Makedon Kulesi

Wieża Macedońska, znana również jako Wieża Macedońska lub Stara Wieża Zegarowa, jest jedyną zachowaną wieżą otaczającą starożytne Hadrianopolis w dzielnicy Kaleiçi w Edirne. Portal Kultury opisuje ją jako jedną z wież znajdujących się w narożnikach murów Hadrianopolis, założonego przez cesarza rzymskiego Hadriana. Według Turkish Archaeological News, nazwa wieży prawdopodobnie pochodzi od faktu, że jest zwrócona w kierunku Macedonii. Obecnie wieża jest muzeum o nazwie Muzeum Wieży Macedońskiej w Edirne, które można zwiedzać po renowacji. Historia wieży jest sporna, a źródła przedstawiają dwie różne opinie. Portal Kultury, Wikipedia i Demirören Haber Ajansı przypisują budowlę czasom Hadriana, czyli II wiekowi. Z kolei Turkish Archaeological News informuje, że pierwszy wał obronny pochodzi z czasów rzymskich, natomiast drugi wał i wieża obronna zostały wzniesione w X wieku, w okresie bizantyjskim, w celu obrony przed atakami Bułgar. Budowla charakteryzuje się naprzemiennymi warstwami kamienia i cegły, co odzwierciedla jej długą i wielowarstwową historię. Najbezpieczniej jest postrzegać wieżę jako część systemu murów obronnych z czasów rzymskich. Według Turkish Archaeological News, mury obronne w Edirne przetrwały do połowy XIX wieku i zostały zburzone w latach 1866-1870. Kamienie z murów zostały wykorzystane do budowy szpitali, szkół, budynków rządowych i koszar. Z czterech narożnych wież zachowała się tylko ta, która została przekształcona w wieżę zegarową. Gubernator Edyrne, Hacı İzzet Paşa, dodał drewniane piętra i umieścił zegary; Portal Kultury datuje to na lata 1866-1867, a Turkish Archaeological News na rok 1884. Według Portalu Kultury, zegar ten przez długi czas nazywany był "Zegarem Ludowym". W 1894 roku drewniana część została zburzona, a w jej miejsce wzniesiono nową wieżę zegarową z kamienia i cegły. Wieża pełniła również funkcję strażnicy przeciwpożarowej. W wyniku trzęsienia ziemi w 1953 roku budowla uległa poważnym uszkodzeniom, a górna część, w której znajdował się zegar, została zniszczona. Od tego czasu wieżę można było oglądać tylko z zewnątrz. Obecność makietu Wieży Zegarowej w Edyrne w parku wież zegarowych w Safranbolu świadczy o tym, że pamięć o jej dawnym wyglądzie jest wciąż żywa. W latach 90. XX wieku, a do 2003 roku, przeprowadzono wykopaliska w okolicy wieży, w wyniku których odkryto ważne pozostałości z okresów rzymskich i bizantyjskich. Według Wikipedii, wśród nich znajdują się piece z II wieku, wykorzystywane w produkcji ceramiki, oraz budowle z suszonych glin, które prawdopodobnie służyły jako spichlerze. Ministerstwo Kultury i Turystyki rozpoczęło w grud Wśród eksponatów znajduje się również strażacka syrena, przypominająca okres, w którym wieża pełniła funkcję punktu obserwacyjnego w przypadku pożarów. Otoczenie wieży zostało zaaranżowane jako park archeologiczny, gdzie można zobaczyć piec ceramiczny z okresu bizantyjskiego, lodownię osmańską z 1908 roku oraz fundamenty późnoosmańskich budynków mieszkalnych. Odwiedzający mogą wjechać windą na górę wieży i stopniowo zwiedzać poszczególne poziomy, śledząc historię miasta w kolejnych epokach. Taras widokowy oferuje możliwość podziwiania panoramy starego miasta oraz okolicznych zabytkowych budynków z góry. Według serwisu Turkish Archaeological News, wieża znajduje się na ulicy Mumcular, w pobliżu meczetu Üç Şerefeli oraz łaźni Sokollu Mehmed Paşa, a od meczetu Selimiye dzieli ją zaledwie 500 metrów. Do wieży można łatwo dotrzeć, spacerując wąskimi uliczkami starego miasta. Spacerując wśród pozostałości rzymskich murów obronnych, znajdujących się obok parku archeologicznego, warto zwrócić uwagę na wielkość bloków kamiennych. Prosimy o sprawdzenie godzin otwarcia oraz warunków wejścia w oficjalnych źródłach.