Meke Krater Gölü

Jezioro Kraterowe Meke to jezioro wulkaniczne położone w dzielnicy Karapınar w prowincji Konya, około 8 kilometrów na południowy wschód od centrum dzielnicy. Portal kulturalny opisuje je jako rzadki na świecie krater jeziorny, powstały w wyniku dwóch oddzielnych erupcji. Ze względu na kształt, przypominający oko, otoczone błękitną wodą, przez wiele lat nazywano je "tureckim amuletem". Należy jednak pamiętać, że obecnie jezioro jest w dużej mierze wyschnięte, co należy wziąć pod uwagę podczas planowania wizyty. Powstanie Meke przebiegło w dwóch etapach. Około 4-5 milionów lat temu doszło do erupcji wulkanicznej, która utworzyła zagłębienie, które z czasem wypełniło się wodą, tworząc jezioro. Około 9000 lat temu doszło do kolejnej erupcji, która wzniosła nowy stożek wulkaniczny w środku starego jeziora. W ten sposób powstał system składający się z dużego jeziora, stożka wulkanicznego i mniejszego jeziora kraterowego znajdującego się na szczycie stożka. Według dostępnych informacji, zewnętrzne jezioro i krater miały około 800 metrów długości i 500 metrów szerokości, a głębokość jeziora wynosiła 12 metrów. Powierzchnia jeziora znajduje się na wysokości 981 metrów nad poziomem morza. Stożek wulkaniczny wznosi się 50 metrów nad poziomem wody, a głębokość wewnętrznego jeziora wynosi 25 metrów. Woda w Meke jest słona i zasilana wodami gruntowymi. Formularz informacyjny zgłoszony na mocy Konwencji Ramsarskiego wyjaśnia, dlaczego ten obszar jest wyjątkowy. Zaznaczono, że rzadko można spotkać obszar, na którym występują jednocześnie stożek wulkaniczny, kaldera i jezioro kraterowe. Przepuszczalność materiału, z którego zbudowany jest stożek, powoduje, że nawet silne deszcze są szybko wchłaniane, co pozwala stożkowi zachować swój kształt przez tysiące lat. Nazwa jeziora pochodzi od ptaków meke, które w nim żyły. Obszar ten jest chroniony przez sieć obszarów chronionych. W 1989 roku został uznany za obszar chroniony pierwszego stopnia, a w 1998 roku za pomnik przyrody. W 2005 roku został wpisany na listę Ramsarską jako obszar wilgotny o międzynarodowym znaczeniu dla ptaków wodnych, obejmujący 202 hektary. W formularzu Ramsarskim wymieniono takie gatunki ptaków, jak trzciniak, długodziobek, kobuz i angut, a także endemiczne rośliny występujące na równinach. Historia wysychania jeziora jest odzwierciedleniem problemów z dostępnością wody w regionie Konya. Naukowiec z Uniwersytetu Selczuk w 2009 roku poinformował, że jezioro jest niemal wyschnięte. W 2012 roku podano do wiadomości, że w ciągu ostatnich dwudziestu lat pojem Najlepszym sposobem, aby podziwiać jezioro, jest obserwacja krajobrazu z krawędzi krateru. Z tego miejsca w jednym ujęciu można zobaczyć cały kształt stożka oraz wulkaniczne wzgórza w tle. Ze względu na to, że dno jeziora, gdy wysycha, może być miękkie, nie wchodź na nie. Na terenie tym jest bardzo mało cienia i brak jakichkolwiek obiektów, dlatego weź ze sobą wodę, kapelusz i kurtkę przeciwko wiatru. Do Meke można dojechać z drogi Karapınar-Ereğli, skręcając w 7. kilometrze i przejeżdżając kolejne 2 kilometry. Odległość od centrum miasta Konya wynosi nieco ponad 100 kilometrów. Ze względu na trudności z dojazdem komunikacją publiczną, najlepiej przyjechać własnym samochodem. Zgodnie z konwencją Ramsarską, na obszarze Karapınar znajduje się siedem małych wulkanów i liczne zapadliska, dzięki czemu Meke może być pierwszym przystankiem w podróży, która pozwoli poznać wulkaniczny i krasowy charakter tego regionu.