
Dzień w Karsie: od lasu, przez zamek, aż do Ani.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa prezentuje trzy różne oblicza Karsu w ciągu jednego dnia: zimowy las na wysokich górskich łąkach, historyczne miasto zbudowane z bazaltu oraz ważne osiedle z okresu średniowiecza. Trasa przebiega z zachodu na wschód. Rozpoczyna się rano w Sarıkamış, w lesie sosnowym, następnie w południe dociera do Karsu, nad rzeką Kars Çayı, po południu wznosi się na zamek, a dzień kończy w Ani. Trasa jest prosta i większość czasu poświęcona jest Ani, która jest największym otwartym obszarem. Trasa jest przeznaczona do zwiedzania samochodem. Odległość między Sarıkamış a Kars wynosi około 51 kilometrów, a Ani znajduje się 42 kilometry od miasta Kars, według danych UNESCO. Najwygodniejszym sposobem na połączenie tych trzech miejsc w ciągu jednego dnia jest korzystanie z własnego samochodu lub transferu. W okresie zimowym konieczne jest sprawdzenie stanu drogi, opon i wyposażenia zimowego; nie należy wyruszać w drogę bez uwzględnienia ostrzeżeń służb dróg i parków narodowych. Pierwszym punktem jest Park Narodowy Sarıkamış-Allahuekber Dağları. Według danych Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, park ma powierzchnię 22 520 hektarów i jest miejscem, gdzie sosny rosną na najwyższych wysokościach w Turcji. Do lasu można wejść w rakietach śnieżnych lub podczas krótkich spacerów; dominującym wrażeniem tego miejsca są kryształowy śnieg i cisza. Historyczny aspekt parku jest również ważny, a miejsca pamięci są odwiedzane z szacunkiem i w ciszy. Drugim punktem jest powrót do Karsu i zwiedzanie Kamiennego Mostu w dzielnicy Kaleiçi. Ten trójłukowy most, zbudowany z gładkich bloków bazaltu, ma obecny wygląd od 1719 roku; jego pierwotna konstrukcja jest związana z pracami budowlanymi z 1579 roku. Ten punkt, stanowiący krótką przerwę, pozwala na dokładne poznanie bazaltu, który jest głównym materiałem używanym w tej trasie. Trzecim punktem jest zamek Kars, znajdujący się tuż nad mostem. Zamek, zbudowany w połowie XII wieku, przeszedł wiele zniszczeń i odbudów, od czasów Timura po wojnę z 1877-1878 roku. Jego trzy główne bramy, wybrukowana droga i schody prowadzące na wieżę to najprostszy sposób na poznanie historii miasta. Zamek i most znajdują się w tej samej dzielnicy, więc nie zawsze konieczne jest przesiadanie się do samochodu. Czwartym i ostatnim punktem jest stanowisko archeologiczne Ani. Zalecamy skupienie się na ogólnym układzie stanowiska i widokach na dolinę. Proponowany podział czasu: około dwie godziny w Sarıkamış, pół godziny przy Kamiennym Moście, jedna godzina na zamku, dwie i pół godziny w Ani. Czas przejazdu nie jest uwzględniony i może się wydłużyć w warunkach zimowych. Aktualne informacje na temat godzin otwarcia, b Źródła:
- Portal Kultury, Twierdza w Kars, https://www.kulturportali.gov.tr/portal/kars-kalesi
- Urząd Miasta Kars, Twierdza w Kars, https://www.kars.bel.tr/serhat-sehri-kars
- Portal Kultury, Kamienny Most, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kars/gezilecekyer/tas-kopru-kars-cayi
- Dyrekcja Regionalna Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Region 13, Parki Narodowe, https://bolge13.tarimorman.gov.tr/Menu/39/Milli-Parklar
- Dyrekcja Regionalna Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Region 13, Parki Przyrodnicze, https://bolge13.tarimorman.gov.tr/Menu/40/Tabiat-Parklari
- Tureckie Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa, Ślady historii w górach Allahuekber, https://www.turktarim.gov.tr/Haber/1369/allahuekber-daglarinda-tarihin-izleri
- Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO, Starożytne miasto Ani, https://whc.unesco.org/en/list/1518/
Przystanki trasy

Park Narodowy Sarıkamış-Allahuekber.
Rozpocznij wędrówkę w Sarıkamış, w lesie sosnowym, który zaczyna się tuż nad centrum miasta. Według strony internetowej 13. Działu Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Park Przyrodniczy Soğuksu znajduje się 51 kilometrów od centrum prowincji Kars; Sarıkamış można więc traktować jako punkt położony w podobnej odległości od Kars. Dlatego trasa została zaplanowana od zachodu na wschód, a w ciągu dnia nie będziecie wracać. Park, jak podano na tej samej stronie, ma powierzchnię 22 520 hektarów i rozciąga się między granicami prowincji Erzurum i Sarıkamış w prowincji Kars. Jedną z ważnych cech tego obszaru, zgodnie z oficjalnymi źródłami, jest to, że sosna jest tu uprawiana na najwyższych wysokościach w Turcji, tworząc czyste lasy. Oznacza to, że zarówno śnieg pod stopami, jak i drzewa nad głową są równie ważne. Artykuł w czasopiśmie "Turkish Agriculture and Forestry" opisuje, że do Obszaru Kontrolowanego Wykorzystania można dojechać samochodem z Sarıkamış w kierunku gór Allahuekber, na odległość 7-8 kilometrów. Według tego samego artykułu, drogami utwardzonymi można dotrzeć na około 6 kilometrów w głąb łąk i lasów, do Obszaru Zrównoważonego Wykorzystania. Najdalszy punkt, do którego można dojechać samochodem, czyli Obszar Pełnego Wykorzystania, znajduje się w odległości 2 kilometrów. Przed wyruszeniem w drogę, upewnijcie się, że dany odcinek jest otwarty, kontaktując się z władzami parku. W okresie zimowym niezwykle ważne jest sprawdzenie stanu opon i wyposażenia samochodu, a także śledzenie ostrzeżeń dotyczących dróg i władz parku. Ubierajcie się warstwowo, załóżcie wodoodporne buty i rękawice; w artykule wspomniano o możliwości poruszania się po lesie w specjalnych butach do chodzenia po śniegu. Pierwszą rzeczą, którą zauważycie w lesie, będzie cisza. Igły sosny nie opadają zimą, a gałęzie pozostają zielone, pokryte śniegiem. W artykule podkreślono, że unikalną cechą Sarıkamış jest kryształowy śnieg. Ze względu na niską wilgotność, śnieg ten nie tworzy lodu, a na gałęziach wygląda jak puder. Ponieważ pierwszy poważny śnieg pada pod koniec listopada, krajobraz lasu zaczyna się kształtować dopiero od tego czasu. Jeśli planujecie robić zdjęcia, wybierzcie poranki, kiedy światło słoneczne pada pod kątem, tworząc cienie na śniegu. Wśród roślinności parku, oprócz sosny, można znaleźć dąb stepowy i jałowiec wonny. Na szczycie gór Allahuekber, gdzie wysokość sięga 3100 metrów, obszar powyżej granicy lasu jest pokryty wysokogórskimi łąkami i stepami. Jedną z przyjemności, jakie oferuje ten punkt, jest pozostawianie ślad Park Narodowy Soğuksu znajduje się również w pobliżu; ten obszar o powierzchni 11 hektarów znajduje się około 4 kilometry od Sarıkamış i leży u podnóża lasów sosnowych. Poświęć na to miejsce co najmniej dwie godziny, a następnie, zanim zapadnie noc, udaj się w drogę powrotną do Kars. Ze względu na możliwość zmian w regulaminie wejścia i warunkach panujących na terenie parku, prosimy o sprawdzenie aktualnych informacji na stronie 13. Regionalnego Zarządu Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa lub w Urzędzie Kultury i Turystyki w Kars. Źródło: 13. Regionalny Zarząd Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa.

Kamienny most.
Po dotarciu z Sarıkamış do Kars, kolejnym punktem na trasie jest kamienny most w dzielnicy Kaleiçi. Most znajduje się nad rzeką Kars Çayı i u podnóża twierdzy Kars. Jak podaje portal kulturowy, do mostu można dotrzeć pieszo lub samochodem, ponieważ znajduje się on w obrębie dzielnicy. Najwygodniejszym rozwiązaniem jest zaparkowanie samochodu i przejście pieszo. Ze względu na to, że twierdza znajduje się tuż za mostem, można podziwiać obie budowle podczas jednej wycieczki.
Według informacji z Ministerstwa Kultury i Turystyki prowincji Kars, most został zbudowany w 1579 roku przez Lalę Mustafę Paszę, w ramach prac budowlanych zleconych przez III Murata. Te same źródła informują, że most został zniszczony w 1715 roku. Obecny most został zbudowany w 1719 roku i jest wierną rekonstrukcją pierwotnej budowli, zleconą przez Hacı Ebubekira Karahanoğlu, prominentnego mieszkańca miasta. Dlatego budowla jest również znana jako most Karahanoğlu. Pamiętajcie te dwie daty, ponieważ kamień, który widzicie, pochodzi z budowli z 1719 roku, a 1579 to data budowy pierwszego mostu i rozpoczęcia prac budowlanych.
Najpierw przyjrzyjcie się bliżej mostowi. Cała konstrukcja jest zbudowana z gładkich, ciętych bloków bazaltu. Bazalt jest podstawowym materiałem budowlanym w Kars, i w wielu historycznych budynkach miasta można zobaczyć ten sam, ciemny kamień. Przyjrzyjcie się powierzchni kamieni i spoinom, aby dostrzec, jak precyzyjne jest cięcie. W chłodne dni na kamieniu może znajdować się szron lub lód, więc zachowajcie ostrożność podczas chodzenia.
Most ma trzy przęsła i jest wsparty na trzech łukach. Najlepszym sposobem na zrozumienie rytmu konstrukcji jest obserwacja wody przepływającej pod łukami, z brzegu lub z pobliskiej drogi. Po południowej stronie znajduje się mniejsze, okrągłe okno odpływowe. Takie dodatkowe okna pomagają w odprowadzaniu wody w okresach wysokiego poziomu wody. Dlatego warto poszukać tego okna odpływowego i porównać jego rozmiar z głównymi łukami.
Następnie przejdźcie przez most i wróćcie. Z przeciwnej strony możecie zobaczyć, jak łuki, koryto rzeki i zbocze twierdzy łączą się w jednym kadrze. W zimie brzegi mogą być pokryte śniegiem, co tworzy dodatkowy element w tle idealny do fotografowania. Ze względu na zmieniające się w ciągu dnia oświetlenie, warto zrobić kilka zdjęć w różnych godzinach.
Na ten punkt wystarczy około pół godziny. Ten odcinek trasy powinien być traktowany jako krótka przerwa. Możecie odpocząć na otwartych przestrzeniach nad brzegiem rzeki, spakować plecak i przygotować się do kolejnego punktu. Ponieważ będziecie wchodzić na zbocze twierdzy, warto mieć na sobie buty z antypoślizgową podeszw

Zamek w Kars.
Trzecim punktem jest Kars Kale, położona tuż nad kamiennym mostem. Twierdza wznosi się na wzgórzu na północy miasta i, jak podaje portal Kultury, zawdzięcza swoją nazwę plemieniu Karsak, który zamieszkiwał ten region. Centralna część twierdzy, zwana również wewnętrznym zamkiem lub Stadel, ma wymiary 250 metrów długości i około 90 metrów szerokości. Jest to obszar chroniony i, jak się mówi, oferuje imponujący widok na miasto. Dwa oficjalne źródła podają nieco różniące się daty powstania twierdzy: portal Kultury wskazuje rok 1152, a urząd miasta – 1153. Dlatego bezpieczniej jest stwierdzić, że twierdza została zbudowana w połowie XII wieku. Według źródeł, budowa została rozpoczęta na polecenie władcy dynastii Saltukidów, a nadzór nad nią sprawował jego minister, Firuz Akay. Insygnia twierdzy to marmurowa tablica, która, jak się mówi, została umieszczona przy bramie zewnętrznych murów. Historia twierdzy jest pełna zniszczeń i odbudów. Źródła podają, że w 1386 roku Timur zrównał ją z ziemią. W 1579 roku, na polecenie sułtana Murata III, Lala Mustafa Paşa odbudował twierdzę i jej mury. Portal Kultury dodaje, że po zniszczeniach w 1606 roku, twierdza została ponownie odbudowana w latach 1616 i 1636. Podczas wojny rosyjsko-osmańskiej w latach 1877-1878, twierdza została ponownie zniszczona i odbudowana, ale straciła swój pierwotny wygląd. Obecna konstrukcja to punkt odniesienia w mieście, które przez wieki przechodziło liczne zmiany. Przyjrzyjcie się murom. Zewnętrzne mury są wykonane z bazaltu i otoczone murami oporowymi. Tutaj, na znacznie większą skalę, zobaczycie ten sam ciemny kamień, który widzieliście na moście. Według danych urzędu miasta, zewnętrzne mury otaczające twierdzę mają długość 27 000 metrów i składają się z 220 baszt. Ta liczba świadczy o tym, jak rozległy system obronny otaczał niegdyś miasto. Twierdza ma trzy główne bramy. Na zachodzie znajduje się Sukapısı (brama Suk) lub Çeribaşı Kapısı (brama Çeribaşı). W centrum znajduje się Kağızman Kapısı (brama Kağızman), zwana również Ortakapı (główna brama). Trzecią bramą jest Behram Kapısı lub Bayrampaşa Kapısı. Główna brama wejściowa znajduje się na północy i prowadzi do przestrzeni przed twierdzą. Idąc w kierunku baszty, znajdziecie wybrukowaną ulicę. Od jej końca w górę prowadzą schody, które prowadzą na najwyższy punkt twierdzy, czyli do baszty. Ze względu na ryzyko ślizgania się zimą, wchodźcie powoli po stromym wzniesieniu i schodach. Widok z najwyższego Następny przystanek, czyli starożytne miasto Ani, znajduje się poza miastem, dlatego należy uwzględnić czas na dojazd. Źródło: Portal Kultury, Twierdza w Kars.
Stowarzyszenie Archeologiczne Ani.
~2 godz. 30 min tutajOstatnim punktem trasy jest stanowisko archeologiczne Ani, które wymaga najdłuższej podróży tego dnia. Według informacji UNESCO, Ani znajduje się 42 kilometry od miasta Kars. Dlatego, opuszczając Kale, upewnijcie się, że wasz pojazd jest sprawny, macie wystarczająco paliwa i że jest jeszcze jasno. W warunkach zimowych, konieczne jest wcześniejsze sprawdzenie stanu drogi, aby dotrzeć do tego miejsca.
Według UNESCO, Ani jest położone w północno-wschodniej Turcji, na plateau o kształcie trójkąta, wznoszącym się nad doliną. Dolina stanowi naturalną barierę obok stanowiska archeologicznego. Osadnictwo na plateau trwało niemal nieprzerwanie przez 2500 lat. Ta ciągłość jest związana z łatwością obrony tego miejsca oraz z dostępem do żyznych dolin rzecznych w jego otoczeniu. Miasto znajdowało się przy ważnych bramach prowadzących do Anatolii na szlaku Jedwabnego Szlaku.
UNESCO opisuje Ani jako średniowieczne miasto, w którym znajdowały się budynki mieszkalne, religijne i wojskowe. Miasto było zakładane przez chrześcijańskie, a później muzułmańskie dynastie na przestrzeni wieków. Złoty okres Ani przypada na X i XI wiek, kiedy to było stolicą królestwa Bagratydów. W kolejnych wiekach, pod panowaniem Bizantyjskiego, Seldżuckiego i Gruzińskiego, miasto zachowało swoje znaczenie jako ważny węzeł handlowy dla karawan. Inwazja Mongołów i trzęsienie ziemi w 1319 roku zapoczątkowały jego upadek.
Według informacji UNESCO, stanowisko archeologiczne prezentuje przykłady niemal wszystkich innowacji architektonicznych, które pojawiły się w regionie między VII a XIII wiekiem. Dlatego też, obszar ten należy postrzegać jako całość, jako średniowieczny krajobraz miejski, a nie jako zbiór pojedynczych budynków. Podczas tej trasy nie skupiamy się na szczegółach poszczególnych budowli. Zamiast tego, starajcie się zobaczyć całość.
Po dotarciu na stanowisko archeologiczne, pierwszym krokiem powinno być zrozumienie ogólnego układu plateau. Rozpoczęcie spaceru i wyobrażenie sobie dużego okręgu obejmującego cały obszar, pomoże zrozumieć położenie poszczególnych budynków względem siebie. Kiedy dotrzecie do krawędzi plateau, spójrzcie na dolinę – tam zrozumiecie, dlaczego to miejsce zostało wybrane ze względów obronnych. Na otwartym i wietrznym plateau, wiatr może być silny, dlatego warto zaopatrzyć się w odzież wiatroodporną.
W miesiącach zimowych, powierzchnia może być pokryta śniegiem i lodem. Buty z antypoślizgową podeszwą, rękawice i czapka są niezbędne w tym miejscu. Pamiętajcie, że baterie w aparatach fotograficznych szybko się rozładowują w niskich temperaturach, więc warto zabrać zapasowe baterie. Nie wchodźcie na pozostałości zabytków, aby się do nich zbliżyć, i
Komentarze
Wczytywanie...
