peronu, aż do końca, i przyjrzyj się końcowi linii. Zakończenie torów w tym miejscu jest kluczowym elementem tego przystanku, ponieważ dalej trasa prowadzi drogą. Wybierz wczesną porę dnia, aby skorzystać z lepszego oświetlenia, ponieważ w tym czasie okolice stacji są spokojniejsze. Podczas robienia zdjęć, staraj się nie umieszczać w kadrze pasażerów ani pracowników. Jak wynika z dostępnych informacji, stacja kolejowa jest inwestycją transportową, która zmieniła położenie centrum okręgu. Znajomość tego faktu pozwala spojrzeć na otoczenie w bardziej świadomy sposób, nawet jeśli spędzasz tam tylko krótki czas. Około czterdzieści minut wystarczy na zwiedzenie tego miejsca; ten czas wystarczy na obejrzenie budynku, peronu i otoczenia. Następnie udaj się do centrum miasta Siirt, sprawdzając aktualną sytuację na drogach i kierując się w stronę drugiego przystanku na trasie: Wieży Ratuszowej.
Źródło: Urząd Wojewódzki w Siirt i Urząd Okręgu Kurtalan.

Wieża zegarowa w Siirt.
Wieża zegarowa w Siirt to punkt, w którym wjeżdżamy do centrum miasta. Zgodnie z informacjami z portalu kulturalnego, wieża znajduje się w centrum Siirt, naprzeciwko budynku gubernatury. Z kolei Wydział Kultury i Turystyki prowincji wskazuje, że wieża znajduje się na ulicy Hükümet Caddesi, obok starego budynku gubernatury. Obie te lokalizacje się uzupełniają i wskazują, że poszukiwane miejsce znajduje się w centrum miasta, w okolicach ulicy Hükümet Caddesi. Ze względu na nieścisłości w numerach ulic podanych na stronie internetowej, warto poszukać wieży po nazwie na mapie. Obecna wieża została zbudowana w latach 1974-1975. Źródła podają niewielką różnicę w dacie budowy, dlatego podajemy ten zakres. Wieża jest wykonana z kamienia i stoi na kamiennej podstawie. Korpus wieży składa się z czterech części oddzielonych gzymsami. Na każdej stronie znajduje się tarcza zegara, dlatego warto obejść wieżę dookoła, aby zobaczyć wszystkie cztery tarcze. Na górze znajduje się mniejsza pryzma, a na niej kopuła. Najpierw warto obejrzeć wieżę z daleka, aby ocenić jej proporcje, a następnie zbliżyć się, aby przyjrzeć się kamiennym detalom i gzymsom. Zgodnie z informacjami, w 1905 roku Alaaddin Paşa zlecił budowę wieży zegarowej na wschód od meczetu Ulu Camii. Ta stara wieża z czasem uległa zniszczeniu, więc obecna wieża to nie ta sama budowla, a nowa, zbudowana później. Dlatego nie należy spodziewać się, że wieża znajduje się bezpośrednio obok meczetu Ulu Camii. Zgodnie z informacjami z Wydziału Kultury i Turystyki prowincji, około 250-letni zegar znajdował się wcześniej w meczecie Ulu Camii. Na tej samej stronie podano, że zegar był przez trzy pokolenia pielęgnowany i naprawiany przez jedną rodzinę. Zgodnie z informacjami zawartymi na oficjalnej stronie, po zbudowaniu wieży, zegar został przeniesiony z meczetu do wieży. W ten sposób wieża stała się nie tylko budowlą wskazującą godzinę, ale także miejscem pamięci, które przechowuje stary zegar miasta. Ze względu na to, że w okolicy znajdują się budynki użyteczności publicznej, takie jak budynek gubernatury i stary budynek gubernatury, miejsce to jest centrum administracyjnym miasta. Spacerując po centrum miasta, można obserwować codzienne życie i to jest prawdziwa zaleta tego miejsca. Kamienna powierzchnia i gzymsy są bardziej widoczne w popołudniowym świetle. Ulica Hükümet Caddesi może być ruchliwa, więc należy zachować ostrożność podczas przechodzenia na drugą stronę. Wybierz dogodne miejsce na chodniku, aby odpocząć i przez jakiś czas obserwuj wieżę. Na tym przystanku wystarczy trzydzieści minut. Następnie przejdź do trzeciego punktu trasy, czyli meczetu Ulu Camii.
Źródło: Portal kulturalny i Wydział

Wielka Meczet w Siirt.
Trzecim przystankiem jest Wielka Meczet w Siirt, najstarszy z czterech obiektów na trasie. Według portalu kulturowego, meczet znajduje się w centrum Siirt i należy do Dyrekcji Generalnej Fundacji. Obiekt jest opisywany jako meczet zbudowany w 1129 roku przez jednego z dowódców z okresu Wielkiego Imperium Seljuków. Ze względu na liczne renowacje i przebudowy w różnych okresach, datę historyczną podajemy z pewną ostrożnością, czyli około 1129 roku. Na fasadzie budynku widoczne są ślady renowacji i dodatków z różnych epok. Najpierw obejdźcie budynek i poszukajcie tych różnic. Do głównej części meczetu (haram) wchodzi się przez drzwi znajdujące się pośrodku północnej elewacji. Północna część składa się z dwóch części, zadaszonych sklepieniami beczkowymi. W południowej części znajduje się przestrzeń z trzema sąsiadującymi kopułami. Środkowa kopuła jest większa i wyższa od pozostałych. Przestrzenie pod kopułami są połączone łukowymi przejściami. W kierunku modlitwy (qibla) w każdej przestrzeni pod kopułą znajduje się nisza (mihrab). Minaret ma cylindryczny korpus i zwęża się w górę, opierając się na kwadratowej podstawie. Zbudowany jest z cegły, przy użyciu techniki powszechnie stosowanej w Iranie i w Azji Środkowej. Zwróćcie uwagę na dekoracje wykonane z gipsu (tzw. "cas") oraz geometryczne wzory z polichromowanych cegieł. "Cas" jest również ważnym materiałem w tradycji budowlanej Siirt, dlatego minaret jest jakby małym słownikiem architektury tej trasy. Katedra z XIII wieku, tzw. "kündekari" (dekoracyjna fasada z cegieł), obecnie znajduje się w Muzeum Etnograficznym w Ankarze, więc nie szukajcie jej w meczecie. Zgodnie z zasadami odwiedzania miejsc kultu, należy najpierw zdjąć buty przy wejściu. Należy nosić skromny strój, zakrywający ramiona i kolana. Podczas modlitw należy zachować ciszę, nie przechodzić przed osobami modlącymi się i nie robić im zdjęć. Jeśli to możliwe, odwiedźcie meczet poza godzinami modlitwy; godziny modlitw można sprawdzić u pracowników. Podczas robienia zdjęć, skupcie się na zewnętrznej elewacji i minarecie, unikając umieszczania osób w kadrze. Warunki zwiedzania mogą ulec zmianie, dlatego prosimy o sprawdzenie aktualnych informacji w lokalnych instytucjach. Przypomnijcie sobie, że stary zegar, o którym wspomniano przy poprzednim przystanku, znajduje się w tym meczecie, co tworzy połączenie między tymi dwoma miejscami. Na ten przystanek zarezerwujcie czterdzieści pięć minut. Następnie wsiądźcie do samochodu i udajcie się do ostatniego punktu trasy – Doliny Botan.
Źródło: Portal Kulturowy.

Park Narodowy Doliny Botanicznej.
Ostatni etap to przejście z miasta do natury, będące najdłuższym i najbardziej czasochłonnym fragmentem trasy. Park Narodowy Doliny Botan został ustanowiony 15 sierpnia 2019 roku. Park obejmuje tereny w okolicach miejscowości Merkez, Tillo i Eruh. Według strony internetowej Ministerstwa Edukacji, obszar parku wynosi około 120 tysięcy hektarów i obejmuje trasę o długości 29 kilometrów. Należy traktować te wartości jako przybliżone, ponieważ różne źródła mogą podawać inne dane. Zgodnie z informacjami Urzędu Kultury i Turystyki w Siirt, rzeka Botan utworzyła wąską i głęboką dolinę. Na tej samej stronie podano, że różnica wysokości między dnem doliny a szczytami gór wynosi 1000 metrów. Po wejściu do doliny, zatrzymajcie się na chwilę i spróbujcie ocenić tę głębokość na własne oczy. Oficjalne strony internetowe informują, że dolina jest odpowiednia do uprawiania sportów takich jak paralotniarstwo i rafting. Osoby, które chcą uprawiać te sporty, powinny korzystać z pomocy doświadczonych i licencjonowanych firm. Warunki wejścia mogą się różnić w zależności od regionu. Zgodnie z informacjami na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji, niektóre wejścia są bezpłatne, natomiast w niektórych miejscach, takich jak okolice Tillo i Rasıl Hacar w Merkez, pobierana jest opłata za pojazd. Godziny otwarcia również mogą się różnić, dlatego należy je sprawdzić przed wyjazdem. Na tej samej stronie podkreślono, że podczas wizyty należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poślizgnięcia, upadku i zagrożenia ze strony dzikich zwierząt. Należy unikać zbliżania się do krawędzi i przepaści, a na zboczach wybierać stabilne miejsca. Należy unikać kontaktu z dzikimi zwierzętami i nie należy ich karmić. Ze względu na zmienny poziom wody w rzece, należy unikać zbliżania się do niej. Zaleca się noszenie odpowiedniego nakrycia głowy i parasola, dostosowanego do warunków pogodowych. Należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość wody i jedzenia, a także zabrać ze sobą wszystkie śmieci. Najlepiej wybrać godziny, kiedy słońce jest nisko, ponieważ wtedy warstwy skał na ścianach doliny są bardziej widoczne. Historia miasta i budowli, opowiadana na początku trasy, tutaj przeplata się z naturą. Na ten etap należy przeznaczyć około dwóch godzin i zaplanować powrót przed zmrokiem. Przed wyjazdem należy sprawdzić stan dróg i warunki pogodowe.
Źródło: Strona internetowa Ministerstwa Edukacji oraz Urząd Kultury i Turystyki w Siirt.
Komentarze
Wczytywanie...
