Sakarya Müzesi

Muzeum w Sakarya, położone w centrum Adapazarı, w dzielnicy Semerciler, naprzeciwko stacji, jest muzeum archeologii i etnografii. Gromadzi ono artefakty archeologiczne znalezione na terenie prowincji oraz eksponaty etnograficzne, które ilustrują codzienne życie regionu. Kompleks muzeum, wraz z ogrodem, zajmuje powierzchnię około 1290 metrów kwadratowych. Jest to idealne miejsce na rozpoczęcie poznawania bogatej historii Sakarya, szczególnie dla osób odwiedzających miasto po raz pierwszy. Budynek, w którym mieści się muzeum, został pierwotnie zbudowany jako dom na początku XX wieku. Zgodnie z informacjami na stronie Ministerstwa, dom został w latach 1910-1915 wybudowany przez podpułkownika Bahę Beya, ówczesnego szefa oddziału wojskowego, jako trzypiętrowy budynek z parterem. Następnie został zakupiony przez Hasana Cavita Beya. W czerwcu 1922 roku, podczas wizyty Mustafy Kemala Paszy w İzmit i Adapazarı, dom ten był miejscem jego pobytu, gdzie spotkał się ze swoją matką, Zübeyde Hanım, która przybyła ze Stambułu. Data tego spotkania jest różnie podawana w źródłach; Ministerstwo podaje 14 czerwca, a broszura turystyczna Urzędu Miasta – 17 czerwca. W wyniku trzęsienia ziemi w 1967 roku budynek został poważnie uszkodzony. Zgodnie z informacjami na stronie Ministerstwa, w 1983 roku został wpisany do rejestru zabytków jako przykład architektury cywilnej i przekazany państwu. Podczas renowacji, fasada została odtworzona w oparciu o oryginalny wygląd, natomiast wnętrze zostało całkowicie przebudowane w konstrukcji żelbetowej. Obecnie, z zewnątrz, można zobaczyć dwukondygnacyjny budynek z różową elewacją, łukowymi oknami i zewnętrznymi schodami z żelaznym balustradą. Dział muzeum rozpoczął działalność jako biuro w 1989 roku, a tego samego roku przeniesiono go do obecnego budynku. Po zebraniu eksponatów i przygotowaniu wystawy, muzeum zostało otwarte dla zwiedzających 21 czerwca 1993 roku. Po trzęsieniu ziemi w 1999 roku, w wyniku którego uszkodzone zostały witryny i eksponaty, muzeum zostało zamknięte na pewien czas. Po zakończeniu prac remontowych, zostało ponownie otwarte 28 czerwca 2003 roku. Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie zwiedzania od ogrodu, ponieważ sam ogród przypomina małą wystawę pod gołym niebem. Znajdują się tam fragmenty architektoniczne, nagrobki, ołtarze i kamienne inskrypcje pochodzące z okresu rzymskiego i bizantyjskiego. W ogrodzie znajdują się również tzw. "ostoteki" (szkatułki na kości), duży gliniany pojemnik na żywność oraz podstawy kolumn. Aby dokładnie przyjrzeć się inskrypcjom i zdobieniom na kamieniach, warto wybrać moment, gdy słońce pada na W tej części znajdują się broń palna i sieczna, naczynia miedziane, pieczęcie oraz ręcznie wykonane ozdoby, a także niektóre przedmioty używane przez Mustafę Kemala Atatürka. Na drugim piętrze znajduje się sala konferencyjna na pięćdziesiąt osób. Ze względu na jej niewielki rozmiar, zwiedzanie muzeum jest możliwe w mniej niż godzinę, bez pośpiechu. Najlepszym sposobem na zwiedzanie jest śledzenie eksponatów w kolejności chronologicznej, zaczynając od narzędzi kamiennych, a następnie przechodząc do wyrobów szklanych i metalowych, a na końcu do działu etnograficznego. Na stronie internetowej ministerstwa podano, że wstęp do muzeum jest bezpłatny, a muzeum jest zamknięte w poniedziałki. Ze względu na to, że godziny otwarcia i zamknięcia mogą się zmieniać, przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnej stronie muzeum. Muzeum znajduje się w centrum miasta, dzięki czemu łatwo do niego dotrzeć komunikacją miejską lub pieszo z centrum. Muzeum Kultury Trzęsień Ziemi znajduje się w tej samej dzielnicy, zaledwie kilkaset metrów dalej, co pozwala na spokojne zwiedzenie obu muzeów w ciągu jednego popołudnia. Osoby, które chcą zobaczyć znaczenie miasta w okresie bizantyjskim, mogą udać się na południowy zachód, do mostu Justyniana, i poznać historię kamieni w ogrodzie, uzupełniając ją monumentalnymi łukami mostu.