Na przedmieściach Stambułu, od Üsküdar do Yoros.

Zacznijcie od meczetu, z którego roztacza się widok na plac i nabrzeże. Ten budynek, znajdujący się na placu przy nabrzeżu, został wzniesiony jako miejsce powitania osób przybywających z morza. Wejdźcie do środka i zobaczcie halę z podwójnymi arkadami, która jest charakterystyczna dla tego typu budowli. Następnie przespacerujcie się wzdłuż wybrzeża na południe, mijając po drodze herbaciarnie i stragany z rybami. Po drugiej stronie widać Wieżę Dziewiczą i sylwetę historycznej części miasta – idealne ujęcie fotograficzne, zwłaszcza rano, kiedy słońce oświetla europejską część miasta.

Wjedź do tej dzielnicy, która ma tylko jedną główną ulicę, prowadzącą od wybrzeża. Przejdź się tą ulicą od początku do końca; zajmie to około dziesięć minut, ale idź powoli, aby wszystko obejrzeć. Kolorowe, drewniane domy zostały odrestaurowane i wiele z nich jest nadal zamieszkanych. Na końcu ulicy znajduje się ogród, który jest jednym z najstarszych obszarów uprawnych w mieście; można zajrzeć przez bramę. Charakterystyczną cechą tej dzielnicy jest to, że meczet, kościół i synagoga znajdują się obok siebie w tej samej ulicy; wystarczy je oglądnąć z zewnątrz, ponieważ wszystkie są otwarte dla wiernych, a godziny odwiedzin są różne. Jeśli chcesz zjeść śniadanie, wybierz się tam w dni powszednie rano.

Wejście znajduje się tuż pod mostem, bezpośrednio z promenady. Zwiedzanie jest prowadzone z przewodnikiem i trasa jest ustalona; zajmuje to około godziny. Zobacz salę z basenem i pawilony nad wodą, a także zapytaj o detale związane z podłogą z wikliny. Po wyjściu z pałacu, usiądź w ogrodzie, pod drzewami magnolii, i podziwiaj most oraz statki przepływające pod nim. Parking jest niewielki i często jest pełny, zwłaszcza w weekendy; łatwiej jest przyjechać autobusem. Przed kontynuowaniem podróży na północ, zaopatrz się w wodę i przekąski w jednym z barów na plaży, ponieważ w kolejnym miejscu dostępność będzie ograniczona.

Przy ujściu rzeki Göksu znajduje się mały, ale okazały pałac. Wnętrza można zwiedzić w ciągu pół godziny, ale prawdziwą przyjemność sprawia spacer po nabrzeżu. Przyjrzyjcie się z bliska marmurowych schodów i zdobień od strony morza – pałac emanuje blaskiem na zewnątrz. Wokół pałacu rozciągają się łąki, gdzie można urządzić piknik, a w dni powszednie jest tam prawie nikt. Stąd, wzdłuż wybrzeża, w piętnastominutach można dojść do Anadolu Hisarı; trasa jest prosta i biegnie wzdłuż morza, a po drodze znajdują się miejsca, gdzie można łowić ryby.

Zamek, zbudowany około pięćdziesiąt lat przed Rumeli Hisarı, jest mniejszy i bardziej skromny; składa się głównie z wewnętrznego zamku i otaczającego go muru. Wnętrze budowli jest zazwyczaj niedostępne dla zwiedzających, ale można spacerować wokół niego i robić zdjęcia, w tym widok na drewniane nabrzeża nad rzeką. Przejdź przez most nad rzeką Göksu, gdzie można zobaczyć osoby pływające łódkami. Z drugiej strony rzeki można podziwiać widok na Rumeli Hisarı; z tego miejsca wyraźnie widać, jak oba zamki miały na celu blokowanie cieśniny.

Skwer przy przystani to znane miejsce, gdzie można spróbować jogurtu. Jogurt podawany jest z cukrem pudrem, a ilość cukru można dostosować do własnych preferencji. Usiądźcie pod drzewem na placu i obserwujcie przypływające promy. To niewielkie miejsce, wystarczy pół godziny. Z przystani kursują promy do Emirgan i Bebek. Można zakończyć podróż tutaj i przepłynąć na europejską stronę. Jeśli chcecie kontynuować podróż, autobus do Anadolu Kavağı odjeżdża z nadmorskiej drogi, podróż trwa około czterdziestu minut.

Ostatni przystanek na trasie, gdzie cieśnina łączy się z Morzem Czarnym; jeśli przyjedziecie promem, sama podróż będzie najpiękniejszą częścią trasy. Po wyjściu z przystanku, skręćcie w górę, pomiędzy restauracjami rybnymi, i wespnijcie się do twierdzy Yoros. Wędrówka trwa około dwudziestu pięciu minut i jest stroma, ale z góry rozciąga się widok na miejsce, gdzie łączą się dwa morza. Wstęp do twierdzy jest bezpłatny, ale ze względu na to, że ruiny nie są zabezpieczone, należy zachować ostrożność i trzymać się z dala od krawędzi. Po zejściu, zjedzcie rybę w jednej z restauracji przy przystanku, ale najpierw zapytajcie o porcje i ceny.