Yılankale

Yılankale to średniowieczna twierdza, położona na stromym, skalistym wzgórzu, wznoszącym się nagle pośrodku równiny, nad brzegiem rzeki Ceyhan. Przewodnik Adana Büyükşehir Belediyesi podaje, że twierdza znajduje się 45 kilometrów od centrum miasta, natomiast w tureckiej Wikipedii podano, że znajduje się ona 13 kilometrów od miasta Ceyhan i 3 kilometry od starej drogi krajowej E-5. W pobliżu znajduje się węzeł drogi autostradowej o nazwie Yılankale. Twierdza znajduje się w strategicznym miejscu, z którego można obserwować historyczną trasę Jedwabnego Szlaku, prowadzącą przez góry Toros do Antakyi, oraz równinę Çukurova. Po zachodniej stronie, po drugiej stronie rzeki, znajduje się Sirkeli Höyüğü, znane z reliefów z okresu królestwa Hetytów. Budowa twierdzy jest opisywana w różnych źródłach. Portal Kultury i przewodnik miejski przypisują budowę twierdzy Bizantyjczykom w okresie krucjat. Z kolei turecka i angielska Wikipedia datują budowę na koniec XII i początek XIII wieku, wskazując na króla Lewona I z królestwa armeńskiego Kilikii jako potencjalnego założyciela. Nazwa twierdzy w języku armeńskim to Levonkla, co oznacza "twierdza Lewona". Na terenie twierdzy widoczne są ślady renowacji z okresów bizantyjskiego, krzyżowego i armeńskiego. Szczególnie wyraźne są ślady renowacji armeńskich, widoczne w sklepieniach nad bramami i oknami. Na terenie twierdzy znajduje się również armeński napis, dokumentujący te prace. Twierdza została opuszczona w połowie XIV wieku, w okresie rządów Ramazanoğulları. Stara nazwa twierdzy to Kovara lub Govara. W XVII wieku, podróżnik Evliya Çelebi, przemierzający ten region, nadał twierdzy nazwę Şahmeran Kalesi, ponieważ wierzono, że w tym miejscu znajduje się legenda o Şahmeran. Portal Kultury podaje, że w "Podróży" Evliyę Çelebiego wspomniano o dużych ilościach węży wewnątrz twierdzy. Według innej lokalnej legendy, twierdza jest pełna węży karmionych mlekiem, a gdy zabraknie mleka, węże te zstąpią do miasta Misis. Obecna nazwa, Yılankale, jest dziedzictwem tych opowieści. Architektonicznie, twierdza to szereg murów i baszt, starannie dopasowanych do kształtów skalistego wzgórza. Praca archeologa Edwardsa, opublikowana w 1987 roku, analizuje plan twierdzy, dzieląc go na trzy dziedzińce; dwa dolne dziedzińce zostały zaprojektowane w celu ochrony południowo-wschodniej flanki. Mury, półkoliste baszty i pomieszczenia z sklepieniami są zbudowane z starannie obrobionych kamieni. W tureckiej Wikipedii podano, że obwód twierdzy wynosi 700 metrów i że znajduje się w niej osiem baszt, dwukondygnacyjnych, z kratami. Do dziedzińca twierdzy Według portalu kulturowego, z twierdzy widać również zamki Anavarza, Tumlu i Kozan, położone na równinie. Z dołu można zobaczyć wąskie przejście, przez które rzeka Ceyhan przepływa między górami, wylewając się na równinę, a także wzgórze Sirkeli po drugiej stronie rzeki oraz drogę wzdłuż doliny. Ten widok od razu wyjaśnia, dlaczego twierdza została zbudowana właśnie w tym miejscu. Zgodnie z informacjami na angielskiej Wikipedii, twierdza jest otwarta dla zwiedzających i została odrestaurowana latem 2014 roku. Droga do twierdzy jest stroma, a schody prowadzą przez nierówne skały, dlatego warto założyć solidne buty i zabrać ze sobą wodę. W lecie, w godzinach południowych, na wzgórzu jest bardzo gorąco, dlatego najlepiej przyjechać wcześnie rano lub późnym popołudniem. Przed wyjazdem warto skontaktować się z lokalnym urzędem kultury i turystyki, aby uzyskać aktualne informacje na temat warunków zwiedzania. Do twierdzy można dojechać samochodem w kierunku miasta Ceyhan, a zwiedzanie twierdzy można połączyć z wizytą na wzgórzu Sirkeli w tym samym dniu.