Üç Şerefeli Cami

Trójwieżowa Meczet w Edirne, znajdująca się w centrum miasta, została wzniesiona przez Murada II i jest uważana za jeden z ważnych punktów w historii architektury osmańskiej. Encyklopedia Islamu (TDV) oraz artykuł opublikowany na Uniwersytecie Çanakkale Onsekiz Mart podają, że budowa rozpoczęła się między 1437 a 1447 rokiem. Portal Kultury podaje rok 1433 jako początek budowy, dlatego najbezpieczniej jest stwierdzić, że budowa rozpoczęła się pod koniec lat 30. XIX wieku i zakończyła w 1447 roku. Architektem był prawdopodobnie Muslihuddin, jednak artykuł zwraca uwagę, że w inskrypcjach nie pojawia się imię żadnego mistrza, co utrudnia ustalenie dokładnej tożsamości. Meczet jest centrum niewielkiego kompleksu, który obejmuje szkołę religijną (medrese), szkołę, studnię, fontannę i cmentarz. Znaczenie tego budynku wynika z jego planu. W centralnej części głównej przestrzeni, o prostokątnym, podłużnym kształcie, znajduje się duża kopuła o średnicy nieco przekraczającej 24 metry. Zgodnie z informacjami z TDV, kopuła opiera się na sześciu filarach, a po obu jej stronach znajdują się po dwie mniejsze kopuły o średnicy 10,50 metra. Przestrzenie trójkątne między główną kopułą a kopułami bocznymi są wypełnione czterema małymi kopułami. Portal Kultury opisuje ten układ jako pierwszy przykład w architekturze osmańskiej, a dodaje, że Mimar Sinan zastosował tę ideę w bardziej zaawansowanej formie w meczetach w Stambule. TDV również ocenia budowlę jako pierwszy przykład meczetu o planie centralnym w architekturze osmańskiej. Druga innowacja to dziedziniec. Zgodnie z informacjami z Portalu Kultury, dziedziniec z arkadami został po raz pierwszy zastosowany w architekturze osmańskiej właśnie w tym meczecie. Dziedziniec ma wymiary 60,70 metra na 35,50 metra i jest otoczony dwudziestoma dwoma kopułami. Kolumny arkad wykonane są z marmuru, granitu i zielonego kamienia Eğriboz. Zachodnie wejście do dziedzińca, wykonane z białego marmuru, jest najbardziej okazałe i prowadzi do niego schody, co odzwierciedla relację budynku z targiem. Dekoracje wewnątrz kopuł arkad, według Portalu Kultury, należą do najstarszych przykładów w meczetach osmańskich, co stanowi dobry powód, aby podnieść głowę i je podziwiać. Nazwa meczetu pochodzi od trzech wież znajdujących się w północno-zachodnim rogu dziedzińca. TDV podaje wysokość tej wieży na 67,75 metra, a wraz z kopułą na 76 metrów, co czyni ją najwyższą wieżą w swoim czasie. Do wieży prowadzą trzy oddzielne schody, a ten pomysł powraca sto lat później w Selimiye. Korpus wieży jest ozdobiony zygzakami Madrasa z zegarem, zbudowana przez Murada, oraz Madrasa Peykler, zbudowana przez Fatiha, składają się z kopulastych pomieszczeń rozmieszczonych wokół arkadowych dziedzińców. W nekropolii, znajdującej się po stronie mihrabu, zidentyfikowano 194 nagrobki, datowanych od XVII do początku XX wieku. Na murze nekropolii można zobaczyć Sebili (fontannę) Hekimbaşı Yusuf Efendi, datowaną na lata 1694-95, oraz Sebili Filibeli Çelebi Ağa, z roku 1801. Podczas wizyty, wejdź na dziedziniec przez zachodnie wejście i przejdź pod arkadami, a następnie porównaj różne wzory minaretów z centrum dziedzińca. Ponieważ meczet jest otwarty dla wiernych, wybierz odpowiedni strój podczas wchodzenia do środka i zachowuj ciszę w przerwach między modlitwami. Po drugiej stronie znajduje się łaźnia Sokullu Mehmed Paşa, która, według TDV, jest dziełem architekta Mimar Sinana. Meczet, oddalony o kilka minut spacerem od Selimiye i Eski Cami, jest również dobrym punktem wyjścia do spacerów wzdłuż brzegu rzeki Tunca.