
Od brzegu rzeki Keban w kierunku gór Munzur.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa prowadzi z południa na północ przez Tunceli, podążając za torem wody. Według strony internetowej urzędu wojewódzkiego, teren prowincji wznosi się od południa na północ i od zachodu na wschód; na południu znajduje się zbiornik wodny Keban, a na północy i północnym zachodzie wznoszą się góry Munzur, które wyznaczają naturalne granice prowincji. Trasa łączy te dwa punkty. Pierwszym przystankiem jest zamek w Pertek i widok na jezioro. Według portalu kulturalnego, zamek w Pertek, położony na wzgórzu nad rzeką Murat, znajduje się obecnie na wyspie, ponieważ obszar, na którym pierwotnie stał, został zalany podczas budowy zbiornika wodnego Keban. Dokładna data budowy zamku jest nieznana, wiadomo jedynie, że został odrestaurowany w okresie osmańskim. Ze względu na brak informacji o sposobie dotarcia do wyspy i zasadach zwiedzania, ten przystanek został zaplanowany jako punkt widokowy z brzegu, a informacje należy potwierdzić w urzędzie wojewódzkim. Urząd wojewódzki informuje, że w okresie Seldżuków i Osmanów Pertek był ważnym centrum kultury i sztuki, a zamek, wraz z karawanserajem, łaźnią, medresą i kuchnią, stanowił kompleks budynków. Drugim przystankiem jest Muzeum w Tunceli, znajdujące się w centrum miasta. Budynek, pierwotnie koszary, a później budynek mieszkalny z okresu wczesnej republiki, został odrestaurowany i przekształcony w muzeum. Muzeum zostało umieszczone jako drugi punkt na trasie, aby zapoznać się z archeologią, etnografią i przyrodą regionu przed wycieczką do parku i gór. Dwie godziny spędzone wewnątrz budynku zapewniają schronienie przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Trzecim przystankiem jest Park Narodowy Doliny Munzur. Urząd wojewódzki informuje, że park rozpoczyna się 8 kilometrów od centrum miasta i rozciąga się wzdłuż doliny w kierunku gór Munzur. Ważne jest, aby obserwować drzewa, strumienie i zbocza w dolinie oraz poznawać gatunki roślin i zwierząt. Ostatnim przystankiem są góry Munzur. Tekst dotyczy jedynie części gór położonej w Tunceli. Najwyższym punktem prowincji jest szczyt Akbaba, znajdujący się na wysokości 3463 metry. Góry są źródłem rzek, takich jak Munzur, Pülümür i Tahar, których wody ostatecznie wpływają do zbiornika wodnego Keban, który jest pierwszym punktem na trasie. W ten sposób trasa tworzy zamknięty krąg. Największą atrakcją trasy jest obserwacja stopniowego wzrostu wysokości, zmiany klimatu i kierunku przepływu wody. Trasa łączy elementy historyczne (zamek i muzeum), przyrodnicze (park i góry).
**Uwagi praktyczne:**
* Odległości między przystankami i czas podróży nie zostały podane w liczbach.
* Sprawdź godziny otwarcia i ceny biletów do muzeum na stronie muze.gov.tr.
* Uz Źródła:
- Portal Kultury, Zamek Pertek, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/tunceli/gezilecekyer/pertek-kalesi
- Wydział Kultury i Turystyki w Tunceli, Pertek, https://tunceli.ktb.gov.tr/TR-57258/pertek.html
- Portal Kultury, Muzeum w Tunceli, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/tunceli/gezilecekyer/tunceli-muzesi
- KVMGM, Dyrekcja Muzeum w Tunceli, https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-281504/tunceli-muze-mudurlugu.html
- Wydział Kultury i Turystyki w Tunceli, Park Narodowy Doliny Munzur, https://tunceli.ktb.gov.tr/TR-57342/munzur-vadisi-milli-parki.html
- Wydział Kultury i Turystyki w Tunceli, Geografia, https://tunceli.ktb.gov.tr/TR-57260/cografya.html
- Wydział Kultury i Turystyki w Tunceli, Jeziora, https://tunceli.ktb.gov.tr/TR-57341/goller.html
Przystanki trasy

Zamek w Pertek.
Trasa rozpoczyna się w Pertek, nad brzegiem jeziora Keban, w prowincji Tunceli. Ten przystanek został zaprojektowany nie po to, aby zwiedzać wnętrze twierdzy, ale aby ją zobaczyć i zapoznać się z warunkami zwiedzania. Portal kulturowy informuje, że twierdza została zbudowana na wzgórzu nad rzeką Murat, a obecnie znajduje się na wyspie z powodu powstania jeziora. Dlatego nie należy zakładać, że można do niej dotrzeć pieszo. Informacje dotyczące dostępu do wyspy i warunków zwiedzania nie są dostępne w oficjalnych źródłach. Przed wyjazdem należy skontaktować się z lokalnym urzędem kultury i turystyki w Tunceli, aby uzyskać aktualne informacje. Podczas rozmowy należy zapytać o punkty widokowe nad brzegiem, możliwość dotarcia na wyspę oraz o ewentualne ograniczenia związane z porą roku. Po uzyskaniu potwierdzenia, należy udać się do centrum miasta Pertek. Lokalny urząd informuje, że centrum miasta znajduje się 52 kilometry od Pertek. Ponieważ miasto otoczone jest z trzech stron jeziorem Keban, Pertek przypomina półwysep. Zrozumienie tego położenia geograficznego jest kluczowe do zrozumienia twierdzy, ponieważ obecny wygląd wyspy jest wynikiem powstania jeziora. Stojąc nad brzegiem, należy najpierw przyjrzeć się ogólnemu zarysowi wody, a następnie sylwetce wzgórza. Źródła opisują twierdzę jako budowlę składającą się z dwóch warstw murów. Pod murami znajdują się również pozostałości budowlane, ale ich widoczność zależy od miejsca, w którym się znajduje. W tym przypadku przydatne mogą być lornetka lub zoom w telefonie. Na południowej elewacji twierdzy, pomiędzy kamieniami, znajdują się czerwone, twarde cegły i niebieskie płytki. Jeśli uda się przyjrzeć się twierdzy z bliska, to właśnie te detale należy szukać. Dokładna data budowy nie jest znana; źródła podają jedynie, że twierdza została odrestaurowana w okresie osmańskim. Jeśli w jakimś znaku lub opisie pojawi się konkretny rok, należy sprawdzić jego wiarygodność. Lokalny urząd informuje, że większość zabytków w mieście nosi ślady obecności plemienia Mengüçlü i Imperium Osmańskiego. Na tej samej stronie wymieniona jest również twierdza Sağman, a informacje o możliwości jej zwiedzenia można uzyskać w urzędzie. Istnieje również legenda związana z nazwą miasta. Według lokalnego urzędu, posąg ptaka, który miał symbolizować obfitość i płodność, został umieszczony na twierdzy i miasto początkowo nazywało się Pirtek, a z czasem nazwa zmieniła się na Pertek. Lokalny urząd podkreśla, że w okresie wiosennym, kolory jeziora w odcieniach niebieskiego i zielonego szczególnie upiększają miasto. Do fotografowania najlepiej wybrać porę dnia, gdy światło jest łagodne, np. wczesny ranek lub późne popołudnie, aby uniknąć odbić na wodzie. Należy pamiętać, że dostęp do cienia i miejsc do siedzenia nad brzegiem może się różnić, dlatego warto zabrać ze sobą wodę,

Muzeum w Tunceli.
Druga przystanek to Muzeum w Tunceli, znajdujące się w centrum miasta. Jest to najmniej zależny od warunków pogodowych punkt trasy. Muzeum znajduje się w dzielnicy Moğultay, przy ulicy Ali Demir. Zgodnie z oficjalnymi informacjami, jest otwarte dla zwiedzających od 24 grudnia 2020 roku. Przed wizytą sprawdź godziny otwarcia i ceny biletów na stronie muze.gov.tr oraz na stronie Muzeum w Tunceli. Zanim wejdziesz, przyjrzyj się budynkowi z zewnątrz. Jest to budynek o kwadratowym planie, w stylu niemieckim. Jego elewacja północna ma trzy piętra, a pozostałe elewacje – dwa. Budynek został wzniesiony w 1937 roku, a jego fundamenty zostały położone w 1935 roku. Jest to zabytkowy budynek z okresu wczesnej Republiki. Portal Kultury informuje, że budynek był pierwszą dużą konstrukcją wzniesioną w centrum miasta. Początkowo pełnił funkcję koszar wojskowych, następnie został przekształcony w budynki mieszkalne dla urzędników. W 2015 roku Ministerstwo przekazało go na potrzeby muzeum, po czym został odrestaurowany i przekształcony w muzeum. Pamiętając o tej historii, zwróć uwagę na układ pomieszczeń i dziedziniec, ponieważ muzeum powstało w miejscu dawnych koszar. Dziedziniec ma powierzchnię 1800 metrów kwadratowych i został zaprojektowany do organizacji koncertów, przedstawień teatralnych i innych wydarzeń. Sprawdź na stronie muzeum, czy w dniu Twojej wizyty odbywa się jakieś wydarzenie. Wewnątrz znajduje się sześć sal, w których prezentowane są informacje dotyczące historii regionu, począwszy od okresu prehistorycznego, wraz z tekstami, obrazami, dioramas i rekonstrukcjami. Kolekcja składa się z następujących działów: archeologia i numizmatyka, etnografia, rolnictwo i flora-fauna, kultura religijna, przedmioty kamienne i przedmioty z okresu wczesnej Republiki. Zacznij od działu archeologii i numizmatyki, ponieważ rozpoczęcie od najstarszych okresów ułatwi śledzenie narracji. Ze względu na mały rozmiar monet, przesuń się powoli przed witrynami i przeczytaj opisy. W dziale etnografii zobacz przedmioty codziennego użytku charakterystyczne dla regionu, wraz z opisami ich zastosowania. Sala poświęcona rolnictwu i florze-faunie przygotowuje do kolejnego przystanku. Ze względu na to, że nazwa sali odnosi się również do świata roślin i zwierząt regionu, warto poszukać tu nazw gatunków, które zostaną wspomniane w kolejnym punkcie trasy. Sala poświęcona kulturze religijnej to dział o nazwie, która mówi sama za siebie; wystarczy przeczytać opisy znajdujące się w muzeum. W sali z przedmiotami kamiennymi zwróć uwagę na rozmiar, wykonanie i informacje o okresie, które znajdują się na etykietach. Dział poświęcony okresowi wczesnej Republiki przedstawia kontekst związany z historią budynku. Zapytaj o zasady fotografowania w muzeum przy wejściu. Po zakończeniu zw

Park Narodowy Doliny Munzur.
Trzecim przystankiem jest Narodowy Park Doliny Munzur. Według lokalnego urzędu, park rozpoczyna się 8 kilometrów od centrum miasta Tunceli i rozciąga się wzdłuż doliny aż do gór Munzur. Obszar ten został uznany za park narodowy w 1971 roku, obejmując 42 000 hektarów. Podczas zwiedzania skupcie się na przebiegu doliny, a nie na konkretnym punkcie. Lokalny urząd informuje, że najlepszy czas na odwiedzenie parku to od czerwca do września, ponieważ w regionie panuje surowy klimat kontynentalny. Poza tymi miesiącami, należy wcześniej sprawdzić stan dróg i warunki pogodowe. W celu uzyskania informacji na temat warunków wejścia, zasad i aktywności wymagających zezwolenia, należy skontaktować się z odpowiednimi urzędami. Dolina rozciąga się na terenie podzielonym przez doliny Mercan i Munzur Suyu. Podczas spaceru wzdłuż wody, zwróćcie uwagę na kontrast między nagimi zboczami a zielonym pasem na dnie doliny. Według dostępnych informacji, strome zbocza gór są całkowicie pozbawione roślinności. Na wzgórzach i zboczach, w miejscach pozbawionych skał, znajdują się lasy dębowe. Na dnie doliny i wzdłuż wody rosną w mieszanym składzie gatunki takie jak: klon, jesion, dąb, grab, wierzba, orzech, topola i osika. Rzadki gatunek drzew, jesion, tworzy skupiska po obu stronach rzeki Munzur Suyu, około 1,5 kilometra poniżej źródeł w Ovacık. W florze parku zarejestrowano 1518 gatunków roślin, z czego 43 jest endemiczne dla gór Munzur, a 227 jest endemiczne dla Turcji. Wśród przykładów podanych przez lokalny urząd znajdują się: Campanula (dzwonki), Prunus eriocarpa (śliwka z Erzincan), Veronica anagallis-aquatica (rozchodnik wodny) i Tulipa kaufmanniana (tulipan Kaufmanna). Prosimy, abyście nie zrywali roślin i nie schodzili z wyznaczonych szlaków. Wśród dzikiej fauny występują dwa gatunki kozic górskich: bucar i bezoar, a także tetraz (urok). Obserwacja tych zwierząt jest rzadkością; najlepiej jest obserwować je z daleka, używając lornetki. Warto również spojrzeć w niebo, ponieważ w parku można zaobserwować orły, orły przednie, sokoły, jastrzębie i rzadkiego orła skalnego. W parku żyją również ssaki, takie jak wilki, lisy, niedźwiedzie, rysie i bobry. Prosimy, abyście nie zbliżali się do zwierząt i nie zostawiali im jedzenia. W rzekach Munzur Suyu i Mercan Deresi żyją rzadkie gatunki pstrągów, charakterystyczne dla tego regionu. Lokalny urząd informuje, że zasięg występowania pstrągów obejmuje obszar 80 kilometrów wzdłuż rzek, począwszy od źródeł. W celu uzyskania informacji na temat zezwoleń i zakazów

Góry Munzur.
Ostatni przystanek: Góry Munzur. Pasmo górskie Sıradağ rozciąga się między Tunceli a Erzincan; ten opis dotyczy jedynie obszaru Tunceli. Ten przystanek to nie wspinaczka, a raczej punkt widokowy, z którego można podziwiać widoki na góry i lepiej je poznać. Urząd ds. Kultury i Turystyki województwa informuje, że Góry Munzur, będące przedłużeniem Gór Taurus, obejmują północno-zachodnią, północną i północno-wschodnią część województwa. 70% powierzchni województwa to tereny górskie, 25% to wyżyny, a 5% to niziny i równiny. Najwyższym punktem województwa jest Akbaba Tepesi, wznoszący się na wysokość 3463 metry, położony na wschodzie Gór Munzur. Wyższe partie gór stanowią naturalną granicę na północy i północnym zachodzie województwa. Podróżując trasą, zauważą Państwo, że wysokość stopniowo wzrasta od południa na północ, a widok z brzegu jeziora w Pertek jest zupełnie inny niż tutaj. Należy pamiętać, że góry pełnią funkcję zbiornika wodnego. Rzeki Karasu i Murat zbierają wody dla tego regionu. Rzeka Munzur, płynąca w granicach województwa, oraz strumienie Pülümür Çayı i Tahar Çayı uchodzą na południu do Jeziora Keban. W ten sposób pierwszy przystanek trasy, czyli jezioro, oraz ten ostatni przystanek, stanowią dwa końce tej samej historii wodnej. Skierujcie wzrok w górę, w stronę wyższych partii gór i spróbujcie odczytać surowy, skalisty charakter zboczy. Według urzędu ds. kultury i turystyki, region charakteryzuje się kontynentalnym klimatem, dlatego najlepszy czas na wizytę to od czerwca do września. Ze względu na zmienne warunki pogodowe w górach, przed wyjazdem należy sprawdzić aktualną prognozę. W górach znajdują się jeziora. W opisie jezior podano, że w Górach Munzur oraz w sąsiadujących z nimi pasmach górskich Mercan, Avcı i Karasakal znajdują się małe jeziora lodowcowe i kraterowe, powstałe w wyniku wypełnienia się lodowcowymi dolinami i obszarami osuwisk. Najważniejsze z punktu widzenia turystyki to: Karagöl, Koçgölü, Şer Gölü, Dilincik Gölü, Çimli Gölü, Mercan Gölleri i Katır Gölleri. W opisie parku zaznaczono, że jeziora kraterowe znajdują się na wysokościach od 2000 do 3000 metrów. Informacje dotyczące dojazdu do tych jezior, czasu wędrówki i stopnia trudności nie są dostępne; na tej trasie nie opisano wspinaczki. Jeśli planują Państwo odwiedzić te jeziora, skonsultujcie się z urzędem ds. kultury i turystyki oraz z lokalnymi władzami. Dla zrobienia zdjęć, skierujcie wzrok od dna doliny w stronę linii gór i wybierzcie godziny, w których światło pada pod kątem. W aplikacji mapowej punkt oznaczony dla gór
Komentarze
Wczytywanie...
