İnce Minareli Medrese

Medresa z Cienką Minaret, położona tuż na zachód od wzgórza Alaeddin, jest zabytkiem z okresu Seldżuków, który obecnie pełni funkcję Muzeum Rzeźb i Prac Stolarskich. Zgodnie z informacjami z portalu Kultury, medresa została zbudowana w okresie panowania Izzeddina Keykavusa przez ministra Sahib Atę Fahreddina Aliego, w celu prowadzenia wykładów z zakresu hadisu. Dokładna data budowy nie jest znana z wiarygodnych źródeł; w Encyklopedii Islamu TDV wspomniano o niej w dokumencie z roku 1265, co sugeruje, że budowa zakończyła się przed tą datą. Dlatego też, budowla znana jest również jako Sahib Ata Darülhadis. Projektantem był Kölük bin Abdullah, którego imię widnieje na dwóch medalionach nad portalem. Budowla należy do grupy medres z wewnętrznymi dziedzińcami, czyli takich, których dziedziniec jest przykryty kopułą, i charakteryzuje się pojedynczym riwakiem oraz jednym piętrem. Jest to jedna z trzech medres w Konii, których dziedziniec jest przykryty kopułą. Nazwa pochodzi od cienkiej wieży, która wznosi się przy ścianie meczetu, znajdującego się w północno-wschodnim rogu, i jest ozdobiona szkliwionymi cegłami. Wieża była dwukondygnacyjna i stosunkowo wysoka w stosunku do budynku. W 1901 roku, uderzenie pioruna zniszczyło górną część wieży, a także uszkodziło kopułę przylegającego meczetu. Uszkodzony meczet przetrwał przez wiele lat, a w 1929 roku został całkowicie zburzony. Sławę budowli przynosi portal, znajdujący się na wschodniej elewacji. W Encyklopedii Islamu TDV portal ten jest uważany za jeden z najbardziej imponujących portali z okresu seldżuków w Anatolii. Portal jest umieszczony przed wystającym elementem elewacji, głębokości 5,45 metra. Powierzchnię portalu zdobią dwa szerokie pasy z napisem, które wspinają się w górę i łączą się nad łukiem. Zgodnie z informacjami z portalu Kultury, ze względu na bogate zdobienia, portal ten jest uważany za rzadki przykład sztuki kaligrafii. Przerwanie pasów w górnej części sugeruje, że portal był pierwotnie wyższy, a jego górna część uległa zniszczeniu. Przez portal przechodzi się do holu z sklepieniem krzyżowym, a następnie do kwadratowego dziedzińca przykrytego kopułą. Boki dziedzińca mają 10,80 metra, a w jego centrum znajduje się fontanna. Przejście do kopuły zapewnia system trójkątnych powierzchni, zwanych "tureckimi trójkątami". Wewnętrzna powierzchnia kopuły jest ozdobiona szkliwionymi cegłami w kolorach turkusowym, brązowym i granatowym, ułożonymi w wzory przypominające zygzaki i wzory bakłażanowe. W Encyklopedii Islamu TD W muzeum prezentowane są inskrypcje z okresu Seldżuków i Karamanoğulları, wyrzeźbione w kamieniu i marmurze, dotyczące budowy i renowacji. Najlepszym sposobem na dokładne obejrzenie wysokich płaskorzeźb, kamiennych zdobień murów i bram jest wizyta w tym miejscu. Znajdują się tu również największe i najbardziej wyrafinowane przykłady płaskorzeźb przedstawiających dwugłowego orła – symbolu Seldżuckiej Konyi – oraz figur z skrzydłami. Drzwi i okna z rzeźbionymi w drewnie motywami geometrycznymi i roślinnymi, a także drewniane dekoracje sufitów, świadczą o wysokim poziomie rzemiosła drzewnego z epoki Seldżuków. Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie zwiedzania od chodnika naprzeciwko głównego wejścia; tylko stamtąd można zobaczyć całą wysokość bramy i minaret w jednym ujęciu. Płaskorzeźby są szczególnie wyraźne o porze świtu, gdy światło słoneczne oświetla fasadę od strony wschodniej. Wewnątrz, nie zapomnij przejść pod kopułę i podnieść głowę, aby dokładnie przyjrzeć się wzorom z polerowanego drewna. Medresa znajduje się u podnóża wzgórza Alaeddin i jest łatwo dostępna w ciągu kilku minut, idąc ścieżką, którą kursuje tramwaj okrążający wzgórze. Aktualne godziny otwarcia i zasady wstępu można sprawdzić na oficjalnej stronie internetowej Dyrekcji Muzeów.