Konya Arkeoloji Müzesi

Muzeum Archeologiczne w Konii, położone w centrum historycznej części miasta, przy ulicy Sahip Ata, jest państwową instytucją prezentującą bogate dziedzictwo archeologiczne regionu, sięgające od epoki neolitu po okres bizantyjski. Według Wikipedii, muzeum jest pierwszym muzeum archeologicznym założonym w Anatolii i drugim w Turcji, po tym w Stambule. Data jego powstania jest różnie podawana w źródłach: Portal Kultury i Dyrekcja Generalna Muzeów podają rok 1901, natomiast Wikipedia, opierając się na dokumentach z czasów gubernatora Ferida Paşa, wskazuje rok 1899. Zgodnie z informacjami Dyrekcji Generalnej Muzeów, kolekcja pierwotnie była eksponowana w niewielkim budynku na terenie szkoły, a następnie została przeniesiona do Muzeum Mevlany w 1927 roku, a w 1953 roku do meczetu İplikçi. Obecny budynek został otwarty w 1962 roku. W muzeum chronologicznie prezentowane są eksponaty z epok neolitu, brązu (wczesnego, środkowego i późnego), żelaza, okresu klasycznego, hellenistycznego, rzymskiego i bizantyjskiego. Większość eksponatów pochodzi z wykopalisk w Çatalhöyük, Erbaba, Süberde, Sızma, Karahöyük, Kıcıkışla, Sille, Çumra, Alibeyhöyük oraz z okolic jeziora Beyşehir. Dlatego też muzeum jest idealnym miejscem dla osób, które chcą zapoznać się z wynikami wykopalisk przeprowadzonych na Równinie Konii. W dziale poświęconym epoce prehistorycznej znajdują się ręcznie robione naczynia ceramiczne, strzały i groty włóczni wykonane z obsydianu i krzemienia, pochodzące z wykopalisk w Çatalhöyük, Erbaba i Süberde. Oglądanie tych eksponatów przed lub po zwiedzaniu Çatalhöyük ułatwia zrozumienie, jakie przedmioty znajdowano wewnątrz domów na terenie tego stanowiska archeologicznego. Eksponaty z okresu brązu pochodzą głównie z wykopalisk w Sızma i Karahöyük. Naczynia ceramiczne z okolic jeziora Beyşehir, charakteryzujące się żebrowaną powierzchnią, reprezentują typowe dla tego regionu rzemiosło ceramiczne. Dział poświęcony okresowi brązu zawiera znaleziska z wykopalisk w Konya Karahöyük, które rozpoczęły się w 1952 roku. Karahöyük był ważnym punktem handlowym w sieci handlowej założonej przez asyryjskich kupców w Anatolii na początku II tysiąclecia p.n.e. W tym miejscu można zobaczyć różnorodne naczynia wykonane na kole, naczynia w kształcie zwierząt, lampy w kształcie kiści winogron, cylindryczne pieczęcie i pierścienie brązowe. W dziale poświęconym epoce żelaza prezentowane są fragmenty naczyń frygijskich z motywami figuralnymi, znalezione na wzgórzu Alaeddin, oraz naczynia frygijskie z malowidłami, pochodzące z Kıcıkış W sekcji bizantyjskiej prezentowana jest mozaika podłogowa o wymiarach 6,30 metra na 3,50 metra, odkryta podczas wykopalisk przeprowadzonych przez muzeum w 1990 roku w dzielnicy Tatköy w Sille. W tej samej sali znajdują się również mozaiki podłogowe pochodzące z wykopalisk w Alibeyhöyük w Çumra. Bronzowe klamki i uchwyty do garnków prezentują przedmioty codziennego użytku z tamtej epoki. W holu wejściowym znajdują się elementy architektoniczne z okresu bizantyjskiego pochodzące z Sille i centrum Konii, a także nagrobki z okresu rzymskiego. W ogrodzie znajdują się rzeźby, sarkofagi, urny na popiół, rzeźby lwów nagrobnych i kapitele kolumn, eksponowane na świeżym powietrzu. Szczególnie ważne są inskrypcje w ogrodzie, w tym te, które zawierają nazwy miast Iconium, Derbe i Lystra; Lystra to starożytna nazwa miejsca, które dziś znane jest jako Kilistra. Według angielskiej Wikipedii, w muzeum znajduje się 231 inskrypcji w języku greckim i 10 w języku łacińskim. Najłatwiejszym sposobem zwiedzania jest rozpoczęcie od ogrodu, a następnie przejście przez sale w kolejności chronologicznej. Warto poświęcić czas na obejrzenie sarkofagu Herkulesa; aby dokładnie rozpoznać wszystkie figury, należy powoli obejść sarkofag. Muzeum znajduje się około kilometra na południe od wzgórza Alaeddin, w dzielnicy Sahibata, i jest łatwo dostępne pieszo z wzgórza. Strona internetowa gubernatoratu Konii informuje, że muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli; aktualne godziny otwarcia i zasady wstępu można sprawdzić na oficjalnej stronie internetowej Dyrekcji Muzeów.