
Dzień w Bileciku: od Vezirhan do Harmankaya.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa łączy historię i przyrodę regionu Bilecik, prezentując cztery atrakcje w ciągu jednego dnia. Podróż rozpoczyna się od Karawanseraju Köprülü Mehmed Paşa w miejscowości Vezirhan, należącej do centrum prowincji. To idealne miejsce, aby poznać kulturę podróżniczą Bileciku, ponieważ karawanseraj był ważnym punktem odpoczynku na trasie łączącej Bursę i İznik z Eskişehir i głębią Anatolii. Zbudowany w połowie XVII wieku, karawanseraj, według źródeł, powstał między 1655 a 1665 rokiem. Ze względu na brak dokładnych informacji na temat jego obecnego stanu i możliwości zwiedzania, ten punkt można jedynie oglądać z zewnątrz; przed wizytą należy skontaktować się z odpowiednimi urzędami i fundacjami. Drugim punktem jest Belekoma, czyli Zamek Bilecik i jego otoczenie. Oficjalne źródła podają, że miasto nosiło tę nazwę w okresie bizantyjskim, a osada rozwijała się wokół zamku, położonego na skalnym wzniesieniu między potokami Hamsu i Tabakhane. Ze względu na brak oficjalnych informacji na temat stanu ruin i możliwości ich zwiedzania, ten punkt został przeznaczony na zapoznanie się z historią i geografią miasta. Kolejnym zabytkiem, który można zobaczyć w centrum miasta, jest Wieża Zegarowa w Bilecik. Trzecim punktem trasy jest Muzeum Ertuğrul Gazi w Söğüt. Muzeum, zbudowane na początku XX wieku, od 2001 roku prezentuje wystawę etnograficzną, obejmującą m.in. dywany, gobeliny, sztandary i monety. Historia Söğüt jest wspomniana w sposób krótki i neutralny; główną atrakcją są eksponaty znajdujące się w muzeum. Ostatnim punktem jest Park Przyrodniczy Kanionu Harmankaya. Ten wąski i głęboki kanion, położony między miejscowościami Yenipazar i İnhisar, oferuje szlaki turystyczne i miejsca widokowe, idealne do spędzenia czasu na łonie natury. Ze względu na różnice w danych dotyczących długości, wysokości i roku ogłoszenia parku, podane wymiary są przybliżone. Przed planowaniem aktywności takich jak kanyoning czy wspinaczka, należy skontaktować się z odpowiednimi instytucjami i sprawdzić aktualne informacje. Trasa została zaprojektowana jako jednodniowa wycieczka, rozpoczynająca się od centrum miasta i obejmująca różne miejscowości. Ze względu na to, że trasa obejmuje dwa oddalone od siebie miejsca, zaleca się wyruszenie wcześnie rano. Czas spędzony w każdym punkcie jest podany orientacyjnie i może się różnić w zależności od warunków transportu. Odległości i czasy przejazdu między punktami nie zostały podane, ponieważ nie są dostępne w oficjalnych źródłach. Godziny otwarcia i ceny biletów nie zostały podane w formie liczbowej; należy sprawdzić je na oficjalnych stronach internetowych. Wygodne buty, woda i ochrona przed słońcem to najważniejsze elementy wyposażenia na tę wycieczkę; należy zadbać o dotarcie do Harmankaya przed zmrokiem. Źródła:
- Dyrekcja Kultury i Turystyki Województwa Bilecik, Karawanseraj Köprülü Mehmet Paşa, https://bilecik.ktb.gov.tr/TR-69108/koprulu-mehmet-pasa-kervansarayi.html
- Encyklopedia Islamu TDV, Kompleks Vezirhan, https://islamansiklopedisi.org.tr/vezirhan-kulliyesi
- Dyrekcja Województwa Bilecik Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, Historia Bileciku, https://bilecik.tarimorman.gov.tr/Sayfalar/Detay.aspx?SayfaId=33
- Portal Kultury, Muzeum Ertugrula Gazi w Söğüt, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bilecik/gezilecekyer/sogut-ertugrulgaz-muzes
- Portal Kultury, Kanion Harmankaya, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/bilecik/gezilecekyer/harmankaya-kanyonu
Przystanki trasy

Karaszraj Köprülü Mehmed Paşa (znany również jako Vezirhan).
Vezirhan to miejscowość w powiecie centralnym w Bilecik, będąca pierwszym punktem na trasie. Historyczny budynek, który nadaje nazwę miejscowości, to Karawanseraj Köprülü Mehmed Paşa. Nie ma pewnych informacji na temat jego obecnego użytkowania i możliwości wejścia do wnętrza; przed wizytą należy skontaktować się z lokalnym oddziałem Ministerstwa Kultury i Turystyki oraz z organizacją zajmującą się funduszami majątkowymi, aby potwierdzić dostępność. Dlatego skupiliśmy się na obserwacji budynku z zewnątrz i jego otoczenia. Encyklopedia Islamska TDV opisuje budynek jako kompleks karawanserajowy, wzniesiony w połowie XVII wieku. Uważa się, że kompleks został zbudowany przez Wielkiego Wezyra Köprülü Mehmed Paşa; lokalny oddział ministerstwa informuje, że budynek jest zarejestrowany jako własność fundacji Köprülü Mehmed Paşa. Rok budowy jest podawany różnie w źródłach, a według niektórych źródeł mieści się w przedziale od 1655 do 1665 roku. Ze względu na brak inskrypcji wskazującej rok budowy, ta niepewność pozostaje. Kompleks składał się z karawanseraju, łaźni i meczetu; łaźnia nie przetrwała do naszych czasów, a meczet jest uważany za część tego kompleksu. Po wzniesieniu kompleksu, region zaczął być znany jako Vezirhan. Karawanseraj jest zlokalizowany wzdłuż głównej drogi, biegnącej w przybliżeniu z wschodu na zachód, co wyraźnie wskazuje na jego funkcję przy trasie. Jego wymiary to około 101,5 x 27,2 metra; według lokalnego oddziału ministerstwa, budynek zajmuje powierzchnię 3008 metrów kwadratowych. Plan jest prostokątny, symetryczny i podzielony na trzy części; środkowa część jest nieco inna niż boczne. Długi fasada, skierowana do drogi, jest ozdobiona regularnie rozmieszczonymi filarami, które nadają budynkowi wygląd twierdzy; dlatego warto najpierw przejść wzdłuż fasady i zwrócić uwagę na rytm filarów. W centrum fasady, pomiędzy dwoma filarami, znajduje się trójarkadowe przejście z ceglanych łuków, prowadzące do środkowej części. Według TDV, dolna część ścian i przednia fasada środkowej części są wykonane w formie naprzemiennej, z jednego rzędu kamieni i trzech rzędów cegieł; pozostałe ściany są wykonane z kamienia. Popołudnie może być dobrym czasem na zrobienie zdjęć, aby zobaczyć, jak kamienne i ceglane elementy wyglądają w świetle słonecznym. Wnętrze, jak opisano w źródłach, miało kominki w ścianach, a nad nimi znajdowały się małe okna. Boczne ławy były umieszczone na podwyższeniu, a w środku znajdowały się miejsca dla powozów i koni, a po bokach miejsca dla podróżnych. Dach był dwuspadowy, wykonany z drewna, a po jego zawaleniu na początku XX wieku, karawanseraj został opuszczony. Według lokalnego oddział Źródło: Wydział Kultury i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego w Bilecik, Encyklopedia Islamu (TDV), Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Wojewódzkiego w Bilecik.

Belekoma (Zamek w Bileciku)
Belekoma to twierdza i jej otoczenie, uważane za historyczne centrum miasta Bilecik. To miejsce to przede wszystkim okazja do poznania historii i geografii regionu, a nie do podziwiania ruin. Stan ruin, sposób dotarcia i warunki zwiedzania nie są szczegółowo opisane w oficjalnych źródłach, dlatego przed wyjazdem warto skontaktować się z urzędem gminy lub lokalnym oddziałem ministerstwa. Szlak pieszy o nazwie "Hamsu Deresi" występuje jedynie w jednym mapie; nie ma informacji na temat jego długości i czasu trwania. Zgodnie z informacjami Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa w Bilecik, w okresie bizantyjskim miasto nosiło nazwę Belekoma. Położone było na skalnym wzniesieniu pomiędzy dolinami rzek Hamsu i Tabakhane, na wschód od dzisiejszego Bileciku. Źródło to podaje również, że w okresie bizantyjskim Bilecik był niewielkim księstwem. Po podziale Cesarstwa Rzymskiego w 395 roku, region Bitynia, a wraz z nim Bilecik, pozostały w granicach Cesarstwa Wschodniorzymskiego. Zgodnie z tym źródłem, miasto otaczające twierdzę kilkakrotnie zmieniało właściciela, przechodząc z rąk Bizantyjczyków na Arabów (omajów) i Abbasydów. Podaje się, że w 797 roku, za panowania kalifa Haruna al-Rasida, region został podbity. Najstarsze znane nazwy miasta to Agrilion i Agrillum. Źródło informuje również, że pierwsze osadnictwo sięga okresu przed 3000 rokiem p.n.e., a w tamtych czasach z Bileciku wydobywano cyna do produkcji brązu. Informacje dotyczące starożytności Bileciku są skąpe; życie miasta jest opisywane w kontekście ogólnej historii regionu Bitynia. Zgodnie z osmańskimi źródłami, w początkach XIII wieku, w 1299 roku, Osman I podbił twierdzę Belekoma. Źródło to podaje również, że miasto stopniowo rozwijało się w kierunku dzisiejszej lokalizacji. Na tej samej stronie czytamy, że trudne warunki terenowe uniemożliwiały szybszy rozwój. Dlatego, zbliżając się do twierdzy, warto zwrócić uwagę na wzniesienie i nachylenie terenu pomiędzy dolinami, co pomoże lepiej zrozumieć historię tego miejsca. Jeśli uda się dotrzeć na miejsce, warto zrobić zdjęcia twierdzy i dolin z szerokiego kąta; światło rano i po południu lepiej uwidoczni skalistą powierzchnię. Ze względu na nieznany stan terenu, należy założyć wygodne i stabilne buty oraz zabrać ze sobą wodę. Należy przestrzegać ostrzeżeń umieszczonych na terenie obiektu, nie wspinać się na ruiny i nie zabierać kamieni ani fragmentów. Jeśli dotarcie do miejsca jest niemożliwe, można spędzić ten czas spacerując po centrum miasta. Wieża zegarowa w Bilecik znajduje się również w centrum miasta i jest kolejnym zabytkiem, który można zobaczyć. Najcenniejszym elementem tego miejsca jest możliwość spojrzenia z centrum miasta

Muzeum Ertugrula Gazi w Söğüt.
Söğüt to trzecim punktem trasy i muzeum znajduje się w centrum miasta. Aktualne informacje dotyczące godzin otwarcia i cen biletów można znaleźć na stronie muze.gov.tr. Zgodnie z informacjami z Portalu Kultury, budynek, mimo że dokładna data jego powstania nie jest znana, został w początku XX wieku zbudowany przez Memiş Agę, ówczesnego burmistrza, jako dom gościnny. Budynek wyróżnia się bogatą sztuką stolarską, dlatego warto najpierw przyjrzeć się fasadzie z zewnątrz. Na przedniej elewacji znajdują się dwa okrągłe, łukowe wejścia. Na ścianach bocznych znajdują się pionowe, prostokątne okna, a nad nimi trójkątne gzymsy. Dach jest drewniany, pokryty tradycyjnymi dachówkami. Budynek został odrestaurowany w stylu tradycyjnego domu tureckiego i został otwarty jako muzeum w 2001 roku. Podczas fotografowania fasady, upewnij się, że w kadrze znajdują się łuki nad wejściami oraz fragment dachu. W muzeum prezentowane są artefakty i przedmioty związane z kulturą ludu Yörük, zamieszkującego Söğüt i okolic. Wystawa obejmuje również sztandar. Można zobaczyć przykłady tradycyjnych strojów. Warto przyjrzeć się ręcznie tkanym dywanom i gobelinom; można dostrzec różnice w kolorach, fakturze i gęstości splotu. Broń jest prezentowana w osobnej sekcji. Urządzenia pomiarowe i wagowe są interesujące, ponieważ ilustrują narzędzia używane w codziennym handlu. Wystawie towarzyszą również portmonety i chusty. W kolekcji archeologicznej znajdują się monety z okresów rzymskiego, bizantyjskiego i osmańskiego, a także naczynia z okresu rzymskiego. Porównując monety z różnych okresów, można dostrzec ślady obecności różnych kultur w tym regionie. Ze względu na to, że układ wystawy może się zmieniać, warto przejść się po wszystkich salach i przeczytać opisy. Zgodnie z informacjami Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, w kronikach osmańskich zapisano, że plemię Kayı osiedliło się w Söğüt i okolicach w latach 30. XIII wieku. Ta krótka informacja przypomina o historycznym znaczeniu tego miejsca; jednak głównym celem wizyty w muzeum jest zapoznanie się z eksponatami. Muzeum jest stosunkowo małe, więc godzinę wystarczy, aby je zwiedzić. Pozostały czas można poświęcić na krótki spacer po centrum miasta. Aby dotrzeć do ostatniego punktu trasy, należy udać się w kierunku Harmankaya, pomiędzy Yenipazar i İnhisar.
Źródło: Portal Kultury, Muzeum Ertuğrul Gazi w Söğüt.

Park Narodowy Kanionu Harmankaya.
Park Narodowy Harmankaya to ostatni i najbardziej naturalny punkt trasy. Kanion znajduje się między okręgami Yenipazar i İnhisar. Zgodnie z informacjami z portalu kulturalnego, został uznany za park narodowy w 2012 roku; inne źródła podają rok 2013. Adres podany jako wieś Karahasanlar, należąca do okręgu Yenipazar. Sportowcy, którzy chcą przejść przez kanion, rozpoczynają swoją wędrówkę od wejścia znajdującego się w okręgu Yenipazar, a wyjście znajduje się w pobliżu wsi Harmanköy. Celem tej trasy nie jest przejście przez kanion, ale podziwianie przyrody z punktów widokowych i szlaków pieszych w parku. Długość trasy wynosi około 2,5 kilometra, a wysokość w niektórych miejscach sięga 700 metrów, choć dane w różnych źródłach mogą się różnić. Dlatego podane liczby należy traktować jako przybliżone. Głębokie szczeliny i wysokie ściany tworzące się wzdłuż nich to charakterystyczne cechy kanionu. W parku znajdują się szlaki piesze, punkty widokowe i miejsca do pikników. Na początek warto udać się do punktów widokowych, aby podziwiać skalne ściany z góry. Na terenie parku dominują drzewa takie jak sosna czarna, sosna czerwona, jałina i dąb. Kanion jest siedliskiem dzików, niedźwiedzi, wilków, lisów, kojotów, królików oraz niektórych małych ssaków, a także drapieżnych i innych ptaków. Należy unikać zbliżania się do zwierząt, nie należy ich karmić i należy poruszać się cicho. Gatunki ryb żyjące w strumieniu również stanowią ważną część fauny kanionu. Podaje się, że niektóre wodospady osiągają wysokość 20 metrów. W parku można uprawiać takie aktywności jak obserwacja ptaków, canyoning i wspinaczka skałkowa. Informacje dotyczące opłaty za wstęp i godzin otwarcia nie zostały podane w liczbach; należy sprawdzić aktualne informacje w oficjalnych źródłach. Podaje się, że osoby, które chcą rozbić obóz, zatrzymują się w wsi Harmanköy, znajdującej się przy wyjściu z kanionu. Podczas fotografowania w wąskim kanionie, szerokokątny obiektyw pozwala uchwycić wysokość ścian. Wygląd terenu może się zmieniać w zależności od pory roku. Najlepszy czas na obserwację ptaków to pierwsze godziny po wschodzie słońca. Należy zabierać ze sobą wszystkie śmieci, nie niszczyć roślin ani skał. Trasa kończy się tutaj, a wraz z drogą w kierunku Vezirhan i tym naturalnym przejściem, prezentuje dwie różne twarze regionu Bilecik. Należy zostawić wystarczająco dużo czasu na powrót przed zmrokiem.
Źródło: Portal Kultury, Kanion Harmankaya.
Komentarze
Wczytywanie...
