Hıdırlık Kulesi

Wieża Hıdırlık, położona na południowym krańcu dzielnicy Kaleiçi, w miejscu, gdzie mury lądowe spotykają się z murami nadmorskimi, w rogu parku Karaalioğlu. Ta budowla, stojąca na antalyjskich klifach od ponad dwóch tysięcy lat, jest jednym z najlepiej zachowanych zabytków okresu rzymskiego w mieście. Składa się z kwadratowej podstawy i okrągłej wieży, a jej wysokość wynosi około 14 metrów. Na fasadzie, zbudowanej z kamiennych bloków, można dostrzec precyzyjne łączenia, świadczące o wysokiej jakości rzymskiej roboty. Od dawna toczy się dyskusja na temat pierwotnego przeznaczenia wieży. Zgodnie z inwentaryzacją dzielnicy Kaleiçi przeprowadzoną przez Gminę Metropolitan Antalya, wieża jest mauzoleum, wzniesionym w I lub II wieku naszej ery. Argumentem przemawiającym za tą interpretacją jest obecność dwunastu symboli fasces (wiązki toporów) po obu stronach głównego wejścia; w starożytnym Rzymie fasces symbolizowały wysokie stanowiska urzędnicze. Gmina twierdzi, że budowla została wzniesiona w I wieku naszej ery jako mauzoleum dla Marcusa Calpurniusa Rufusa, który pełnił funkcję konsula w Attaleii, oraz jego rodziny. Inne źródła datują wieżę na II wiek, na czasy cesarza Hadriana, i opisują ją jako latarnię morską lub wieżę strażniczą, służącą do obserwacji statków wchodzących do zatoki. Artykuł Kerema Yiğita, opublikowany w czasopiśmie "Bilim Armonisi", zestawia te dwie interpretacje; nie ma jednoznacznej odpowiedzi, a ta niepewność jest częścią uroku tego miejsca. Wejście znajduje się w głównej bramie, od strony wschodniej. Długi korytarz prowadzi do małego pomieszczenia o kształcie krzyża; wokół tego pomieszczenia znajdują się nisze. W pomieszczeniu na parterze niegdyś znajdowały się freski; przez wieki przeciekająca woda zniszczyła te obrazy, ale przy uważnym przyjrzeniu się można dostrzec ślady kolorów. Na piętrze znajduje się galeria, otaczająca grubą ścianę; wąskie schody prowadzą z korytarza na to piętro. Na górze widać ślady renowacji wykonanych w okresach seldżuckim i osmańskim. W okresie bizantyjskim wieża została włączona do systemu obronnego miasta; została połączona z murami i wykorzystywana jako baszta. Strona internetowa Urzędu Wojewódzkiego w Antalyi poświęcona dzielnicy Kaleiçi informuje, że mury obronne miasta kończą się dokładnie przy tej wieży. Ulica Hesapçı, biegnąca od bramy Kalekapısı do Hıdırlık, przebiega nad główną ulicą starożytnej Attaleii; pod tą ulicą odkryto pozostałości rzymskiej drogi. Oznacza to, że dotarcie do wieży od Bramy Hadriana, idąc ulicą Hesapçı, oznacza przemierzenie całej osi starożytnego miasta. Nazwa wie W informacjach prasowych data powstania mauzoleum jest podawana w sposób różny niż w oficjalnym rejestrze miejskim; dlatego pozostawienie pytania o datę bez odpowiedzi jest właściwe. Obszar wykopalisk oraz taras widokowy, znajdujący się na zboczu klifu, zostały otwarte dla zwiedzających w lipcu 2026 roku. Najlepsza pora na wizytę to wczesny ranek lub godzina przed zachodem słońca, kiedy kamień wieży nabiera złotego odcienia w słabym świetle. Podchodząc od parku Karaalioğlu, najpierw zobaczycie kwadratową podstawę, a następnie okrągłą część wieży; to najlepszy kąt do fotografowania. Nie przegapcie płaskorzeźb fasces znajdujących się po obu stronach wejścia; to jedyny konkretny dowód, który potwierdza tezę, że budowla była mauzoleum. Z tarasu widokowego można zobaczyć, jak klify opadają około 40 metrów do morza, wybrzeże sięgające na zachodzie aż do Konyaaltı oraz góry Beydağları w tle. Sekcje terenu wykopalisk, które można zwiedzać, znajdują się tuż obok tarasu i obejmują pozostałości łaźni oraz mozaik. Wieża znajduje się w odległości spaceru od dzielnicy Kaleiçi; można do niej dotrzeć w 15 minut, idąc od Bramy Hadriana ulicą Hesapçı. Jeśli podchodzicie od parku Karaalioğlu, skorzystajcie z wejścia od strony ulicy Atatürk Caddesi. Zasady wejścia, godziny otwarcia oraz możliwość zwiedzania wieży mogą się różnić; aktualne informacje można znaleźć na stronie internetowej gminy Antalya. Połączenie wizyty w wieży z parkiem Karaalioğlu oraz Muzeum Zabawek w Antalyi, znajdującym się w porcie, stanowi przyjemny plan na pół dnia.