Karaalioğlu Parkı

Park Karaalioğlu, położony tuż na południe od dzielnicy Kaleiçi, na wysokości 35-40 metrów nad morzem, jest jednym z najstarszych parków miejskich w Antalyi. Jest to jeden z pierwszych parków okresu wczesnej Republiki i jedyny w mieście, który zachował swoją historyczną wartość. Na początku XX wieku teren ten był wykorzystywany jako miejsce rekreacji; według badań Esata Furkana Engina i Reyhan Erdoğan z Wydziału Leśnictwa w Bartın, budowa parku rozpoczęła się w 1935 roku. Projekt, który nadał mu obecny wygląd, został opracowany w latach 1940-1945 pod kierownictwem gubernatora Haşıma İşcana i przy wsparciu Stowarzyszenia Upiększania Antalyi, a jego autorem był architekt Necmettin Ateş. Początkowo park nosił nazwę İnönü Parkı; Ismet İnönü odwiedził park w 1943 roku. Budowa trwała trzy lata, a po jej zakończeniu park zyskał popularność w całej Turcji. Park jest doskonałym przykładem ówczesnego rozumienia parków narodowych. Charakteryzujące się parkami wczesnej Republiki elementy, takie jak geometryczne baseny z fontannami, starannie zaprojektowane rabaty kwiatowe, regularnie posadzone drzewa i ławki, są tutaj zebrane w jednym miejscu. Projekt rozpoczął się od wytyczenia kanałów wodnych i ścieżek; następnie dodano baseny, promenady, rabaty kwiatowe, trawniki, aleje i punktów widokowych. Ścieżki charakteryzują się prostymi liniami, a główne osie zostały zaprojektowane jako drogi dwukierunkowe. Kanały wodne rozpoczynają się od wejścia od strony północno-zachodniej i biegną wzdłuż ścieżek, a w miejscu, gdzie ścieżki się rozdzielają, znajduje się duży basen z fontanną. W parku zbudowano siedem basenów, a do obsadzenia roślin i kwiatów przywieziono dziesiątki tysięcy metrów sześciennych ziemi. Według inwentaryzacji Głównego Urzędu Miasta, w parku znajdują się trzy równoległe do siebie aleje, biegnące od wschodu na zachód w kierunku morza, a te aleje kończą się trzema tarasami widokowymi nad brzegiem. Te tarasy widokowe są prawdziwym klejnotem parku. Z tych tarasów, ułożonych wzdłuż brzegu, można podziwiać panoramę Zatoce Antalyjskiej, w oddali widać Konyaaltı i góry Beydağları, a poniżej – morze u podnóża klifów. Aby przejść się po klifach, należy podążać wzdłuż promenady między tarasami; balustrady i schody zostały odnowione w 2002 roku, z uwzględnieniem historycznego charakteru. W rogu parku, od strony Kaleiçi, wznosi się wieża Hıdırlık, pochodząca z czasów rzymskich; jedna ze ścieżek w parku prowadzi bezpośrednio do podnóża wieży. Rzeźby w parku również odzwierciedlają estetykę Praca Engina i Erdoğana kataloguje monumentalne drzewa, które rosną w parku od jego powstania: drzewa gatunku *Arecaceae*, sosny, piniaki, dęby wschodnie, drzewa gatunku *Celtis*, drzewa gatunku *Cercis*, palmy daktylowe, magnolie, palmy Washingtonia, cedry toroskie, sosny śródziemnomorskie i drzewa oliwne. Park jest najpiękniejszy w kwietniu, kiedy drzewa gatunku *Cercis* kwitną, i latem, kiedy magnolie wydzielają swój aromat. Gmina miejska przygotowała oddzielne publikacje poświęcone ptakom i drzewom parku; wczesnym rankiem można usłyszeć śpiew ptaków wśród sosn. Park nigdy nie był miejscem zamrożonym w czasie. W latach 50. na terenie parku zbudowano Stadion Atatürka, który został zburzony w 2016 roku. W 2002 roku gmina miejska zorganizowała ogólnokrajowy konkurs architektoniczny na przebudowę parku; pierwsze miejsce zajęło projekt Husseina Kahvecioğlu i Nurbin Paker Kahvecioğlu, a pierwsza faza została zrealizowana w latach 2003-2004. W 2017 roku, po przeniesieniu się gminy miejskiej do nowej siedziby, pojawiła się propozycja nowej aranżacji terenu, obejmującej zarówno stary budynek gminy, jak i teren stadionu, z uwzględnieniem nowego muzeum miejskiego. Powierzchnia parku jest podawana różnie w różnych źródłach; Engin i Erdoğan podają 48 000 metrów kwadratowych, a gmina miejska – 140 000 metrów kwadratowych; różnica prawdopodobnie wynika z tego, czy do obliczeń wliczone są tereny stadionu i budynku gminy. Park jest otwarty przez cały dzień i wstęp jest bezpłatny; nie ma żadnych ograniczeń dotyczących wejścia. Można do niego dotrzeć, przechodząc przez Wieżę Hıdırlık z dzielnicy Kaleiçi lub przez bramy od strony ulicy Atatürk Caddesi. Jest łatwo dostępny z centrum miasta, pieszo lub tramwajem. W lecie cień drzew chroni przed upałem, a zimą, wieczorami, z punktów widokowych można podziwiać zachody słońca – to dwie różne, ale równie piękne strony parku. Plac zabaw dla dzieci znajduje się w północno-zachodniej części parku; należy uważać na małe dzieci, które bawią się przy barierkach tarasów.