Sakarya Nehri'nin Denize Döküldüğü Yer

Rzeka Sakarya, wypływająca z Eskişehir, po długiej podróży, uchodzi do Morza Czarnego w miejscowości Karasu, w granicach dzielnicy Yenimahalle. Zarząd Kultury i Turystyki województwa podaje, że długość rzeki wynosi 824 kilometry. Z kolei broszura Urzędu Miasta podaje, że ze względu na wysychanie niektórych odnóg, rzeczywista długość rzeki, licząc wraz z jej odnogami, wynosi 824 kilometry, a bez nich – 720 kilometrów. Zgodnie z tą samą broszurą, nazwa rzeki pochodzi od greckiego boga rzeki, Sangariusa, a rzeka wypływa z powiatu Çifteler w prowincji Eskişehir. Długość rzeki w granicach województwa Sakarya wynosi około 159,5 kilometra. Rzeka, przyjmując dopływ Çark Deresi, który transportuje nadmiar wody z jeziora Sapanca na północy niziny Adapazarı, dociera następnie do morza. Właśnie dlatego Yenimahalle jest również nazywana miejscem, gdzie słodka woda łączy się z wodą słoną. Osady transportowane przez rzekę utworzyły deltę Sakarya. Delta ta nie tworzy wyraźnego wzniesienia w kierunku morza, jak delty Kızılırmak i Yeşilırmak, a rozwija się bardziej w kierunku wschód-zachód, równolegle do wybrzeża. Nagłe pogłębienie się morza i silne prądy uniemożliwiły dalszy rozwój delty w kierunku morza. Ekosystem delty obejmuje lasy trzcin, jeziora słodkowodne, wybrzeże i wydmy. Akgöl, Acarlar Longozu, Küçükboğaz Gölü i Anagöl to ważne jeziora w delcie. Wydmy, przypominające małe wzgórza, mają średnią wysokość 5 metrów, a ten obszar jest uważany za najdłuższy ciągły obszar wydm w Turcji. Wydmy są siedliskiem roślin zagrożonych wyginięciem na skalę globalną, takich jak karłowiec czarnomorski i turzyca nadbrzeżna. Nizina delta to również żyzny obszar, na którym miejscowa ludność intensywnie uprawia ziemię i hoduje zwierzęta. Delta jest również ważna dla ptaków; jest to miejsce zimowania dla kaczek syberyjskich i kropiatych. Wybrzeże jest cenne ze względu na ptaki morskie, a jeziora – ze względu na kaczki. Ujście rzeki jest również ważne dla rybołówstwa, a próbuje się tu hodować zagrożonego wyginięciem łososia. Broszura podkreśla, że rzeka jest znana z łososia, którego ikra jest bardzo cenna. Od wejścia do Yenimahalle aż do Morza Czarnego rozciąga się około kilometrowy odcinek wyłożony kostką brukową, który został przekształcony w ścieżkę spacerową. Wzdłuż tej ścieżki można zobaczyć łodzie rybackie przycumowane do brzegu rzeki oraz podziwiać rzekę w cieniu stuletnich platanów. Urząd Miasta zakończył w 2025 roku projekt zagospodarowania tego obszaru. Na powierzchni około Rybacki łodzie i wędkarze są integralną częścią tego obszaru; nie dotykajcie sieci, liny ani łodzi, i zachowujcie dystans od osób łowiących ryby. Jednym z poważnych problemów, z jakimi boryka się delta, jest erozja wybrzeża, a zabudowa znacząco zmniejszyła rozległość wydm przybrzeżnych. Dlatego unikajcie chodzenia po wydmach i nie zrywajcie roślinności wydm. Ujście rzeki znajduje się kilka kilometrów na zachód od centrum miasta Karasu, a główna droga prowadząca w kierunku Karasu jest najwygodniejszą trasą dla osób przybywających z Adapazarı. Ten punkt, wraz z lasem Acarlar na zachodzie i wybrzeżem Karasu na wschodzie, umożliwia zobaczenie trzech różnych aspektów delty w ciągu jednego dnia. Obserwowanie przepływu rzeki z południa, przechodząc przez fortece Seyifler i Harmantepe, a następnie dotarcie do morza, jest naturalnym sposobem na zrozumienie regionu Dolnej Sakarii.