Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye
Droga do zamków i górskich pastwisk w Artvin.
Routy4 Przystanek

Droga do zamków i górskich pastwisk w Artvin.

Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Ta trasa łączy dwa charakterystyczne elementy regionu Artvin: architekturę twierdz położonych w głębokich dolinach oraz lasy górskie na północny wschód od miasta. Cztery punkty trasy są połączone bez powrotów; rozpoczyna się w Dolinie Hatila, prowadzi do Ardanuç, następnie do twierdzy Satlel w Şavşat, a na końcu do Parku Narodowego Karagöl-Sahara. Dolina Hatila została wybrana jako pierwszy punkt, ponieważ, jak podaje portal kulturowy, znajduje się 10 kilometrów od centrum Artvin, po utwardzonej drodze, co pozwala na rozpoczęcie dnia krótką podróżą. W dolinie można podziwiać młodą, wąską formację, bogatą roślinność, skały wulkaniczne, kaniony i wąwozy. Jak wskazano w źródle, na terenie doliny występuje 530 gatunków roślin, z których 85 jest gatunkami reliktowymi i endemicznymi; dlatego należy podziwiać roślinność, nie dotykając jej. Umieszczenie punktu przyrody na początku trasy pozwala na spokojne zwiedzanie zabytków w pozostałej części dnia. Drugim punktem jest twierdza Ardanuç. Portal kulturowy informuje, że twierdza znajduje się 39 kilometrów od centrum miasta Artvin. Jest to jedyny przykład w regionie, gdzie zewnętrzna i wewnętrzna twierdza znajdują się obok siebie, co czyni to miejsce najbardziej pouczającym pod względem architektonicznym. Zewnętrzna twierdza nosi nazwę Adakale, a wewnętrzna Gevhernik; inskrypcja w bramie w arabskim języku odnosi się do wejścia, które zostało zbudowane w 1563 roku. Trzecim punktem jest twierdza Satlel, która znajduje się tuż przy drodze, około 2 kilometry przed centrum miasta Şavşat. Jej plan, wieże, cylindryczna wieża i wykuta w skale cysterna prezentują inny typ twierdzy niż ta w Ardanuç. Możliwość zobaczenia obu twierdz z rzędu pozwala na porównanie. Data budowy twierdzy Satlel jest nieznana, ponieważ nie ma inskrypcji; źródło podaje jedynie, że można przypuszczać, że została zbudowana w IX wieku. Ostatnim punktem jest Park Narodowy Karagöl-Sahara, który łączy podróż z lasami i terenami górskimi. Karagöl, według źródła, jest jeziorem powstałym w wyniku osuwiska; w obszarze Sahary rozciągają się stopniowo wypłaszczające się tereny na wysokości 1700-1800 metrów, zbudowane z bazaltu, a w tych terenach odbywają się festiwale buraków. Jezioro powstałe w wyniku osuwiska i tereny górskie zbudowane z bazaltu to dwa różne obszary tego samego parku narodowego. Warunki na drogach, warunki pogodowe, godziny otwarcia i usługi parkowe mogą się różnić; przed wyjazdem należy skontaktować się z odpowiednimi instytucjami i portalem kulturowym. Na terenach twierdz znajdują się nierówne, kamieniste powierzchnie, dlatego konieczne są solidne buty i woda. Czas trwania: cały dzień. Najlepszy czas: Wybierz dni, w których warunki na drogach i pogoda są spr Źródła:

Artvin Merkez, Artvin
Routy
4 Przystanek
~6 godz. w miejscach
Trasa ~65,3 km · 1 godz. 49 min
Łącznie ~7 godz. 49 min
6 listopada 2026

Przystanki trasy

1
Hatila Vadisi Milli Parkı

Park Narodowy Doliny Hatila.

~1 godz. 30 min tutaj
Artvin

Dojazd do Doliny Hatila rozpoczyna się od 10-kilometrowej drogi utwardzonej, odchodzącej od centrum prowincji Artvin. Portal Kultury informuje, że droga jest utwardzona; przed wyjazdem warto skontaktować się z odpowiednimi instytucjami, aby sprawdzić stan drogi i warunki w parku, szczególnie po opadach. Po dotarciu do doliny, najważniejsze jest, aby się nie spieszyć, ponieważ to miejsce jest idealne do podziwiania krajobrazu, a nie do intensywnego spacerowania. Rzeka Hatila jest osią doliny, a obszar parku obejmuje tę rzekę i jej dopływy. Według dostępnych informacji, dolina ma kształt litery V, z wąskim dnem i jest stosunkowo młoda; patrząc na zbocza, łatwo to zauważyć. Nachylenie zboczy sięga 80%, a w niektórych miejscach nawet 100%, dlatego podczas fotografowania należy unikać zbliżania się do krawędzi. Wzdłuż biegu rzeki występują uskoki, które przyczyniły się do powstania wodospadów. Jeśli chcecie zobaczyć wodospady, wsłuchajcie się w szum wody i obserwujcie z bezpiecznego miejsca, unikając stania zbyt blisko krawędzi. W środkowej części doliny można zaobserwować formacje kanionów i wąwozów; skierujcie wzrok w górę i przyjrzyjcie się powierzchni skał. Według dostępnych informacji, większość skał w tym miejscu jest wynikiem wulkanizmu głębinowego. Zwróćcie uwagę na różnice w kolorach i teksturach skał, ponieważ, jak podają źródła, te różnice litologiczne są związane z uskocami. Roślinność w środkowej i górnej części doliny jest bardzo bogata i gęsta. Portal Kultury informuje, że na terenie parku występuje 530 gatunków roślin, z czego 85 to gatunki reliktowe i endemiczne. Wśród drzew można znaleźć świerki, jodły, sosny, buka, leszczynę, grab i dąb; porównanie różnic w wyglądzie pni i liści może być ciekawym zajęciem. W warstwie krzewów i bylin można znaleźć róże, orzech włoski, cis, jeżyny i dziką różę. Wśród roślin zielnych występują między innymi: zawilec, truskawka, paprocie, tymianek, bez i pokrzywa. Prosimy, abyście nie zrywali żadnych roślin; identyfikacja gatunków reliktowych wymaga specjalistycznej wiedzy, dlatego należy zachować ostrożność wobec wszystkich roślin. Źródła wymieniają również gatunki zwierząt; wśród ssaków można spotkać kozice, wiewiórki, kuny, niedźwiedzie, wilki, lisy i jelenie. Wśród ptaków wymienia się: orła, sokoła, dzięcioła, jastrzębia i przepiórkę, a wśród ryb: pstrągi. Nie należy traktować tej listy jako gwarancji zobaczenia tych zwierząt; dzika przyroda żyje własnym rytmem, a cichy obserwator ma większe szanse na zauważenie jej. Ze względu na dużą głębokość zboczy, rozkład cieni zmienia się znacznie w ciągu dnia, od

Park Narodowy Doliny Hatila znajduje się na terenie okręgu Artvin i obejmuje dolinę utworzoną przez rzekę Hatila oraz jej dopływów. Portal kulturowy przedstawia tę dolinę jako obszar rzadko spotykany w kraju ze względu na jej interesującą strukturę geologiczną i geomorfologiczną, a także unikalną roślinność. Do obszaru parku można dojechać z centrum miasta Artvin drogą o długości 10 kilometrów. Ze względu na to, że stan drogi może się zmieniać w zależności od pory roku, przed wyjazdem warto uzyskać informacje od odpowiednich instytucji. Większość skał występujących w dolinie jest wynikiem głębokiej aktywności wulkanicznej. Podczas wędrówki można zauważyć ślady tego wulkanicznego pochodzenia na powierzchni skał. Ogólny charakter doliny to kształt litery "V", z wąskim dnem i stosunkowo młodą strukturą. Zbocza są bardzo strome, ponieważ erozja spowodowana przepływem wody jest silniejsza niż rozszerzanie się doliny na boki. Nachylenie zboczy sięga 80%, a w niektórych miejscach nawet 100%. Różnice w składzie litologicznym powodują pęknięcia, które sprzyjają powstawaniu wodospadów w rzece. Zbocza są ukształtowane przez procesy fizyczne, ruch masowy, dopływy i osuwiska, co prowadzi do powstania surowego krajobrazu. Ten krajobraz, zwłaszcza w środkowej części doliny, przyczynia się do powstawania kanionów i wąwozów. Portal kulturowy podkreśla, że połączenie tych elementów przyrodniczych tworzy piękne widoki i oferuje bogate możliwości rekreacyjne. Roślinność w środkowej i górnej części doliny jest bardzo bogata i gęsta. Jak podano w źródle, na terenie parku występuje 530 gatunków roślin, z czego 85 to gatunki reliktowe i endemiczne. Wśród drzew można znaleźć świerki, jodły, sosny, buka, leszczynę, grab, dąb, tarninę, klon, topolę, kasztan, leszczynę i lipę. Wśród krzewów występują róża, jeżyna, porzeczka, a wśród roślin zielnych – koniczyna, truskawka, paprocie, tymianek, bez i pokrzywa. Ta lista pokazuje, że podczas jednej wędrówki można spodziewać się szerokiej gamy roślin, od drzew po krzewy i rośliny zielne. Wśród zwierząt można spotkać kozice, wiewiórki, kuny, niedźwiedzie, dziki, wilki, lisy, zające, szakale i jelenie. Wśród ptaków występują orły, przepelki, wróble, dziębaki, zięby, sokoły, przepiórki i orły. Wśród ryb można znaleźć pstrągi, a wśród gadów – jaszczurki, węże i żółwie. Należy unikać zbliżania się do dzikich zwierząt, nie należy im podawać jedzenia i należy chodzić cicho po szlakach. Dla osób zainteresowanych obserwacją roślin, najlepszą metodą jest powolne chodzenie i częste zatrzymywanie się, aby dokładnie przyjrzeć Ta lokalizacja znajduje się w kategorii "atrakcje przyrodnicze" i jest związana z turystyką przyrodniczą. Przed wizytą, prosimy o sprawdzenie aktualnych informacji dotyczących zasad korzystania z terenu, zasad biwakowania oraz stanu dróg, bezpośrednio w odpowiednich instytucjach. Ta lokalizacja, położona w pobliżu centrum Artvin, jest najbliższym punktem przyrodniczym w okolicy, znajdującym się na trasie prowadzącej w kierunku Hatila, Ardanuç i Şavşat.
2
Ardanuç Kalesi

Zamek w Ardanuç.

~1 godz. 30 min tutaj
Merkez, 08300 Ardanuç/Artvin

Zamek Ardanuç znajduje się 39 kilometrów od centrum miasta Artvin, w dzielnicy Adakale, należącej do dzielnicy Merkez w Ardanuç. Zamek wznosi się na wzgórzu w obrębie miasta, dlatego warto zorientować się w jego położeniu z daleka, zanim się do niego zbliżymy. Według portalu Kultury, zamek składa się z części miejskiej i wewnętrznego zamku. Część miejska, czyli zewnętrzny zamek, nosi nazwę Adakale, natomiast wewnętrzny zamek jest znany jako Zamek Gevhernik. Ten podział jest unikalny dla prowincji Artvin. Planując zwiedzanie, pamiętajmy o tym podziale: najpierw zwiedzamy obszar zewnętrznego zamku, a następnie przechodzimy do wewnętrznego zamku. Poszukajmy monumentalnej bramy; ta brama, zapewniająca dostęp do miasta, jest najbardziej charakterystycznym elementem zamku. Arabski napis na bramie pochodzi z czasów panowania Sułtana Sulejmana. Zgodnie z napisem, wejście do zamku zostało zbudowane w 1563 roku, a prawdopodobnie w tym okresie również naprawiono mury. Nawet jeśli nie potrafimy odczytać napisu, warto przyjrzeć się jego położeniu, sposobowi obróbki kamienia i otoczeniu bramy. Początki zamku sięgają okresu przed średniowiecza. Po różnych zmianach właścicieli, w V wieku n.e. został odbudowany i przez pewien czas służył jako stolica Królestwa Iberii. Zgodnie z dostępnymi źródłami, zamek przechodził w ręce Sasydów, Bizantyjczyków, Abbasydów i Gruzińskiego Królestwa Bagratydów. Podczas oglądania murów, pamiętajmy o tej bogatej i wielowarstwowej historii; należy brać pod uwagę ślady różnych epok, a nie tylko jednej. Zamek został zdobyty w 1551 roku i stał się częścią osmańskiego sandżaku. W okresie osmańskim w regionie, w Ardanuç, prawdopodobnie bito monety ze złota i srebra, a nazwa zamku prawdopodobnie pochodzi właśnie stąd. Należy również zauważyć, że w mieście znajdują się różne zabytkowe budynki cywilne i publiczne. W 2021 roku rozpoczęto prace archeologiczne na terenie zamku. Dostępne obszary do zwiedzania i stan prac mogą się zmieniać, dlatego warto skontaktować się z Wydziałem Kultury i Turystyki w Artvin, aby uzyskać aktualne informacje. Podczas fotografowania, spróbuj uchwycić sylwetę zamku z otwartych stron wzgórza, a z bliska – detale obróbki kamiennej. Wieczorem, niskie oświetlenie podkreśli fakturę kamiennych powierzchni. Załóżcie solidne buty, ponieważ teren jest nachylony, a powierzchnie kamienne nierówne. Nie podchodźcie zbyt blisko murów. Weźcie ze sobą wodę i nie przesuwajcie żadnych kamieni, ponieważ ruiny są cennym dziedzictwem kultury, które należy chronić. Podczas jazdy w kierunku Şavşat, pamiętajcie o podziale zamku na część miejską i wewnętrzny zamek; następny przystanek to zupełnie inny zamek

Zamek Ardanuç znajduje się na wzgórzu w miejscowości Ardanuç, w prowincji Artvin. Według portalu kulturowego, zamek składa się z części miejskiej i wewnętrznego zamku. Część miejska, czyli zewnętrzny zamek, nosi nazwę Adakale, natomiast wewnętrzny zamek jest znany jako Zamek Gevhernik. Jest to jedyny przykład takiego podziału na zewnętrzny i wewnętrzny zamek w całej prowincji, co czyni go wyjątkowym. Zamek znajduje się 39 kilometrów od centrum miasta Artvin, w dzielnicy Adakale, należącej do centrum miejscowości Ardanuç. Portal kulturowy klasyfikuje zamek jako zabytek kultury i obiekt turystyczny. Według informacji zawartych na portalu, początki zamku sięgają okresu przed średniowiecza. Z biegiem czasu, po wielu zmianach właścicieli, zamek został odbudowany w V wieku naszej ery i przez pewien czas służył jako stolica Królestwa Iberii. Mówi się, że zamek przechodził w ręce Sasydów, Bizantyjczyków, Abbasydów i Gruzińskiego Królestwa Bagratydów. W 1551 roku zamek został podbity i przekształcony w osmański okręg. W okresie osmańskim w regionie, w Ardanuç, wybijały się monety złote i srebrne, a uważa się, że nazwa zamku pochodzi właśnie od tego miejsca. W monumentalnej bramie, prowadzącej do miasta, znajduje się arabski napis z okresu panowania Kanuna Sulejmana. Zgodnie z tym napisem, wejście do zamku zostało zbudowane w 1563 roku, a mury prawdopodobnie zostały odrestaurowane w tym samym okresie. Poszukiwanie napisu podczas zbliżania się do bramy jest dobrym sposobem na rozpoczęcie zwiedzania. Źródło informuje, że na terenie zamku znajduje się wiele obiektów wpisanych do rejestru zabytków, które świadczą o życiu miejskim w okresie osmańskim. W 2021 roku rozpoczęto prace archeologiczne na terenie zamku. Portal kulturowy wymienia dr. Osmana Aytekina z Wydziału Filologii Uniwersytetu Van Yüzüncü Yıl, jako kierownika wykopalisk. Dostępność poszczególnych części terenu może się zmieniać w czasie. Dlatego przed wyjazdem należy skontaktować się z Wydziałem Kultury i Turystyki w Artvin lub z innymi odpowiednimi instytucjami, aby uzyskać aktualne informacje. Ze względu na położenie na wzgórzu, dojazd do zamku jest stromy i wymaga solidnego obuwia. Najłatwiejszym sposobem na zrozumienie dwupoziomowej struktury zamku jest najpierw zwiedzenie dzielnicy Adakale i zewnętrznej części zamku, a następnie przejście do wewnętrznego zamku. Taki układ pokazuje, że urbanistyka i obrona były planowane razem. Ze względu na wysokość, z zamku można podziwiać piękne widoki na okolicę. Należy unikać wspinania się na mury, przesuwania kamieni i zabierania jakichkolwiek przedmiotów z terenu. Podczas prac archeologicznych należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa, takich jak ogrodzenia, tablice ostrzegawcze i instrukcje pracowników. Porównanie zamku Aby uzyskać aktualne informacje dotyczące połączeń komunikacji publicznej, prosimy kontaktować się bezpośrednio z odpowiednimi przewoźnikami. Jeśli podróżujecie samochodem, ustawcie nawigację na dzielnicę Adakale. Z fotograficznego punktu widzenia, najlepsze warunki do uwiecznienia tekstury kamiennych powierzchni panują rano i wieczorem.
3
Satlel Kalesi

Zamek Satıl.

~1 godz. tutaj
Söğütlü Mahallesi, Şavşat/Artvin

Zamek Satlel znajduje się wzdłuż drogi Artvin-Şavşat, w obrębie miejscowości Söğütlü, około 2 kilometry od centrum okręgu Şavşat. Ze względu na swoją lokalizację na wysokiej skale, sylwetkę zamku można dostrzec już z drogi. Ten krótki przystanek to jedno z najbardziej kompaktowych miejsc historycznych na trasie; w ciągu godziny można spokojnie zapoznać się z jego historią. Najpierw przyjrzyjmy się planowi zamku: opisuje się, że przypomina on zamek Bagratli. Ze względu na brak inskrypcji, dokładna data budowy jest nieznana. Biorąc pod uwagę podobieństwa w planie i architekturze, można przypuszczać, że został zbudowany w IX wieku; jest to jednak jedynie przypuszczenie, a nie konkretna data. Podaje się, że zamek był wykorzystywany również w okresie osmańskim, a znaczna część murów przetrwała do dziś. Zamek zajmuje powierzchnię 3360 metrów kwadratowych. W części biegnącej od północy na zachód, mury są prawie nieobecne; podczas zwiedzania zwróćcie na to uwagę. W obszarze rozciągającym się od wschodu do zachodu znajdują się cztery wieże oraz mury sięgające do połowy ich wysokości. Wieże wznoszą się do około 13 metrów. Na południowo-zachodnim murze znajduje się wieża o cylindrycznym przekroju, przypominająca wieżę wystającą na zewnątrz. Wymiary tej wieży to 6,10 x 5,35 metra, a jej wysokość wynosi 15 metrów. Aby zrozumieć plan i grubość ścian wieży, przejdźcie się wokół niej. Wśród ruin znajduje się również wykuta w skale cysterna. System gromadzenia wody jest ważnym elementem pozwalającym zrozumieć codzienne funkcjonowanie zamku. Po stronie wschodniej znajdują się dwie wieże, przylegające do siebie, o prostokątnym planie, o szerokości 2,4 metra, z sklepionym dachem. W ścianie znajduje się małe okno wychodzące na zewnątrz; przyjrzyjcie się uważnie sklepieniu i otworowi okiennemu. Obok znajduje się wieża, która od wewnątrz uległa zniszczeniu, z zrujnowanymi ścianami, o wysokości około 7 metrów. We wszystkich elementach zamku użyto kamieni i zaprawy wapiennej; zwróćcie uwagę na nieregularności w układzie kamieni na zdjęciach z bliska. Nie zbliżajcie się do powierzchni skał i zrujnowanych murów, ponieważ możecie się potknąć. Zaparkujcie samochód w bezpiecznym miejscu przy drodze i zachowajcie ostrożność w ruchu drogowym. Rano i po południu światło oświetla różne fragmenty zamku; jeśli macie czas, obejrzyjcie go dwukrotnie. Po opuszczeniu Satlel, droga prowadzi w górę, w kierunku górskich pastwisk. Przed wyjazdem w kierunku Karagöl-Sahara, sprawdźcie stan drogi i warunki pogodowe w oficjalnych źródłach.

Źródło: Portal Kultury, Zamek Satlel.

Zamek Satlel, położony w granicach wsi Söğütlü, w okręgu Şavşat, wznosi się na wysokiej skale wzdłuż drogi łączącej Artvin i Şavşat. Według portalu Kultury, zamek znajduje się około 2 kilometry od centrum okręgu Şavşat. Ze względu na swoje położenie przy drodze, można go zobaczyć podczas krótkiego postoju w drodze do lub z okręgu. Zamek zajmuje powierzchnię 3360 metrów kwadratowych. Pod względem planu jest podobny do zamków z okresu Bagratli. Ze względu na brak inskrypcji, dokładna data budowy jest nieznana. Biorąc pod uwagę podobieństwa w planie i architekturze, można przypuszczać, że zamek został zbudowany w IX wieku. Jest to jedynie przypuszczenie, nie można podać dokładnej daty. Zamek był również wykorzystywany w okresie osmańskim, dlatego nie można go przypisać do jednego konkretnego okresu. Większość murów obronnych jest nadal widoczna. W części zamku biegnącej od północy na zachód, mury są prawie nieobecne. Od wschodu do zachodu, wzdłuż obwodu, znajdują się cztery baszty, sięgające wysokości około 13 metrów, oraz mury sięgające do połowy ich wysokości. Wewnątrz, na południowo-zachodnim murze, znajduje się wieża o cylindrycznym planie, przypominająca basztę wystającą na zewnątrz. Portal Kultury podaje wymiary tej wieży jako 6,10 x 5,35 metra, a wysokość jako 15 metrów. Do naszych czasów przetrwał również wykuty w skale zbiornik wodny, znajdujący się w północno-zachodniej części. Fakt, że w strukturze wzniesionej na wysokiej skale woda jest rozpuszczona w skale, świadczy o przemyślanym systemie obrony. Po wschodniej stronie zamku znajdują się dwie przylegające do siebie baszty. Baszty te mają szerokość 2,5 metra, prostokątny plan i sklepione stropy. W centralnej części muru znajduje się małe okno wychodzące na zewnątrz. Natychmiast obok znajduje się prostokątne wejście o szerokości 0,85 metra. Wieża, której wnętrze uległo zniszczeniu, a ściany są częściowo zrujnowane, ma około 7 metrów wysokości. We wszystkich elementach zamku użyto kamieni i zaprawy wapiennej. Przy dokładnym przyjrzeniu się powierzchni, można zauważyć nieregularne warstwy kamieni. Zacznij zwiedzanie, podziwiając zamek z daleka, próbując najpierw dostrzec całość – skałę i sylwetki baszt. Następnie zbliż się do murów i poszukaj dwóch sklepionych baszt po stronie wschodniej. Cylindryczna wieża po południowo-zachodniej stronie najlepiej widać, oddalając się nieco od murów. Ze względu na brak murów po stronie północnej i zachodniej, plan zamku należy odczytywać, analizując kształt skały. Aby pokazać wysokość baszt, zrób zdjęcia z niskiego kąta. Warunki zw Niepewność dotycząca daty budowy świadczy o tym, że twierdza jest strukturą, której historia nie została w pełni udokumentowana, ale jej układ jest czytelny; plan, wieże i cysterna dają odwiedzającym pewne wskazówki. Porównaj układ zewnętrznej i wewnętrznej części twierdzy w Ardanuç z układem widocznym w Satlel, gdzie widzimy pojedynczy kompleks zbudowany na wysokiej skale. Aby uzyskać aktualne informacje o zwiedzaniu, prosimy sprawdzić oficjalne źródła.
4
Karagöl-Sahara Milli Parkı

Park Narodowy Karagöl-Sahara.

~2 godz. tutaj
Şavşat / Artvin

Park Narodowy Karagöl-Sahara znajduje się na terenie gminy Şavşat i składa się z dwóch odrębnych obszarów: Karagöl i Sahara Yaylası. Można myśleć o tych dwóch obszarach jako o dwóch częściach dnia: poświęć czas na rozległe tereny Sahary, a następnie udaj się nad jezioro Karagöl. Według dostępnych informacji, jezioro Karagöl powstało w wyniku osuwiska; woda zgromadziła się w zagłębieniu powstałym po zejściu mas ziemi. W regionie występują tereny paleogeńskie i neogeńskie, a większość skał ma pochodzenie osadowe. Obszar wokół jeziora jest miejscami podzielony dolinami, co sprzyja aktywności osuwisk i ruchom mas ziemnych. Brzegi jeziora są gęsto porośnięte lasami, głównie świerkami i sosnami. Obserwuj odbicie drzew w wodzie; spokojne poranki oferują najlepsze widoki. Wśród roślin występują: sosna żółta, leszczyna, róża górka, jarzębina, orzech włoski, malina, jeżyna, paprocie i trawy. Wśród zwierząt można spotkać niedźwiedzie, wilki, rysie, borsuki, lisy i wiewiórki. Z ryb występują pstrągi i karpie. Wśród ptaków można zaobserwować przepiórki, orły, gołębie i sroki. Prosimy, nie zbliżajcie się do zwierząt i nie zostawiajcie im jedzenia. Obszary leśne na wschodzie i zachodzie jeziora są odpowiednie do jednodniowych wycieczek i biwakowania. W okolicach Bagat, na północny wschód od jeziora, znajdują się tereny nadające się do narciarstwa biegowego. Strona internetowa urzędu gminy Şavşat informuje, że Şavşat jest miastem z tytułem "Spokojnego Miasta". Ta sama strona opisuje, że pod koniec zimy jezioro pokrywa się lodem, nabierając białego koloru i przypominając kształt serca. Prosimy o sprawdzenie warunków pogodowych i stanu dróg przed wyjazdem. W obszarze Sahary znajduje się formacja geologiczna zbudowana z bazaltu; w miejscach, gdzie bazalt został odsłonięty, widoczne są formacje trzeciorzędowe. Sahara to rozległy obszar, położony na wysokości 1700-1800 metrów, składający się z niewielkich płaskowyżów. Na tych płaskowyżach, położonych w pobliżu rzeki Reşat, odbywają się festiwale buraków. Prosimy o kontakt z urzędem gminy Şavşat w celu uzyskania informacji na temat terminu i warunków festiwalu. Portal kulturalny informuje, że te festiwale przyciągają uczestników z innych regionów i przyczyniają się do rozwoju turystyki wewnętrznej. W okolicach Kocabey Yaylası można spotkać rośliny charakterystyczne dla strefy alpejskiej; podczas wędrówek wybierajcie ostrożnie, gdzie stąpisz. Ze względu na wysokość, pogoda może się szybko zmieniać, dlatego zabierzcie ze sobą kurtkę wiatroodporną

Park Narodowy Karagöl-Sahara znajduje się na terenie okręgu Şavşat i składa się z dwóch odrębnych obszarów: Karagöl i Sahara. Obszar Karagöl obejmuje jezioro o tej samej nazwie oraz otaczające je lasy, natomiast obszar Sahara charakteryzuje się krajobrazem alpejskich łąk. Ze względu na to, że oba obszary są oddzielone, planując wizytę, należy wziąć pod uwagę oba miejsca. Na obszarze Karagöl występują tereny paleogeniczne i neogeniczne, a większość skał ma pochodzenie osadowe. Teren jest miejscami podzielony dolinami, co przyczyniło się do występowania osuwisk i ruchów masowych w regionie. Jezioro Karagöl powstało w wyniku osuwiska, a woda zgromadziła się w zagłębieniu powstałym po zejściu mas ziemi. Otoczenie jeziora jest gęsto porośnięte lasami, w których dominują świerki i sosny. Portal kulturalny opisuje to połączenie elementów przyrodniczych jako rzadko spotykany krajobraz o wyjątkowej urodzie. Na stronie internetowej urzędu okręgu Şavşat można znaleźć opis jeziora, które pod koniec zimy pokrywa się lodem, tworząc kształt przypominający serce i otaczając je bielą. Na północny wschód od jeziora, w okolicy Bagat, znajdują się tereny nadające się do narciarstwa biegowego. Las otaczający jezioro od strony wschodu i zachodu jest odpowiedni do rekreacji dziennej i biwakowania. Wśród roślin występują: świerk, sosna żółta i jesion, a także krzewy takie jak róża leśna, jarzębina i orzech włoski. Wśród krzewów można znaleźć malinę i jeżynę, a wśród roślin zielnych – turzyce i trawy. Wśród ssaków występują: niedźwiedź, wilk, królik, dzik, borsuk, lis, wiewiórka i ryś. Wśród ptaków można spotkać: przepiórkę, sokoła, gołębia, wronę, skowronka, zięby i gawrona. Wśród ryb występują: pstrąg i karp, a wśród gadów – węże, jaszczurki i żółwie. Obszar Sahara również znajduje się na terenie okręgu Şavşat i charakteryzuje się krajobrazem alpejskich łąk. Jest to jeden z niewielu obszarów płaskich, położonych na wysokości 1700-1800 metrów, na nachylonych terenach. Geologicznie obszar ten składa się z bazaltu, a w miejscach, gdzie bazalt został zniszczony, występują formacje trzeciorzędowe. Pokrywa roślinna składa się głównie ze świerków i jodły, tworząc dość rzadki obszar; w niższych partiach występuje sosna żółta. Na obszarze tym występują również tereny przypominające step antropogeniczny. W okolicach Kocabey Yaylası można znaleźć rośliny charakterystyczne dla strefy alpejskiej. Nachylenie terenu jest znaczne, a teren jest miejscami podzielony głębokimi dolinami. Tereny płaskie wzd Lornetka i mały przewodnik po roślinach mogą być przydatne do rozróżniania gatunków drzew i roślinności charakterystycznych dla lasów i górskich łąk. Prosimy, nie zbliżajcie się do dzikich zwierząt, nie zostawiajcie jedzenia i zabierajcie ze sobą wszystkie śmieci. Przed wyjazdem zapoznajcie się w administracji parku z wymaganymi pozwoleniami na biwakowanie oraz z zasadami rozpalania ognisk. Jeśli planujecie odwiedzić zarówno Karagöl, jak i Saharę w ciągu jednego dnia, wyruszycie jak najwcześniej. Ten park jest ostatnim punktem na trasie obejmującej twierdze i górskie łąki w Artvin, po takich miejscach jak Hatila, Ardanuç i Satlel. W tym miejscu można obserwować zjawiska geologiczne, lasy i górskie łąki.

Komentarze

0/1000

Wczytywanie...

Mapa trasy

Informacje o trasie
MiastoArtvin Merkez, Artvin
TypRouty
Przystanek4
Data6 listopada 2026
Radar TürkiyeAutorRadar TürkiyeRozpocznij trasę