Ramazanoğlu Konağı

Ramazanoğlu Konağı, znajdujący się w historycznym centrum Adany, na południowy wschód od meczetu Ulu Cami, to budowla, która przetrwała do naszych czasów z pałacu bejatu Ramazanoğulları. Bejat Ramazanoğulları rządził regionem Çukurova od końca XIV wieku do XVII wieku. Obecnie konak jest uważany za jeden z najstarszych zachowanych przykładów tego typu budowli w Turcji. Od 2009 roku jest wykorzystywany przez Uniwersytet Çukurova jako centrum kultury dostępne dla publiczności. Źródła dotyczące historii budowli przedstawiają dwie różne opinie. Według inskrypcji na południowych drzwiach, budowla została ukończona w marcu 1495 roku przez Ramazanoğlu Halil Beya. Ministerstwo Kultury i Turystyki w Adanie oraz Encyklopedia Islamu TDV podają tę datę jako rok ukończenia budowy. Z kolei historyk architektury z Uniwersytetu Çukurova, Gözde Ramazanoğlu, twierdzi, że budowla powstała między rokiem 1360 a 1400, a inskrypcja z 1495 roku odnosi się do renowacji. Wikipedia również podaje, że część budowli ukończona w 1495 roku została dobudowana do istniejącej wcześniej konstrukcji. Pałac składał się z dwóch głównych części: *haremlik*, czyli miejsce zamieszkania rodziny, oraz *selamlik*, gdzie prowadzono sprawy państwowe. Encyklopedia Islamu TDV uznaje trzykondygnacyjną budowlę, która przetrwała do dziś, za część *haremlik*, a budowlę z 1497 roku, znajdującą się na północy i nazywaną *Tuz Hanı*, prawdopodobnie za część *selamlik*. Publikacje Uniwersytetu Çukurova opisują zachowaną część jako *selamlik*, czyli centrum administracyjne pałacu. Te dwie interpretacje sugerują, że pałac był złożonym kompleksem budynków, połączonych ze sobą. Konak ma prostokątny plan i wymiary około 16 metrów na 10,5 metra. Dolna kondygnacja jest zbudowana z kamienia, a górne z cegły. Z zewnątrz budowla wydaje się skromna. Składa się z parteru, piętra i poddasza. Na wschodnim końcu parteru znajduje się dziedziniec. Na piętrze znajdują się kuchnia i dwa pokoje, a na poddaszu duży pokój i mała łazienka. Obecność łazienki na poddaszu jest rzadkim detalem w starszych budowlach. Z punktu widzenia architektury, konak przypomina pałace Mameluków w Egipcie. Użycie kamienia i cegły w fasadzie świadczy o połączeniu wpływów Mameluków, które dotarły do Adany z południa, z tradycją budownictwa anatolijskiego. W dokumencie Piri Paşa Vakfiyesi, budowla jest opisana jako wysoki i okazały budynek, przeznaczony zarówno na lato, jak i na zimę. Wnętrza są niemal pozbawione dekoracji, co podkreśla prostotę tego miejsca. W 1983 roku budynek przeszedł gruntowną renowację, a po uszkodzeniach spowodowanych trzęsieniem ziemi w Adana w 1998 roku, został odrestaurowany przez Główny Zarząd Fundacji. Obecnie posiada status ważnej fundacji i podlega Regionalnemu Zarządowi Fundacji w Adanie. Działa jako centrum kultury, organizując konferencje, spotkania i koncerty. Jeśli odwiedziny przypadną na dzień konferencji lub koncertu, można zobaczyć budynek w trakcie użytkowania. Do budynku można dojechać komunikacją miejską z centrum miasta; znajduje się w pobliżu meczetu Ulu Cami i znajduje się kilka minut spacerem od Wielkiego Zegara. Najpierw przyjrzyjcie się fasadzie budynku, obserwując układ kamieni i cegieł na różnych poziomach, a następnie zwiedzajcie wnętrze, przechodząc po kolejnych kondygnacjach. Pobliskie meczety Ulu Cami i otaczające go zabytkowe budynki uzupełniają historyczny charakter miasta z okresu Ramazanoğulları. Ze względu na to, że dni i godziny zwiedzania mogą się różnić w zależności od planowanych wydarzeń, przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje.