Kartal Meydanı ve İskelesi

Kartal Meydanı i przystań to brama do starego centrum dzielnicy Kartal, położonej na azjatyckiej stronie Marmary. Ta przestrzeń, znajdująca się w dzielnicy Kordonboyu, pomiędzy stacją Kartal linii Marmaray, a terminalem promów i przystanią dla motorówek kursujących na Wyspy Książęce, jest miejscem, gdzie koncentruje się życie dzielnicy. W VI wieku Kartal był wioską rybacką o nazwie Kartalimen; nazwa dzielnicy pochodzi albo od nazwy tej wioski, albo od wzgórza Aydos, oznaczającego "sęp" w języku greckim. Źródła wspominają również o rybaku o imieniu Kartel, który jako pierwszy przybył na brzeg, aby łowić ryby. Kartal został włączony do Imperium Osmańskiego w XIV wieku; w 1755 roku stał się częścią dzielnicy Adalar, a w 1757 roku – dzielnicy Üsküdar; w 1850 roku został włączony do okręgu İzmit. W 1870 roku utworzono urząd starostwa, a w 1871 roku – urząd gminy; pierwszym burmistrzem był Yasin Ağa. W 1888 roku Kartal został włączony do granic miasta Stambułu. Zgodnie z historią starostwa, do 1908 roku pozostawał podległy okręgowi Üsküdar, a następnie stał się dzielnicą podległą Stambułowi. Do 1928 roku dzisiejsza dzielnica Wyspy Książęce również należała do Kartal, dlatego związek między przystanią w Kartal a Wyspami Książęcymi ma nie tylko charakter geograficzny, ale także administracyjny. Pierwsza przystań promowa w Kartal została zbudowana w 1857 roku. Od lat 50. do 80. XX wieku kursowały promy samochodowe o nazwach Mudanya i Çardak, łączące Kartal z Yalova; była to trasa dla tych, którzy chcieli dotrzeć samochodem na Azję. Obecnie z przystani kursują motorówki na Wyspy Książęce, a z terminalu – promy do Yalova. Terminal i przystań znajdują się wzdłuż alei Turgut Özal, biegnącej wzdłuż wybrzeża. Rada Transportu Gminy Stołecznej Stambułu w 2024 roku podjęła decyzję o uruchomieniu linii Tuzla-Pendik-Büyükada w celu zmniejszenia natężenia ruchu na przystaniach w Bostancı, Maltepe i Kartal; ta decyzja pokazuje, jak intensywnie wykorzystywana jest przystań w Kartal w podróżach na Wyspy Książęce. Kolej również jest częścią historii tego miejsca. Stacja Kartal została otwarta 22 września 1872 roku; w 1969 roku została przebudowana dla kolei podmiejskiej, a w 1973 roku, wraz z uruchomieniem linii podmiejskiej Haydarpaşa-Gebze, dzielnica szybko się rozwinęła. Stacja, zamknięta w 2013 roku w związku z projektem Marmaray, została odbudowana na viadukcie, przesunięta o około 800 metrów w kierunku wschodnim i ponownie otw W godzinach porannych przed przystanią gromadzą się pasażerowie udający się na wyspy; aby spokojnie się przespacerować, wybierzcie popołudnie. Zachód słońca najlepiej oglądać od zachodniej strony przystani, z widokiem na Dragos. Średnia wysokość centrum Kartal nad poziomem morza wynosi 65 metrów; na północy znajduje się Aydos Tepesi, najwyższy punkt Stambułu, wznoszący się na wysokość 573 metry, a jego część znajduje się na terenie dzielnicy. Na zachodzie placu znajduje się rzeka Dragos, która stanowiła pierwszą granicę między Seljukami a Bizantyjczykami w Anatolii w 1081 roku. Powierzchnia dzielnicy wynosi 38,54 kilometra kwadratowego, obejmując m.in. las Aydos, i składa się z dwudziestu dzielnic. Ze względu na ciągłą trasę nadmorską między Bostancı a Tuzla, można stąd dojść na zachód do Dragos i parku nadmorskiego Maltepe, a na wschód do nadmorskiej części Pendik. Rozkłady jazdy promów i szybkich łodzi zmieniają się w zależności od pory roku, dlatego sprawdźcie aktualne godziny na stronach internetowych przewoźników. Najłatwiejszym sposobem transportu jest Marmaray; po wysiadzeniu na stacji Kartal, plac i przystań znajdują się kilka minut spacerem. Osoby przyjeżdżające linią M4 mogą dojść do nadmorskiej ulicy, która prowadzi do plaży, lub wsiąść do autobusów, które kursują w kierunku placu. Ulica Bağdat Caddesi biegnie od Kadıköy do Kartal, a autobusy kursujące trasą nadmorską przejeżdżają obok placu. Lotnisko Sabiha Gökçen znajduje się około piętnastu kilometrów od Kartal.