Laskaris Sarayı (Nymphaion)

Pałac Laskaris to pozostałości bizantyjskiego pałacu, położonego w centrum dzielnicy Kemalpaşa, w pobliżu głównej drogi prowadzącej z Izmiru. W powszechnej opinii przez długi czas nazywano go Wieżą Dziewiczą. Starożytna i średniowieczna nazwa Kemalpaşa to Nymphaion; miasto później nazywano Nif, a po wojnie o niepodległość przyjęło obecną nazwę. Zgodnie z artykułem opublikowanym w 1961 roku w czasopiśmie "Belleten" przez historyka sztuki Semaviego Eyice, Nymphaion znajdowało się około 30 kilometrów na wschód od Izmiru, na trasie starożytnej drogi łączącej Izmir z Sardes. To położenie wyjaśnia, dlaczego pałac został zbudowany w tym miejscu. Historia pałacu rozpoczyna się w 1204 roku. W tym roku armia Czwartej Krucety podbiła Stambuł, a na terenach bizantyjskich powstało kilka małych państw. Najsilniejszym z nich było państwo rządzone przez dynastię Laskaris, z siedzibą w İzniku; istniało od 1204 do 1261 roku. W tym okresie cesarze nie mieszkali w jednym pałacu, ale podróżowali między różnymi miastami, w zależności od pory roku. Nymphaion było jednym z najpopularniejszych zimowych rezydencji. Nie jest dokładnie znane, kto zlecił budowę pałacu. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Eyice, uważa się, że pałac został zbudowany przez pierwszego władcę państwa İznik, Teodorosa Laskarisa I. Artykuł opublikowany na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim wskazuje, że większość badaczy przypisuje budowę pałacu Janowi III Vatatzesowi (1222-1254). Nymphaion było świadkiem ważnych wydarzeń. W 1214 roku w tym miejscu podpisano traktat między İznik a Latynskim Imperium w Stambule. Jan III Vatatzes zmarł w 1254 roku w namiocie rozbitym w ogrodzie tego pałacu. Teodoros Laskaris II i Michał VIII Palaiologos ogłosili swoje imperia w tym miejscu. 13 marca 1261 roku w Nymphaion podpisano traktat między Michałem VIII a Genową, który zapewnił wsparcie morskie dla Bizancjum w odzyskaniu Stambułu w tym samym roku. Miasto przeszło w ręce Turków w 1215 roku. Według strony internetowej "Byzantine World", Jan III był władcą znanym ze swojej oszczędności, a prosta, funkcjonalna architektura pałacu odzwierciedlała tę filozofię zarządzania. Budowla ma 25,75 metra długości i 11,50 metra szerokości, i jest prostokątnym blokiem, zorientowanym z północy na południe. Według Eyice, nad poziomem piwnicy znajdowały się jeszcze trzy kondygnacje. Piwnica jest zbudowana z dużych, obrobionych kamieni, ułożonych bez użycia zaprawy, a jej ściany są Ta ta, centralna część tej fasady kryje ruiny, które prawdopodobnie stanowiły niegdyś loggię lub wykusz. Naukowcy porównują ten plan z pałacem Tekfur w Stambule, ponieważ obie budowle są wielopiętrowe, posiadają masywne piwnice i charakteryzują się kolorowymi fasadami. Ruiny są znane od dawna. W pierwszej połowie XIX wieku Charles Texier opisał budowlę i opublikował jej grawerę. W latach 80. XIX wieku Edwin Freshfield zbadał budowlę i określił ją jako pałac cesarzy Iznik, natomiast w 1958 roku Eyice przeprowadził szczegółowe badania w miejscu i opublikował dokładny plan oraz opis. Zgodnie z turecką Wikipedią, prace renowacyjne rozpoczęły się w grudniu 2011 roku. Obecnie nad ruinami znajduje się stalowa konstrukcja, która chroni budowlę przed deszczem. Podczas zwiedzania pałacu, najpierw udaj się na wschodni przód, aby zobaczyć całą budowlę. Różnica między dużymi kamieniami w piwnicy a ceglanymi elementami na wyższych piętrach jest najlepiej widoczna z tego miejsca. Następnie przespaceruj się wokół budowli, zwracając uwagę na otwory wentylacyjne, nisze okienne i ślady rampy. Ze względu na to, że wschodnia fasada jest oświetlona porannym słońcem, różnica w kolorach między cegłą a kamieniem jest bardziej widoczna rano. Ze względu na prace konserwacyjne, teren wokół budowli może być ogrodzony, a wnętrze może być niedostępne dla zwiedzających. Aktualny stan można sprawdzić w urzędzie gminy Kemalpaşa. Do Kemalpaşa można dojechać z Izmiru drogą około pół godziny. Na wzgórzu na południe od miasta znajdują się również ruiny fortecy z okresu bizantyjskiego. Wraz z pobliską górą Nif i reliefem Karabel, to miejsce pozwala w ciągu jednego dnia poznać tysiącletnią historię Kemalpaşa.