Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Dzień w Bayburt: od targu do doliny Çoruh.
Kulturalny4 Przystanek

Dzień w Bayburt: od targu do doliny Çoruh.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Bayburt, miasto położone na szlaku handlowym łączącym Morze Czarne z zatoką Basra, przez wieki odwiedzane przez karawany, armie i kupców. Trasa ta, zaczynając od targu, prowadzi przez miasto, ukazując ślady, jakie ten szlak pozostawił, aż do muzeum wiejskiego położonego z widokiem na dolinę Çoruh. Pierwszym punktem jest Wielka Meczet (Ulu Camii). Portal Kultury i Inwentarz Kulturowy regionu Wschodniego Morza Czarnego informują, że budowla została pierwotnie wzniesiona w okresie Seldżuków jako karawanseraj, a następnie przekształcona w meczet. Trasa rozpoczyna się więc od budynku, który służył podróżnym. Drugim punktem jest Wieża Zegarowa, wzniesiona w pierwszych latach Republiki, co świadczy o tym, że nadal jest ona centralnym punktem miasta. Trzecim punktem jest Twierdza Bayburt. Położona na skalistym wzgórzu na północy miasta, twierdza jest świadkiem długiej historii, sięgającej od okresu Bagratydów po czasy osmańskie. Dwanaście arabskich inskrypcji na wieżach wskazuje, że twierdza była wielokrotnie odbudowywana w czasie panowania Turków. Jest również znana jako Çinimaçin ze względu na zdobienia z mozaik z okresu Seldżuków; w ramach renowacji rozpoczętej w 2017 roku, mozaiki zostały odtworzone w sposób wierny oryginałowi. Twierdza jest również miejscem związanym z opowieścią o Bamsı Beyrek z cyklu legend Dede Korkut. Kolejność odwiedzanych miejsc jest przemyślana: zaczyna się od poziomej struktury targu, przechodzi przez plac z wieżą, a następnie wznosi się na wzgórze, z którego można podziwiać miasto. Pierwsze trzy punkty stanowią krótką wycieczkę po centrum miasta i nie wymagają transportu. Ostatnim punktem jest Muzeum Baksı, które zmienia charakter trasy. Muzeum, położone w wiosce Bayraktar, na wzgórzu z widokiem na dolinę Çoruh, łączy sztukę współczesną z tradycyjnym rzemiosłem. Dojazd do niego wymaga transportu. Poniżej znajdują się praktyczne wskazówki: sprawdź warunki zwiedzania twierdzy w lokalnym urzędzie turystyki, a godziny otwarcia i ceny biletów do muzeum na oficjalnej stronie muzeum. W Wielkiej Meczecie należy szanować godziny modlitw, zachować ciszę i ubierać się odpowiednio. Wspinaczka na wzgórze, na którym znajduje się twierdza, może być wymagająca, dlatego warto założyć wygodne buty z antypoślizgową podeszwą i zabrać lekką kurtkę. Jeśli rozpoczniesz dzień wcześnie na targu, zdążysz zwiedzić twierdzę rano, a po południu dotrzesz do Baksı. Dojazd do Muzeum Baksı z centrum miasta zajmuje około 45 kilometrów. Zgodnie z informacjami na stronie internetowej Urzędu Wojewódzkiego w Bayburt, muzeum powstało w 200 Źródła:

Bayburt Merkez, Bayburt
Kulturalny
4 Przystanek
~3 godz. 35 min w miejscach
Trasa ~32,2 km · 1 godz. 2 min
Łącznie ~4 godz. 37 min
6 listopada 2026

Przystanki trasy

1
Bayburt Ulu Camii

Wielka Meczet w Bayburt.

~40 min tutaj
Camiikebir Mahallesi, Zahire Hal Caddesi, Ulu Cami No:9, Bayburt Merkez

Rozpocznij zwiedzanie od meczetu Ulu Cami, znajdującego się w samym sercu miasta. Budowla znajduje się w dzielnicy Camikebir, przy ulicy Zahire Hal Caddesi. Zgodnie z informacjami zawartymi w Portalu Kulturowym i Inwentarzu Kulturowym regionu Wschodniego Czarnomoria, budowla została pierwotnie wzniesiona w okresie Seldżuków jako karawanseraj, a następnie przekształcona w meczet. Dlatego warto na początku spojrzeć na budowlę nie tylko jako na meczet, ale jako na imponującą konstrukcję kamienną, która służyła miastu. Z zewnątrz wyróżnia się prostokątnym planem i ścianami z kamienia. Zgodnie z danymi z inwentarza, budowla została wzniesiona techniką muru. Najpierw zwróć uwagę na minaret, znajdujący się w północno-wschodnim rogu. Minaret jest typowy dla seldżuckich minaretów, wykonanych z cegły, i posiada jedno taras (şerefe). Dekoracje z mozaik, które niegdyś znajdowały się w niszach tamburu, są obecnie w dużej mierze zniszczone. Dekoracje z motywami roślinnymi, znajdujące się na obrzeżu tarasu, są nadal widoczne. Poranne lub popołudniowe światło słoneczne podkreśla kolory cegieł i mozaik. Podczas fotografowania w wąskich uliczkach, pamiętaj o ostrożności w ruchu drogowym. Miejsce dla ostatnich modlących, znajdujące się na wschodniej stronie, zostało dodane później i niedawno zostało oszklone. Wewnątrz znajduje się nisza z wysokim, ostrym łukiem, w której znajdują się dwa wejścia i inskrypcja. Data widniejąca na inskrypcji, według źródeł, prawdopodobnie odnosi się do naprawy budynku, a nie do roku jego powstania. Budowla jest wielokrotnie naprawianym obiektem, którego datowanie przypisuje się okresowi panowania Gıyaseddin Mesud II (1282-1298). Zgodnie z dokumentacją gubernatoratu, budowla została odbudowana w drugiej połowie XX wieku, zachowując oryginalny plan. Minaret, dwa wejścia i część kasetonów nad miejscem modlitwy (mihrab) to oryginalne elementy. Dlatego warto spróbować odróżnić oryginalne elementy od tych, które zostały dodane później – to może być najciekawsza obserwacja podczas zwiedzania. Wchodząc do środka, należy przestrzegać zasad: należy szanować godziny modlitwy, zachowywać ciszę i nosić ubrania zakrywające ramiona i kolana. Nie należy robić zdjęć ludzi bez ich zgody. Wejście do głównej sali modlitwy znajduje się po wschodniej stronie i prowadzi przez dwa proste, drewniane drzwi, obramowane kamieniem. Wnętrze składa się z trzech części, oddzielonych od siebie masywnymi, kamiennymi filarami. Filary są połączone łukami. Nad środkową częścią znajduje się kopuła, oparta na ośmiokątnej podstawie z kasetonami. Wejście do galerii dla kobiet znajduje się po wschodniej stronie i prowadzi po schodach z dwoma stopn

Mezquita Ulu de Bayburt es una estructura de piedra ubicada en el centro de la ciudad, en medio del tejido comercial. Según el registro del Inventario Cultural del Cáucaso Oriental, la mezquita se encuentra en el barrio de Camikebir, en la calle Zahire Hal. La dirección indicada en el Portal Cultural también corresponde a la entrada de la mezquita en la misma calle. Según fuentes escritas, la estructura fue construida como un caravanserral durante el período Seljuk y posteriormente convertida en mezquita. Se cree que fue construida durante el reinado de Gıyaseddin Mesud II, entre 1282 y 1298, aunque no se proporciona una fecha de construcción precisa. Se sabe que la estructura ha sufrido numerosas renovaciones y su aspecto actual es el resultado de esta larga historia. Según el documento de la Gobernación de Bayburt, la mezquita fue renovada por completo y reconstruida de acuerdo con el plano original. Un artículo sitúa esta renovación en 1970, mientras que el documento de la gobernación la sitúa en 1967. Debido a la discrepancia en las fuentes con respecto al año, no se proporciona una fecha única, sino que se menciona que fue reconstruida a mediados del siglo XX, respetando el plano original. Según el documento de la gobernación, parte del minarete, dos puertas que dan acceso al área de oración principal y algunos de los tambores con motivos geométricos que conducen a la cúpula del mihrab, son elementos originales de la estructura. Por lo tanto, los visitantes pueden encontrar elementos originales del período Seljuk dentro de la estructura reconstruida. Arquitectura y apariencia exterior: La estructura tiene un plano rectangular y está construida con piedra tallada utilizando un sistema de mampostería. El techo es a dos aguas y está cubierto con láminas de metal corrugado. La entrada principal al área de oración se encuentra en el lado este y se realiza a través de dos puertas de madera con marcos de piedra y arcos. Las puertas son bastante sencillas, por lo que la atención se centra más en las proporciones y el trabajo de la piedra que en la decoración. El balcón para los fieles en la fachada este fue añadido posteriormente y recientemente fue cubierto con vidrio. En este balcón, hay dos entradas con arcos bajos y una hornacina alta y puntiaguda. Inscripciones y textos: Según un artículo en DergiPark, la inscripción original de la estructura no ha llegado hasta nuestros días, pero se mencionan siete inscripciones. Es necesario tener cuidado al leer las fechas de las inscripciones. El Portal Cultural menciona una inscripción en una hornacina en el lado sur, con la fecha 1266, que se cree que es una inscripción de restauración. El documento de la gobernación indica que hay una inscripción de restauración con la fecha 1850 en la base del minarete. No se proporciona ninguna interpretación o correlación entre esta información, sino que se presenta tal como lo indican las fuentes. Según el documento de la gobernación, hay cinco inscripciones en el área para los fieles y dos de ellas, ubicadas a cada lado del mihrab, contienen textos en otomano. Estos textos añaden una capa de historia de la ciudad a la estructura y merecen ser leídos de cerca. Minarete y azulejos: El minarete, ubicado en la esquina noreste de la mezquita, es del tipo clásico de minarete seljúcido, hecho de ladrillo. Tiene un solo balcón y se asienta sobre una base cuadrada con una estructura octogonal. Según el artículo, cada lado de la estructura oct Autor artykułu zauważa, że minarety zdobione mozaikami z ceramiki rzadko przetrwały do naszych czasów. Artykuł ten również stwierdza, że pod względem materiałów, technik, motywów i kompozycji, te mozaiki przypominają te znajdujące się na minaretach madrasy Çifte Minareli w Erzurum. Aby dokładnie obejrzeć mozaiki, warto użyć aparatu z zoomem lub lornetki, ponieważ najbardziej trwałe fragmenty znajdują się w górnej części, pod arkadami. Wnętrze Wnętrze składa się z trzech części oddzielonych od siebie masywnymi, kamiennymi filarami. Filary są połączone półkolistymi łukami. Nad środkową częścią znajduje się kopuła, oparta na ośmiokątnej podstawie z dekoracyjnymi elementami. Mihrab (nisza modlitewna) jest wykonany z gładkiego kamienia i jest dość prosty. Katedra (pulpit) również jest prosta w zdobieniach. Galeria dla kobiet jest podtrzymywana przez drewniane słupy, a wejście do niej znajduje się po wschodniej stronie i prowadzi po dwuramiennych schodach. Wskazówki dla zwiedzających Mezquita jest miejscem kultu używanym na co dzień, dlatego należy szanować godziny modlitw i zachowywać ciszę. Oczekuje się odpowiedniego ubioru, a fotografowanie wewnątrz jest dozwolone tylko za zgodą. Ze względu na to, że godziny otwarcia i ewentualne ograniczenia mogą się zmieniać, należy sprawdzić aktualne informacje w oficjalnych instytucjach. Ze względu na położenie meczetu w centrum miasta, można go zwiedzać pieszo, łącząc wizytę z innymi budowlami w centrum. Aby uzyskać najlepsze zdjęcia fasady i minaretu, warto wybrać moment, gdy światło słoneczne pada na powierzchnię kamienną pod kątem. Podczas zwiedzania zaleca się najpierw obejrzeć minaret od zewnątrz, następnie wejścia od strony wschodniej, a następnie wejść do środka.
2
Bayburt Saat Kulesi

Wieża zegarowa w Bayburt.

~25 min tutaj
Şeyhhayran Mahallesi, Unutulmaz Caddesi No:1, Bayburt Merkez

Wieża zegarowa, położona na ulicy Unutulmaz w dzielnicy Şeyhhayran, znajduje się w centrum miasta. Zgodnie z rejestrem kultury regionu Wschodniego Morza Czarnego, wieża nadal pełni funkcję ważnego punktu orientacyjnego w Bayburt. Zatrzymaj się na placu i najpierw przyjrzyj się ogólnym proporcjom wieży. Wieża została zbudowana z kamienia ciętego, w technice muru warstwowego. Wznosi się na okrągłej podstawie. Zapis w rejestrze wskazuje, że w miejscu przejściu od podstawy do korpusu znajduje się gzyms. Na górze korpusu znajduje się gzyms, a nad nim znajduje się część zegarowa. W części zegarowej znajdują się cztery arkady i cztery zegary. Ponieważ zegary są skierowane w cztery strony, wieżę można zobaczyć z każdej ulicy prowadzącej na plac. Ta cecha jest również przydatna do orientacji w mieście. Wysokość wieży od ziemi wynosi 21 metrów. Budowa rozpoczęła się 30 października 1923 roku, a ukończono ją 29 października 1924 roku. Portal kultury informuje, że zegary zostały uruchomione 29 października 1924 roku. Ta sama strona podaje również, że wieża została zbudowana jako inspiracja dla wież zegarowych, które mieszkańcy Bayburt widzieli podczas walk w różnych regionach w czasie Wojny o Niepodległość. Ta informacja stanowi dobry punkt wyjścia do refleksji nad życiem w mieście w pierwszych latach Republiki, obserwując wieżę. Na tej samej stronie zaznaczono, że pod względem stylu architektonicznym wieża przypomina wieżę zegarową w Çorum. Źródła podają różne opisy kształtu korpusu; portal określa go jako ośmioboczny, a rejestr jako cylindryczny. Porównanie na własne oczy jest łatwe i przyjemne. Wieżę można znaleźć w oficjalnych rejestrach pod numerem TR.ANT.69.097.048. Po południu, w padającym świetle, powierzchnia kamienna jest bardziej widoczna. Aby zrobić zdjęcie, zrób je z pewnego dystansu, aby arka i zegary znalazły się w kadrze. Jeśli znajdziesz odpowiednie miejsce, zrób krótką przerwę i obserwuj codzienne życie na placu. Ten przystanek powinien być krótki, ponieważ główną atrakcją jest zamek. Spoglądając na północ, zauważysz skalisty grzbiet wznoszący się nad miastem. Ze względu na położenie zamku, upewnij się, że masz odpowiednie obuwie i zapas wody. Następnie skieruj się w stronę zamku, w kierunku północnego grzbietu.

Źródło: Portal kultury, Rejestr kultury regionu Wschodniego Morza Czarnego.

Wieża zegarowa w Bayburt to charakterystyczna budowla, wznosząca się w centrum miasta i zbudowana z kamienia. Według portalu kulturowego, zegary wieży zostały uruchomione 29 października 1924 roku. W rejestrze kulturowym regionu wschodniego wybrzeża Morza Czarnego znajduje się informacja, że budowa rozpoczęła się 30 października 1923 roku, a wieża została ukończona 29 października 1924 roku. Oznacza to, że budowa trwała około roku. Zgodnie z informacjami na portalu kulturowym, wieża została zbudowana jako inspiracja dla mieszkańców Bayburt, którzy podczas walk w różnych regionach podczas walk o niepodległość widzieli wieże zegarowe. Sugeruje to, że wieża jest budowlą, która wyrasta z własnej historii miasta. Źródło to również wskazuje, że pod względem stylu architektonicznym, wieża przypomina wieżę zegarową w Çorum. Dla tych, którzy chcą porównać, jest to dobry punkt wyjścia do zastanowienia się nad wieżami zegarowymi w obu miastach. Zgodnie z rejestrem, budowla została wzniesiona techniką murarską, a materiałem budowlanym był kamień. Korpus wieży wznosi się na cokole. W przejściu z cokola do korpusu znajduje się gzyms. Powyżej korpusu znajduje się gzyms, a za nim znajduje się część z zegarami. Na wieży znajdują się cztery arkady i cztery zegary. Wysokość wieży od ziemi wynosi 21 metrów. Źródła opisują kształt korpusu w różny sposób. Portal kulturowy mówi o korpusie o kształcie ośmioboku, stojącym na okrągłym cokole, a także o kwadratowej wieży. Rejestr wspomina o korpusie cylindrycznym. Dlatego najlepiej jest zobaczyć wieżę na własne oczy. Rejestr wskazuje, że wieża jest zarówno zabytkiem, jak i pełni funkcję wieży zegarowej. W tym samym rejestrze znajduje się informacja, że wieża nadal pełni funkcję ważnego punktu w centrum Bayburt. Kod rejestru to TR.ANT.69.097.048. Wieża znajduje się w dzielnicy Şeyhhayran, a adres na portalu kulturowym znajduje się na ulicy Unutulmaz. Podchodząc do wieży, najpierw przyjrzyj się jej cokół. Poszukaj gzymsu w przejściu z cokola do korpusu, zwróć uwagę na układ kamieni i spoin. Powierzchnia kamienia zmienia odcień w zależności od kąta padania światła, więc w ciągu dnia wygląda inaczej. Wystarczy odwiedzić wieżę dwa razy, rano i po południu, aby zobaczyć, jak zmienia się wygląd tej samej ściany. Podnieś głowę i przyjrzyj się proporcjom gzymsu i arkad. Spróbuj znaleźć cztery tarcze zegarowe, skierowane w różne strony. Aby uchwycić całą wysokość wieży na zdjęciu, trzeba się trochę oddalić. Ze względu na pionowy charakter budowli, często lepszy kadr uzyskuje się, trzymając telefon pionowo. Ponieważ wieża znajduje Proste zdobienia kamienne na konstrukcji wieży mówią o proporcjach i kształcie, a nie o ozdobach. W oficjalnych źródłach nie ma informacji o tym, czy do wieży można wejść, ani czy obowiązuje osobny bilet lub opłata za wstęp. Wieża jest zabytkiem widocznym z zewnątrz, ale ze względu na brak oficjalnych informacji na temat możliwości wejścia do środka, zalecamy skontaktowanie się z lokalnym urzędem turystyki. Dotykanie i wspinanie się po konstrukcji z kamienia jest niewłaściwe, ponieważ jest to obiekt chroniony. Podczas zwiedzania wystarczą wygodne buty, ponieważ ulice miasta są strome. Ze względu na dużą wysokość miasta, warto zabrać ze sobą dodatkową warstwę ubrań na chłodne wieczory. Prosimy o sprawdzenie aktualnych warunków na stronach oficjalnych instytucji.
3
Bayburt Kalesi

Zamek w Bayburt.

~1 godz. tutaj
Halfikale (Kaleardı) Mahallesi, Bayburt Merkez

Twierdza w Bayburt znajduje się na północy miasta, na stromych skałach, a jej adres podany na oficjalnej stronie to Halfikale Mahallesi. Przed wizytą należy sprawdzić warunki zwiedzania, w tym godziny otwarcia i dostępne do zwiedzania obszary, kontaktując się z lokalnym departamentem kultury i turystyki. Nie wiadomo, kto dokładnie zbudował tę twierdzę. Wspomina się o niej w okresie panowania Bagratydów (885-1044). Mówi się, że była pod kontrolą Rzymian, Ormian, Bizantyjczyków, Arabów i Komnenów. Twierdza znajdowała się na szlaku handlowym łączącym Morze Czarne z zatoką Basra, co nadawało jej strategiczne znaczenie. Podchodząc do murów, zwróćcie uwagę na bramy oraz na wieże znajdujące się na ścianach skierowanych w stronę miasta. Dwanaście arabskich inskrypcji, skupionych w wieżach, świadczy o tym, że twierdza była wielokrotnie naprawiana w okresie panowania Turków. Siedemnaście z tych inskrypcji pochodzi z okresu panowania Tuğrul Şaha, syna II. Kılıçarslana i władcy Erzrum. Inskrypcje sugerują, że twierdza została niemal w całości odbudowana w celu obrony przed atakami Imperium Trapezundyjskiego. W okresie panowania Ak Koyunlu, w 1514 roku, twierdza przeszła w ręce Osmanów. Istnieje inskrypcja z okresu panowania Kanuna Sultana Süleymana, a dwie pozostałe są nieczytelne. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1828-1829, twierdza została poważnie zniszczona. W 1647 roku Evliya Çelebi odwiedził Bayburt i napisał, że wewnątrz twierdzy znajdowała się dzielnica z 300 domami. Spacerując po murach, można wyobrazić sobie tę dzielnicę, co pozwala lepiej zrozumieć dzisiejszy wygląd tego miejsca. W okresie państwa Seljuków, twierdza była znana jako Çinimaçin Kale ze względu na zdobienia ceramiczne. Z biegiem czasu ceramika uległa zniszczeniu; w 2017 roku rozpoczęto prace renowacyjne i archeologiczne, w wyniku których ceramika została odtworzona w oryginalnych kolorach i rozmiarach i umieszczona w odpowiednich miejscach. Według lokalnego departamentu kultury i turystyki, odtworzenie ceramiki zostało oparte na fragmentach znalezionych na powierzchni murów, w gniazdach ceramicznych oraz na fragmentach ceramiki odnalezionych podczas wykopalisk. Do produkcji użyto ceramiki z Izniku. Aby uzyskać aktualne informacje na temat prac, należy skontaktować się z lokalnym departamentem kultury i turystyki. Przy oglądaniu ceramiki, zwróćcie uwagę na różnice w kolorach, wzorach i rozmiarach; próba odróżnienia nowych elementów od oryginalnych jest ciekawym doświadczeniem. Zgodnie z informacjami z portalu kulturowego, twierdza w Bayburt jest miejscem, z którego Beyrek wyruszył w podróż, o którym opowiada się w jednym z opowiadań Dede Korkut. Szczegółowo omawiamy to

Twierdza Bayburt, położona na północy miasta, wznosi się na skalistych wzgórzach, górując nad okolicą. Zgodnie z tekstem opublikowanym na portalu Kultury, autorstwa Wydziału Kultury i Turystyki miasta Bayburt, nie wiadomo, kto dokładnie zbudował tę twierdzę. Ten sam tekst informuje, że o twierdzy wspomina się w czasach Bagratydów, czyli w latach 885-1044. Uważa się, że twierdza odgrywała również rolę w lokalnych konfliktach w pierwszych wiekach naszej ery. Położona w miejscu, do którego można dotrzeć przez przełęcze Zigana i Kop, na trasie handlowej łączącej Morze Czarne z zatoką Perską, twierdza jest najlepszym przykładem, dlaczego przez wieki tak często zmieniała właścicieli. Źródła wymieniają okresy, w których twierdza znajdowała się pod kontrolą Rzymian, Ormian, Bizantyjczyków, Arabów i Komnenosów. W okresie panowania tureckiego twierdza była wielokrotnie naprawiana. Dwanaście arabskich inskrypcji, koncentrujących się na bramach i wieżach skierowanych w stronę miasta, świadczy o tych renowacjach. Siedemnaście z tych inskrypcji pochodzi z czasów Tuğrul Şaha, syna II. Kılıçarslana i władcy Erzrum. Te napisy sugerują, że twierdza została niemal w całości odbudowana, aby chronić przed atakami ze strony Imperium Trapezundyjskiego. Przez pewien czas twierdza znajdowała się pod kontrolą Ak Koyunlu, a w 1514 roku przeszła w ręce Osmanów. Istnieje inskrypcja z czasów Kanuna Sultana Sulejmana, natomiast dwie inne inskrypcje są nieczytelne. Podczas wojny osmańsko-rosyjskiej w latach 1828-1829 twierdza została poważnie zniszczona. W 1647 roku Evliya Çelebi odwiedził Bayburt i napisał, że wewnątrz twierdzy znajdowała się dzielnica z 300 domami oraz meczet. Ten zapis sugeruje, że obszar, który dziś można zwiedzać, nie był tylko strukturą obronną, ale również miastem, w którym ludzie żyli. W opowieści "Kam Büre Oğlu Bamsı Beyrek Boyunu Beyan Eder" z cyklu legend Dede Korkut, twierdza, z której Beyrek wyruszył w podróż, aby zdobywać nowe ziemie i zyskać sławę, to według portalu Kultury twierdza Bayburt. Kolejną charakterystyczną cechą twierdzy są jej mozaiki. W okresie państwa Seldżuków w Anatolii, powierzchnia twierdzy została ozdobiona mozaikami, dzięki czemu w historii znana była również jako Çinimaçin Kale. Z biegiem czasu mozaiki te uległy zniszczeniu. W 2017 roku rozpoczęto prace renowacyjne i archeologiczne, w wyniku których mozaiki o różnych kolorach i rozmiarach zostały odtworzone w oparciu o oryginalne wzory i umieszczone w odpowiednich miejscach. Prace te, prowadzone we współpracy z Dyrekcją Muzeów, trwały około dwóch lat. Wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, światło padające z boku uwypukla strukturę kamienia, z którego zbudowane są mury. Spoglądając z góry na miasto, można lepiej zrozumieć, dlaczego twierdza została zbudowana w tym miejscu i jak kontrolowała szlaki handlowe. Na kamiennych i nierównych powierzchniach warto nosić solidne buty. Ze względu na wysokość, może wiać wiatr, więc należy ubrać się odpowiednio do pory roku. Jest to chroniony zabytek, dlatego nie należy wspinać się po murach ani dotykać inskrypcji i płytek. Twierdza jest idealnym miejscem na rozpoczęcie zwiedzania miasta dla każdego, kto chce w jednym miejscu zobaczyć warstwy historii Bayburt.
4
Baksı Müzesi

Muzeum Baksı.

~1 godz. 30 min tutaj
Bayraktar Köyü, Çayırlar Mevkii, Bayburt

Muzeum Baksı znajduje się w wiosce Bayraktar, na wzgórzu z widokiem na dolinę Çoruh. Według informacji zarządu województwa, muzeum łączy sztukę współczesną i tradycyjne rzemiosło w jednym miejscu. Godziny otwarcia i ceny biletów można sprawdzić na oficjalnej stronie internetowej muzeum. Po przybyciu, wyjdź na zewnątrz budynku i przyjrzyj się otoczeniu. Zgodnie z opisem zawartym w "Inwentarzu Kulturowym Wschodniej Gruzji", budynek jest interesującym przykładem nowoczesnej architektury, harmonijnie wkomponowanym w otaczający krajobraz i stanowiącym symbol regionu. Muzeum rozciąga się na terenie o powierzchni około 40 hektarów. Jak podaje zarząd województwa, na terenie muzeum znajdują się sale wystawowe, magazyn-muzeum, warsztaty, sala konferencyjna i biblioteka. Zacznij zwiedzanie od głównych sal wystawowych. Zwróć uwagę na to, jak sztuka współczesna współistnieje z tradycyjnym rzemiosłem. Historia powstania muzeum jest równie ważna jak prezentowane dzieła sztuki. Pomysł narodził się w 2000 roku w głowie profesora Hüsamettina Koçana, artysty i naukowca pochodzącego z Bayburt. W 2005 roku, w celu realizacji tego pomysłu, został założony fundacja kultury i sztuki. Główny budynek muzeum został ukończony w 2010 roku i w tym samym roku otwarto jego drzwi dla zwiedzających. W 2012 roku otwarto drugą salę wystawową, magazyn-muzeum. Koniecznie odwiedź tę część muzeum, ponieważ, jak sama nazwa wskazuje, oferuje bardziej intensywną ekspozycję. Zwróć uwagę na warsztaty i działy produkcyjne, ponieważ muzeum zostało założone jako instytucja, która ma również cele ekonomiczne. Zgodnie z oficjalnymi źródłami, muzeum prowadzi badania mające na celu ochronę tradycyjnej kultury i przekazywanie jej przyszłym pokoleniom. Szczególnie realizowane są projekty związane z zatrudnieniem kobiet. Te same źródła informują również, że w regionie identyfikowani są dzieci o wyjątkowych talentach, którym przyznawane są stypendia. Podczas zwiedzania, pamiętaj, że muzeum jest postrzegane jako próba znalezienia rozwiązań problemów wynikających z emigracji i utraty tradycji. Przejdź się również po wiosce. Zgodnie z informacjami zawartymi w dokumencie zarządu województwa, planuje się przekształcenie wioski w wzorcową, zachowując jej tradycyjny charakter, zgodnie z zaleceniami ekspertów. Z tarasu i punktów widokowych podziwiaj widok na dolinę; najlepsze warunki do oglądania krajobrazu są zwykle po południu. Przed zrobieniem zdjęć, zapytaj pracowników muzeum o zasady dotyczące fotografowania. Znajdź wygodne miejsce wewnątrz muzeum lub w jego otoczeniu, aby odpocząć i przemyśleć to, co zobaczyłeś. Ponieważ podróżujesz samochodem, zaplanuj powrót w zależności

Muzeum Baksı to muzeum sztuki położone na wzgórzu z widokiem na dolinę Çoruh w Bayburt. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez zarząd województwa, muzeum znajduje się w wiosce Bayraktar. Stara nazwa wioski to Baksı, a muzeum nosi tę nazwę. Muzeum łączy w jednym miejscu sztukę współczesną i tradycyjne rzemiosło. Zarząd województwa wymienia w opisie muzeum sale wystawowe, magazyn-muzeum, warsztaty, salę konferencyjną i bibliotekę. Wszystkie te budynki znajdują się na terenie o powierzchni 40 hektarów. Pomysł powstania muzeum zrodził się w 2000 roku w głowie artysty i naukowca, Hüsamettina Koçana, pochodzącego z Bayburt. Projekt jest wynikiem jego dążenia do przeniesienia bogactwa kulturowego na ziemie, na których się urodził. W 2005 roku, w celu realizacji tego pomysłu, został założony fundacja kultury i sztuki. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez zarząd województwa, muzeum, dzięki zaangażowaniu wielu wolontariuszy, w tym artystów, stało się w ciągu lat prawdziwym projektem społecznym. Główny budynek został ukończony w 2010 roku, bez jakiegokolwiek wsparcia finansowego ze strony państwa. W czerwcu 2010 roku odbyła się prezentacja Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Stambule, a w lipcu tego samego roku otwarto muzeum. W 2012 roku otwarto nową salę wystawową, magazyn-muzeum, która stała się miejscem spotkań miłośników sztuki. Istnieje niewielka sprzeczność w dostępnych źródłach. W niniejszym tłumaczeniu przyjęto jako podstawowe źródło informacje przekazywane przez zarząd województwa. Inwentarz kultury regionu wschodniego wybrzeża Morza Czarnego opisuje budynek jako interesujący przykład nowoczesnej architektury. Ten sam dokument podkreśla, że budynek, dzięki swojej estetyce, harmonijnie wpisującej się w otaczający go krajobraz, stał się symbolem regionu. Najlepszym sposobem na zrozumienie relacji budynku z doliną i wzgórzem jest podziwianie go z daleka, jako całości. Po przybyciu do muzeum, warto najpierw pospacerować po okolicy i przyjrzeć się, jak budynek integruje się z otaczającym go terenem. Unikalną cechą muzeum jest połączenie tradycji i nowoczesności, bez ograniczania tradycji do określonego okresu czy regionu. Muzeum posiada unikalną tożsamość, dzięki swoim własnym jednostkom produkcyjnym, które realizują również cele gospodarcze. Zgodnie z informacjami przekazywanymi przez zarząd województwa, muzeum jest próbą znalezienia rozwiązań problemów wynikających z emigracji, utraty tradycji i zapomnianych wartości. W tym samym dokumencie podkreślono, że Bayburt jest regionem o wysokim poziomie emigracji. Działalność muzeum opiera się na koncepcji inicjowania odwrotnego procesu migracji. Ma na celu wzmocnienie więzi między tradycją Odwiedź sekcję muzeum poświęconą magazynom i zobacz, jak eksponaty są tam prezentowane. Zapoznanie się z przestrzenią, w której znajdują się warsztaty, pomoże zrozumieć produkcyjny aspekt muzeum. Najlepszym sposobem na zwiedzanie jest poświęcenie mu wystarczająco dużo czasu i unikanie pośpiechu. Ze względu na położenie na wzgórzu, widoki na dolinę są idealne do fotografowania. Zatrzymaj się w punkcie z widokiem na dolinę Czoruh i podziwiaj krajobraz w połączeniu z architekturą. Muzeum znajduje się poza centrum miasta, dlatego najlepiej dojechać samochodem lub skorzystać z regularnych połączeń komunikacyjnych. Godziny otwarcia i ceny biletów mogą się zmieniać, dlatego warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnej stronie muzeum lub w lokalnym urzędzie turystyki. Przed wyjazdem upewnij się również, czy muzeum akceptuje kartę muzealną. Ponieważ różne źródła podają różne odległości od centrum miasta, warto zaplanować czas podróży z wyprzedzeniem.

Komentarze

0/1000

Wczytywanie...

Mapa trasy

Informacje o trasie
MiastoBayburt Merkez, Bayburt
TypKulturalny
Przystanek4
Data6 listopada 2026
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeRozpocznij trasę