Trabzon Atatürk Köşkü

Pałac Atatürk w Trabzonie to biały pałac położony na wzgórzach Soğuksu, górujący nad miastem, otoczony niewielkim lasem sosnowym. Budowla została wzniesiona jako letnia rezydencja przez Konstantina Kabayanidisa, przedstawiciela trabazońskiej elity zajmującej się handlem i bankowością. Daty rozpoczęcia i zakończenia budowy podawane są różnie w źródłach. Według Wikipedii tureckiej oraz informacji podanych przez byłego dyrektora muzeum, budowa rozpoczęła się w 1890 roku i zakończyła w 1912 roku. Portal kulturalny podaje bardziej ogólną datę, umieszczając pałac w XIX wieku. Pałac odzwierciedla wpływy architektury europejskiej i renesansu, a jego fasada zdobią bogate europejskie motywy. Zbudowany w technice muru warstwowego z wykorzystaniem kamienia, cegły i drewna, składa się z czterech kondygnacji, w tym piwnica. Jak podaje informacja, fasada charakteryzuje się bogatymi zdobieniami kamiennymi, natomiast ściany wewnętrzne wykonane są w technice bagdadzkiej. Wnętrza zdobią płytki z epoki. Charakterystyczna wieża z kopułą i biała fasada sprawiają, że pałac jest rozpoznawalny z każdego punktu ogrodu. Rozmieszczenie pomieszczeń opisane jest na portalu kulturalnym, według kondygnacji. Na parterze znajdują się sale wypoczynkowe, jadalnia i pokoje dla gości. Na pierwszym piętrze znajdują się gabinet, duża sypialnia, pokój poczekalni i sala konferencyjna. Na drugim piętrze znajdują się dwa mniejsze pokoje. Muzeum informuje również, że w budynku znajduje się cysterna, która zbiera wodę deszczową z dachu. W 1923 roku pałac przeszedł na własność Skarbu Państwa. W 1930 roku został zakupiony przez władze prowincji, a w 1931 roku, decyzją stałego komitetu prowincji, został przekazany na rzecz Mustafy Kemala Atatürka. Według portalu kulturalnego, Atatürk został przyjęty w pałacu podczas swojej pierwszej wizyty w Trabzonie w 1924 roku, a następnie ponownie w listopadzie 1930 roku. Podczas swojej ostatniej wizyty w czerwcu 1937 roku, przebywał w pałacu przez dwie noce. Uważa się, że to właśnie w tym miejscu, w nocy 11 czerwca 1937 roku, podjął decyzję o przekazaniu całego swojego majątku narodowi i przygotował listę, którą przesłał premierowi. Po śmierci Atatürka, pałac przeszedł na własność jego prawowitej spadkobierczyni, siostry Makbule Boysan. Gmina miasta Trabzon zakupiła budynek, aby wykorzystać go jako muzeum, i zarejestrowała go w 1943 roku. W tym samym roku, został otwarty dla zwiedzających jako Muzeum Atatürka, wyposażony w meble z epoki. Jak podaje informacja, w muzeum znajdują się eksponaty o charakterze etnograficznym, takie jak meble, porcel W deszczową pogodę ścieżki w ogrodzie mogą być śliskie. Po zwiedzeniu willi, warto porównać Kostaki Konak w Muzeum w Trabzonie z tą willą, aby zobaczyć dwa różne podejścia do architektury mieszkalnej z tego samego okresu.