Hünkar Köşkü Müzesi

Muzeum Hünkar Köşkü, położone na południu Bursy, w dzielnicy Yıldırım, u podnóża góry Uludağ, to dwukondygnacyjny pałac, z którego rozciąga się widok na miasto. Zgodnie ze stroną internetową Dyrekcji Muzeów w Bursie, pałac został zbudowany w 1844 roku przez ówczesnego gubernatora Bursy, Mehmeta Salih Paşa, jako pałac myśliwski dla sułtana Abdülmecida podczas jego wizyty w Bursie. Te same źródła podają, że budowa została ukończona w zaledwie 19 dni, przy udziale wielu rzemieślników, aby pałac był gotowy na przyjazd sułtana. Portal Kultury podaje rok budowy jako 1859; strona internetowa muzeum i Wikipedia podają rok 1844, dlatego najbezpieczniej jest przyjąć, że budowa miała miejsce w połowie lat 1840. Strona internetowa muzeum podkreśla, że pałac jest jedyną budowlą w Bursie, zbudowaną w stylu zachodnim po okresie Reform (Tanzimat) i noszącą nazwę Kasr-ı Hümayun. Pałac gościł trzech sułtanów. Sułtan Abdülmecid przebywał w nim w dniach 29 czerwca – 2 lipca 1844 roku, sułtan Abdülaziz 18 kwietnia 1862 roku, a sułtan V. Mehmed Reşad 23 sierpnia 1909 roku. Obszar z drzewami, położony na północ od pałacu, gdzie sułtani witali ludność, nazywany był "Temenna", czyli miejscem powitań; nazwa tej dzielnicy, "Temenyeri", pochodzi od tego miejsca, jak podaje strona internetowa muzeum. Budowla nosiła również nazwy Kasr-ı Hümayun, Kasr-ı Milli, Cumhuriyet Köşkü i Atatürk Köşkü. Znaczenie pałacu w okresie Republiki jest równie ważne, co w okresie osmańskim. Zgodnie ze stroną internetową muzeum, w 1922 roku Mustafa Kemal Atatürk i dowódcy Wojny o Niepodległość przebywali w pałacu przez 12 dni; Wikipedia podaje, że pierwsza wizyta rozpoczęła się 16 października 1922 roku i była związana z przygotowaniami do rozmów w Lozannie. Atatürk przebywał w pałacu również podczas wizyt w Bursie w latach 1925, 1931 i 1935; dlatego pałac jest również znany jako Atatürk Köşkü. Sabiha Gökçen, mieszkanka Bursy, poznała Atatürka w ogrodzie pałacu podczas wizyty w 1925 roku i została jego "duchową córką". Zgodnie z portalem Kultury, architektura pałacu jest w stylu francuskim, a dekoracje wnętrz odzwierciedlają cechy XIX wieku. Ściany są otynkowane i pokryte drewnianymi listwami; w ogrodzie znajduje się fontanna z płytkami kutahyańskimi, a także budynek dla strażników i recepcji oraz garaż. Rzeźbienia na sufitach, oryginalne Schodami z ozdobnymi drewnianymi balustradami schodzi się do piwnicy, a przez okrągły łuk przechodzi się do Sali z Basenem. Ta chłodna sala, nazwana od małego basenu znajdującego się w jej centrum, była dawniej wykorzystywana latem; obecnie służy jako przestrzeń na wystawy tymczasowe, gdzie można zobaczyć jedną z pierwszych tureckich flag, datowaną na rok 1925, z herbem Republiki na rogu. Jadalnia, znajdująca się na wschodzie Sali z Basenem, jest najbardziej okazałą częścią piwnicy; w jej centrum znajduje się dębowy stół o zaokrąglonych krawędziach, przystosowany dla 14 osób. Figura lwa umieszczona na środku sufitu, dzięki technice perspektywy, wydaje się zawsze zwrócona w stronę osoby, która do niej patrzy, dlatego sala ta jest również nazywana Salą Lwa. Na stronie muzeum zaznaczono, że w tym miejscu znajduje się jeden z pierwszych przykładów oddzielnej jadalni, która zaczęła pojawiać się w osmańskich willach i pałacach w XIX wieku. Willa została odrestaurowana w latach 1982-1983, a w 1995 roku, dzięki współpracy z Dyrekcją Pałaców Narodowych i Urzędem Miasta Bursa, została odnowiona, a meble przywrócono do ich pierwotnego stanu w pracowniach Pałacu Dolmabahçe. 29 maja 2003 roku otwarto ją jako muzeum należące do Urzędu Miasta Bursa; wszystkie eksponaty znajdujące się na wystawie są oryginalnymi przedmiotami należącymi do willi. Zgodnie z informacjami z Wikipedii, w 2015 roku dodano silikonowe rzeźby trzech sułtanów, którzy korzystali z willi, oraz Atatürka. Stary budynek gospodarczy w ogrodzie od 2009 roku służy jako ośrodek społeczny należący do urzędu miasta, a w ogrodzie można zwiedzić wystawę pod gołym niebem poświęconą willom w Bursie. Muzeum jest zamknięte w poniedziałki, 1 stycznia oraz w pierwsze dni świąt religijnych; godziny otwarcia i zasady wstępu można sprawdzić na stronie bursamuze.com. Do muzeum wpuszczana jest ograniczona liczba zwiedzających, a priorytet mają grupy z rezerwacją; w dni, kiedy jest dużo ludzi, może wystąpić krótki czas oczekiwania. Wewnątrz budynku nie wolno robić zdjęć za pomocą aparatów, kamer ani telefonów komórkowych; podczas zwiedzania należy trzymać się wyznaczonych ścieżek i nie dotykać eksponatów. Zwiedzanie wewnątrz trwa 15-20 minut; należy poświęcić tyle samo czasu na spacer po ogrodzie i podziwianie widoków, zwłaszcza o zmierzchu, kiedy światło padające na równinę jest piękne. Muzeum nie posiada własnego parkingu. Najłatwiejszym sposobem dotarcia jest skorzystanie z autobusu Burulaş linii 37, który odjeżdża z Heykel i kursuje przez Atatürk Caddesi do Hünkar Köşkü. Jak mówi Portal Kultury, ogród, z