Uluabat Gölü

Jezioro Uluabat, położone około 34 kilometry na zachód od Bursy, tuż na południe od drogi Bursa-Izmir, jest dużym i płytkim jeziorem słodkowodnym. Znajduje się na granicy okręgów Nilüfer, Karacabey i Mustafakemalpaşa. Jego starożytna nazwa to Apolyont, pochodząca od starożytnego miasta Apollonia, które znajdowało się nad jego brzegiem. Jezioro ma około 23-24 kilometry długości i 12 kilometrów szerokości; jego powierzchnia waha się od 135 do 160 kilometrów kwadratowych, w zależności od poziomu wody. Jest bardzo płytkie; średnia głębokość wynosi 2,5 metra, a większość jego powierzchni ma głębokość od 1 do 2 metry. Najgłębsze miejsce, w pobliżu wyspy Halilbey, osiąga zaledwie 10 metrów. Jego wysokość nad poziomem morza wynosi zaledwie 7-9 metrów. Powstało jako jezioro osadowe w kotlinie utworzonej przez ruchy tektoniczne. Wyspy o różnej wielkości, zbudowane z juryjskiego wapienia, pełnią funkcję falochronów podczas silnych wiatrów, a największa z nich, wyspa Halilbey, ma powierzchnię 190 hektarów. Jezioro jest zasilane od południowo-zachodu przez rzekę Mustafakemalpaşa, która u jej ujścia tworzy mulistą deltę. Nadmiar wody odpływa na zachód przez strumień Uluabat oraz przez rzekę Susurluk, a następnie do Morza Marmara. Ze względu na muliste dno, w wietrzne dni woda jest mętna, dlatego zamiast rejsu statkiem, warto wybrać spacer po brzegu. W 1998 roku jezioro zostało uznane za obszar o międzynarodowym znaczeniu na mocy Konwencji Ramsarskiej i jest jednym z 14 takich obszarów w Turcji, oznaczonych numerem 944. Obszar Ramsarskiego obejmuje 19 900 hektarów, a wokół niego zdefiniowano szerszy obszar buforowy. W tym samym roku zostało również włączone do międzynarodowej sieci "Żywe Jeziora". W 1989 roku organizacja BirdLife International uznała jezioro za ważny obszar dla ptaków. Jezioro Uluabat jest najważniejszym miejscem lęgowym dla małego bociana w Turcji, gatunku zagrożonego na całym świecie. W 1998 roku zarejestrowano 823 pary lęgowe. Jest również ważnym miejscem żerowania i zimowania dla pelikana różowego. Na jeziorze rozmnażają się również trzciniak, kaczka, łyska, mały brodziec, żuraw, rybitwa rzeczna i gąsienicowiec. Zimą na jezioro przylatuje ponad 400 000 ptaków wodnych; w tym okresie wody pokrywają stada kaczek, łys i słoneczników. W okolicach jeziora występują również borsuki, lisy, kuny i szakale. Jezioro jest jednym z najbogatszych obszarów podmokłych w Turcji pod wzglę Najłatwiejszym sposobem, aby podziwiać jezioro, jest wybranie się na jego brzeg w Gölyazı. Z tego miejsca można wyruszyć na rejsy łodzią, które pozwalają zbliżyć się do wysp, podziwiać rośliny wodne (lotosy) i obserwować pelikany z bliska. Do obserwacji ptaków warto zabrać lornetkę; najlepsze godziny to wczesny ranek i późne popołudnie. Zimą można obserwować stada ptaków wodnych, a wiosną i na początku lata – ptaki lęgowe oraz lotosy. Jezioro jest obszarem chronionym; należy unikać wchodzenia do trzcinowisk, nie zbliżać się łodzią do kolonii ptaków i nie pozostawiać śmieci na brzegu. Jezioro od lat jest narażone na zanieczyszczenia z odpadów domowych i przemysłowych, chemikaliów rolniczych oraz nadmiernego poboru wody do nawadniania; w 2018 roku uruchomiono zakład oczyszczania ścieków z pobliskich wiosek. Aby dotrzeć do jeziora, można skorzystać z dróg krajowych Bursa-Izmir, wybierając zjazdy w kierunku Gölyazı lub Eskikaraağaç; informacje o dostępnych liniach komunikacji publicznej można znaleźć na bieżąco. Na brzegu jeziora dostęp do noclegów jest ograniczony, dlatego większość odwiedzających przybywa z Bursa na jednodniowe wycieczki. Uluabat to obszar podmokły, położony na południe od Marmara, gdzie ptaki, rybacy i lotosy współistnieją, oferując w ciągu jednego dnia zarówno kontakt z naturą, jak i możliwość poznania historii.