
Wycieczka z Kale do Domuztepe i Kahramanmaraş.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa pozwala poznać Kahramanmaraş w trzech różnych okresach historycznych: na wzgórzu w centrum miasta znajduje się twierdza, która była naprawiana od czasów późnej cywilizacji Hetyckiej; na południe od twierdzy znajduje się meczet, który odzwierciedla architekturę okresu księstwa Dulkadiroğlu; na obrzeżach miasta znajduje się park przyrody, a na południe od równiny znajduje się wzgórze, którego historia sięga sześciu tysięcy lat. Trasa jest zorganizowana zgodnie z układem geograficznym. Rozpoczyna się ona w centrum miasta, a następnie, w miarę zbliżania się do południa, kieruje się w stronę przyrody, a dzień kończy się w pobliżu stanowiska archeologicznego w okolicy Pazarcık. Dwa pierwsze punkty są oddalone od siebie o niewielką odległość. Twierdza wznosi się w centrum miasta, na północ od meczetu Ulu Camii. Na stronie poświęconej gubernatoratu podano, że dokładna data budowy twierdzy nie jest znana, ale z inskrypcji wynika, że została wzniesiona za panowania późnohetyckiego króla III. Halpuruntaşa (810-783 p.n.e.). W kolejnych okresach twierdza była wielokrotnie naprawiana, aż do czasów republiki. Meczet Ulu Camii, zgodnie z dokumentami fundacyjnymi, został wzniesiony przez Sulejmana Beya w latach 1442-1454, a w 1501 roku został odnowiony przez Alaüddevle. Odwiedzenie tych dwóch obiektów jeden po drugim ułatwia zrozumienie, dlaczego miasto rozwinęło się wokół twierdzy i jak wyglądało w okresie księstw. Trzecim punktem trasy jest park przyrody Kapıçam. Park został ogłoszony parkiem przyrody 26 września 2008 roku i znajduje się na trasie do Gaziantep, na południowy wschód od centrum miasta. Botaniczny ogród o powierzchni 5 hektarów jest domem dla 425 gatunków roślin, a trzy sztuczne zbiorniki wodne stanowią siedlisko dla ptaków i owadów. Po zwiedzaniu kamiennych zabytków, ten punkt trasy to okazja do spaceru i odpoczynku. Ostatnim punktem jest wzgórze Domuztepe. Wzgórze znajduje się w pobliżu Emiroğlu, w pobliżu Pazarcık, na równinie Maraş, pomiędzy górami Toros i Amanos. Według źródeł, osada o powierzchni około 20 hektarów datuje się na okres między 6000 a 5500 p.n.e., czyli na okres kultury Halaf. Jest to stanowisko archeologiczne; informacje dotyczące wejścia i zasad zwiedzania nie są dostępne online, dlatego przed wyjazdem należy skontaktować się z lokalnym urzędem kultury i turystyki oraz z urzędem gminy Pazarcık. Do zwiedzenia całego szlaku konieczny jest transport. Ze względu na brak informacji dotyczących odległości i czasu przejazdu między punktami, zaleca się samodzielne obliczenie trasy za pomocą aplikacji mapowej. Godziny otwarcia i zasady zwiedzania poszczególnych obiektów mogą się różnić w zależności Źródła:
- Portal Kultury, Zamek w Kahramanmaraş, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kahramanmaras/gezilecekyer/kahramanmaras-kalesi
- Dyrekcja Kultury i Turystyki w prowincji Kahramanmaraş, Zamek w Kahramanmaraş, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152588/kahramanmaras-kalesi.html
- Urząd Wojewódzki w Kahramanmaraş, Historyczne rezydencje i wartości religijne, https://www.kahramanmaras.gov.tr/tarihi-konaklar-ve-dini-degerler
- Dyrekcja Kultury i Turystyki w prowincji Kahramanmaraş, Wielka Meczet, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152463/ulu-cami.html
- Biuro Prasowe Ministerstwa Kultury i Turystyki, Wielki Meczet w Kahramanmaraş ponownie otwarto dla wiernych, https://basin.ktb.gov.tr/TR-448838/kahramanmaras-ulu-camii-yeniden-ibadete-acildi.html
- Dyrekcja Kultury i Turystyki w prowincji Kahramanmaraş, Park Przyrodniczy Kapıçam, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-277382/kapicam-tabiat-parki.html
- Ministerstwo Edukacji, Miejsca edukacji poza szkołą, Park Przyrodniczy Kapıçam, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/kapicam-tabiat-parki-5421
- Urząd Miasta Pazarcık, Wzgórze Domuztepe, https://www.pazarcik.bel.tr/kent-rehberi/tarihi-yerler/domuztepe-hoyugu
- Internet Archaeology, Healey i Campbell, Domuztepe, https://intarch.ac.uk/journal/issue26/20/2.html
Przystanki trasy

Zamek w Kahramanmaraş.
Kale znajduje się w centrum miasta, na wzgórzu położonym na północ od Wielkiej Meczetu. Według portalu kulturowego, południowa strona wzgórza jest stroma i wysoka, natomiast północna strona ma delikatne nachylenie. Dlatego najlepiej podziwiać budowlę, wspinając się powoli od północy. Wygodne buty do chodzenia ułatwią wędrówkę po nierównym terenie. Po wejściu zatrzymaj się i przyjrzyj ogólnemu wyglądowi murów. Mury mają prostokątny plan i, według źródeł, średnio 1,70 metra grubości. Zewnętrzne ściany baszt mają kamienne bloki, a wewnętrzne ściany są zbudowane z gruzu. Porównanie tych dwóch materiałów jest łatwe – wystarczy przyjrzeć się murowi z bliska. Różnica między gładkimi spoinami kamiennych bloków a nieregularną strukturą gruzu jest widoczna już po kilku krokach. Dokładna data budowy twierdzy nie jest znana. Według informacji z urzędu wojewódzkiego, podczas wykopalisk w twierdzy i jej otoczeniu odnaleziono wiele artefaktów z okresu późnej fazy cywilizacji Hetyckiej. Z inskrypcji na rzeźbie znaną jako "Lew z Maraszu" wynika, że twierdza została zbudowana przez późnohetyckiego króla III Halpuruntasza (ok. 810-783 p.n.e.). Lew z Maraszu jest obecnie eksponatem muzealnym i nie należy go szukać wewnątrz twierdzy, lecz pamiętać o nim jako o śladzie dawnej historii miasta. W źródłach znajduje się informacja, że w XVII wieku, jak zapisał Evlia Celebi, lew znajdował się przy bramie twierdzy. W kolejnych wiekach twierdza była wielokrotnie naprawiana i rozbudowywana, przechodząc przez okresy panowania Asyryjczyków, Medów, Persów, Królestwa Kapadocji, Rzymian, Bizantyjczyków, Seldżuków z Anatolii, Osmanów i okres Republiki. Przyglądając się murom, pamiętaj o tej wielowarstwowej historii. Na szczycie wzgórza zwróć się w stronę doliny; według informacji z urzędu wojewódzkiego, ze względu na swoje położenie, twierdza oferuje wspaniały widok na dolinę i okolicę. Z tej wysokości można najlepiej zrozumieć układ miasta, co jest prawdziwym skarbem tej wizyty. Wybierz porę dnia, gdy światło jest łagodne, np. wczesny ranek lub późne popołudnie, aby zrobić zdjęcia. W 2017 roku rozpoczęto gruntowną renowację murów i terenu twierdzy, a prace nad zagospodarowaniem i odnowieniem wnętrza zostały ukończone w 2020 roku. Twierdza została otwarta dla zwiedzających 5 czerwca 2020 roku. Aktualne godziny otwarcia i zasady wejścia można sprawdzić na stronie internetowej lokalnego urzędu kultury i turystyki. Adres podany w źródłach to Şehit Muallim Hayrullah Caddesi. Dojazd z miasta jest łatwy autobusem, taksówką lub minibusami. Ponieważ jest to pierwszy

Wielka Meczet w Kahramanmaraş.
Zejdź do centrum miasta, gdzie znajdziecie się przed Wielką Meczetą (Ulu Cami). Według informacji z urzędu wojewódzkiego, budowla znajduje się na południe od twierdzy, w centrum miasta. Adres urzędu wojewódzkiego to Atatürk Bulvarı, Kurtuluş Mahallesi. To miejsce to fascynujący przykład architektury i historii miasta. Najpierw zatrzymajcie się przed dziedzińcem lub przed budowlą, aby podziwiać jej całość. Zgodnie z informacjami z urzędu wojewódzkiego, na podstawie dokumentów fundacyjnych, meczet został zbudowany przez Süleymana Beya, władcę księstwa Dulkadiroğlu, w latach 1442-1454. Te same źródła informują, że syn Süleymana Beya, Alaüddevle, odnowił meczet w 1501 roku. Z kolei w komunikacie prasowym ministerstwa podano, że Alaüddevle Bozkurt Bey rozbudował budowlę w XVI wieku. Ze względu na te rozbieżności w źródłach, bardziej właściwe jest wspomnienie obu tych okresów, zamiast przypisywać budowlę do jednego konkretnego roku. Meczet należy do grupy meczetów z drewnianymi stropami. Zewnętrznie składa się z dziedzińca o wymiarach 22 x 40,90 metra, miejsca dla wiernych o wymiarach 5,30 x 40,90 metra oraz pojedynczej wieży minaretowej. Długość fasady, wynosząca 40,90 metra, nadaje budowli horyzontalny i płaski wygląd. W fasadach użyto drewna, kamienia o grubym obrobku oraz kamieni budowlanych. Podejdźcie do ściany i przyjrzyjcie się, jak drewniane elementy są umieszczone pomiędzy rzędami kamieni. Według informacji z urzędu wojewódzkiego, w budowli widoczne są wpływy architektury Mameluków i Seljuków. Z kolei urząd wojewódzki opisuje w meczecie cechy architektury okresu księstw oraz wczesnej architektury Seljuków w Anatolii. Wieża minaretowa, portal z dekoracyjnymi elementami oraz portal wejściowy są elementami, które nadają budowli wyjątkowy charakter. Mukarnas to nazwa stopniowanych, rzeźbionych elementów, które zdobią portal. Przyjrzyjcie się portalowi z przodu, a następnie podnieście głowę i przyjrzyjcie się dekoracyjnym elementom. Urząd wojewódzki zwraca uwagę na dekoracje na wieży minaretowej, portalu oraz na mihrabie i ambonie. Wielka Meczet (Ulu Cami) to budowla, która była świadkiem ważnych wydarzeń w historii miasta. Prace restauracyjne, przeprowadzone przez Główny Urząd ds. Fundacji, zostały zakończone, a meczet został ponownie otwarty dla wiernych w 2026 roku. Meczet jest miejscem kultu religijnego; przed wejściem należy zdjąć buty. Należy założyć skromny strój, zakrywający ramiona i kolana. Podczas modlitw należy zachować ciszę, nie przechodzić przed osobami modlącymi się i nie fotografować ich. Informacje dotyczące godzin otwarcia można uzyskać na miejscu. Nast

Park Narodowy Kapıçam.
Kapıçam to park przyrody, położony wzdłuż drogi łączącej Kahramanmaraş i Gaziantep, na południowym wschodzie centrum miasta. Obszar ten został oficjalnie uznany za park przyrody 26 września 2008 roku. Strona internetowa Ministerstwa Edukacji Narodowej informuje, że do parku można dotrzeć komunikacją publiczną, a konkretnie autobusem linii 40, który odjeżdża z centrum miasta. Należy sprawdzić aktualne rozkłady jazdy. Park jest również łatwo dostępny samochodem, ponieważ znajduje się wzdłuż głównej drogi. Najbardziej charakterystyczną częścią parku jest ogród botaniczny. Ogród zajmuje powierzchnię 5 hektarów i, zgodnie z informacjami z urzędu miasta i strony Ministerstwa Edukacji, mieści 425 rzadkich, endemicznych gatunków roślin, zarówno zielnych, jak i drzewiastych. "Endemiczny" oznacza, że gatunek występuje naturalnie tylko w określonym regionie. W ogrodzie znajdują się trzy sztuczne stawy. Strona Ministerstwa Edukacji informuje, że stawy te tworzą unikalne siedliska i przyciągają wiele gatunków owadów, a także niektóre gatunki ptaków. Najlepszym sposobem na obserwację dzikiej przyrody jest spokojne spacerowanie wzdłuż brzegu stawu. Strona ta opisuje ten obszar jako idealne miejsce do obserwacji i fotografowania dzikiej przyrody. Podczas spaceru można porównywać różne gatunki roślin, dzieląc je na zielne i drzewiaste. W materiałach informacyjnych park jest opisywany jako miejsce oferujące bogate możliwości fotografowania przyrody, ze względu na charakterystyczne aleje drzew i zmieniające się w zależności od pory roku kolory. Dlatego warto zaplanować wizytę w zależności od pory roku. Oprócz ogrodu botanicznego i sztucznych stawów, w parku znajduje się również miejsce do pikników oraz stacja hodowlana przepiórek. W parku znajduje się również osobna strefa rekreacyjna, gdzie głównym tematem są spacery po przyrodzie. Na terenach piknikowych znajdują się wyznaczone miejsca do grillowania i rozpalania ogniska. Poza tymi obszarami, nie należy rozpalać ognia i należy zachować ostrożność, aby zapobiec pożarom lasów. Park jest domem dla wielu zwierząt, dlatego nie należy ich karmić i nie należy zakłócać ich życia. Należy również zabierać ze sobą wszystkie śmieci. Na stronie internetowej podano, że nie ma oficjalnie określonych godzin otwarcia, a park jest zazwyczaj otwarty w ciągu dnia. Niektóre obiekty w parku mogą być okresowo zamknięte, dlatego przed wizytą warto skontaktować się z odpowiednimi służbami. Ten punkt na trasie stanowi przerwę na spacer i odpoczynek po intensywnym zwiedzaniu miasta, z jego kamienicami i zabytkami. Należy zabrać ze sobą wodę, kapelusz i wygodne buty. Po wyjściu z parku, trasa prowadzi na południe, w kierunku Pazarcık.
Źródło: MEB Okul Dışı Öğrenme, Kapıçam Tabiat Parkı.

Wzgórze Domuztepe.
Domuztepe to wzgórze położone w dolinie Maraş, w dzielnicy Pazarcık, w pobliżu miejscowości Emiroğlu. Urząd gminy Pazarcık wskazuje wzgórze na mapie pomiędzy wioskami Kelibişler i Emirler. To miejsce jest stanowiskiem archeologicznym; nie należy go traktować jak muzeum ani zorganizowaną trasą turystyczną. Ze względu na brak informacji na temat warunków wejścia i zwiedzania na oficjalnych stronach, przed wyjazdem warto skontaktować się z lokalnym urzędem kultury i turystyki oraz z urzędem gminy Pazarcık. Stanowisko archeologiczne jest obszarem chronionym; wstęp jest możliwy tylko za zgodą, a zbieranie znalezisk z powierzchni jest zabronione. Zgodnie z artykułem opublikowanym w "Internet Archaeology", wzgórze Domuztepe znajduje się w dolinie Maraş, pomiędzy miastami Gaziantep i Kahramanmaraş, u podnóża gór Taurus i Amanos. Artykuł podaje również, że powierzchnia osady wynosi około 20 hektarów. Wzgórze zostało odkryte w 1994 roku. W latach 1995-2006 prowadzono prace wykopaliskowe prowadzone przez zespół Uniwersytetu w Manchesterze i UCLA, pod kierownictwem Stuarta Campbella i Elizabeth Carter. Od 2008 roku prace kontynuuje Uniwersytet w Manchesterze we współpracy z British Museum. Osada datowana jest na okres około 6000-5500 p.n.e. Urząd gminy Pazarcık podaje ten sam zakres czasowy i wiąże to miejsce z późnym neolitem i mezolitem, czyli kulturą Halaf. Kultura Halaf to obszar wpływów kulturowych rozciągający się na północną część Żyznego Półksiężyca. Zgodnie z artykułem, w tym okresie zaobserwowano intensywną wymianę materiałów i idei pomiędzy osadami. Podczas wykopalisk odkryto złożone elementy architektoniczne i bogatą kulturę materialną. Znalezione przedmioty obejmują ceramikę z malowidłami, figurki zwierząt i ludzi, stempelowane pieczęcie oraz odciski pieczęci. Znaleziono również starannie wykonane naczynia kamienne, narzędzia do mielenia, narzędzia kościane oraz narzędzia kamienne wykonane z obsydianu. Obsydian to ciemne, naturalne szkło wulkaniczne. Na wzgórzu odnaleziono ponad 10 000 artefaktów z obsydianu, co stanowi około 18-20% wszystkich narzędzi kamiennych. Analiza chemiczna niewielkiej liczby fragmentów obsydianu wykazała, że pochodzą one z wielu różnych źródeł. Sugeruje to, że osada była częścią rozległej sieci kontaktów. Wzgórze to sztuczny wzniesienie, powstałe w wyniku długotrwałej działalności osadniczej. W dolinie można znaleźć podobne obszary. Aby chronić teren, należy oglądać go tylko z wyznaczonych miejsc i robić zdjęcia z daleka. Trasa kończy się tutaj, a droga powrotna prowadzi w kierunku Kahramanmaraş.
Źródło: Internet Archaeology, Domuztepe.
Komentarze
Wczytywanie...
