La Fontaine Köşkü

Willla La Fontaine, znajdująca się w Bornovie, jest jednym z budynków w stylu levantyńskim, wykorzystywanych przez Uniwersytet Ege. Obecnie w willi mieści się Centrum Praktyczne i Badawcze ds. Zasad Atatürka i Historii Rewolucji oraz muzeum. Willa znajduje się naprzeciwko kościoła Świętej Marii Magdaleny i obok willi Murat. Te trzy budynki razem stanowią jeden z najlepiej zachowanych przykładów dzielnicy levantyńskiej w Bornovie. Data budowy i architekt willi są nieznane. Uważa się, że w początku XX wieku willa była siedzibą anglo-szwajcarskiej rodziny La Fontaine. Najwcześniejszym znanym właścicielem jest James La Fontaine, wnuk Blanche Magdalene Whittall, która w 1836 roku nabyła dużą posiadłość w Bornovie. Dzięki temu willa stała się częścią sieci rodzinnej jednej z najbardziej wpływowych rodzin levantyńskich w Bornovie. Po śmierci Jamesa La Fontaine, willa wraz z przyległym budynkiem, znanym jako "Dom z Basenem" i obecnie wykorzystywanym przez uniwersytet, przeszła na własność jego żony, Clary Lillian La Fontaine, która przekazała ją swoim dzieciom. W 1941 roku, kuzynka Clary, Ruby Gladys Whittall, nabyła willę od rodziny. W 1963 roku Uniwersytet Ege zakupił willę ze względu na potrzeby przestrzenne. W kolejnych latach w budynku mieściły się różne instytucje. Do 1975 roku była wykorzystywana przez wydział budownictwa i techniki uniwersytetu. Następnie tymczasowo służyła jako siedziba szkoły dla niewidomych, jednostki żandarmerii oraz jednostek artylerii, a także instytucji opieki zdrowotnej. W 1996 roku ponownie przeszła na własność uniwersytetu. W latach 1996-2001 w budynku mieściły się Instytut Nauk Społecznych oraz Wydział Zasad Atatürka i Historii Rewolucji, a w latach 2001-2009 Dziekanat Wydziału Pedagogicznego. Po renowacji w 2010 roku, willa została ponownie wykorzystana jako centrum i muzeum. Budynek składa się z piwnicy i dwóch kondygnacji, wyraźnie odróżniających się na fasadzie. Na drugim piętrze znajduje się balkon z kutego żelaza, wychodzący na główną ulicę; ten balkon i kraty są najbardziej charakterystycznym elementem willi. Wejście jest podkreślone łukiem. Fasada jest prosta i pozbawiona ozdobników, co daje wrażenie umiarkowanego domu w stylu levantyńskim, w porównaniu z bardziej zdobionymi willami w Bornovie. Ze względu na utratę oryginalnych elementów wystroju wnętrz, takich jak freski, sztukaterie i rzeźbione sufity, niewiele wiadomo o pierwotnym wyglądzie wnętrz. Podczas zwiedzania willi, warto najpierw przyjrzeć się fasadzie z przeciwnej strony ulicy; balkon, łuk wejściowy i układ okien są najlepiej widoczne z tego miejsca. Następnie, patrząc na willę Murat obok oraz historyczny budynek naprzeciwko, można dostrzec, jak wyglądała nieg Willa Mattheys, galeria sztuki Arkas Sanat w Bornovie oraz Muzeum Etnograficzne Uniwersytetu Ege w Sirkehane mogą być łatwo odwiedzone podczas jednej wycieczki. Inne wille, odrestaurowane przez uniwersytet, takie jak Wielki Dom (obecnie siedziba rektora) i Willa Murat, również znajdują się w pobliżu. Zgodnie z informacjami Uniwersytetu Ege, Willa Murat została zbudowana w 1880 roku przez członka angielskiej rodziny Edwards i od 2005 roku, po renowacji, służy uniwersytetowi, wspierając projekty społeczne i organizacje studenckie. Uniwersytet informuje, że w Bornovie zrekonstruowano łącznie osiem willi, zachowując ich oryginalny charakter. Wielki Dom, zakupiony przez Charltona Whittalla na początku XIX wieku, w 1948 roku przeszedł na własność Skarbu Państwa i obecnie pełni funkcję administracyjną siedziby rektora. W trasie willowej w Bornovie, Willa La Fontaine jest jednym z najlepszych przykładów tego, jak domy w stylu levantyńskim zostały przekształcone w budynki publiczne w okresie republiki.