Zazadin Hanı

Zazadin Han to karawanseraj z czasów państwa Seldżuków, położony w Anatolii, około 22 kilometry na północny wschód od Konii, w pobliżu miejscowości Tömek, wzdłuż drogi łączącej Konię z Aksaray. Budowla ta jest uważana za największy karawanseraj zbudowany przez Seldżuków w okolicach Konii. Ściany z kamienia, wznoszące się nagle pośród stepu, od razu ukazują, jak ważnymi były te drogi w tej okolicy. Informacje o tym, kto i kiedy zbudował karawanseraj, można znaleźć na dwóch inskrypcjach umieszczonych nad bramami. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez zarząd województwa Konii, inskrypcja nad bramą prowadzącą do zamkniętej części karawansaraju mówi, że ta część została ukończona w latach 1235-1236, za panowania sułtana I Alaedina Keykubada. Natomiast inskrypcja nad bramą prowadzącą do dziedzińca potwierdza, że dziedziniec został ukończony w latach 1236-1237, za panowania II Gıyaseddina Keyhüsreva. W obu inskrypcjach jako fundator wymieniony jest seldżucki emir Sadeddin Köpek. Ponieważ wiadomo, że Köpek był również rzeźbiarzem i architektem, prawdopodobne jest, że to on był również architektem tego karawansaraju. Pierwotna nazwa budowli to Sadeddin Hanı, ale z czasem w mowie potocznej przekształciła się w Zazadin Hanı. Karawanseraj składa się z dwóch części: otwartej, letniej części z dziedzińcem oraz zamkniętej, zimowej części, rozmieszczonych na prostokątnym obszarze, zorientowanym z osi wschód-zachód. Zewnętrzne ściany są wspierane przez wielokątne, kwadratowe i cylindryczne przypory oraz wieże narożne, które nadają budowli wygląd twierdzy. W murach użyto wielu kamieni pochodzących z innych budowli, a fragmenty z okresów rzymskiego i bizantyjskiego można dostrzec nawet dzisiaj. W murach widoczne są liczne ślady pracy kamieniarskiej. Główna brama znajduje się na południowej elewacji i jest zaprojektowana jako prostokątna bryła, wznosząca się ponad poziom elewacji. Naprzemienne układanie kamieni w dwóch kolorach nadaje bramie najbardziej elegancki wygląd. Po obu stronach półkolistej niszy znajdują się małe filary z rzeźbionymi motywami splotów. Po przejściu przez bramę, przez ganek z sklepieniem beczkowym, przechodzi się na dziedziniec. Południową, wschodnią i północną stronę dziedzińca otaczają arkady i pomieszczenia z sklepieniami. Nad wejściem znajduje się mała meczet, zadaszona sklepieniem gwiaździstym, do której prowadzi jednoboczna kamienna schodnia znajdująca się w rogu dziedzińca. Inna kamienna schodnia, znajdująca się po stronie północnej, łączy dziedziniec z dachem karawans Ze względu na to, że warunki zwiedzania i zasady wstępu są ustalane przez właściciela, przed wizytą należy sprawdzić, czy obiekt jest otwarty oraz jakie obowiązują aktualne zasady. Budynek jest czasami wykorzystywany do kręcenia filmów i organizowania wydarzeń kulturalnych. Do hanu można dojechać samochodem, zjeżdżając z drogi prowadzącej z Konii w kierunku Aksaray, na zjeździe w miejscowości Tömek. W stepie prawie nie ma cienia, dlatego latem lepiej przyjeżdżać rano lub wieczorem. Zachodzące słońce nadaje ciepły odcień jasnobrązowym i białym kamieniom, a najlepiej fotografować wieże w zewnętrznych murach o tej porze. Spacer wokół hanu, pozwalający zobaczyć rozmieszczenie filarów i kamieni, jest dobrym sposobem na rozpoczęcie zwiedzania. Po tej samej drodze, na wschód, znajdują się Kızören Obruğu i Obruk Hanı, więc można łatwo odwiedzić oba miejsca w ciągu jednego dnia.