Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Gümüşhane: Zamek, jaskinia i starożytne miasto.
Kulturalny4 Przystanek

Gümüşhane: Zamek, jaskinia i starożytne miasto.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Miasto Gümüşhane, choć nazwane od kopalni srebra, w tej trasie skupia się na historii wąwozów, wysokich szczytów i dawnych szlaków. Trasa obejmuje cztery punkty, rozproszone w trzech okręgach: zamek i punkt widokowy ze szklaną platformą w Torul, jaskinia Karaca w tym samym okręgu, starożytne miasto Satala w Kelkit oraz park przyrody Tomara w Şiran. Wszystkie te miejsca znajdują się wzdłuż ważnych przejść, w dolinach lub na szlakach. Trasa łączy linię prowadzącą w kierunku Zigana, dolinę Kelkit i zbocza Şiran w ciągu dwóch dni. Kolejność odwiedzanych miejsc jest logiczna, w miarę możliwości. Pierwszy dzień rozpoczyna się w Torul. Portal kulturalny informuje, że punkt widokowy ze szklaną platformą znajduje się w idealnej lokalizacji, pomiędzy nowym tunelem Zigana a jaskinią Karaca. Dlatego najpierw wędruje się na punkt widokowy, a następnie odwiedza się jaskinię. Dzień rozpoczyna się więc panoramą doliny z góry, a kończy się zwiedzaniem podziemnych sal jaskini. Urząd Kultury i Turystyki prowincji Gümüşhane informuje, że jaskinia Karaca znajduje się 17 kilometrów od centrum miasta, co ułatwia powrót na nocleg. Drugi dzień wymaga dłuższego przejazdu. Ten sam urząd informuje, że Satala znajduje się 85 kilometrów od centrum Gümüşhane, a Wydział Turystyki Uniwersytetu w Gümüşhane podaje liczbę 88 kilometrów. Wodospad Tomara jest zarejestrowany w inwentarzu kultury regionu wschodniego wybrzeża jako znajdujący się 114 kilometrów od prowincji Gümüşhane i 23 kilometry od okręgu Şiran. Podane odległości są podane w formie, w jakiej występują w źródłach; mogą się różnić w zależności od konkretnej trasy, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić mapę. Rozpoczęcie dnia w Satala, a zakończenie w Tomara, pozwala lepiej wykorzystać czas i światło. Charakter poszczególnych punktów jest bardzo różny, co pozwala na odpowiednie przygotowanie. Zamek i jaskinia to miejsca przygotowane do odwiedzin. Satala natomiast nie jest zorganizowanym miejscem archeologicznym. Zgodnie z informacjami na stronie uniwersytetu, na terenie nie prowadzono systematycznych wykopalisk, a obszar jest objęty ochroną. To, co można zobaczyć, to przede wszystkim położenie, układ dróg i ślady dawnego fortu. Tomara to natomiast naturalny obszar chroniony, z doliną i wodospadem o wysokości 25 metrów, idealny na spacer i odpoczynek. Praktyczne wskazówki są krótkie. Godziny otwarcia, warunki wstępu i ceny mogą się zmieniać, dlatego aktualne informacje należy sprawdzić na oficjalnych stronach poszczególnych miejsc. W jaskini podłoże może być mokre, na platformie może wiać silny wiatr, w Satala nie ma cienia, a droga do wodospadu jest stroma. Wygodne buty, woda i warstwowa odzież Źródła:

Torul, Gümüşhane
Kulturalny
4 Przystanek
~5 godz. w miejscach
Trasa ~116 km · 3 godz. 13 min
Łącznie ~8 godz. 13 min
6 listopada 2026

Przystanki trasy

1
Torul Kalesi ve Cam Seyir Terası

Zamek w Torul i platforma widokowa ze szklanym podestem.

~1 godz. tutaj
Kaledibi Mahallesi, Torul, Gümüşhane

Pierwszym punktem trasy jest zamek i przeszklona platforma widokowa, znajdujące się na szczycie wzgórza, z którego rozciąga się widok na okolicę. Rozpoczęcie tu wycieczki samochodem pozwala na podziwianie krajobrazu regionu z góry. Według portalu kulturowego, zamek został zbudowany w średniowieczu jako punkt obronny i obserwacyjny. Źródło to informuje również, że zamek został włączony do terytorium Imperium Osmańskiego za panowania Mehmeda II. Oznacza to, że to wzgórze było od wieków strategicznym punktem do obserwacji doliny. Obecnie, platforma widokowa, która gości turystów, jest znacznie nowsza i jest inwestycją samorządową. Platforma została zbudowana na szczycie wzgórza, na którym znajduje się zamek. Portal kulturowy podaje, że platforma znajduje się na wysokości 240 metrów nad poziomem morza. Strona ta dodaje, że jest to jedna z najwyższych platform tego typu w Turcji. Ze względu na odległość około 2 kilometrów od drogi, platforma jest jedną z najłatwiej dostępnych tego typu atrakcji. Platforma zajmuje powierzchnię około 90 metrów kwadratowych i składa się z wzmocnionej szklanej platformy. Jej lokalizacja znajduje się pośrodku trasy prowadzącej do nowego tunelu Zigana i jaskini Karaca, czyli trasa już tam prowadzi. Po zaparkowaniu samochodu i udaniu się w stronę platformy, najpierw spróbujcie ogarnąć panoramę. Skierowanie wzroku najpierw na dno doliny, a następnie na zbocza i wreszcie na odległe góry, pozwoli lepiej poczuć głębię. Przed wejściem na szklaną platformę, oczyśćcie buty z piasku i błota, aby chronić szkło i zapewnić sobie bezpieczniejsze kroki. Dla osób, które boją się wysokości, wystarczy podejść do barierek, nie ma konieczności patrzenia w dół. Aby uzyskać najlepsze zdjęcia, wybierzcie wczesny poranek lub późne popołudnie, kiedy światło jest bardziej miękkie i podkreśla kontury doliny. W pochmurne lub mgliste dni widok może być ograniczony, dlatego sprawdźcie prognozę pogody przed wyjazdem. W wietrzne dni czapka i lekka kurtka będą bardziej przydatne niż się spodziewacie. Godziny otwarcia, warunki wejścia i ceny mogą się różnić, dlatego sprawdźcie aktualne informacje na oficjalnej stronie internetowej placówki. Podczas spaceru wokół zamku, zachowajcie ostrożność na nierównych powierzchniach i trzymajcie się wyznaczonych ścieżek. Spędzenie godziny na platformie jest wystarczające dla większości odwiedzających; podzielcie ten czas na podziwianie widoków, robienie zdjęć i krótką przerwę. Znajdźcie ciche miejsce, aby jeszcze raz podziwiać panoramę doliny i wyobraźcie sobie trasy, które będziecie pokonywać w ciągu dnia. Następnie wróćcie na drogę w kierunku Zigana, ponieważ kolejnym punktem trasy jest jaskinia Karaca, znajdująca się na tej

Twierdza Torul, położona w dzielnicy Torul w prowincji Gümüşhane, wzdłuż drogi łączącej Gümüşhane i Trabzon, jest strukturą obronną i obserwacyjną. Inwentaryzacja DOKAP wskazuje, że twierdza znajduje się na historycznej drodze handlowej, co czyni jej położenie ważnym. Portal Kultury informuje, że twierdza została zbudowana w średniowieczu i włączona do terytorium osmańskiego za panowania Sułtana Mehmeda II. Z kolei inwentaryzacja DOKAP podaje, że w źródłach pisanych twierdza jest przypisywana Genowce. W odniesieniu do dokładnej daty budowy, oficjalne źródła ograniczają się do określenia "średniowiecze", a my podążamy tym samym podejściem. Budowla została wzniesiona z wykorzystaniem techniki muru warstwowego, a jako materiał użyto zarówno kamienia ciętego, jak i gruzu. Mury obronne miejscami prezentują stopniowany wygląd. Na podstawie śladów budowlanych można stwierdzić, że twierdza składa się z wewnętrznego i zewnętrznego zamku. Inwentaryzacja DOKAP określa obecny stan użytkowania twierdzy jako "nieużywana". Twierdza znajduje się w obrębie dzielnicy Kaledibi, w rejonie Yarlar. Dlatego też wizyta powinna być traktowana raczej jako spacer po ruinach i podziwianie widoków, a nie zwiedzanie muzeum. Szklana platforma widokowa, znajdująca się w pobliżu szczytu, jest inwestycją gminy. Biuletyn gubernatoratu informuje również, że droga prowadząca do platformy została wyasfaltowana przez specjalną administrację prowincji. Portal Kultury podaje, że wysokość platformy od ziemi wynosi 240 metrów. Ta sama źródło wymienia ją jako jedną z najwyższych tego typu platform w Turcji. Platforma ma powierzchnię 90 metrów kwadratowych i wyróżnia się wzmocnioną szklaną konstrukcją. Portal Kultury zaznacza, że platforma znajduje się około 2 kilometry od drogi, co czyni ją jedną z najłatściej dostępnych tego typu platform. Platforma znajduje się w samym sercu trasy, prowadzącej przez górę Zigana, nowy tunel Zigana i jaskinię Karaca, na szczycie górującym nad okolicą. To położenie czyni Torul naturalnym miejscem postoju dla osób podróżujących z Gümüşhane do Trabzonu lub odwrotnie. Położenie na szczycie pozwala podziwiać panoramę doliny i okolicznych osad z góry. Dla osób cierpiących na lęk wysokości, spacer po szklanej podłodze może być niekomfortowy. W takim przypadku wystarczy stanąć na brzegu platformy i podziwiać odległy krajobraz. Ze względu na możliwość ograniczenia widoczności w pochmurne lub deszczowe dni, lepiej wybrać słoneczny dzień. Powierzchnia szklana może powodować odbicia na zdjęciach z powodu kurzu i plam. Dlatego też, aby uzyskać czystsze rezultaty, warto robić zdjęcia z odległości od szkła, skierowane w stronę horyzontu. Obecny system wizyt, opłaty, godziny otwarcia i warunki funkcjonowania platformy mogą u Planowanie wizyty w twierdzy Torul i jaskini Karaca jest łatwe, ponieważ oba miejsca znajdują się na trasie do Zigana. Portal kulturalny wyraźnie wskazuje, że te dwa miejsca znajdują się w pobliżu tarasu. Osoba wyruszająca z centrum Gümüşhane może najpierw odwiedzić jaskinię, a następnie udać się do twierdzy. Czas, który poświęci na zwiedzanie twierdzy i tarasu, zależy od tempa marszu oraz od tego, jak długo chce zatrzymać się, aby podziwiać widoki. Planowanie odwiedzenia tego miejsca w tym samym dniu, wraz z bardziej odległymi punktami, takimi jak Satala lub Tomara, byłoby nierealne.
2
Karaca Mağarası

Jaskinia Karaca.

~1 godz. 15 min tutaj
Cebeli Köyü, Torul, Gümüşhane

Druga przystanek to jaskinia Karaca, położona na terenie wioski Cebeli, w pobliżu miasta Torul. Urząd Kultury i Turystyki prowincji Gümüşhane informuje, że jaskinia znajduje się 17 kilometrów od centrum miasta. Dojście do jaskini jest możliwe drogą o długości około 4 kilometry, odchodzącą od drogi łączącej Gümüşhane i Trabzon. Nazwa jaskini pochodzi od dzielnicy Karaca w wiosce, w której się znajduje. Jaskinia, położona na wysokości ponad 1500 metrów nad poziomem morza, jest formacją krasową, znajdującą się w wapieniu dolomitycznym. Urząd określa ją jako suchą jaskinię i szacuje jej wiek na około 15 milionów lat. Jaskinia, znana dzięki badaniom geologa Şükrü Eroza w latach 1983-1990, została udostępniona turystom w 1996 roku. Przy wejściu znajduje się otwór o wysokości zbliżonej do wzrostu człowieka. Wchodząc do środka, jaskinia stopniowo się poszerza, przyjmując kształt lejkownika. Inwentaryzacja DOKAP podaje, że wysokość wejścia wynosi 1,7 metra, a szerokość 3 metry. Urząd informuje, że średnia wysokość sufitu wynosi 18 metrów. Jaskinia składa się z pięciu połączonych ze sobą sal, a ściany oddzielające sale tworzą kolumny stalaktytów i stalagmitów, a nie skały. Podczas zwiedzania, najpierw skierujcie wzrok ku sufitowi, potem na ściany, a na końcu na baseny na podłodze. Stalaktyty, stalagmity, kolumny, zasłony stalaktytów, formy przypominające uszy słoni i stopnie trawertynowe to formacje, które warto poszukać. Trawertyny występują w różnych kolorach, od białego do błękitnego; urząd przypisuje tę różnorodność zawartości minerałów, takich jak żelazo i magnez, w wodzie. Szczególnie w dalszych częściach jaskini, głębokość niewielkich jezior może sięgać metra. Urząd informuje, że stalaktyt lub stalagmit o grubości jednego centymetra powstaje w ciągu około 12 lat, dlatego należy unikać dotykania jakichkolwiek formacji. W jaskini znajduje się oświetlenie i ścieżka, dlatego należy trzymać się wyznaczonej trasy. Inwentaryzacja DOKAP wskazuje, że początkowe oświetlenie negatywnie wpłynęło na formacje, dlatego konieczne jest zwiększenie kontroli. Dlatego podczas fotografowania należy wyłączyć lampę błyskową, a w grupie należy poruszać się spokojnie. Według urzędu, średnia temperatura w jaskini wynosi 12-17 stopni Celsjusza, a wilgotność wynosi około 70%. Latem jest chłodniej, a zimą stosunkowo cieplej. Mimo to, ze względu na możliwość wilgotnego podłoża, zaleca się założenie antypoślizgowych butów i zabranie kurtki. Urząd informuje, że w pobliżu jaskini znajdują

Jaskinia Karaca znajduje się na terenie wioski Cebeli, w powiecie Torul, w prowincji Gümüşhane, na południowy zachód od dzielnicy Karaca. Według informacji Gümüşhane Provincialnego Urzędu Kultury i Turystyki, jaskinia znajduje się 17 kilometrów od centrum miasta i ma wysokość około 1550 metrów nad poziomem morza. Wydział Turystyki Uniwersytetu w Gümüşhane informuje, że jaskinia Karaca jest jedyną jaskinią w prowincji, która jest udostępniona dla turystów. Jaskinia jest formacją krasową, znajdującą się w wapieniu dolomitycznym. Mieszkańcy regionu znali jaskinię od dawna, ale zainteresowanie naukowe wzrosło dzięki pracom geologa Şükrü Eroza, który prowadził badania w tym regionie w latach 1983-1990. Jaskinia została udostępniona turystom w 1996 roku i została zarejestrowana w tym samym roku w rejestrze DOKAP. Dojazd do jaskini rozpoczyna się od drogi Gümüşhane-Trabzon. Po przejechaniu 12 kilometrów należy skręcić w lewo na czterokilometrową drogę asfaltową, która prowadzi do jaskini. Strona internetowa uniwersytetu informuje, że ta droga prowadzi do doliny Korum Deresi, a jaskinia znajduje się w okolicy Kırantaş. Urząd prowincji informuje, że w pobliżu jaskini znajdują się obiekty zapewniające możliwość jedzenia, picia, odpoczynku i zakupu pamiątek. Wysokość 1550 metrów nad poziomem morza może powodować różnice w temperaturze powietrza w porównaniu z centrum miasta. Dlatego warto założyć dodatkową warstwę ubrań. Wejście do jaskini ma wysokość około jednego metra. Rejestr DOKAP podaje, że wysokość wejścia wynosi 1,7 metra, a szerokość 3 metry. Wnętrze jaskini stopniowo się poszerza, przyjmując kształt lejkowy. Średnia wysokość sufitu wynosi 18 metrów, a całkowita powierzchnia wewnętrzna to około 1500 metrów kwadratowych. Według rejestru DOKAP, jaskinia składa się z połączonych ze sobą sal, a ściany między salami tworzą kolumny stalaktytów i stalagmitów, a nie naturalne skały. Jaskinia ma jedno wejście. Wewnątrz znajduje się system oświetlenia i ścieżka spacerowa. Podczas zwiedzania należy trzymać się tej ścieżki. Wśród formacji skalnych wyróżniają się stalaktyty, stalagmity i kolumny. Towarzyszą im ściany z wzorami przypominającymi organy, formy przypominające flagi, zasłony stalaktytów i formy przypominające uszy słonia. W jaskini występują również kwiaty, stopnie i baseny trawertynowe. Według urzędu prowincji, kolory trawertynów, od białego do błękitnego, wskazują na wysoką zawartość minerałów, takich jak żelazo i magnez, w wodzie. Podczas podziwiania tych kolorów należy u W inwentaryzacji DOKAP odnotowano, że w początkowym okresie oświetlenie zostało zamontowane nieprawidłowo, co negatywnie wpływało na formacje skalne. Inwentaryzacja wskazuje również na brak kontroli nad liczbą odwiedzających i konieczność zwiększenia zabezpieczeń. Jaskinia jest otwarta dla zwiedzających przez siedem miesięcy w roku, od 15 kwietnia do 15 listopada. Ze względu na możliwość zmian w tym okresie, prosimy o sprawdzenie aktualnych informacji na stronie internetowej Gümüşhane İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. W miesiącach letnich może być bardzo tłoczno, ponieważ jaskinia znajduje się na wielu trasach turystycznych w regionie. Przyjazd wcześnie rano zapewnia bardziej komfortową wizytę. Jaskinię można zaplanować w tym samym dniu, że zwiedzanie zamku Torul, który znajduje się na trasie Zigana. Portal kulturalny informuje, że zamek i punkt widokowy znajdują się w połowie trasy między tunelem Zigana a jaskinią Karaca. Wyjazd z centrum Gümüşhane, a następnie odwiedzenie najpierw jaskini, a później zamku, jest naturalną kolejnością.
3
Satala Antik Kenti

Starożytne miasto Satala.

~1 godz. 30 min tutaj
Sadak Köyü, Kelkit, Gümüşhane

Trzecim przystankiem trasy jest starożytne miasto Satala, położone w wiosce Sadak, należącej do okręgu Kelkit. Nie jest to muzeum ani uporządkowane stanowisko archeologiczne, ale obszar historyczny, który można zwiedzać na własną rękę; należy dostosować swoje oczekiwania. Uniwersytet w Gümüşhane, Wydział Turystyki, informuje, że do tej pory nie przeprowadzono na terenie Satala i jego okolic systematycznych i rozległych wykopalisk archeologicznych. Zgodnie z tymi samymi informacjami, obszar ten został przez Ministerstwo Kultury i Turystyki sklasyfikowany jako obszar o stopniu ochrony 3. Zarząd okręgu Gümüşhane podaje, że Satala znajduje się 85 kilometrów od centrum miasta, a uniwersytet około 88 kilometrów. Do tego miejsca można dojechać drogą asfaltową. Trasa prowadzi z Gümüşhane do Kelkit drogą Gümüşhane-Kelkit, a następnie w kierunku Erzincan, do skrzyżowania wiodącego do wioski Sadak; od tego skrzyżowania do uniwersytetu jest jeszcze około 7 kilometrów. Satala została założona na plateau, na wysokości około 1670 metrów nad poziomem morza. Zarząd informuje, że na wschód od tego obszaru, w odległości około 1 kilometra, przepływa rzeka Sadak, będąca jednym z dopływów rzeki Lykos, czyli Kelkit. W I i II wieku naszej ery, wschodnią granicą Imperium Rzymskiego był rzeka Tygris, a wzdłuż tej linii stacjonowały liczne legiony; Satala była jednym z nich. W przeciwieństwie do innych fortów legionowych, Satala znajduje się w górzystym i trudno dostępnym terenie. Według zarządu, miejsce to zostało wybrane ze względu na to, że znajdowało się na skrzyżowaniu dróg północno-południowych i wschodo-zachodnich. Według Suetoniusza, pierwszym legionem wysłanym do Satala był XVI Flavia Firma, a został on założony przez Wespazjana około roku 70 naszej ery. Cassius Dio podaje, że Trajan przygotowywał się do wyprawy przeciwko Partom w Satala w 114 roku naszej ery. Później w twierdzy stacjonował XV Apollinaris Legion. Zarząd informuje, że w latach 252-256, podczas ataków Sasydów, ten legion poniósł jedną z najcięższych porażek w swojej historii w Satala. Pierwszym krokiem podczas zwiedzania jest poszukiwanie pozostałości murów i wież po stronie północnej i wschodniej. Według zarządu, plan twierdzy legionowej jest w zasadzie widoczny, ale architektura murów ma bardziej średniowieczny charakter niż rzymski. Na zachodzie miasta, w rejonie Gölbaşı, znajduje się starożytne źródło wody i otaczające je budynki, a na okolicznych wzgórzach można zobaczyć pozostałości budowli obserwacyjnych. Widoczne ruiny są skąpe, dlatego warto od razu się z tym pogodzić, aby zwiedzanie było bardziej przyjemne. Na stronie uniwersyteckiej wspomina się o śladach osadnictwa sięg

Satala, starożytne miasto, położone na terenie wsi Sadak, w powiecie Kelkit, w prowincji Gümüşhane. Według informacji z urzędu prowincji, miasto znajduje się 85 kilometrów od Gümüşhane, natomiast na stronie internetowej Uniwersytetu w Gümüşhane podaje się odległość około 88 kilometrów. Zgodnie z informacjami z tej strony, dojazd samochodem obejmuje przejazd 60 kilometrów drogą Gümüşhane-Kelkit, następnie 20 kilometrów w kierunku Erzincan od centrum Kelkit, a na końcu 7 kilometrów od skrzyżowania w miejscowości Sadak. Dojazd do Satala drogą asfaltową jest najłatwiejszy. Satala zostało zbudowane na płaskowyżu, na wysokości około 1670 metrów nad poziomem morza. W I i II wieku naszej ery było to jedno z miast garnizonowych, strzegących wschodniej granicy Imperium Rzymskiego wzdłuż rzeki Tygrys. Do czterech miast wzdłuż rzeki Tygrys przydzielono cztery legiony. Pozostałe miasta garnizonowe znajdowały się nad rzeką, natomiast Satala położone było w górzystym terenie. Wybór tego miejsca był podyktowany jego położeniem na skrzyżowaniu głównych dróg biegnących z północy na południe i ze wschodu na zachód. Geograf Ptolemeusz wspomniał o tej sieci dróg, podkreślając strategiczne znaczenie miasta. Sadak Çayı, rzeka przepływająca około kilometra na wschód od Satala, jest jednym z dwóch głównych dopływów rzeki Lykos, czyli Kelkit. Ta dolina stanowiła jeden z ważnych szlaków komunikacyjnych Kapadocji. Według Suetoniusza, pierwszym legionem przysłanym do Satala był XVI Flavia Firma. Legion ten został utworzony przez cesarza Wespazjana około roku 70 naszej ery i został wysłany do Satala, aby powstrzymać Parsów i inne społeczności wroga w Kaukazie. Cassius Dio relacjonuje, że cesarz Trajan przebywał w Satala w 114 roku naszej ery, przygotowując się do wyprawy przeciwko Partom, osobiście nadzorując przygotowania. Później XVI Legion został przeniesiony do Samosata, a na jego miejsce w Satala został przydzielony XV Apollinaris Legion. Cesarz Marek Aureliusz docenił lojalność tego legionu w czasie powstania Awidiusza Kasiusza i nadał mu tytuł Pia Fidelis, oznaczający "wierny". W latach 252-256 naszej ery, XV Legion, broniący się przed atakami króla Sasanskiego Szapurza I, poniósł jedną z najcięższych klęsk w historii w Satala. Strona internetowa uniwersytetu wskazuje, że ślady obecne na terenie Satala świadczą o osadnictwie sięgającym epoki brązu. Obszar ten został uznany za obszar chroniony III stopnia przez Ministerstwo Kultury i Turystyki. Do tej pory nie przeprowadzono systematycznych i rozległych wykopalisk w Satala i okolicach. Dlatego informacje na temat miasta opierają się głównie na obserwacjach i badaniach powierzchniowych. Dla odwiedzającego ma to jas W okolicznych wzgórzach można znaleźć pozostałości budowli obserwacyjnych związanych z legią. Podczas zwiedzania, najpierw przespaceruj się wzdłuż północnej i wschodniej linii fortu, a następnie skieruj się na wzgórze na zachodzie. Przed wizytą w terenie, prosimy o zapoznanie się z aktualnymi warunkami zwiedzania w lokalnym oddziale kultury i turystyki w Gümüşhane. Światło padające pod niskim kątem rano i wieczorem jest idealne do fotografowania, ponieważ lepiej uwidacznia ukryte fragmenty murów. Pamiętaj, że teren ten jest objęty ochroną, dlatego prosimy o niezbieranie kamieni, nieprowadzenia prac archeologicznych i o ostrożne poruszanie się po ruinach. Wieś Sadak znajduje się na drodze między Kelkit a Erzincan, a według lokalnego oddziału kultury i turystyki, odległość od Erzincan wynosi około 20 kilometrów. Ze względu na odległość 85-88 kilometrów od centrum Gümüşhane, warto poświęcić na zwiedzanie Satala osobny czas.
4
Tomara Şelalesi Tabiat Parkı

Park Narodowy Tomara Şelalesi.

~1 godz. 15 min tutaj
Seydibaba Köyü, Şiran, Gümüşhane

Ostatni przystanek trasy to Park Przyrodniczy Tomara Şelalesi, położony w wiosce Seydibaba, należącej do okręgu Şiran. Inwentaryzacja Kultury Wschodniego regionu Czarnomorska podaje, że wodospad znajduje się 114 kilometrów od miasta Gümüşhane i 23 kilometry od okręgu Şiran. Dokument ten również informuje, że obszar został zarejestrowany 11 lipca 2011 roku. Z kolei Wydział Kultury i Turystyki w Gümüşhane określa to miejsce jako obszar o znaczeniu przyrodniczym. Zgodnie z inwentaryzacją, wysokość tego miejsca wynosi 1380 metrów, orientacja jest północna, a nachylenie wynosi 58%. Ze względu na strome, północne zbocze, należy spodziewać się cienia i chłodu. Wydział informuje, że woda wypływa z wielu miejsc w górach. Wodospad spada z wysokości około 25 metrów, tworząc biały, pienisty strumień. Zakręty rzeki w dolinie i panująca atmosfera są, według inwentaryzacji, najbardziej charakterystycznymi cechami tego miejsca. Bogata roślinność otaczająca to miejsce również stanowi ważny element krajobrazu. Po dotarciu na miejsce, najpierw posłuchajcie szumu wodospadu, aby znaleźć najlepsze miejsce do obserwacji. Cofnijcie się nieco, aby zobaczyć wodospad w całej okazałości, a następnie zbliżcie się do wody, aby przyjrzeć się jej strukturze. Kamienie w pobliżu powierzchni wody mogą być mokre i śliskie, dlatego warto założyć buty z antypoślizgową podeszwą. Ze względu na strome zbocza, poruszajcie się powoli, szczególnie jeśli podróżujecie z dziećmi lub osobami starszymi. Rozpryski wody mogą zamoczyć aparat, dlatego warto mieć przy sobie ściereczkę do czyszczenia obiektywu. Użycie długiego czasu naświetlania w fotografii pozwala uchwycić biały, jedwabisty przepływ wody; mały statyw może się przydać. Ilość wody może się różnić w zależności od pory roku i opadów, dlatego warto sprawdzić aktualne warunki przed wyjazdem. Po wędrówce, znajdźcie płaską powierzchnię, usiądźcie i zróbcie sobie przerwę, wsłuchując się w dźwięki doliny. Nie niszczcie roślinności, zabierajcie ze sobą swoje śmieci i przestrzegajcie zasad obowiązujących na obszarze o znaczeniu przyrodniczym. Informacje dotyczące godzin otwarcia i stanu infrastruktury mogą się zmieniać, dlatego warto sprawdzić aktualne dane na oficjalnych stronach. Powrót jest długi, dlatego wyruszcie w drogę, zanim zapadnie noc. Podsumujcie dzień, myśląc o trasie, którą przebywaliście: zamek, jaskinia, starożytne miasto i wodospad – wszystko to pokazuje cztery różne oblicza regionu Gümüşhane.

Źródło: Inwentaryzacja Kultury Wschodniego regionu Czarnomorska, Wodospad Tomara; Wydział Kultury i Turystyki w Gümüşhane.

Park Narodowy Tomara znajduje się na terenie wioski Seydibaba, w powiecie Şiran, w prowincji Gümüşhane. Dyrekcja Kultury i Turystyki prowincji Gümüşhane określa ten obszar jako obszar o znaczeniu przyrodniczym. Zgodnie z rejestrem DOKAP, obszar ten został uznany za park narodowy w 2011 roku. Ten sam rejestr podaje, że wodospad znajduje się 114 kilometrów od centrum miasta Gümüşhane i 23 kilometry od powiatu Şiran. Wydział Turystyki Uniwersytetu w Gümüşhane podaje odległość 25 kilometrów od Şiran, więc ta wartość należy traktować jako przybliżoną. Dla osób przybywających z centrum, jest to długa trasa, która wymaga poświęcenia całego dnia na zwiedzanie tego jednego miejsca. Rejestr DOKAP podaje wysokość terenu na 1380 metrów, ekspozycję na północ i nachylenie 58%. Te liczby wskazują, że wodospad znajduje się na stromym zboczu i w głębokim wąwozie. Na stronie internetowej uniwersytetu można przeczytać, że wodospad przepływa przez wąski i głęboki wąwóz. Ze względu na ekspozycję na północ, bezpośrednie światło słoneczne może nie docierać do wąwozu, dlatego warto spodziewać się miękkiego i rozproszonego światła podczas fotografowania. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez dyrekcję, źródło wody wypływa z około czterdziestu miejsc na zboczu góry i spływa do koryta w postaci białej, pienistej wody z wysokości około 25 metrów. Ze względu na różnice w podawanych wartościach dotyczących wysokości wodospadu, należy traktować tę liczbę jako przybliżoną. Kształty wąwoza i reżim przepływu wody są opisywane jako sprzyjające uprawianiu raftingu. Harmonijny krajobraz, tworzony przez wodospad i bogatą roślinność, również jest wart uwagi. Zgodnie z informacjami na stronie internetowej uniwersytetu, przepływ wody jest szczególnie obfity w okresie zimowym. W czasie suchych letnich miesięcy przepływ wody ulega częściowemu zmniejszeniu, ale nigdy nie ustaje całkowicie. Dlatego wodospad można oglądać przez cały rok, choć jego wygląd zmienia się w zależności od pory roku. Wiosna i wczesne lato to dobry czas, aby podziwiać zieleń wąwozu i płynącą wodę. Teren wokół wodospadu jest otoczony stromymi zboczami. Mimo to, lokalni mieszkańcy wykorzystują to miejsce jako teren piknikowy. Wokół terenu zostały zbudowane niezbędne obiekty, a droga została ulepszona. Można dojść do źródła wodospadu w około 10 minut, idąc ścieżką z kamiennych płyt, rozpoczynającą się od parkingu przy wejściu. Należy sprawdzić aktualny stan ścieżki, ponieważ, jak podaje to źródło, prace budowlane mogą być w toku. Informacje dotyczące opłat za wstęp i parking mogą się zmieniać, dlatego warto sprawdzić oficjalne źródła. Podczas wędrówki należy pamiętać o śliskim terenie. Kamienie mogą być Przed wyjazdem warto sprawdzić ogłoszenia publikowane przez lokalny urząd kultury i turystyki. Podróż do Tomara wymaga osobnego dnia od wyjazdu z Gümüşhane. Krótsza trasa prowadzi z centrum miasta, z dzielnicy Şiran, w kierunku wioski Seydibaba. Ze względu na to, że wodospad jest niewielkim parkiem przyrody, jednodniowa wizyta jest wystarczająca dla większości osób. Należy sprawdzić prognozę pogody przed wyjazdem, ponieważ w dni deszczowe ścieżka może być śliska. Nie jest realistyczne planować wizyty w Tomara w tym samym dniu, co inne miejsca, takie jak Satala i Torul.

Komentarze

0/1000

Wczytywanie...

Mapa trasy

Informacje o trasie
MiastoTorul, Gümüşhane
TypKulturalny
Przystanek4
Data6 listopada 2026
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeRozpocznij trasę