
Dzień w Bayburt: od targu do doliny Çoruh.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Bayburt, miasto położone na szlaku handlowym łączącym Morze Czarne z zatoką Basra, przez wieki odwiedzane przez karawany, armie i kupców. Trasa ta, zaczynając od targu, prowadzi przez miasto, ukazując ślady, jakie ten szlak pozostawił, aż do muzeum wiejskiego położonego z widokiem na dolinę Çoruh. Pierwszym punktem jest Wielka Meczet (Ulu Camii). Portal Kultury i Inwentarz Kulturowy regionu Wschodniego Morza Czarnego informują, że budowla została pierwotnie wzniesiona w okresie Seldżuków jako karawanseraj, a następnie przekształcona w meczet. Trasa rozpoczyna się więc od budynku, który służył podróżnym. Drugim punktem jest Wieża Zegarowa, wzniesiona w pierwszych latach Republiki, co świadczy o tym, że nadal jest ona centralnym punktem miasta. Trzecim punktem jest Twierdza Bayburt. Położona na skalistym wzgórzu na północy miasta, twierdza jest świadkiem długiej historii, sięgającej od okresu Bagratydów po czasy osmańskie. Dwanaście arabskich inskrypcji na wieżach wskazuje, że twierdza była wielokrotnie odbudowywana w czasie panowania Turków. Jest również znana jako Çinimaçin ze względu na zdobienia z mozaik z okresu Seldżuków; w ramach renowacji rozpoczętej w 2017 roku, mozaiki zostały odtworzone w sposób wierny oryginałowi. Twierdza jest również miejscem związanym z opowieścią o Bamsı Beyrek z cyklu legend Dede Korkut. Kolejność odwiedzanych miejsc jest przemyślana: zaczyna się od poziomej struktury targu, przechodzi przez plac z wieżą, a następnie wznosi się na wzgórze, z którego można podziwiać miasto. Pierwsze trzy punkty stanowią krótką wycieczkę po centrum miasta i nie wymagają transportu. Ostatnim punktem jest Muzeum Baksı, które zmienia charakter trasy. Muzeum, położone w wiosce Bayraktar, na wzgórzu z widokiem na dolinę Çoruh, łączy sztukę współczesną z tradycyjnym rzemiosłem. Dojazd do niego wymaga transportu. Poniżej znajdują się praktyczne wskazówki: sprawdź warunki zwiedzania twierdzy w lokalnym urzędzie turystyki, a godziny otwarcia i ceny biletów do muzeum na oficjalnej stronie muzeum. W Wielkiej Meczecie należy szanować godziny modlitw, zachować ciszę i ubierać się odpowiednio. Wspinaczka na wzgórze, na którym znajduje się twierdza, może być wymagająca, dlatego warto założyć wygodne buty z antypoślizgową podeszwą i zabrać lekką kurtkę. Jeśli rozpoczniesz dzień wcześnie na targu, zdążysz zwiedzić twierdzę rano, a po południu dotrzesz do Baksı. Dojazd do Muzeum Baksı z centrum miasta zajmuje około 45 kilometrów. Zgodnie z informacjami na stronie internetowej Urzędu Wojewódzkiego w Bayburt, muzeum powstało w 200 Źródła:
- Portal Kultury, Wielka Meczet w Bayburt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bayburt/gezilecekyer/bayburt-ulu-camii
- Portal Kultury, Wieża zegarowa w Bayburt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bayburt/gezilecekyer/saat-kulesi745121
- Portal Kultury, Zamek w Bayburt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bayburt/gezilecekyer/bayburt-kalesi
- Wydział Kultury i Turystyki w Bayburt, Zamek w Bayburt odzyskuje swoje mozaiki, https://bayburt.ktb.gov.tr/TR-273123/bayburt-kalesi-cinilerine-kavusuyor.html
- Inwentarz Kultury Wschodniej Czarnomorszczyzny, Wielka Meczet, https://karadeniz.gov.tr/ulu-camii/
- Inwentarz Kultury Wschodniej Czarnomorszczyzny, Wieża zegarowa, https://karadeniz.gov.tr/saat-kulesi/
- Inwentarz Kultury Wschodniej Czarnomorszczyzny, Muzeum Baksı, https://karadeniz.gov.tr/baksi-muzesi/
- Urząd Wojewódzki w Bayburt, Muzeum Baksı, https://www.bayburt.gov.tr/baksi-muzesi
Przystanki trasy

Wielka Meczet w Bayburt.
Rozpocznij zwiedzanie od meczetu Ulu Cami, znajdującego się w samym sercu miasta. Budowla znajduje się w dzielnicy Camikebir, przy ulicy Zahire Hal Caddesi. Zgodnie z informacjami zawartymi w Portalu Kulturowym i Inwentarzu Kulturowym regionu Wschodniego Czarnomoria, budowla została pierwotnie wzniesiona w okresie Seldżuków jako karawanseraj, a następnie przekształcona w meczet. Dlatego warto na początku spojrzeć na budowlę nie tylko jako na meczet, ale jako na imponującą konstrukcję kamienną, która służyła miastu. Z zewnątrz wyróżnia się prostokątnym planem i ścianami z kamienia. Zgodnie z danymi z inwentarza, budowla została wzniesiona techniką muru. Najpierw zwróć uwagę na minaret, znajdujący się w północno-wschodnim rogu. Minaret jest typowy dla seldżuckich minaretów, wykonanych z cegły, i posiada jedno taras (şerefe). Dekoracje z mozaik, które niegdyś znajdowały się w niszach tamburu, są obecnie w dużej mierze zniszczone. Dekoracje z motywami roślinnymi, znajdujące się na obrzeżu tarasu, są nadal widoczne. Poranne lub popołudniowe światło słoneczne podkreśla kolory cegieł i mozaik. Podczas fotografowania w wąskich uliczkach, pamiętaj o ostrożności w ruchu drogowym. Miejsce dla ostatnich modlących, znajdujące się na wschodniej stronie, zostało dodane później i niedawno zostało oszklone. Wewnątrz znajduje się nisza z wysokim, ostrym łukiem, w której znajdują się dwa wejścia i inskrypcja. Data widniejąca na inskrypcji, według źródeł, prawdopodobnie odnosi się do naprawy budynku, a nie do roku jego powstania. Budowla jest wielokrotnie naprawianym obiektem, którego datowanie przypisuje się okresowi panowania Gıyaseddin Mesud II (1282-1298). Zgodnie z dokumentacją gubernatoratu, budowla została odbudowana w drugiej połowie XX wieku, zachowując oryginalny plan. Minaret, dwa wejścia i część kasetonów nad miejscem modlitwy (mihrab) to oryginalne elementy. Dlatego warto spróbować odróżnić oryginalne elementy od tych, które zostały dodane później – to może być najciekawsza obserwacja podczas zwiedzania. Wchodząc do środka, należy przestrzegać zasad: należy szanować godziny modlitwy, zachowywać ciszę i nosić ubrania zakrywające ramiona i kolana. Nie należy robić zdjęć ludzi bez ich zgody. Wejście do głównej sali modlitwy znajduje się po wschodniej stronie i prowadzi przez dwa proste, drewniane drzwi, obramowane kamieniem. Wnętrze składa się z trzech części, oddzielonych od siebie masywnymi, kamiennymi filarami. Filary są połączone łukami. Nad środkową częścią znajduje się kopuła, oparta na ośmiokątnej podstawie z kasetonami. Wejście do galerii dla kobiet znajduje się po wschodniej stronie i prowadzi po schodach z dwoma stopn

Wieża zegarowa w Bayburt.
Wieża zegarowa, położona na ulicy Unutulmaz w dzielnicy Şeyhhayran, znajduje się w centrum miasta. Zgodnie z rejestrem kultury regionu Wschodniego Morza Czarnego, wieża nadal pełni funkcję ważnego punktu orientacyjnego w Bayburt. Zatrzymaj się na placu i najpierw przyjrzyj się ogólnym proporcjom wieży. Wieża została zbudowana z kamienia ciętego, w technice muru warstwowego. Wznosi się na okrągłej podstawie. Zapis w rejestrze wskazuje, że w miejscu przejściu od podstawy do korpusu znajduje się gzyms. Na górze korpusu znajduje się gzyms, a nad nim znajduje się część zegarowa. W części zegarowej znajdują się cztery arkady i cztery zegary. Ponieważ zegary są skierowane w cztery strony, wieżę można zobaczyć z każdej ulicy prowadzącej na plac. Ta cecha jest również przydatna do orientacji w mieście. Wysokość wieży od ziemi wynosi 21 metrów. Budowa rozpoczęła się 30 października 1923 roku, a ukończono ją 29 października 1924 roku. Portal kultury informuje, że zegary zostały uruchomione 29 października 1924 roku. Ta sama strona podaje również, że wieża została zbudowana jako inspiracja dla wież zegarowych, które mieszkańcy Bayburt widzieli podczas walk w różnych regionach w czasie Wojny o Niepodległość. Ta informacja stanowi dobry punkt wyjścia do refleksji nad życiem w mieście w pierwszych latach Republiki, obserwując wieżę. Na tej samej stronie zaznaczono, że pod względem stylu architektonicznym wieża przypomina wieżę zegarową w Çorum. Źródła podają różne opisy kształtu korpusu; portal określa go jako ośmioboczny, a rejestr jako cylindryczny. Porównanie na własne oczy jest łatwe i przyjemne. Wieżę można znaleźć w oficjalnych rejestrach pod numerem TR.ANT.69.097.048. Po południu, w padającym świetle, powierzchnia kamienna jest bardziej widoczna. Aby zrobić zdjęcie, zrób je z pewnego dystansu, aby arka i zegary znalazły się w kadrze. Jeśli znajdziesz odpowiednie miejsce, zrób krótką przerwę i obserwuj codzienne życie na placu. Ten przystanek powinien być krótki, ponieważ główną atrakcją jest zamek. Spoglądając na północ, zauważysz skalisty grzbiet wznoszący się nad miastem. Ze względu na położenie zamku, upewnij się, że masz odpowiednie obuwie i zapas wody. Następnie skieruj się w stronę zamku, w kierunku północnego grzbietu.
Źródło: Portal kultury, Rejestr kultury regionu Wschodniego Morza Czarnego.

Zamek w Bayburt.
Twierdza w Bayburt znajduje się na północy miasta, na stromych skałach, a jej adres podany na oficjalnej stronie to Halfikale Mahallesi. Przed wizytą należy sprawdzić warunki zwiedzania, w tym godziny otwarcia i dostępne do zwiedzania obszary, kontaktując się z lokalnym departamentem kultury i turystyki. Nie wiadomo, kto dokładnie zbudował tę twierdzę. Wspomina się o niej w okresie panowania Bagratydów (885-1044). Mówi się, że była pod kontrolą Rzymian, Ormian, Bizantyjczyków, Arabów i Komnenów. Twierdza znajdowała się na szlaku handlowym łączącym Morze Czarne z zatoką Basra, co nadawało jej strategiczne znaczenie. Podchodząc do murów, zwróćcie uwagę na bramy oraz na wieże znajdujące się na ścianach skierowanych w stronę miasta. Dwanaście arabskich inskrypcji, skupionych w wieżach, świadczy o tym, że twierdza była wielokrotnie naprawiana w okresie panowania Turków. Siedemnaście z tych inskrypcji pochodzi z okresu panowania Tuğrul Şaha, syna II. Kılıçarslana i władcy Erzrum. Inskrypcje sugerują, że twierdza została niemal w całości odbudowana w celu obrony przed atakami Imperium Trapezundyjskiego. W okresie panowania Ak Koyunlu, w 1514 roku, twierdza przeszła w ręce Osmanów. Istnieje inskrypcja z okresu panowania Kanuna Sultana Süleymana, a dwie pozostałe są nieczytelne. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1828-1829, twierdza została poważnie zniszczona. W 1647 roku Evliya Çelebi odwiedził Bayburt i napisał, że wewnątrz twierdzy znajdowała się dzielnica z 300 domami. Spacerując po murach, można wyobrazić sobie tę dzielnicę, co pozwala lepiej zrozumieć dzisiejszy wygląd tego miejsca. W okresie państwa Seljuków, twierdza była znana jako Çinimaçin Kale ze względu na zdobienia ceramiczne. Z biegiem czasu ceramika uległa zniszczeniu; w 2017 roku rozpoczęto prace renowacyjne i archeologiczne, w wyniku których ceramika została odtworzona w oryginalnych kolorach i rozmiarach i umieszczona w odpowiednich miejscach. Według lokalnego departamentu kultury i turystyki, odtworzenie ceramiki zostało oparte na fragmentach znalezionych na powierzchni murów, w gniazdach ceramicznych oraz na fragmentach ceramiki odnalezionych podczas wykopalisk. Do produkcji użyto ceramiki z Izniku. Aby uzyskać aktualne informacje na temat prac, należy skontaktować się z lokalnym departamentem kultury i turystyki. Przy oglądaniu ceramiki, zwróćcie uwagę na różnice w kolorach, wzorach i rozmiarach; próba odróżnienia nowych elementów od oryginalnych jest ciekawym doświadczeniem. Zgodnie z informacjami z portalu kulturowego, twierdza w Bayburt jest miejscem, z którego Beyrek wyruszył w podróż, o którym opowiada się w jednym z opowiadań Dede Korkut. Szczegółowo omawiamy to

Muzeum Baksı.
Muzeum Baksı znajduje się w wiosce Bayraktar, na wzgórzu z widokiem na dolinę Çoruh. Według informacji zarządu województwa, muzeum łączy sztukę współczesną i tradycyjne rzemiosło w jednym miejscu. Godziny otwarcia i ceny biletów można sprawdzić na oficjalnej stronie internetowej muzeum. Po przybyciu, wyjdź na zewnątrz budynku i przyjrzyj się otoczeniu. Zgodnie z opisem zawartym w "Inwentarzu Kulturowym Wschodniej Gruzji", budynek jest interesującym przykładem nowoczesnej architektury, harmonijnie wkomponowanym w otaczający krajobraz i stanowiącym symbol regionu. Muzeum rozciąga się na terenie o powierzchni około 40 hektarów. Jak podaje zarząd województwa, na terenie muzeum znajdują się sale wystawowe, magazyn-muzeum, warsztaty, sala konferencyjna i biblioteka. Zacznij zwiedzanie od głównych sal wystawowych. Zwróć uwagę na to, jak sztuka współczesna współistnieje z tradycyjnym rzemiosłem. Historia powstania muzeum jest równie ważna jak prezentowane dzieła sztuki. Pomysł narodził się w 2000 roku w głowie profesora Hüsamettina Koçana, artysty i naukowca pochodzącego z Bayburt. W 2005 roku, w celu realizacji tego pomysłu, został założony fundacja kultury i sztuki. Główny budynek muzeum został ukończony w 2010 roku i w tym samym roku otwarto jego drzwi dla zwiedzających. W 2012 roku otwarto drugą salę wystawową, magazyn-muzeum. Koniecznie odwiedź tę część muzeum, ponieważ, jak sama nazwa wskazuje, oferuje bardziej intensywną ekspozycję. Zwróć uwagę na warsztaty i działy produkcyjne, ponieważ muzeum zostało założone jako instytucja, która ma również cele ekonomiczne. Zgodnie z oficjalnymi źródłami, muzeum prowadzi badania mające na celu ochronę tradycyjnej kultury i przekazywanie jej przyszłym pokoleniom. Szczególnie realizowane są projekty związane z zatrudnieniem kobiet. Te same źródła informują również, że w regionie identyfikowani są dzieci o wyjątkowych talentach, którym przyznawane są stypendia. Podczas zwiedzania, pamiętaj, że muzeum jest postrzegane jako próba znalezienia rozwiązań problemów wynikających z emigracji i utraty tradycji. Przejdź się również po wiosce. Zgodnie z informacjami zawartymi w dokumencie zarządu województwa, planuje się przekształcenie wioski w wzorcową, zachowując jej tradycyjny charakter, zgodnie z zaleceniami ekspertów. Z tarasu i punktów widokowych podziwiaj widok na dolinę; najlepsze warunki do oglądania krajobrazu są zwykle po południu. Przed zrobieniem zdjęć, zapytaj pracowników muzeum o zasady dotyczące fotografowania. Znajdź wygodne miejsce wewnątrz muzeum lub w jego otoczeniu, aby odpocząć i przemyśleć to, co zobaczyłeś. Ponieważ podróżujesz samochodem, zaplanuj powrót w zależności
Komentarze
Wczytywanie...
