Pięć meczetów śladami architekta Sinana.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Sinan rozwiązywał ten sam problem przez pięćdziesiąt lat, na różnych skalach; ta trasa pozwala śledzić ewolucję tego rozwiązania, od jego największej do najmniejszej realizacji. Kolejność odwiedzanych miejsc nie jest chronologiczna, lecz uszeregowana według skali. Pięć przystanków to wszystkie meczety, otwarte dla wiernych.
Czas trwania: cały dzień. Najlepszy czas: przez cały rok; warto zaplanować wizytę w czasie przerw między modlitwami południowymi i popołudniowymi. Transport: cztery z nich znajdują się w odległości spaceru na historycznym półwyspie, a do meczetu Şemsi Paşa należy skorzystać z promu do Üsküdar.
Przystanki trasy
W okresie panowania Sulejmana Wspaniałego, meczet Sulejmaniyye zbudowany przez Mimar Sinana jest jednym z arcydzieł architektury osmańskiej i ma ogromne znaczenie zarówno religijne, jak i kulturowe.
Zanim wejdziemy do środka, zatrzymajmy się na dziedzińcu i przyjrzyjmy się, jak budowla wkomponowana jest w krajobraz; Sinan umiejętnie wykorzystał teren, aby budowla wydawała się większa, niż jest w rzeczywistości. Wchodząc do środka, ustawmy się na środku i spójrzmy w górę – zobaczymy, że kopuła jest podparta przez półkopuły, a jej ciężar spoczywa na czterech filarach. Zwróćmy uwagę na komin w ścianie, który służył do zbierania sadzy – z niej wytwarzano tusz. Za budowlą znajduje się mauzoleum, w którym znajduje się grób samego Sinana, umieszczone w rogu kompleksu i celowo skromne. Taras z widokiem na Złoty Róg jest idealnym miejscem na popicie herbaty.
Mezquita de Süleymaniye, ubicada en una colina que da al Cuerno de Oro en el distrito de Fatih de Estambul, es una estructura monumental considerada una de las obras más grandiosas de la arquitectura otomana. La mezquita fue construida por orden del sultán otomano Suleimán el Magnífico, bajo la dirección del arquitecto principal de la época, Mimar Sinan. La construcción comenzó en 1550 y se completó en 1557. Mimar Sinan describió esta obra como su "obra maestra".
La mezquita constituye el centro de un gran complejo. Este complejo incluye edificios de servicios sociales como una madrasa, una biblioteca, un darüşşifa (hospital), un imarethane (comedor), un hammam y tiendas. La mezquita tiene cuatro minaretes, de los cuales dos tienen tres balcones y los otros dos tienen dos. Esta situación simboliza que Suleimán el Magnífico fue el cuarto sultán en el trono otomano y el décimo en total.
La cúpula central de la Mezquita de Süleymaniye tiene una altura de 53 metros y un diámetro de 26,5 metros. La cúpula se apoya sobre cuatro grandes pilares y está reforzada por cúpulas semicirculares en los lados. Las decoraciones utilizadas en el interior han sido diseñadas con un enfoque bastante simple y estético. Los trabajos de caligrafía, las ventanas de vitral y los ejemplos del arte de la caligrafía son notables.
En la parte trasera de la mezquita se encuentran las tumbas de Suleimán el Magnífico y su esposa Hürrem Sultan, quienes ordenaron la construcción de la mezquita. Además, la tumba de Mimar Sinan está justo fuera del patio de la mezquita. Hoy en día, la mezquita sirve tanto como un lugar de culto abierto como un sitio que es visitado intensamente por turistas locales y extranjeros que llegan a Estambul. La Mezquita de Süleymaniye es una de las paradas imprescindibles en la ruta de culto en Estambul, gracias a su arquitectura, funcionalidad e importancia histórica.
Mezquita Şehzade.
Według Sinana, jest to dzieło okresu jego nauki, charakteryzujące się wyraźną symetrią. Cztery półkopuły równomiernie podtrzymują centralną kopułę; jednak ten układ został później porzucony, ponieważ osłabia poczucie kierunku wewnątrz. Wejdź do środka i idź w stronę mihrabu, zatrzymaj się i spójrz za siebie – zauważysz, że wszystkie cztery strony wyglądają tak samo. Usiądź pod arkadami dziedzińca. Kafelki mauzoleum znajdującego się obok są bardziej okazałe niż te w meczecie; wejście znajduje się przez oddzielne drzwi i zazwyczaj jest otwarte w godzinach porannych.
Ten meczet zbudowany przez osmańskiego wielkiego wezyra Rüstem Pasha, znany jest szczególnie z bogatych płytek iznickich. Meczeta, będąca eleganckim dziełem architekta Sinana, znajduje się w centralnej lokalizacji w Eminönü.
W labiryncie uliczek za egipskim bazarem, wejście do meczetu znajduje się w wąskim zaułku, ukryte między sklepami; trzeba go poszukać. Meczet nie znajduje się na parterze, ale został zbudowany nad sklepami znajdującymi się poniżej – taki jest sposób finansowania tej fundacji. Po wejściu do środka, zwróćcie uwagę na ściany; płytki İznik pokrywają całą powierzchnię i nigdzie indziej w mieście nie znajdziecie takiej koncentracji tych płytek. Przyjrzyjcie się z bliska motywom tulipanów, goździków i gałęzi, zauważycie, że ten sam wzór powtarza się w różnych skalach. Ze względu na niewielki rozmiar, wystarczy pół godziny, aby go zwiedzić.
Meczet Rüstem Paşa, w dzielnicy Eminönü w Stambule, w rejonie Tahtakale, jest uważany za jeden z najpiękniejszych przykładów architektury osmańskiej. Został zbudowany w 1561 roku przez wielkiego wezyra osmańskiego Rüstem Pasha. Architektura należy do najsłynniejszego architekta osmańskiego, Mimar Sinana. Budowla ma duże znaczenie zarówno pod względem układu architektonicznego, jak i bogactwa dekoracji.
Meczet został zbudowany na terenach otaczających budynki handlowe. Na dolnym poziomie znajdują się sklepy, a meczet został wzniesiony na platformie nad tymi budynkami. Takie usytuowanie meczetu pokazuje mistrzostwo Mimar Sinana w budowaniu okazałej struktury na ograniczonej przestrzeni.
Najbardziej charakterystyczną cechą meczetu Rüstem Pasha są bogate dekoracje z ceramiki z Izniku, używane zarówno na zewnętrznych, jak i wewnętrznych elewacjach. Wnętrze meczetu pokryte jest tysiącami ręcznie wykonanych płytek ceramicznych z motywami roślinnymi z XVI wieku. Płytki te, z motywami takimi jak tulipany, goździki i hiacynty, są uważane przez historyków sztuki za jedne z najcenniejszych przykładów osmańskiej sztuki ceramiki.
Centralna kopuła meczetu wznosi się na czterech filarach i jest wspierana przez półkopuły otaczające przestrzeń. Kopuła jest oświetlona dużymi oknami, które wprowadzają do wnętrza światło. Mihrab, minber i pulpit wyróżniają się eleganckim rzemiosłem kamieniarskim. Meczet ma jedną minaret, która odzwierciedla klasyczny styl architektury osmańskiej.
Meczet Rüstem Pasha jest nie tylko miejscem kultu, ale także jednym z najpiękniejszych przykładów estetyki osmańskiej sztuki i architektury. Znajdując się w intensywnie handlowej dzielnicy Eminönü, jest odwiedzany przez modlących się oraz miłośników sztuki przez cały dzień. Meczet, który jest nadal aktywnie używany, oferuje swoim odwiedzającym zarówno duchowy spokój, jak i wizualną ucztę.
Mezquita de Mihrimah Sultan (Edirnekapı).
Budowa tego budynku, w którym światło odgrywa tak istotną rolę, a który powstaje po Süleymanie, wyraźnie podkreśla tę cechę. Budynek charakteryzuje się jedną kopułą, czterema arkadami, a ściany są niemal w całości przeszkolone. W godzinach popołudniowych, światło wpadające przez okna po zachodniej stronie budynku pada na podłogę. Dekoracyjne płytki są tu praktycznie nieobecne; ozdobą jest samo światło. Wyjdź na zewnątrz i przejdź wzdłuż murów, aby zobaczyć meczet z oddali. Tylko z tej odległości można dostrzec jego położenie na wzgórzu.
Mezquita Şemsi Paşa.
Z przystani w Üsküdar, idź piechotą wzdłuż wybrzeża przez około pięć minut. To jedna z najmniejszych meczetów Sinana, położona bezpośrednio nad morzem; ściana przybrzeżna opada prosto do wody. W tym niewielkim obiekcie można podziwiać tę samą geometryczną precyzję, co w większych budowlach, co czyni to miejsce idealnym na zakończenie spaceru. Usiądź na dziedzińcu i podziwiaj widok na Bosfor, gdzie mewy i promy są bardzo blisko. Po sąsiedztwie znajduje się medresa, która obecnie pełni funkcję biblioteki. O zachodzie słońca, fasada zwrócona na zachód przybiera pomarańczowy kolor, co czyni to najlepszą porą na zrobienie zdjęć.
