
Droga do zamków i górskich pastwisk w Artvin.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić
Ta trasa łączy dwa charakterystyczne elementy regionu Artvin: architekturę twierdz położonych w głębokich dolinach oraz lasy górskie na północny wschód od miasta. Cztery punkty trasy są połączone bez powrotów; rozpoczyna się w Dolinie Hatila, prowadzi do Ardanuç, następnie do twierdzy Satlel w Şavşat, a na końcu do Parku Narodowego Karagöl-Sahara. Dolina Hatila została wybrana jako pierwszy punkt, ponieważ, jak podaje portal kulturowy, znajduje się 10 kilometrów od centrum Artvin, po utwardzonej drodze, co pozwala na rozpoczęcie dnia krótką podróżą. W dolinie można podziwiać młodą, wąską formację, bogatą roślinność, skały wulkaniczne, kaniony i wąwozy. Jak wskazano w źródle, na terenie doliny występuje 530 gatunków roślin, z których 85 jest gatunkami reliktowymi i endemicznymi; dlatego należy podziwiać roślinność, nie dotykając jej. Umieszczenie punktu przyrody na początku trasy pozwala na spokojne zwiedzanie zabytków w pozostałej części dnia. Drugim punktem jest twierdza Ardanuç. Portal kulturowy informuje, że twierdza znajduje się 39 kilometrów od centrum miasta Artvin. Jest to jedyny przykład w regionie, gdzie zewnętrzna i wewnętrzna twierdza znajdują się obok siebie, co czyni to miejsce najbardziej pouczającym pod względem architektonicznym. Zewnętrzna twierdza nosi nazwę Adakale, a wewnętrzna Gevhernik; inskrypcja w bramie w arabskim języku odnosi się do wejścia, które zostało zbudowane w 1563 roku. Trzecim punktem jest twierdza Satlel, która znajduje się tuż przy drodze, około 2 kilometry przed centrum miasta Şavşat. Jej plan, wieże, cylindryczna wieża i wykuta w skale cysterna prezentują inny typ twierdzy niż ta w Ardanuç. Możliwość zobaczenia obu twierdz z rzędu pozwala na porównanie. Data budowy twierdzy Satlel jest nieznana, ponieważ nie ma inskrypcji; źródło podaje jedynie, że można przypuszczać, że została zbudowana w IX wieku. Ostatnim punktem jest Park Narodowy Karagöl-Sahara, który łączy podróż z lasami i terenami górskimi. Karagöl, według źródła, jest jeziorem powstałym w wyniku osuwiska; w obszarze Sahary rozciągają się stopniowo wypłaszczające się tereny na wysokości 1700-1800 metrów, zbudowane z bazaltu, a w tych terenach odbywają się festiwale buraków. Jezioro powstałe w wyniku osuwiska i tereny górskie zbudowane z bazaltu to dwa różne obszary tego samego parku narodowego. Warunki na drogach, warunki pogodowe, godziny otwarcia i usługi parkowe mogą się różnić; przed wyjazdem należy skontaktować się z odpowiednimi instytucjami i portalem kulturowym. Na terenach twierdz znajdują się nierówne, kamieniste powierzchnie, dlatego konieczne są solidne buty i woda. Czas trwania: cały dzień. Najlepszy czas: Wybierz dni, w których warunki na drogach i pogoda są spr Źródła:
- Portal Kultury, Park Narodowy Doliny Hatila, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/artvin/gezilecekyer/hatila-vadisi-milli-parki
- Portal Kultury, Ardanuç / Zamek Gevhernik, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/artvin/gezilecekyer/gevhernik-kalesi-i-derece-arkeolojik-sit-alani
- Portal Kultury, Zamek Satlel, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/artvin/gezilecekyer/satlel-kalesi
- Portal Kultury, Park Narodowy Sahara Karagöl, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/artvin/gezilecekyer/sahara-karagol-milli-parki
- Urząd Gminy Şavşat, Park Narodowy Karagöl-Sahara, https://www.savsat.gov.tr/karagol-sahara-milli-parki
Przystanki trasy

Park Narodowy Doliny Hatila.
Dojazd do Doliny Hatila rozpoczyna się od 10-kilometrowej drogi utwardzonej, odchodzącej od centrum prowincji Artvin. Portal Kultury informuje, że droga jest utwardzona; przed wyjazdem warto skontaktować się z odpowiednimi instytucjami, aby sprawdzić stan drogi i warunki w parku, szczególnie po opadach. Po dotarciu do doliny, najważniejsze jest, aby się nie spieszyć, ponieważ to miejsce jest idealne do podziwiania krajobrazu, a nie do intensywnego spacerowania. Rzeka Hatila jest osią doliny, a obszar parku obejmuje tę rzekę i jej dopływy. Według dostępnych informacji, dolina ma kształt litery V, z wąskim dnem i jest stosunkowo młoda; patrząc na zbocza, łatwo to zauważyć. Nachylenie zboczy sięga 80%, a w niektórych miejscach nawet 100%, dlatego podczas fotografowania należy unikać zbliżania się do krawędzi. Wzdłuż biegu rzeki występują uskoki, które przyczyniły się do powstania wodospadów. Jeśli chcecie zobaczyć wodospady, wsłuchajcie się w szum wody i obserwujcie z bezpiecznego miejsca, unikając stania zbyt blisko krawędzi. W środkowej części doliny można zaobserwować formacje kanionów i wąwozów; skierujcie wzrok w górę i przyjrzyjcie się powierzchni skał. Według dostępnych informacji, większość skał w tym miejscu jest wynikiem wulkanizmu głębinowego. Zwróćcie uwagę na różnice w kolorach i teksturach skał, ponieważ, jak podają źródła, te różnice litologiczne są związane z uskocami. Roślinność w środkowej i górnej części doliny jest bardzo bogata i gęsta. Portal Kultury informuje, że na terenie parku występuje 530 gatunków roślin, z czego 85 to gatunki reliktowe i endemiczne. Wśród drzew można znaleźć świerki, jodły, sosny, buka, leszczynę, grab i dąb; porównanie różnic w wyglądzie pni i liści może być ciekawym zajęciem. W warstwie krzewów i bylin można znaleźć róże, orzech włoski, cis, jeżyny i dziką różę. Wśród roślin zielnych występują między innymi: zawilec, truskawka, paprocie, tymianek, bez i pokrzywa. Prosimy, abyście nie zrywali żadnych roślin; identyfikacja gatunków reliktowych wymaga specjalistycznej wiedzy, dlatego należy zachować ostrożność wobec wszystkich roślin. Źródła wymieniają również gatunki zwierząt; wśród ssaków można spotkać kozice, wiewiórki, kuny, niedźwiedzie, wilki, lisy i jelenie. Wśród ptaków wymienia się: orła, sokoła, dzięcioła, jastrzębia i przepiórkę, a wśród ryb: pstrągi. Nie należy traktować tej listy jako gwarancji zobaczenia tych zwierząt; dzika przyroda żyje własnym rytmem, a cichy obserwator ma większe szanse na zauważenie jej. Ze względu na dużą głębokość zboczy, rozkład cieni zmienia się znacznie w ciągu dnia, od

Zamek w Ardanuç.
Zamek Ardanuç znajduje się 39 kilometrów od centrum miasta Artvin, w dzielnicy Adakale, należącej do dzielnicy Merkez w Ardanuç. Zamek wznosi się na wzgórzu w obrębie miasta, dlatego warto zorientować się w jego położeniu z daleka, zanim się do niego zbliżymy. Według portalu Kultury, zamek składa się z części miejskiej i wewnętrznego zamku. Część miejska, czyli zewnętrzny zamek, nosi nazwę Adakale, natomiast wewnętrzny zamek jest znany jako Zamek Gevhernik. Ten podział jest unikalny dla prowincji Artvin. Planując zwiedzanie, pamiętajmy o tym podziale: najpierw zwiedzamy obszar zewnętrznego zamku, a następnie przechodzimy do wewnętrznego zamku. Poszukajmy monumentalnej bramy; ta brama, zapewniająca dostęp do miasta, jest najbardziej charakterystycznym elementem zamku. Arabski napis na bramie pochodzi z czasów panowania Sułtana Sulejmana. Zgodnie z napisem, wejście do zamku zostało zbudowane w 1563 roku, a prawdopodobnie w tym okresie również naprawiono mury. Nawet jeśli nie potrafimy odczytać napisu, warto przyjrzeć się jego położeniu, sposobowi obróbki kamienia i otoczeniu bramy. Początki zamku sięgają okresu przed średniowiecza. Po różnych zmianach właścicieli, w V wieku n.e. został odbudowany i przez pewien czas służył jako stolica Królestwa Iberii. Zgodnie z dostępnymi źródłami, zamek przechodził w ręce Sasydów, Bizantyjczyków, Abbasydów i Gruzińskiego Królestwa Bagratydów. Podczas oglądania murów, pamiętajmy o tej bogatej i wielowarstwowej historii; należy brać pod uwagę ślady różnych epok, a nie tylko jednej. Zamek został zdobyty w 1551 roku i stał się częścią osmańskiego sandżaku. W okresie osmańskim w regionie, w Ardanuç, prawdopodobnie bito monety ze złota i srebra, a nazwa zamku prawdopodobnie pochodzi właśnie stąd. Należy również zauważyć, że w mieście znajdują się różne zabytkowe budynki cywilne i publiczne. W 2021 roku rozpoczęto prace archeologiczne na terenie zamku. Dostępne obszary do zwiedzania i stan prac mogą się zmieniać, dlatego warto skontaktować się z Wydziałem Kultury i Turystyki w Artvin, aby uzyskać aktualne informacje. Podczas fotografowania, spróbuj uchwycić sylwetę zamku z otwartych stron wzgórza, a z bliska – detale obróbki kamiennej. Wieczorem, niskie oświetlenie podkreśli fakturę kamiennych powierzchni. Załóżcie solidne buty, ponieważ teren jest nachylony, a powierzchnie kamienne nierówne. Nie podchodźcie zbyt blisko murów. Weźcie ze sobą wodę i nie przesuwajcie żadnych kamieni, ponieważ ruiny są cennym dziedzictwem kultury, które należy chronić. Podczas jazdy w kierunku Şavşat, pamiętajcie o podziale zamku na część miejską i wewnętrzny zamek; następny przystanek to zupełnie inny zamek

Zamek Satıl.
Zamek Satlel znajduje się wzdłuż drogi Artvin-Şavşat, w obrębie miejscowości Söğütlü, około 2 kilometry od centrum okręgu Şavşat. Ze względu na swoją lokalizację na wysokiej skale, sylwetkę zamku można dostrzec już z drogi. Ten krótki przystanek to jedno z najbardziej kompaktowych miejsc historycznych na trasie; w ciągu godziny można spokojnie zapoznać się z jego historią. Najpierw przyjrzyjmy się planowi zamku: opisuje się, że przypomina on zamek Bagratli. Ze względu na brak inskrypcji, dokładna data budowy jest nieznana. Biorąc pod uwagę podobieństwa w planie i architekturze, można przypuszczać, że został zbudowany w IX wieku; jest to jednak jedynie przypuszczenie, a nie konkretna data. Podaje się, że zamek był wykorzystywany również w okresie osmańskim, a znaczna część murów przetrwała do dziś. Zamek zajmuje powierzchnię 3360 metrów kwadratowych. W części biegnącej od północy na zachód, mury są prawie nieobecne; podczas zwiedzania zwróćcie na to uwagę. W obszarze rozciągającym się od wschodu do zachodu znajdują się cztery wieże oraz mury sięgające do połowy ich wysokości. Wieże wznoszą się do około 13 metrów. Na południowo-zachodnim murze znajduje się wieża o cylindrycznym przekroju, przypominająca wieżę wystającą na zewnątrz. Wymiary tej wieży to 6,10 x 5,35 metra, a jej wysokość wynosi 15 metrów. Aby zrozumieć plan i grubość ścian wieży, przejdźcie się wokół niej. Wśród ruin znajduje się również wykuta w skale cysterna. System gromadzenia wody jest ważnym elementem pozwalającym zrozumieć codzienne funkcjonowanie zamku. Po stronie wschodniej znajdują się dwie wieże, przylegające do siebie, o prostokątnym planie, o szerokości 2,4 metra, z sklepionym dachem. W ścianie znajduje się małe okno wychodzące na zewnątrz; przyjrzyjcie się uważnie sklepieniu i otworowi okiennemu. Obok znajduje się wieża, która od wewnątrz uległa zniszczeniu, z zrujnowanymi ścianami, o wysokości około 7 metrów. We wszystkich elementach zamku użyto kamieni i zaprawy wapiennej; zwróćcie uwagę na nieregularności w układzie kamieni na zdjęciach z bliska. Nie zbliżajcie się do powierzchni skał i zrujnowanych murów, ponieważ możecie się potknąć. Zaparkujcie samochód w bezpiecznym miejscu przy drodze i zachowajcie ostrożność w ruchu drogowym. Rano i po południu światło oświetla różne fragmenty zamku; jeśli macie czas, obejrzyjcie go dwukrotnie. Po opuszczeniu Satlel, droga prowadzi w górę, w kierunku górskich pastwisk. Przed wyjazdem w kierunku Karagöl-Sahara, sprawdźcie stan drogi i warunki pogodowe w oficjalnych źródłach.
Źródło: Portal Kultury, Zamek Satlel.

Park Narodowy Karagöl-Sahara.
Park Narodowy Karagöl-Sahara znajduje się na terenie gminy Şavşat i składa się z dwóch odrębnych obszarów: Karagöl i Sahara Yaylası. Można myśleć o tych dwóch obszarach jako o dwóch częściach dnia: poświęć czas na rozległe tereny Sahary, a następnie udaj się nad jezioro Karagöl. Według dostępnych informacji, jezioro Karagöl powstało w wyniku osuwiska; woda zgromadziła się w zagłębieniu powstałym po zejściu mas ziemi. W regionie występują tereny paleogeńskie i neogeńskie, a większość skał ma pochodzenie osadowe. Obszar wokół jeziora jest miejscami podzielony dolinami, co sprzyja aktywności osuwisk i ruchom mas ziemnych. Brzegi jeziora są gęsto porośnięte lasami, głównie świerkami i sosnami. Obserwuj odbicie drzew w wodzie; spokojne poranki oferują najlepsze widoki. Wśród roślin występują: sosna żółta, leszczyna, róża górka, jarzębina, orzech włoski, malina, jeżyna, paprocie i trawy. Wśród zwierząt można spotkać niedźwiedzie, wilki, rysie, borsuki, lisy i wiewiórki. Z ryb występują pstrągi i karpie. Wśród ptaków można zaobserwować przepiórki, orły, gołębie i sroki. Prosimy, nie zbliżajcie się do zwierząt i nie zostawiajcie im jedzenia. Obszary leśne na wschodzie i zachodzie jeziora są odpowiednie do jednodniowych wycieczek i biwakowania. W okolicach Bagat, na północny wschód od jeziora, znajdują się tereny nadające się do narciarstwa biegowego. Strona internetowa urzędu gminy Şavşat informuje, że Şavşat jest miastem z tytułem "Spokojnego Miasta". Ta sama strona opisuje, że pod koniec zimy jezioro pokrywa się lodem, nabierając białego koloru i przypominając kształt serca. Prosimy o sprawdzenie warunków pogodowych i stanu dróg przed wyjazdem. W obszarze Sahary znajduje się formacja geologiczna zbudowana z bazaltu; w miejscach, gdzie bazalt został odsłonięty, widoczne są formacje trzeciorzędowe. Sahara to rozległy obszar, położony na wysokości 1700-1800 metrów, składający się z niewielkich płaskowyżów. Na tych płaskowyżach, położonych w pobliżu rzeki Reşat, odbywają się festiwale buraków. Prosimy o kontakt z urzędem gminy Şavşat w celu uzyskania informacji na temat terminu i warunków festiwalu. Portal kulturalny informuje, że te festiwale przyciągają uczestników z innych regionów i przyczyniają się do rozwoju turystyki wewnętrznej. W okolicach Kocabey Yaylası można spotkać rośliny charakterystyczne dla strefy alpejskiej; podczas wędrówek wybierajcie ostrożnie, gdzie stąpisz. Ze względu na wysokość, pogoda może się szybko zmieniać, dlatego zabierzcie ze sobą kurtkę wiatroodporną
Komentarze
Wczytywanie...
