Pozostałości z czasów Konstantynopola bizantyjskiego.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Trasa ta prowadzi przez tysiącletnią warstwę bizantyjską, która dziś obejmuje meczety, muzea i cysterny. Trasa ta nie podąża za kolejnością chronologiczną, lecz geograficzną; rozpoczyna się w Sultanahmet i prowadzi na zachód w kierunku murów. Trasa obejmuje sześć punktów, z których większość jest oddalona od siebie i wymaga przemieszczania się pojazdami.
Czas trwania: cały dzień. Najlepszy czas: kwiecień-czerwiec oraz wrzesień-październik; w letnie popołudnia w Sultanahmet jest bardzo tłoczno. Transport: linia tramwajowa T1 kursuje na trasie Sultanahmet-Eminönü; do Zeyrek i Kariye należy skorzystać z taksówki lub autobusu.
Przystanki trasy
Tajemnicza atmosfera wspaniałego dziedzictwa historii - Hagia Sophia
Zacznijcie zwiedzanie tutaj, we wczesnych godzinach poranka, kiedy jest najmniej tłumów i najlepsze światło. Po wejściu, spójrzcie w górę, aby zobaczyć pendentywy, na których opiera się kopuła, oraz światło wpadające przez czterdzieści okien. Na podłodze znajduje się omfalion, miejsce, gdzie odbywały się ceremonie cesarskie, a na ścianach bocznych znajdują się kolumny o niepasujących kapitelach. Wejście na górną galerię może być niedostępne. Ze względu na to, że budynek jest używany jako meczet, zwiedzanie jest wstrzymywane podczas modlitw, a należy zdejmować buty. Kobiety muszą zakrywać głowę.
Hagia Sophia to unikal arcydzieło, które wznosi się w sercu Stambułu, świadek zarówno epoki bizantyjskiej, jak i osmańskiej. Zbudowana jako kościół w 537 roku przez cesarza bizantyjskiego Justyniana I, ta wspaniała budowla przez wieki zachwycała swoją architekturą i sztuką. Po zdobyciu Stambułu przez sułtana Mehmeda II w 1453 roku, Hagia Sophia została przekształcona w meczet, a dzięki szczególnemu zainteresowaniu osmańskich sułtanów, z biegiem lat wzbogacono ją o różne dodatki. Ogromna kopuła, mozaiki zdobione misternym rzemiosłem, olbrzymie marmurowe kolumny i mistyczna atmosfera czynią Hagia Sophię fascynującym miejscem, które przez historię gościło różne wierzenia, będąc punktem spotkania kultur i cywilizacji. Dziś, otwarta do modlitwy jako meczet, a jednocześnie przyjmująca odwiedzających jako dzieło sztuki i historii, ta wspaniała budowla nadal pozostaje jednym z najważniejszych symboli Stambułu. Odkrywając Hagia Sophię, można poczuć ślady przeszłości, wyobrazić sobie historyczne wspomnienia odbijające się między kamiennymi ścianami i być świadkiem wspólnego dziedzictwa ludzkości.
Aja Ireny.
Znajduje się na pierwszym dziedzińcu Topkapı, po lewej stronie, zaraz za główną bramą pałacu. Jest to najstarsza zachowana budowla kościelna w mieście, a jej wnętrze zostało celowo pozostawione puste; zamiast dekoracji, można podziwiać samą strukturę. W apsydzie znajduje się prosta mozaika z krzyżem, pochodząca z okresu ikonoklastycznego. Ze względu na doskonałą akustykę, budynek jest wykorzystywany jako sala koncertowa, dlatego czasami jest zamknięty ze względu na próby. Wymagany jest oddzielny bilet do tego miejsca; jeśli chcecie go zwiedzić, nie musicie stać w kolejce do pałacu.
Gizemna atmosfera i historyczna głębia Cysterny Yerebatan: fascynujący świat.
Wejście znajduje się naprzeciwko Hagii Sofii, a schody prowadzą w dół; nawet latem wewnątrz jest chłodno i wilgotno, więc do fotografowania potrzebne będą wysokie ustawienia ISO. Większość z trzysta sześćdziesięciu sześciu kolumn pochodzi z innych budowli, co oznacza, że żadna z nich nie jest identyczna. Dwie głowy Meduzy znajdujące się w północno-zachodnim rogu, jedna jest obrócona na bok, a druga do góry nogami; nie wiadomo, dlaczego zostały umieszczone w ten sposób, ale najbardziej prawdopodobne jest, że miało to na celu wyrównanie wysokości kolumn. Trasa jest jednokierunkowa, co utrudnia powrót; należy iść powoli, bez pośpiechu.
Yerebatan Sarnıcı, jednym z najbardziej imponujących zabytków historycznych Stambułu, jest unikalnym zbiornikiem wodnym, który przetrwał od czasów bizantyjskich do dziś. Zbudowana w VI wieku na zlecenie cesarza bizantyjskiego Justyniana I, ta wspaniała budowla została wzniesiona w celu zaspokojenia potrzeb wodnych miasta i z biegiem czasu przekształciła się w legendę dzięki swojej mistycznej atmosferze. Ogromne kamienne kolumny, odbicia w słabym świetle i tajemnicza aura podziemnego zbiornika oferują fascynujące doświadczenie, a przez wieki służyła różnym cywilizacjom. Szczególnie kolumny z głowami Meduzy, odwrócone do góry nogami, są jednym z najważniejszych elementów przyciągających uwagę odwiedzających dzięki mitologicznym legendom i tajemniczości.
Dziś Yerebatan Sarnıcı, otwarta dla zwiedzających jako muzeum, czeka na odkrycie jak ukryty skarb w sercu Stambułu. Kiedy stąpnięcie do wnętrza zbiornika, możecie odbyć podróż w głąb historii w mistycznej i uspokajającej ciszy, słysząc unikalną melodię kropli wody odbijających się między kamiennymi kolumnami. Yerebatan Sarnıcı, jako jeden z najbardziej imponujących przykładów historycznego i kulturowego dziedzictwa Stambułu, nadal oferuje odwiedzającym niezapomnianą atmosferę.
Muzeum Mozaik z Wielkiego Pałacu.
Wejście do Arasta Çarşısı jest umiejscowione wewnątrz samego bazaru i łatwo można je przeoczyć ze względu na małą tablicę. Podłoga, którą tutaj widzicie, to fragment mozaiki, która pokrywała dziedziniec Wielkiego Pałacu Bizantyjskiego; nie została przeniesiona do muzeum, lecz jest zachowana w miejscu, w którym się znajdowała. Sceny przedstawiają motywy związane z życiem codziennym i wiejskim, a nie religijne: pasterz dojący kozę, wąż walczący z orłem, dzieci bawiące się. Zwróćcie uwagę na wyraz twarzy i ruchy zwierząt, a także na kierunek fragmentów kamiennych, które nadają dynamikę.
Mezquita de Zeyrek (Pantokrator)
Wyjeżdżając z Sultanahmet samochodem, kieruj się w stronę dzielnicy Fatih. To kompleks budynków, który powstał w wyniku połączenia trzech budowli. Z zewnątrz można zauważyć miejsca, w których te budynki się łączą, dzięki strukturze muru. Kompleks był przez długi czas poddawany renowacji, a dostępność wnętrz może się zmieniać, dlatego warto tam pojechać bez konkretnych planów. Otaczające budynki, drewniane domy i kręte uliczki są równie interesujące jak sam kompleks. Kawiarnie z tarasami, z których roztacza się widok na Złoty Róg, oferują piękne widoki.
Kościół św. Sawy w Chora (Kariye Camii).
Najważniejszy punkt widokowy na trasie, a także ostatni przystanek, to właśnie to miejsce; proszę, nie zmęczą się Państwo. Szczególnie istotne są mozaiki i freski znajdujące się w bocznych korytarzach, a nie w głównej części. W holu wejściowym, obrazy przedstawiające sceny z życia Maryi i Jezusa układają się w logiczną narrację. Scena Zmartwychwstania w bocznej kaplicy jest uważana za szczyt bizantyjskiego malarstwa, ze względu na dynamikę kompozycji i ruch postaci. Stary trik podróżników, aby uniknąć bólu szyi, to zabranie ze sobą małego lusterka.
